Skip navigation

Monthly Archives: december 2012

de-misdadiger-van-het-auteursrecht-thumb6070126Vorige week was er heel even een hoera stemming in tekstschrijvers en componistenland. De Buma leek door de bocht te gaan; er werd een ledenraad geïnstalleerd, het bestuur werd van 24 naar 12 leden teruggebracht en er werd een onafhankelijke voorzitter naar voren geschoven. Iemand die dus eens niet uit de kringen van de publishers afkomstig is. Last but not least lukte het dan eindelijk om twee jonge bestuursleden verkozen te krijgen die door kritische leden naar voren waren geschoven.

Tof denk je dan heel even, want je hoopt dat het nieuwe bestuur de koe bij de horens pakt en een begin maakt met veranderingen aan te brengen in de zeer schimmige manier waarop uitbetalingen van Buma naar componisten en tekstschrijvers geregeld zijn.

Maar je komt van de koude kermis thuis want ook het nieuwe bestuur wordt meteen voor een ander karretje gespannen en komt naar buiten met een verklaring waar voor de zoveelste keer de oorlog wordt verklaard aan het illegale downloaden. GAAAAAAP!

Het is nog steeds het enige waar men bij de Buma over wil praten: hoe ze een werkbaar download verbod in kunnen voeren. Een discussie die likkebaardend gevolgd wordt door de neoconservatieven onder leiding van onze brombeer van justitie die het liefst zo schnell mogelijk toegang tot elke computer in gansch het land wil afdwingen.

Maar zo’n download verbod is niet werkbaar zonder dat en passant de politiestaat wordt uitgeroepen en gelukkig vergeet men nog net niet dat het toch wel belangrijk is om op goede voet te blijven staan met de consumenten van muziek.

Dus worden er dan bij gebrek aan beter maar een plannetje gelanceerd om een heffing per gedownloade gigabyte in te voeren. Alsof gebruikers van computer niets anders downloaden dan muziek. En wat mij nog het meest steekt; niets anders downloaden dan door copyrightorganisaties beschermde muziek. Want een groot segment van muziek wordt gratis aangeboden door beginnende artiesten.

Daarna halen ze nog de oude koe van een heffing op mp3 spelers, (externe) harde schijven en andere hardware uit de sloot en vervolgens is de nieuwe inspiratie blijkbaar alweer op.

Het is steeds niet bij het bestuur van Buma doorgedrongen dat er zaken onomkeerbaar zijn veranderd bij de consument en zijn bereidheid voor muziek te betalen. De mainstream is dood, kaput. Niemand wil nog betalen voor muziek waar je ongevraagd mee doodgegooid wordt.

In grote kringen zijn herkenbare popsongs vervangen door een 3 uur durende aaneengesloten brei van elektronische muziek zonder kop of staart. Daar betaald men alleen voor in de vorm van de entree bij houseparty’s. De D.J.’s zal het verder worst zijn zolang ze, zodra ze een beetje naam hebben gemaakt goed verdienen en  het plafond voor hun gages op een miljoen per set staat.

Ik zet wekelijks minimaal 30 nieuwe CD”s in mijn I-tunes. Die CD’s haal ik bij de Centrale Discotheek hier in de stad. Een groot deel van het bedrag van ongeveer 2 euro per CD dat ik betaal wordt door de CDR (Centrale Discotheek Rotterdam) aan de Buma afgedragen. Verder download ik verschrikkelijk veel via sites als bandcamp en dat meestal gratis. Maar ik ben echt wel bereid voor sommige platen te betalen. Meestal gebeurd dat als ik voor de tweede keer een plaat binnenhaal van een artiest omdat ik hem/haar een jaar na zijn eerste release nog herinner.  Ook zo’n knop waarmee je zelf mag bepalen hoeveel je wilt betalen vindt ik super sympathiek. En ik koop vaak bij concerten.

Ik ben niet de enige die op deze manier muziek consumeert.  Er zijn miljoenen mensen serieus liefhebber van muziek en bereid ervoor te betalen. Maar deze mensen zijn ook superkritisch. Ik ben heel erg kieskeurig wat mijn muziekkeuze betreft, en ik vind dat ik ook het recht heb om overal van te proeven voordat ik ervoor betaal. Ik loop niet op deze aardkloot rond om meer van hetzelfde te consumeren. Overal is muziek waarvan ik bij God nog niet weet of ik het leuk vind en juist daar ben ik naar op zoek.; niet naar de zoveelste punk, metal of whatever band die klinkt zoals bands in dat betreffende genre horen te klinken. Fuck dat; been there done that!

Verder wil ik perse dat het geld dat aan Buma/Stemra betaald wordt daadwerkelijk bij de artiesten terecht komt die ik in mijn radioshow draai, die ik beluister, die ik download, waarvan ik youtube filmpjes bekijk en waarvan ik LP’s en CD”s aanschaf. Dat zijn de artiesten die ik wil steunen!geekandpoke-riaa

Als mijn geld bij de verkeerde mainstream artiesten belandt voel ik me terecht belazerd want er worden dan mensen bevoordeeld die me niet vermaken, maar me juist mateloos irriteren; de Nick en Simons, Jantje Smits, Gordons, Justin Biebers en noem de hele reutemeteut maar op. Elke cent van mijn geld dat via de Buma onbedoeld bij het soort componisten/tekstschrijvers terecht komt dat hoempapa, weeïge R&B, obligate Nederhop of housebeats produceert is er een teveel. Ik steun de shit die ik fijn vind om naar te luisteren maar niet de bagger waar ik me rot aan erger.

En natuurlijk geldt ook voor de liefhebbers van de dingen die ik haat dat hun geld bij hún favoriete artiesten terecht moet komen en niet bij bijvoorbeeld Slayer :  Ik kots op uw smaak, maar zal uw recht van die bagger te genieten met mijn leven verdedigen.

Het woord ‘fan’ is niet voor niks afgeleid van ‘fanatic’. Tegenwoordig is het de taak van artiesten om fanatici aan zich te binden. Fanatici die niet alleen bereid zijn voor hun muziek te betalen, maar ook diezelfde muziek onder hun vrienden willen verspreiden. Kosteloos!! Dat geld komt later wel, zodra de geïnfecteerde met succes tot een nieuwe fanaat is getransformeerd.

Zolang Buma er niet toe in staat is om die verdeling eerlijk, betrouwbaar en transparant te laten verlopen en het belang van gratis verspreide muziek niet inziet blijft het een compleet waardeloze organisatie.

Als het niet eerlijk kan, dan liever helemaal niet; schaf dan die copyrights maar helemaal af.

Meer  columns over Buma/Stemra:

De Bumaffia en Uitgeverscamorra

Hervorming van het Auteursrecht 

Het auteursrecht is niet meer van deze tijd

De Oorwurm

ronnie rotebOngehoord: elke dinsdagavond van 21:00 uur tot 22:00 uur  bij Radio president

In Ongehoord laat ik obscure muziek horen van vroeger en nu, vooral van lokale bands, want wat er vlak om de hoek wordt gemaakt is vaak ongehoord goed.

En dat afgewisseld met muziek van over de hele wereld. Rock, punk, wave, electro, soul, metal, ska, jazz; you name I’ve got it.

Vanavond een interview met Ronnie Roteb; zanger/gitarist van 3 Dead Mexicans On A Skateboard. Ronnie wijdt uit over zijn band, vroegah, de Rotterdamse popcultuur en laat en passant zijn favoriete muziek horen.

Speel je zelf in een band stuur me mp3’s, cd’s of (liever nog) vinyl van je eigen muziek, als ik ze goed vind draai ik ze in de show.

Radio President t.a.v. Leen Steen
Lavasweg 19

3193GB Hoogvliet

De show wordt wegens succes voortaan op zaterdag herhaald. Na de uitzending op zaterdag zet ik mijn programma’s op dit blog zodat je ze kan beluisteren wanneer het je uitkomt.

1Klik hier om de dertiende aflevering van ongehoord op Radio President te beluisteren

Playlist Ongehoord

11 december 2012

Producer Wilco Verkerk

Presentatie Leen Steen

 

Germs – what we do is secret

Cramps – human fly

3 Dead Mexicans On A Skateboard – she’s the one

Sonny Landrette – levee town

Brides Of Destruction – shut the fuck up

3 Dead Mexicans On A Skateboard – jezebel

Ramones – I don’t want to grow up

The Meteors – shout so loud

Heavy Trash – dark haired rider

3 Dead Mexicans On A Skateboard – henhouse

happy hour addGisteren las ik in de krant dat de gemeente Rotterdam de happy hours in cafés gaat verbieden. De zoveelste maatregel die het uitbaten van een horeca-etablissement in deze stad moet ontmoedigen, maar verder niet meer dan een symboolfunctie heeft. Stomdronken lui die uit de kroeg komen rollen mogen dan inderdaad geen prettig gezelschap zijn, maar ik zie eigenlijk alleen met oud en nieuw nog bosjes mensen dronken over straat gaan. Genoeg eikels te zien in het weekend hoor, daar niet van, maar meestal zijn ze gevaarlijk nuchter of zijn ze ver na sluitingstijd van de kroegen op weg naar huis nadat ze zich bij vrienden thuis vol hebben laten lopen.

Happy hours vinden meestal plaats op uren dat je tegenwoordig nog geen hond in de kroeg tegen komt; tussen 5 en 7 uur ’s avonds. Vroeger waren dit juist de tijden dat de kroegen vol zaten, maar mensen die na het werk een afzakkertje gaan halen zijn een zeldzaam soort geworden. Maar dat betekent niet dat de goegemeente de alcohol laat staan want tegenwoordig drinkt men thuis, uit het zicht laaft men zich aan de goedkope alcohol uit de supermarkt. Huiselijk geweld komt steeds vaker voor; big surprise, hoe zou dat nou komen?

Tijdens happy hours is bier in de kroeg iets goedkoper, maar nog altijd minimaal 3x duurder dan de halve liters van het AH huismerk a 45 cent. Zakt men op die uren massaal af naar de kroeg? Dacht het toch niet…

En dat er juist voordelen aan drinken in een openbare gelegenheid zitten ziet de gemeente geheel over het hoofd. Een kroeg waar je door een professionele kroegbaas en zijn personeel wordt bediend stopt met schenken zodra je iets te opzichtig kachel wordt. Daarbij heb je, hopelijk voor jou tenminste, altijd vrienden en kennissen om je heen staan. En aangezien het tegenwoordig alleen nog in wel heel kleine, en zeer asociale, kringen nog van deze tijd is om iemand aan te moedigen zich ongans te zuipen zullen die jou ook afremmen als je achter elkaar kopstootjes naar binnen loopt te werken. Als je een beetje goede vrienden hebt zullen die gaan vragen waarom je vergetelheid in de drank zoekt en wellicht zal je zachtjes wenend van de problemen met de eega vertellen en je hart luchten waardoor een gewelddadige scene bij jouw thuis misschien nog voorkomen wordt ook. drankkeet

Misschien is het voor onze geheelonthoudende burgervader moeilijk voor te stellen maar zolang het nuttigen van alcohol in een sociale omgeving plaats vind worden veel moeilijkheden die met dronkenschap samenhangen voorkomen.

Tegelijk is er een ander soort dranklokaal, vooral onder minderjarigen, erg populair: de drankkeet. Daar wordt het goedkope bier uit de supermarkt met wagonladingen binnen gebracht. Daar worden jochies van amper zestien wel aangemoedigd om zich tot in coma klem te zuipen. Uit het zicht van een kroegbaas…

Dees_RitalinOp een dag als deze ben ik blij dat ik geen gezin heb.  Ik dank daarbij God ook nog eens op mijn knieën dat ik mijn jeugd in de glorieuze jaren zestig,  zeventig en tachtig heb mogen doorbrengen. Je zou maar in deze tijd jong zijn; ik heb echt diep medelijden met de teenagers van tegenwoordig.

De jeugd van tegenwoordig wordt opgevoed door ouders die over het algemeen net zou oud zijn als grootouders in mijn tijd.  De overbezorgde opa’s en oma’s brengen hun kroost met de auto naar school. Fietsen is te gevaarlijk, niet alleen vanwege het verkeer, maar omdat zich op elke straathoek pedofielen verzamelen op jacht naar snotneuzen, het liefst jonger dan acht jaar en precies uitgedost met die mooie rode krullen die jouw zoontje ook heeft. Zo raakt ook jouw kroost vanaf hun geboorte eraan gewend een privé chauffeur te hebben.

Als ik het sociale leven van een moderne tiener alleen al zie, raak ik in de stress; de hele dag gaat de telefoon, SMS, whtsapp, twitter, facebook. En dat gaat zo 24 uur per etmaal door. Wil je een tiener helemaal in paniek brengen? Pik z’n smartphone; daarmee ontdoe je hem/haar van zijn/haar hele leven. Wat hebben ze nog over als ze het nergens over kunnen hebben: “OMG hoe sletterig kan je zijn?”

Maar verder mogen ze helemaal niks: waaghalzerij is er niet meer bij. Vroeger zag je de jeugd de meest waanzinnige dingen doen. Tegenwoordig krijg je ze met geen stok meer een boom in. Aangescherpte takken als zwaard gebruiken dat is domweg verboden, net als alle andere speelgoedwapens. Eén keer misprikken en ze verliezen beide ogen. Daarbij geef je je kinderen na dat gedoe in de Columbine highschool natuurlijk nog geen klapperpistool meer.

De helft van de jongeren loopt tegenwoordig als zombies rond; verdoofd door medicijnen. De een heeft ADHD, want die is te druk, en de ander heeft een autistische aandoening, want die speelt teveel in zijn eentje. Als ik zelf in deze tijd op had moeten groeien was ik door mijn dokter waarschijnlijk autistisch verklaard omdat ik urenlang met soldaatjes bezig kon zijn. Mijn zusje zou daarentegen ADHD aan haar broek hebben gekregen want die was veel te actief en speelde altijd buiten.

De jeugd wordt steeds braver; er zit geen enkele spunk meer in. Over het algemeen zijn het makke schapen; waarschijnlijk zijn ze doodsbang gemaakt voor gedwongen medicatie. Rebellerende jongeren zijn echter hard nodig; dat zijn de gangmakers. De gasten die rare ideeën hebben en anderen meeslepen om die ideeën uitgevoerd te krijgen. Die trekken ook anderen mee in protesten tegen noem het maar op. Er is in deze tijd zoveel om tegen  te ageren, maar er gebeurd helemaal niks, nada.

Zie ze zich netjes in een rij opstellen voor de supermarkt omdat de AH niet meer dan vijf scholieren tegelijk wil toelaten. Wordt het met teveel jongeren in de zaak onoverzichtelijk, gaan er schappen om, of wordt de hele zooi leeggeroofd? Welnee; ze praten misschien wat hard en opgewonden, maar daar blijft het bij. Maar jongeren mogen de shopping expierence van serieuze klanten, die meer dan een zak chips kopen, natuurlijk niet gaan verstoren. Supermarkten die jongeren van mijn generatie zo probeerden te behandelen kregen een boycot aan hun broek. Het kwam trouwens niet eens bij ons op om onze lunch in de supermarkt te halen; wij besteden ons geld liever aan platen en uitgaan. Maar de jeugd van tegenwoordig krijgt lunchgeld mee omdat Pa en Ma in hun tweeverdienerschap natuurlijk geen tijd hebben om ’s ochtend effe een boterhammetje te smeren. En je hoeft van de kids ook niet te verwachten dat ze zelf een boterham kunnen maken om mee te nemen; die zijn ’s ochtend nog veel te suf om na te denken na de dubbele dosis die ze voor het slapen moesten slikken.

Ouders van nu zijn ook  al zo lekker dubbel: aan de ene kant wordt hun kroost vanaf hun geboorte gepamperd met alles wat hun hartje maar begeerd, maar aan de andere kant wordt van de kids verwacht dat ze met alles goed presteren. Dat begint al met een ‘de mooiste baby ‘ competitie als ze krap drie maanden oud zijn. Een eindigt met de “bachelor most likely to succeed” wedstrijd bij hun eindexamen.

Jong zijn is tegenwoordig geen pretje, dus geef ze maar een mooie peen vandaag; nee, in hun mond en niet in hun achterste!!

%d bloggers liken dit: