Skip navigation

“Any performer that ever sells a product on TV is for now and forever removed from the artistic world. I don’t care if you shit Mona Lisa’s from your ass on queue; you’ve made your fucking choice”.

Bill Hicks

Bill Hicks had gelijk.

Kan jij nog naar ‘Answer to yourself’ van Soft Pack luisteren zonder dat je die Grolsch reclame voor je ziet? Kan je überhaupt die band nog los van dat merk zien?

Ikke niet. Nu zou ik die band helemaal niet kennen als dat nummer niet in die reclame zou zitten en volgens de marketeers is dat winst voor de band. Elke vorm van exposure is in hun ogen winst. Fout! Wat heb je aan exposure als die niet naar interesse in je band leid maar naar pure onversneden haat? Ik vind dat nummer los van die commercial ook bepaald niet interessant, maar dat doet er niet meer toe. Voor mij maakt het niet meer uit of deze band een album met de klasse van een Sergeant Pepper uit gaat brengen, of whatever; mijn interesse hebben ze voorgoed verloren.

Klapvee

Nu zal dat ongetwijfeld niet gelden voor de massa’s klapvee waardoor de band waarschijnlijk nog een jaartje mee kan bij festivals, braderieën en feestelijke openingen van winkels maar daarna is de magie meer dan uitgewerkt en is de interesse van het klapvee alweer verschoven naar de volgende ‘one hit wonder’. Bands hebben zoveel haast om bekendheid te genereren. En Nederlandse bands zijn daarin de ergste ter wereld. In dit land moet je blijkbaar heel snel een succesje scoren wil je serieus genomen worden. Als je niet in het eerste jaar dat je band bestaat bij ‘de wereld draait door’ te zien bent geweest, op Lowlands hebt gestaan of beter nog in een reclame hebt opgetreden besta je domweg niet. Het is een schaamteloze vertoning geworden. Bands hebben zoveel haast om bekendheid te genereren dat ze vergeten een goed repertoire en een fanbase op te bouwen. En daarom vallen ze bijna zonder uitzondering ten prooi aan slimme marketing jongens die overal wel een sync in horen (een deuntje dat geschikt is om onder een reclame of in een filmscore te zetten) , maar absoluut geen belang hebben bij een langdurige carrière van zo’n band of songwriter. Die gaan zo snel mogelijk over op een nieuw gezicht.

Doelgroepen

Maar ook bands die overexposure op de radio krijgen worden supersnel gehypet en daarom ook weer pijlsnel uitgekotst.. Ik vond de plaat van the Deaf bijvoorbeeld erg leuk, maar nadat 1973 een paar weken lang elk uur drie maal op de radio voorbij kwam is mijn interesse voor die band als sneeuw voor de zon verdwenen. En eigenlijk geldt dat voor alles dat die creep van een Giel Beelen aanraakt.

Maar ook gevestigde namen hebben er een handje van om voor het snelle geld van een sponsor of publisher te vallen. Neem Bløf bijvoorbeeld. Waarschijnlijk heeft die energie maatschappij waarvoor ze reclame maakten behoorlijk wat nieuwe klanten geworven omdat ze die band als uithangbord gebruikten. Maar heeft Bløf er fans bij gekregen? Ik waag het te betwijfelen. Niet dat het me ook maar iets kan schelen want als er één band in dit land overexposure krijgt zijn het die Zeeuwen wel.

Within Temptation is ook al zo ‘goed’ bezig. Als je de interviews met die band leest die ze de laatste tijd gaven hoor je de nieuwe marketing strategie van de marketing managers er doorheen fluisteren. We moeten onze doelgroep verbreden, dus gebruiken we voortaan minder lompe Metal en wat meer dance invloeden en lichtvoetige pop. Dat de band daardoor zijn eigen smoel verliest en de opgebouwde fanbase van zich vervreemd wordt voor lief genomen.  Maar het resultaat is dat Within Temptation zijn relevantie onherroepelijk gaat verliezen. Die relevantie was juist gebaseerd op het feit dat ze het grote publiek kennis lieten maken met een voor de mainstream relatief nieuw genre.

Maar alle hier genoemde voorbeelden zijn bands waar ondergetekende gelukkig toch al geen ruk aan vond. Dat geldt werkelijk voor alle mainstream acts uit dit land die ik ongevraagd en gedwongen via (reclames op) radio en tv tot me schijn te moeten nemen; Anouk, Kane, Moke, Go Back To The Zoo etc. Ik schaam me nog altijd kapot als ik in het buitenland moet verantwoorden voor de zooi die er in dit land gemaakt wordt. Dat terwijl er zoveel goede bands rondlopen. Maar ja, die zijn niet sync waardig want die willen zich niet aanpassen aan de wensen van de marketing jongens.

De laatste mainstream band uit Nederland die wat voorstelde was The Urban Dance Squad. Hoe lang is dat al geleden?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: