Skip navigation

Je ziet steeds vaker berichten over politiegeweld tegen burgers.

Nu kan je natuurlijk in een pavlov reactie gaan staan roepen dat deze burger om een harde aanpak vroegen door dronken te zijn, te gaan schelden, te fietsen waar het niet mag of door rood te lopen. Maar als we zo gaan beginnen krijg je binnenkort nog de doodstraf voor wildplassen.

Natuurlijk is het zo dat bijna elk incident tegenwoordig meteen op you tube staat, maar wat is daar mis mee? Het is niet verboden om agenten in functie te filmen. Het door de korpsleiding steeds maar weer gebruikte excuus dat de aanleiding tot het gebruikte geweld niet gefilmd werd is tamelijk zwak. Steeds weer zie ik op die filmpjes mensen die door vijf agenten tegen de grond gewerkt zijn, vaak gillend van pijn en dat achteraf ook nog voor akkevietjes van niks. Akkevietjes die erop neerkomen dat er ‘bevelen van Oom of Tante agent niet opgevolgd werden’,  waarna er geen andere oplossing was dan de ongehoorzame burger tegen de grond te werken.

Wat is er met de politie gebeurd? Het lijkt erop dat agenten tegenwoordig stokstijf van de adrenaline de straat op gaan. “It’s a jungle out there!”  Bij het minste geringste opstootje komen ze met acht wagens en in vol ornaat compleet met kogelvrije vesten. Alsof burgers tegenwoordig standaard met grof geweld, en liefst met vuurwapens, de Hermandad opwachten. Natuurlijk zijn mensen vaak opgefokt door alcohol en drugs en daardoor moeilijk in toom te houden. Maar is dat tegenwoordig erger dan pakweg 20 jaar geleden? Ik vraag het me af.

De burger is over het algemeen wel veel mondiger geworden en niet van zins om klakkeloos orders op te volgen. Het is nu eenmaal zo dat moderne jongeren opgegroeid zijn in een onderhandelingscultuur. Als een gezagsdrager dus een bepaald gedrag van iemand verlangd zal hij/zij het waarom daarachter eerst uit moeten leggen voordat er orders opgevolgd worden. Ouders en leraren zijn daar intussen aardig bedreven in geraakt.

Het is opvallend dat het juist de politie, die in deze maatschappij een geweldsmonopolie heeft, het niet lukt om in deze maatschappelijke trend mee te gaan. En dat is vreemd want ik herinner me tijden dat de politie juist erg goed was in de-escalerende activiteiten. Twintig jaar geleden werd er op straat heel wat afgepraat en mede daarom ook een stuk minder geweld gebruikt. Het was destijds erg ongebruikelijk dat de politie geweld inzette voordat er door anderen geweld gebruikt werd. Tegenwoordig is het niet stipt en direct opvolgen van een bevel al genoeg om tegen de grond gewerkt te worden.

Het lijkt er heel sterk op dat er, als reactie op de law and order gewauwel van Minister Opstelten, op politiescholen en in de politiekorpsen een beeld van de samenleving wordt geschetst dat op zijn zachtst gezegd nogal vertekend is. Burgers zijn niet meer van goede wil maar moeten met harde hand op hun plaats gezet worden. Nu snap ik er ook helemaal niks van dat sommige mensen  hulpverleners menen te moeten aanvallen. Maar het is wel een teken dat het wantrouwen aan beide kanten heeft toegeslagen; niemand vertrouwd een persoon in uniform nog; die zijn er alleen om te controleren of jij je wel aan de regeltjes houdt. Regeltjes waarvan je als burger vaak niet eens het bestaan vermoedde. Een vriendin van me werd, omdat haar hond een reiger deed opvliegen, door een politieagent erop gewezen dat ze 300 euro boete kon krijgen ‘wegens het opjagen van wild!’

En als je vriendelijk aan een agent(e) vraagt waarom er bijvoorbeeld een straat is afgezet wordt je afgeblaft alsof we opeens in Oost Duitsland ‘befor die Wende’ terecht zijn gekomen.

Is het misschien die Zero-tolerance instelling waardoor de diender vergeet welke zaak hij dient en er bij het minste geringste op los slaat? Zero-tolerance; een doctrine overgewaaid uit het New York van burgemeester Guilliani. In de USA overigens allang weer afgeschaft omdat het daar tot onnodig veel slachtoffers bij zowel politie als burgers leidde, maar hier nog altijd het stokpaardje van onze brombeer van een minister van justitie. Die man verlangd hevig terug naar de jaren vijftig maar ziet niet in dat deze tijd juist om die begrijpende en als brugman pratende diender van de jaren tachtig vraagt.

Ik heb gemengde ervaringen met de politie die er meestal op neer komen dat ze je niet kunnen helpen als je ze nodig hebt: “Sorry meneer maar we kunnen de man die uw vriendin zojuist aangerand heeft en uw kaak verrot sloeg toen u haar wilde ontzetten niet vinden. Nee, we kunnen de twee bruggen die naar dit gedeelte van de stad leiden niet zomaar afzetten en alle kale negers langer dan 1.80 gaan tegenhouden want dat zou racistisch zijn. Ja, Meneer; als die man een punker met groen haar was geweest had dat wel gekund want zo’n  persoon kiest zelf voor zijn uiterlijk.” Dat de persoon in kwestie ervoor koos om midden op de dag in een fietsenhok te proberen mijn vriendin te verkrachten deed daar volgens deze agent niets aan af.

Maar de politie krijgt het wel voor elkaar enorm vervelend aanwezig te zijn als je ze juist niet kan gebruiken: “Meneer u liep door rood en u krijgt van mij een boete van 35 euro. Dat u dit stoplicht kent en wist dat het op het punt stond op groen te gaan doet daar niets aan af.”

Een goede ervaring die ik met de politie heb is met de wijkagent van Rotterdam centrum. Daar had ik als directeur van Exit echt wat aan; de buurtregisseur. Die man kende iedereen in de buurt bij naam en toenaam en bemiddelde in een conflict tussen Exit en een opgefokte buurman die geluidsoverlastklachten had.  Chapeau voor de manier waarop deze man die zaak aanpakte. Hij nodigde beide partijen uit voor een gesprek en wist de betreffende buurman ervan te overtuigen dat hij nu eindelijk eens de, voor de zoveelste keer aangeboden, vervangende woonruimte te accepteren. Daar schijnt de Nederlandse politie zich dan weer in positieve zin te onderscheiden van hun collega’s elders in de wereld. Maar het is wel een overblijfsel uit de goede oude tijd. De goede oude tijd toen agenten nog wat vertrouwen in hun medemensen hadden en dat ook uitstraalden….

Advertenties

One Comment

  1. Heel herkenbaar ik had als kraker altijd zeer goed kontakt met de meestal wat oudere wijkagenten in bijv. Delfshaven en de laatste jaren voor het Kraakverbod in Kralingen, echt fijne mensen die een bakkie komen doen en samen met jou een oplossing zoeken.. Nooit geweld alleen echte interesse, zo moet het zijn, maar ja, op die filmpjes zie je vaak opgefokte jonge agenten met waarschijnlijk een nogal matte opleiding die stijf staan van de zenuwen en overal criminelen zien.. Nee de oude wijkagenten en ook rechercheurs dat waren vaklui, dit is de chips-generatie in uniform, jammer! Mario


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: