Skip navigation

zombieHet overvloedige gebruik van smartphones bij concerten wordt opeens een hot topic. Ian Mc Kaye (Dischord records, Minor Threat, Fugazi)  plaatste daar van de week in een interview wat verstandige commentaren over.

Mensen die tijdens concerten staan te texten zijn inderdaad strontvervelend, maar het voordeel van al die mobieltjes in de zaal is dat er altijd foto’s, video’s en commentaren op optredens op de sociale media verschijnen. Ik ben vroeger bij heel wat optredens geweest waar domweg geen camera’s aanwezig waren en ik het alleen met mijn herinneringen moet doen.

Nu heeft dat ook weer voordelen want je hersens trainen door dingen te moeten onthouden dreigt een vergeten kunst te worden. Een willekeurig persoon die zijn (digitale) agenda verliest, wiens harde schijf crashed of wiens mobiel gestolen wordt verwordt tot een zielig hoopje ellende. Zelfs als je alle echt belangrijke shit in een cloud hebt opgeslagen duurt het minimaal een dag voor je technologisch weer mee telt. Een dag die de meeste mensen als een hel zullen ervaren. Die dag loop je als een zombie: ‘brains, brains’ mompelend…

Mij valt steeds meer op dat smartphones de live interactie tussen vrienden, kennissen en vooral geliefden nogal in de weg staan. Je bent nooit meer alleen met iemand. Je deelt de persoon in kwestie altijd en overal met zijn/haar sociale netwerk. Een zakelijk gesprek verloopt moeizaam als  constant telefoontjes of andere berichten de conversatie onderbreken; ‘ Waar waren we ook alweer’ nadat jij met veel moeite een goed voorbereide pitch op iemand los liet.

Maar vooral tijdens een date zijn die foons dodelijk. Het komt maar zelden voor dat de dame in kwestie de beleefdheid opbrengt om haar mobiel uit te schakelen. Ik doe dat echt altijd want ik haat het om gebeld te worden op het moment dat ik iemand diep in de ogen aan het kijken ben.

Het komt voor dat een of meerdere vriendinnen van je date bijna live op de hoogte gehouden willen worden van de vorderingen. Dan wordt je plotsklaps omhelst met als enig doel dat er een foto van gemaakt moet worden die op facebook geplaatst moet worden omdat er vriendinnen zijn die willen weten hoe je eruit ziet. En daarna moet elke like bekeken worden en elk commentaar beantwoord.  En puntje bij paaltje gaat zo’n dame later ook nog pagina’s vol klachten over je te plaatsen omdat je er zomaar opeens vandoor was gegaan.

Soms ontmoet je echt extreme foon verslaafden die werkelijk medelijden oproepen. Bekend voorbeeld is het meisje dat in de trein tegenover me zat te bellen. Bijna de hele reis was ze aan het kwekken. Dat is bij mij sowieso vragen om achtereenvolgens gefronste wenkbrauwen, boze blikken en uiteindelijk een grove verbale vernedering, maar goed. Deze deerne hing bij aankomst op het eindpunt van de trein op met de woorden ‘ ik zie je al op het perron staan’. Why the hell moet je zo nodig met iemand bellen die je zo dadelijk gaat ontmoeten? Maar het werd nog erger; ze liep de trein uit haar vriendin tegemoet. De vriendinnen omhelsden elkaar om vervolgens binnen dezelfde seconde beiden per mobiel in gesprek te raken met iemand anders. attention

Ik kom te vaak mensen tegen die een aandachtsspanne van een papegaai aan de speed hebben. Die constant afgeleid worden door het volgende piepje of trillinkje van hun digitale meester. Die geen film van twee uur meer uit kunnen zitten, geen boeken meer kunnen/willen lezen, die zich niet eens door een stripverhaal kunnen worstelen, die onderweg naar de koelkast vergeten wat ze ook alweer gingen pakken. En maar gelukzalig lachen als ze hun smartphone weer gaat trillen. Groepjes tieners die niet onder elkaar praten, lachen en gillen zoals tieners horen te doen maar die allemaal in diepe stilte geconcentreerd naar een schermpje van zes bij zes centimeter staren en hooguit af en toe grinniken om een commentaar dat ze op FB lezen.

Schiet voor de grap een willekeurig persoon op straat eens aan terwijl hij/zij totaal gehypnotiseerd met zijn/haar smartphone bezig is; de blik die je dan van ze krijgt komt rechtstreeks uit The Walking Dead. Als ze al uit hun lethargie gewekt worden. Hun wereld vergaat bij de eerste de beste stroomstoring die langer duurt dan dat de batterij van hun foon mee gaat. Op dat moment breekt de zombificatie dus definitief door.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: