Skip navigation

Monthly Archives: november 2012

Aanstaande zaterdag 10 november moet de reizigerstunnel van het nieuwe Rotterdamse centraal station open. Nou, dat hebben we geweten. Blijkbaar is de oplevering van die tunnel een goede aanleiding om meteen maar de hele buurt rondom het station een make-over te geven. Wegen, die er volgens mij toch nog behoorlijk strak bij lagen, moeten op de schop en natuurlijk ook allemaal tegelijk. Al weken is er geen doorkomen aan; bijna overal wordt opnieuw bestraat, geasfalteerd en heringericht.

Vloekend rijdt deze Rotterdammer maar weer een groot stuk om, of stapt van zijn fiets om over wrakke planken en door het zand door te modderen. Het maakt niet uit welke route je kiest; overal zie je afzettingen waarachter big ass machines het grootste deel van de dag werkloos staan, want na 11 uur ’s ochtend zie je, merkwaardig genoeg, zelden wegwerkers aan het werk. Maar rond zeven uur  ’s ochtends, als je net nog een uurtje hebt voordat je eruit moet, hoor je ze des te meer.

Je leest de laatste tijd veel over corruptie in hoge regionen van het bestuur, dus het eerste wat door je heen schiet als je richting centrum voor de derde keer af moet stappen is of er niet een wethouder in de zak van een paar, stiekem in een kartel werkende, wegenmagnaten zit. Een wethouder die op een bezoekje aan een bordeel gefêteerd werd waarna een filmpje op duikt waarin de goede man twee she males afzuigt ofzo.

De werkelijke reden dat de hele stad opgebroken lijkt spreekt minder tot de verbeelding. We hebben zes lange jaren een bouwput als centraal station moeten gebruiken. Gelukkig gaat mijn route richting centrum vanaf zaterdag weer door een fietstunnel onder het centraal. Zes jaar was niet genoeg om te kunnen wennen aan de vreselijke omweg die ik bijna dagelijks moest kiezen… (edit 26-2-2013: niet dus het is nu eind februari en nog altijd is die tunnel niet open. Zeker niet prestigieus genoeg om haast mee te maken?)

En het nieuwe station? Tja het is wel mooi, maar het ziet er toch vooral duur uit. En prestigieus,  ja. Er kunnen een heleboel winkels in waar je tegen een kleine meerprijs een broodje kan halen als je te belazerd bent om van thuis wat mee te nemen. Aan het oude station zag je van een afstand dat het een treinstation was. Nu denk je op het eerste gezicht dat het een wel erg druk bezocht museum moet zijn. En de hal is nog leeg; kunnen ze dáár geen poppodium in bouwen i.p.v. die winkelketens en warenhuizen die er nu in schijnen te komen? Rechtstreeks uit de trein of metro de zaal in: ideaal!

Nu het einde van die bouwellende dan eindelijk in zicht is moet de stad zich natuurlijk van zijn beste kant laten zien. De minister komt die tunnel namelijk openen en het zou een enorme blamage zijn als die in haar limousine door onze straten rijdt en afgeleid wordt door oneffenheidjes in de weg. Ministers zijn als een prinses op een erwt; die voelen zelfs in een limo van 3 ton elk scheef liggend trottoirsteentje.

Ze hadden natuurlijk zes jaar de tijd om het asfalt glad te strijken, maar helaas is deze stad op moerasgrond gebouwd waardoor het geen optie was om wegwerkzaamheden over een langere periode uit te smeren. Domweg omdat elke straat om de paar jaar zodanig verzakt is dat een compleet nieuw wegdek de enige optie schijnt te zijn. En als we dan toch de boel overhoop gaan halen kunnen we net zo goed de straat meteen helemaal opnieuw inrichten. Daarom heb je nu bij de Bergweg zo’n fietspaadje die, ook als je rechtdoor wilt, zo’n mooie slinger maakt.  Wegenplannen worden door mannetjes gemaakt die in hun jeugd waarschijnlijk te veel met dinkytoys, lego, the Sims en antfarms gespeeld hebben.

Wat dat betreft zijn de wegen in deze stad wel een mooie metafoor; hoe ze ook hun best doen om het prestige van deze stad hoog te houden; alle inspanningen zakken binnen vijf jaar in de modder weg.

Gisteren werd duidelijk dat het nieuwe regeerakkoord niet alleen de middenklasse aan de bedelstaf gaat brengen, maar ook dat een van de favoriete tijdsbestedingen  van ‘de kurk waar de economie op draait’ harde klappen gaat krijgen. De meest favoriete bezigheid van de Nederlandse middenklasser is natuurlijk hard werken, maar met stip op nummer twee staat nog altijd TV kijken.

De publieke omroep gaat zowat wegbezuinigd worden. Nu is de staatsgesteunde TV al lang geleden op een zelfmoordmissie gestuurd want 90% van de programmering bij de 3 publieke kanalen is inwisselbaar geworden met het aanbod van de commerciële omroepen. Ze maken precies dezelfde programma’s.  Het aanbod bestaat tegenwoordig vooral uit reality crap en spelletjus.

Maar vorige week hoorde ik over die plannen van Mars One. Het idee is dus om een bemande missie naar Mars te financieren door er een TV show ala Big Brother van te maken. Er schijnen al meer dan 1000 vrijwilligers gevonden te zijn die de reis willen maken; er is blijkbaar een enorm potentieel van mensen die er echt alles voor over hebben om op TV te komen..

Om te beginnen krijgen we een selectieprocedure die tien jaar lang mag duren want de raket zal niet voor 2023 kunnen vertrekken. De benodigde 6 miljard dollar om de missie te financieren halen ze in die periode op hun sloffen binnen.. Kijk maar eens wat één seizoen Big Brother opbracht. Daarbij gaat deze show geheid wereldwijd. Zelfs in landen als Noord Korea kunnen ze er domweg niet omheen.

Eerst dacht ik, zoals zo velen,  aan een verlate 1 april grap en ik werd niet warm of koud van het hele idee. Maar toen las ik dat de uitverkoren bemanning nooit meer terug naar de aarde zou kunnen keren en begon ik mogelijkheden te zien.

Het idee dat er minimaal 10 sukkels naar Mars vertrekken om nooit meer terug te komen is op zichzelf al best aantrekkelijk, maar het kan nog veel beter; laat de kijkers vrijelijk uitverkorenen voor die reis nomineren. Het is toch nog veel leuker als er mensen mee moeten die niet mee willen? Bedenk je eens wat een mooie TV dat oplevert? Vol hoop openen ze de deur, omdat ze eerst even denken dat ze de postcodeloterij hebben gewonnen, want we sturen onze Gaston Starreveld! En dan komt de aap opeens uit de mouw: “we komen u een enkele reis naar Mars aanbieden!”

Ze zouden ook twee missies kunnen  sturen; een met populaire aardbewoners die het programma ‘The  Idols of Mars’ gaan winnen en een tweede, afzonderlijk afgeschoten Raket gevuld met the scum of the earth. En laat ze het daar dan lekker uitknokken. Oorlogs TV zonder collateral damage.

Zo zouden ze het hele land mooi kunnen opschonen. Stuur Robert M. mee en Holleeder, en waarom niet het complete Europese parlement, alle illegalen, alle blowers, alle verkeersovertreders, alle werkelozen? Bent u niet benieuwd wie er tot de meest gehate aardbewoners blijken te behoren?

En we komen in één klap van het merendeel van de BN’ers af, omdat die al hossend met de Raket vol populaire aardbewoners mee gaan. Als dat geen win-win situatie is weet ik het niet meer….

Maar alle gekheid op een stokje: stuur alle zender coördinatoren maar naar Mars en laat de enige goede programma’s die er nog op de publieke zenders te vinden zijn behouden blijven; de documentaires van Tegenlicht, Holland doc en Document.

%d bloggers liken dit: