Skip navigation

Monthly Archives: maart 2014

Ik schrijf een serie columns over mijn ervaring als werkzoekende/bijstandtrekker. Steeds meer mensen zullen onvermijdelijk met de hier geschetste problematiek in aanraking komen. Het verschil met hoe er vroeger en tegenwoordig met werklozen wordt omgegaan is ontluisterend. Het is een crime om als 45 plusser nog aan een baan te komen, maar het is me gelukt; ik werk weer. En ik heb nog een leuke baan in mijn eigen sector gevonden ook. Maar denk even na voordat je als lezers ‘zie je wel dat de crisis voorbij is’ of ‘zie je wel dat je als je maar goed gemotiveerd bent aan het werk kan komen’ gaat roepen. Hier deel twee:

werk effectieve-gespreksvoering_lAl bij mijn eerste contact met de ambtenaren van de sociale dienst werd me duidelijk dat de regels rond het verkrijgen van een bijstandsuitkering op zijn zacht gezegd ‘warrig’ zijn. De eerste stap in het proces is een afspraak met de intakebalie te maken. Daarvoor bel je een telefoonnummer dat je verbind met een centrale balie; een callcenter dat alle aanvragen in het land voor die eerste afspraak regelt. Ik kan alleen maar raden naar de reden waarom dat zo omslachtig moet, maar het zal wel te maken hebben met de statistieken van de aanwas der werkelozen. Op deze manier kan dat getal feilloos bijgehouden worden. Na ruim 45 minuten in de wacht, de zenuwen maximaal uitgerekt door de meeste afschuwelijke muzak, (Muzak werkt bij mij echt averechts; ik krijg er moordneigingen van. Het verplicht mij naar muizenissen van een of andere derderangs componist te luisteren. En dat hij en zijn publisher daar ook nog aan verdienen, maakt het alleen maar nóg erger) werd ik uiterst vriendelijk te woord gestaan en ik kreeg mijn afspraak. Er werd voordat het gesprek aanving door een computer aan me verteld dat het gesprek opgenomen zou worden en achteraf werd er gevraagd of en hoe tevreden ik met de behandeling van de telefoonoperator was. ’t Is net alsof je een groot bedrijf of een bank belt en waarschijnlijk gebruiken dat soort bedrijven precies hetzelfde callcenter.werk

Via werk.nl werd erop gewezen wat ik allemaal aan paperassen bij die eerste afspraak bij me moest hebben. Het bijeenbrengen van al dat papier koste me bijna een dag speuren in ordners, mijn computer en online. Maar uiteindelijk lukte het me om alles boven water te krijgen: bankafschriften van alle rekeningen op mijn naam. (toch nog 3 stuks!), huurcontract (ik woon al 12 jaar op hetzelfde adres, dus het duurde even voordat ik die terug had gevonden), ontslagbrief laatste werkgever, einde beschikking ww, paspoortkopie, bewijzen van schulden, alle sollicitatiebrieven van de laatste maanden compleet met afwijzingen. Ambtenaren zouden echter de meeste van deze paperassen moeiteloos kunnen terugvinden aangezien je die al tijden geleden ook bij de UWV hebt ingeleverd, maar het is blijkbaar de bedoeling om je zoveel mogelijk moeite te laten doen. En dat wordt je de rest van het traject keer op keer ingepeperd; je hebt niets beters te doen dan solliciteren, solliciteren en formulieren invullen of terugvinden. En o wee als je ook maar een minuut van je ‘vrijheid’ durft te gaan genieten.

werk abc16De afspraak was anderhalve week na het telefoontje ingepland. Stipt om negen uur moest ik ter burele verschijnen. Ik sta altijd om 8 uur op, daar hoef ik geen vroege afspraak voor te hebben; het is de schrijfdiscipline die me dat dicteert, en die dag was ik nog iets vroeger op, omdat ik een slootje koffie naar binnen moet werken voordat ik bereid ben om met wie dan ook te communiceren. Om half negen stond ik op het punt te vertrekken toen ik tot mijn verbazing door de dienstdoende ambtenaar van Sosawe werd gebeld met de mededeling dat mijn afspraak verschoven werd omdat die twee weken te vroeg was ingepland. Gevraagd naar hoe dat nou zit werd me te kennen gegeven dat Rotterdam een kortere procedure voor het toekennen van bijstandsuitkeringen volgt dan andere gemeenten. In deze stad was die twee weken korter en blijkbaar hadden ze daar geen rekening mee gehouden bij dat callcenter. Of ik dus twee weken later maar weer een nieuwe afspraak wilde maken. De betreffende ambtenaar klonk alsof haar hoofd om 9 uur ’s ochtends nog niet naar werken stond en dat zat me niet lekker dus besloot ik maar meteen weer dat callcenter te bellen. Deze keer werd ik na 45 minuten uit de wacht gegooid en woedend zocht ik dus naar een ander, rechtstreeks nummer van Sozawe. Weer een half uur wachten later, (en verdomd als ’t niet waar is: ondanks dat ik een ander nummer had gedraaid werd ik vergast op exact hetzelfde muzakje) kreeg ik een verbaasde ambtenaar aan de telefoon die, niet geheel onverwacht, het verhaal van de ambtenares ontkrachtte. Sommige ambtenaren doen dus blijkbaar maar wat. Ik kreeg gelukkig nog dezelfde week een afspraak toegewezen. Om kwart over 2 ’s middags deze keer.

 Lees hier deel 3

Hier een serie columns over mijn ervaringen als werkzoekende/bijstandtrekker. Het verschil met hoe er vroeger en tegenwoordig met werklozen wordt omgegaan is ontluisterend. Het is een crime om als 45 plusser nog aan een baan te komen, maar het is me gelukt; ik werk weer. En ik heb nog een leuke baan in mijn eigen sector gevonden ook. Maar denk even na voordat je als lezers ‘zie je wel dat de crisis voorbij is’ of ‘zie je wel dat je als je maar goed gemotiveerd bent aan het werk kan komen’ gaat roepen. Hier het eerste deel:

 

werkloos578
Uiteindelijk heb ik (maar) vijf maanden in de bijstand moeten doorbrengen. Vijf maanden in de hel van de re-integratietrajecten en ik word nog steeds woedend als ik terugdenk aan de vernederingen die ikzelf onderging en andere werklozen om me heen heb zien ondergaan.

Als je achter in de 40 bent moet je eraan wennen dat je zo goed als uitgerangeerd bent. Je bent voor bijna alles te oud en opgedane ervaring telt niet meer mee. Men gaat er domweg vanuit dat je niet met de hedendaagse technologie (lees computers) en nieuwe management technieken bent meegegroeid. (lees: werk totdat je erbij neervalt en houdt vooral overal je bek over)

Maar je bent, in mijn geval tot mijn 68e, verplicht om met ‘circus werk of uitkering’ mee te blijven hobbelen. In Den Haag zeggen ze dan dat ze onder dreiging van werkloosheid, die voor deze groep mensen zoveel zwaarder weegt, supergemotiveerde en loyale oudere werknemers kweken. Yeah right! Ontevreden, woedend tandenknarsende crumpy old farts maken ze van ons. Wij zijn de mensen die met jaloezie en afkeer naar babyboomers, die op hun 52e al met de VUT gingen, moeten kijken en binnenkort verplicht diezelfde vroeg gepensioneerden de billen mogen gaan wassen. Dat kan nog wat worden.

Voordat ik mijn laatste baan verloor had ik 19 jaar aan een stuk door gewerkt en dat leverde 26 maanden WW uitkering op. Tamelijk mager als je uitrekent wat ik in die periode allemaal aan premie hebt betaald. Je krijgt tegenwoordig ook niet meer 70% van je laatste loon; dat wordt over een langere periode berekent. Laat ik nou net in het laatste half jaar van mijn vorige functie na 2 jaar keihard knokken eindelijk meer uren en dus loonsverhoging hebben afgedwongen! Ik kreeg mooi WW over mijn vorige loontje en ging er dus 50% op achteruit i.p.v. 30%.

Het wordt, met een beetje pech, ook nog eens normaal gevonden dat je 24 uur op een loonlijst staat maar het twee of driedubbele aan uren nodig hebt om al je taken uit te voeren. Dat had ik twee jaar lang aan den lijve ondervonden. Voordeel daarvan was wel dat ik me absoluut niet bezwaard voelde om een tijdje van een uitkering te ‘profiteren.’
De premie die ik voor mijn pensioen heb ingelegd beschouw ik als verloren; ik geloof niet dat er tegen de tijd dat ik 68 jaar ben nog pensioenen of AOW zullen bestaan. En of ik die leeftijd haal is ook nog maar de vraag want de werkdruk wordt steeds verder opgevoerd; die is sinds 1980 bijna verdubbeld, en daardoor wordt de kans dat je ooit aan een hartstilstand bezwijkt of voor een trein springt navenant hoger.

Drie jaar geleden werd ik ontslagen, en kwam ik dus in de WW, maar desondanks werkte ik door met als verschil dat ik hetzelfde werk als onbetaalde vrijwilliger uitvoerde. Voor mijn laatste baan organiseerde ik optredens en festivals en dat bleef ik doen. Waarom doe ik hetzelfde werk zonder ervoor betaald te krijgen? Allereerst omdat het mijn passie is en ik me niet zomaar laat tegenhouden. Daarnaast hield ik op deze manier mijn netwerk bij boekers en bands in stand. Dat zou het verkrijgen van een volgende baan in de culturele sector makkelijker moeten maken.

Natuurlijk vraag je als lezer nu af of ik niet van deze activiteiten zou kunnen leven en het antwoord is nee. Ten eerste leveren deze optredens sowieso niets op voor de organiserende partij; ik heb geen eigen zaal en dus geen bar omzet en ten tweede kan je geen vaste gages betalen dus deel je ook niet mee in eventuele winst aan de deur. Welke winst trouwens? Klappers met entreegeld zijn tegenwoordig erg zeldzaam. Ik had er in principe niet zoveel moeite mee om de helft van mijn toch al magere loon in te leveren zolang ik maar kan blijven doen wat ik wil doen. Voor de rest viel er wel een mouw aan te passen. Ik verhuurde een kamer van mijn huis aan een studente waardoor de vaste lasten nog net betaalbaar bleven en omdat alle rompslomp, die je ook nog hebt als je een zaal moet runnen, weg viel had ik eindelijk tijd om een boek te schrijven.

work-05De culturele sector waarin je altijd hebt gewerkt is de laatste paar jaar, onder leiding van achtereenvolgende VVD bestuurders, gedecimeerd. Er is absurd weinig werk in te vinden en je moet er door het hele land voor afstruinen om op het door mij gewenste niveau banen te vinden. Extra problematisch is dat kandidaten voor het soort baan dat ik zoek bij culturele organisaties meestal intern worden gevonden. Het is verplicht deze banen ook extern aan te bieden en ik ben verplicht te solliciteren. Dus doen we allemaal ons verplichte stoelendansje al staat de uitkomst van te voren al vast. Maar ik heb in ieder geval een mooie lijst van eerste gesprekken aan mijn sollicitatiemails over gehouden en mijn UVW begeleider was tevreden over mijn inzet. Een UWV begeleider die ik overigens nooit in levende lijve ontmoet heb en waarvan ik soms het sterke vermoeden heb dat het slechts een avatar betrof.

Mijn WW uitkering werd prompt om de 28 dagen op mijn rekening gestort en de automatische incasso’s van het energiebedrijf, de zorgverzekering, internet, telefoon en televisie aansluiting werden tot op het einde netjes afgeschreven. Tegenvallers zoals kapot witgoed, klein onderhoud aan mijn huis en extra tandarts en dokterskosten moesten helaas iets te vaak bekostigd worden door een doorlopend krediet aan te spreken. Dat krediet was bij aanvang van de uitkering bijna afbetaald maar staat nu maximaal rood. Vijfduizend euro. Tegenwoordig is dat geen bedrag om wakker van te liggen. Ik had ook een hypotheek van een paar ton kunnen hebben op een huis dat je door de crisis op de huizenmarkt aan de straatstenen niet kwijt kunt.

Maar, ruim duizend sollicitaties verder, was opeens het einde van de WW periode met relatieve zekerheid voorbij en doemde de bijstand op.werk2
Ik had nog steeds €800 vaste lasten en mijn huurder moest vertrekken. Ik had makkelijk een andere student kunnen vinden om die kamer aan te verhuren, maar daar schoot ik financieel niets mee op omdat dat huurgeld 100% gekort zou worden nu ik een bijstanduitkering ging ontvangen.

Martelgang is geen understatement als je het op het aanvragen van een bijstandsuitkering betrekt. Om te beginnen staat elk schrijven dat je van Sozawe ontvangt bol van de waarschuwingen tegen eventuele fraude. Je wordt daar zo vaak op gewezen dat je onvermijdelijk jezelf gaat afvragen of je niet, misschien zelfs zonder dat je het beseft, aan het frauderen bent. In de optiek van de neo-liberalen die op dit moment de scepter over dit land zwaaien is dat ook zo; dat je een uitkering nodig hebt om rond te komen is bewijs dat je een luie uitvreter bent die gedwongen moet worden om elk baantje aan te nemen. Want in de kassen is er werk zat. Maar als onze fijne bestuurders zelf gesnapt worden op corrupte praktijken en het veld moeten ruimen maken ze zonder scrupules gebruik van ruimhartige wachtgeldregelingen.

Lees Deel 2 hier

Wat ga jij doen? Blijf je thuis op 19 maart? Telkens weer teleurgesteld door de politiek of gewoon niet geïnteresseerd? Ben je een van de velen die denkt dat ’t toch niet uitmaakt of en wat je stemt? Dat het niet uitmaakt welke partij er wint omdat er toch niks (echt) veranderd? Of omdat over alle belangrijke zaken steevast beslist wordt zonder dat jij daarin gekend wordt?

Als je tot de conclusie komt dat stemmen geen zin heeft moet je dat lekker zelf weten. Ik kan me indenken dat je tot die conclusie komt want alle bovenstaande bedenkingen heb ik zelf ook.

Maar toch ga ik stemmen.

Stem je niet? Soit! Maar laat dan wel wat van je horen! En dan bedoel ik niet dat je af en toe een commentaar bij nieuwsartikelen of op een forum plaatst, want dat helpt dus geen zak! “Opinions are like assholes; everyone has one!” Tegenwoordig zeikt iedereen oeverloos overal over zonder de moeite te nemen om samen met gelijkgestemden ook maar ene moer aan de situatie te veranderen. Bedenkingen bij de manier waarop democratie momenteel werkt ontslaan je niet van de plicht wat aan je eigen situatie of die van anderen te doen.

Maar we hebben het allemaal te druk met belangrijkere zaken; we werken ons het apezuur om rond te komen nu we een huis gekocht hebben, kids moeten verzorgen, er een auto voor de deur staat, omdat de vorige vakantie nog afbetaald moet worden etc. En de restjes tijd die overblijven spendeer je aan het pielen op je smartphone.button_web_verkiezingen-07

Ongemerkt kom je steeds dichterbij een situatie waar er maar iets hoeft te gebeuren en dan ben je de Sjaak. Vaak zijn ze bijna onvermijdelijk:  je ouders worden oud en/of ziek en hebben hulp nodig. Maar die hulp hoor je opeens zelf te organiseren. Of je hebt de pech dat jij  of je partner je baan verliest. Ben je toevallig ZZP’er dan tuimel je meteen de bijstand in of zal je samen met je kids van het inkomen van je partner moeten gaan rond komen. Dan mag je kopers voor je huis gaan zoeken. Dat je het aan de straatstenen niet kwijtraakt is heel jammer voor je; je moet je verlies maar nemen. Niemand had toch kunnen voorzien dat de huizenprijzen niet tot inde eeuwigheid zouden blijven stijgen?

En zo trekt de overheid zijn beschermende armen steeds verder van je af en laat je je eigen boontjes doppen. Je kan als burger toch alles zelf organiseren? Is je buurt aan het verpauperen? Dan neem je het heft toch gewoon zelf in handen? Dan zorg je toch met elkaar dat de straat schoon en heel is en blijft, de dealers en junkies uit je buurt worden verdreven, je asociale buurman die met 80 km door de buurt scheurt op zijn nummer wordt gezet, de ouderen in de straat elke dag een warme maaltijd krijgen enzovoort!

Maar, och gut, klein detail: daar heb je helemaal geen tijd meer voor. Heb jij nou niet een klein beetje het gevoel dat je erin geluisd bent?

De overheid roept dat ze geen geld meer hebben en overal op bezuinigd moet worden. Maar ze heeft de lasten van grote bedrijven steeds kleiner gemaakt terwijl die van jou steeds verder stijgen. Ja, ook die van jou als kleine ondernemer in het MKB. De vennootschapsbelasting (belasting op winst) is de afgelopen decennia met de helft verminderd (van 48 naar 24%), en Nederland is een belastingparadijs voor multinationals geworden.programmalogo_0

Ik heb zelf ook altijd een hekel gehad aan een bemoeizuchtige overheid. Maar een overheid die domweg niks meer regelt is nog erger; die laat de hongerige honden van de vrije markt op je los. Ergo; je mag uren, dagen, weken gaan besteden aan kritisch consumentisme. Maar hoe je ook je best doet, je blijft even veel betalen want al die bedrijven waar jij gedwongen zaken mee moet doen maken gewoon prijsafspraken. Dat mag officieel niet, maar ze doen het lekker toch. Geen overheid die nog de mankracht heeft ze te controleren.

Als de helft van die burgers niet meer de moeite neemt om te stemmen of anderszins zijn stem te laten horen blijft de toplaag er met de buit vandoor gaan. Dan is alle moeite die vorige generaties met keihard knokken voor het recht op een normaal loon, sociale voorzieningen en stemrecht bij elkaar te boksen voor niets geweest en komen we terug bij af. Want die zogenaamde liberalen stemmen wel; die hebben daar alles bij te winnen.

En nu worden de gemeenten ook nog opgezadeld met taken die vanouds door het rijk werden uitgevoerd; ouderenzorg, jeugdzorg, uitkeringen etc.  Een grote verkapte bezuinigingsoperatie! Maar hoe die operatie verloopt en ingevuld wordt is aan de gemeente om te beslissen. 2014-verkiezingen-banner

Als je een Rotterdam wilt waar een PvdA wethouder van sociale zaken de nieuwe bijstandswet jaren voordat die landelijk in werking treedt al uitvoert.

Waar alle bijstandtrekkers rücksichtslos bij de Roteb te werk werden gesteld terwijl diezelfde Roteb honderden werknemers moest ontslaan.

Als je een VVD wethouder wil behouden die ternauwernood van het plan af zag om de hele Rotterdamse Popsector de nek om te draaien en volledig in te zetten op een paar jaarlijkse festivals en verhuurschuren ipv volwaardige podia. Die een situatie voort laat duren waarin 98,5% van de cultuurbegroting uitgegeven wordt aan prestigieuze instellingen die vooral gericht zijn om publiek van BUITEN Rotterdam in Rotterdam uit te laten gaan.

Die beslissingen over een nieuw lokaal radio en tv kanaal ruim voor de openbare aanbesteding onderhands bekokstoofde en vervolgens opgezadeld worden met een waardeloze tv zender die nauwelijks iets uitzend (Open Rotterdam) en een ONGEBRUIKT radiokanaal?  (ook Open Rotterdam)

Waar een zaal als WATT in een supermarkt veranderd en Waterfront  ongebruikt in handen komt van een schimmige organisatie die puntje bij paaltje vrijgesteld wordt van huurbetalingen? Terwijl het originele Waterfront daaraan onderdoor ging?

Waar het Schieblok goedkoop aan cultureel ondernemers wordt verhuurd totdat ze succes krijgen en als dank op mogen rotten om plaats te maken voor het zoveelste Grand Café?

Waar kostte wat kost elk jaar een paar nieuwe wolkenkrabbers neergezet moeten worden, zelfs als de o, zo armlastige gemeente miljoenen moet bijleggen om ze te realiseren?

Dan moet je op 19 maart vooral lekker thuis blijven….

SP viltjeachter

%d bloggers liken dit: