Skip navigation

Een paar weken geleden ging mijn stofzuiger kapot.  Ik had dat ding in 1999 van mijn Oma geërfd. Mijn Oma had hem  al ruim 20 jaar in bezit toen ze overleed. 33 jaar trouwe dienst is een hele mooie score voor een stofzuiger. En als ik niet zo dom was geweest de verkeerde stofzuigerzakken te gebruiken, omdat de supermarkt de passende stofzakken uit het assortiment had gehaald en ik geen zin had om dagenlang speciaalzaken af te gaan struinen om de goede te vinden, had mijn lieve zuigmachine waarschijnlijk nog steeds gewerkt. Schuurstof is a bitch voor motoren, en schuurstof in combinatie met niet goed passende stofzuigerzakken, die in de machine loslaten, is funest. De rook kwam eruit; motor verziekt.

Moest ik dus alsnog de elektronicawarenhuizen  met een bezoek gaan vereren. Een stofzuiger koop je vandaag de dag al voor rond de 60 euro.  Maar dan heb je een apparaat waarvan je, hoogstwaarschijnlijk niet onterecht,  betwijfelt of het langer dan drie jaar mee zal gaan. Een (veel) duurdere zat er echter niet in met een jaar werkloosheid achter de rug. De werkloosheid was natuurlijk ook de reden dat ik zo onredelijk veel in mijn huis aan het klussen was, dus er moest wel snel een nieuwe komen, anders lag ook die activiteit opeens stil en dat konden we niet gebruiken.  De hele dag thuis zitten is al geen pretje, maar de hele dag tegen onafgemaakt kluswerk aan moeten kijken is te veel van het goede. Maar ik verdomde het dus echt om zo’n goedkoop Koreaantje mee naar huis te nemen. Ik wilde een Duits kwaliteitsproduct dat ‘herz wie Kruppstahl ist und anders gar nichts!’

In zo’n geval rest je niets anders dan via Google andere opties te gaan bekijken om een half uur later duizelig door het overweldigende aanbod af te haken. Maar als Google het niet weet kan je gelukkig nog terugvallen op de kennis van de oudere generatie. Moeders dus gebeld en die kwam met een voor de hand liggende oplossing waar ik desondanks, als verwend lid van generatie nix, nog niet eens aan gedacht had: laat hem repareren. En ze wist er ook nog een adresje bij te geven. Dus ik naar de reparateur, doneer 10 euro onderzoekskosten en wacht een weekend vol spanning op de professionele mening. Uitslag: motor is onherstelbaar kapot. Dat vermoedde ik al na het aanzien van die rookpluim.  Kosten nieuwe motor: 100 euro. Kosten nieuwe stofzuiger van gelijkwaardige kwaliteit: 200 euro. “Repareer hem maar” zei ik, tot verrassing van de reparateur; de meeste mensen kiezen op zo’n moment blijkbaar toch maar voor de Koreaan.

Een dag later mijn gouwe ouwe wonder apparaat  opgehaald en hij werkte weer als een zonnetje. Totdat ik hem uitschakelde. Ik was gewend om met mijn voet de schakelaar een hengst te geven en dan te horen dat de overdruk zich langzaam ophief. Alsof het apparaat een lange zucht slaakte; blij dat de klus er weer op zat. Dat karakteristieke geluid zat er echter niet meer in.  Toch maar effe de reparateur gebeld om te vragen hoe dat zat. De goede man wist me te vertellen dat de originele motoren voor deze stofzuigers niet meer gemaakt werden.  De reden daarvoor: ze gingen gewoon te lang mee.

De samenleving heeft op het moment zijn bek vol over duurzaamheid, maar producten die bewezen hebben een leven lang mee te gaan worden domweg van de markt gehaald.

Deze column is op 9 maart 2012 ook op De Jaap gepubliceerd

Advertenties

One Comment

  1. Het zelfde doen ze met de telefoons.. en waarschijnlijk alle nieuwe electronica.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: