Navigatie overslaan

Category Archives: politiek

De hypocrisie van de VVD  blijkt al uit de naam die de partij draagt: Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. De VVD is er niet voor de kleine man, zelfs niet voor de kleine ondernemer,  en is dus absoluut geen volkspartij. De VVD is een partij de volledig in de zak zit van multinationals, bankiers en andere lobbygroepen.

De VVD is voorts van mening dat men vrijheid eerst moet verdienen. Daar komt automatisch uit voort dat diegenen die het meest verdienen, ook de meeste vrijheid genieten.

En Democratie is een rekbaar begrip. Mocht er ooit een linkse meerderheid dreigen dan kan in het uiterste geval terug gegrepen worden op het Spaanse model; een staatsgreepje en de macht blijft waar die hoort; bij ons seurt mansen…

De VVD wil kostte wat kost aan de macht blijven en als daar wat liberale principes voor moeten wijken dan heb je gewoon pech als je homo bent en wilt trouwen, als je af en toe een jointje lust en al helemaal als je onverhoopt ziek wordt. Een boete op pech is in tegenstelling tot een boete op succes natuurlijk wél verdedigbaar, want je hebt nu eenmaal een eigen verantwoordelijkheid en het is je eigen schuld als je de giftige gassen uit de Botlek dag en dag uit inademt en daar kanker van krijgt, of als je van een steiger pleurt etc.

De VVD is de speelbal van krachten die veranderingen ten goede tegen willen houden en koste wat kost door willen denderen op de weg naar verdere privatiseringen, afschaffing van arbeidsrechten, de creatie van een nieuwe onderklasse en de continuatie van een bevoorrechte upperclass.

En waaruit bestaat die nieuwe onderklasse? Uit goedkope arbeidskrachten. Arbeidskrachten, die nu eens niet vanuit het buitenland gehaald hoeven worden. Die nieuwe onderklasse bestaat uit rechteloze uitkeringstrekkers die, met behoud van uitkering, gedwongen kunnen worden om het even welk karweitje op te gaan knappen in kassen of aan lopende banden. En dat aangevuld met mensen die je als ondernemer eerst heel makkelijk kan ontslaan en daarna weer als ZZP’er aanneemt. En zie ze daarna opeens rennen en vliegen; een rechteloze werknemer is veel makkelijker in de hand te houden! Die hebben opeens een stuk minder praatjes en kunnen zichzelf domweg niet meer ziek melden, want dan dreig je gewoon met het aloude “voor jou 10 anderen!”

De VVD zal ook alles doen om dit land zo lang mogelijk afhankelijk te laten blijven van fossiele brandstoffen. Dat krijg je ervan als je beste vrienden bij Shell zitten. En zodra de olie en kolen op zijn is het land klaar voor een uitbundige energie die kerncentrales ons gaan leveren. Want je moet er toch niet aan denken dat de plebs straks meer dan de helft van de gebruikte energie gratis uit zonnecollectoren halen? Wat gebeurd er dan wel niet met de mooie bonussen bij Essent en Eneco?

Marktwerking is het toverwoord, behalve als deze ingezet zou moeten worden om bepaalde taken, waar de meeste mensen terecht hun neus voor ophalen, beter te belonen. De meeste mensen zijn nu eenmaal te hoog opgeleid zijn voor saai en repetitief werk aan een lopende band. Tja, dat is het nadeel van onderwijs dat voor iedereen toegankelijk is. Oplossing van de VVD: maak het (hoger) onderwijs weer alleen toegankelijk voor de hoge inkomens. Sociale mobiliteit; ooit een stokpaardje van de liberalen, is zo 1930! En mocht er ooit een tekort aan hoger opgeleiden dreigen; goed opgeleide mensen kan je in de vorm van expats gemakkelijk uit het buitenland importeren. Voor dat soort arbeidsmigratie moeten de grenzen natuurlijk wel open blijven want stel je voor dat jouw Jan-Joris straks van weeromstuit niet een paar jaar in het nieuwe World Trade Centre in New York zou kunnen gaan werken om daar te leren hoe men zich als echte W.A.S.P. dient te gedragen.

De mensen die het meeste geld van de overheid ontvangen zijn degenen die de riante villasubsidies opstrijken; de rijkste 10% van de bevolking ontvangt per jaar in de vorm van hypotheekrente aftrek meer geld dan alle uitkeringstrekkers bij elkaar. En als dank daarvoor ontduikt 85% van de vermogende Nederlanders belastingen. Afgezet tegen de 3% van de uitkeringstrekkers die fraude plegen is dat tamelijk ontluisterend. Crime pays; maar alleen witteboordencriminaliteit. Want als straks, naar Amerikaans voorbeeld, ook het gevangeniswezen geprivatiseerd wordt kan iedereen die geen topadvocaat kan betalen in een chaingang slavenarbeid gaan verrichten.

Succes is de sleutel tot alles. Belastingen zijn een boete op succes en moeten daarom maar door de onsuccesvolle onder en middenklasse gedragen worden. Succesvolle ondernemers, CEO’s van ex nutsbedrijven en managers creëren nu eenmaal banen en moeten daarom zoveel mogelijk in de watten gelegd worden. Dat multinationals bijna uitsluitend banen in landen als China en India scheppen zien we voor het gemak maar over het hoofd.

Iedereen weet dat een economie die op eeuwigdurende groei gebaseerd is gedoemd is ooit ineen te storten, maar we blijven met zijn allen richting de afgrond rennen. Van de VVD hoef je in ieder geval geen visie op de toekomst te verwachten. Er was even een dipje maar het loon van de grootverdieners is alweer op niveau en ze krijgen hun bonus ook weer; of hun bedrijf nu goed of slecht presteert.

De VVD is geen liberale maar een conservatieve partij.  Al proberen ze nog zo hardnekkig de schijn op te houden dat het liberale gedachtegoed hoog gehouden wordt. Ik kots op de VVD en alles waar die partij voor staat en ik verbaas me nog steeds dat er mensen zijn die minder dan een ton per jaar verdienen en toch op deze partij stemmen.
MORGEN: Fuck de PvdA….

Advertenties

Ooit werd me op de lagere school met het volgende verhaaltje uitgelegd wat kapitalisme inhield:

Er was eens een stam van primitieve mensen die van de visvangst leefden. Nu was vissen vangen nog best een lastig karwei. De mensen visten met lijnen en haken. Het kostte veel moeite om elke dag genoeg vis te vangen om iedereen te voeden. Op een dag vond iemand, laten we hem Jan noemen, het visnet uit.  Jan probeerde het net uit en kwam binnen een paar uur met een flinke vangst thuis. Hiermee werd vissen vangen opeens een stuk eenvoudiger. Prachtig voor de stam zou je denken. Maar er gebeurde iets opmerkelijks; Jan was namelijk een slimme jongen.  Jan ging zich toeleggen op netten maken. Waarschijnlijk op een plaats waar niemand zijn kunsten kon afkijken. De gemaakte netten gaf hij eerst aan zijn stamgenoten in ruil voor een deel van de visvangst. Later werd hij nog slimmer en leerde hij een paar stamgenoten hoe ze netten konden maken en hoefde hij helemaal niets meer te doen omdat de hij van al deze ingewijden weer een deel van de opbrengst kreeg. Zo werd Jan een rijk en gevierd man in de stam.

In de angstdromen van een liberaal was het verhaaltje anders afgelopen: Jan kreeg flink op zijn lazer van het stamhoofd die het hem verbood zich op deze manier aan werk te onttrekken. Als Jan echt zo slim was moest hij dat maar bewijzen door nog meer slimme uitvindingen te gaan doen. Jan probeerde van alles, maar onder dwang lukte het hem niet om nog meer leuks te verzinnen. Niet lang daarna verliet Jan de stam en haakte aan bij de bewoners van de overkant van de rivier. Daar herhaalde dit scenario zich.

En in de dromen van een Machiavellist zou deze stam zich waarschijnlijk hebben toegelegd op het maken van nieuwe wapens en daarmee de omringende stammen aan zich hebben onderworpen.

Ik denk echter dat dit verhaal in realiteit wellicht een beter verloop gehad zou hebben. Bij de presentatie van zijn visnet riep de stam: “wow, look at the brains on Jan!” De extra vis die zonder noemenswaardige moeite was gevangen ging de barbeknoei op en iedereen at zijn buikje rond maar niet zonder Jan eerst nog wat egostrelingen te geven. Jan stond vanaf die dag in hoog aanzien. Andere stamleden konden, aangemoedigd door Jan zijn succes en ook omdat ze nu meer tijd voor andere zaken dan visvangst hadden, zich gaan toeleggen op het verzinnen van andere slimmigheden of zich bekwamen in nieuwe ambachten. Ze gingen pottenbakken, hout snijden of land bewerken.  Het kwam niet eens bij Jan op om zijn uitvinding te exploiteren want hij was een gelukkig man en hij vond het geen probleem om dagelijks met zijn stamgenoten een paar uur vis te vangen.

Je mag me een dromer noemen, hoor; schijt aan.

 

Ik heb vorige week de nieuwe horeca nota doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de derde en laatste:

Uit de horecanota:

De vraag van bezoekers bepaalt uiteindelijk het aanbod van horeca, niet de wens van de gemeente. Wat de overheid wel kan doen, is voorwaarden scheppen voor goede vestigingsmogelijkheden voor horeca door in te spelen op nieuwe ontwikkelingen en deze waar mogelijk te stimuleren en te faciliteren. Daarbij wordt vertrouwen en ruimte gegeven.

Dit gelezen vraagt ik me af waarom er zoveel  podia verdwenen zijn en op het punt staan te verdwijnen. Dat er veel behoefte aan podia is staat buiten kijf. En over welke ‘voorwaarden voor goede vestigingsmogelijkheden’ hebben ze het nou? Laat de gemeente eerst een wat doen aan het feit dat het O.B.R. horecapanden voor schandalig hoge prijzen verhuurd.  Panden die daarnaast niet eens voldoen aan de geluidsoverlastnormen die dezelfde gemeente aan de horeca/podia oplegt.

Kijk eens hoeveel geld er de laatste paar jaar de Maas in is geflikkerd: Watt, Waterfront, De Nieuwe Oogst. Allemaal projecten waar miljoenen in zijn verdwenen. Zelfs Worm waar vorig jaar zoveel geld in is gestoken staat nu al op de nominatie om opgedoekt of op zijn minst vleugellam gemaakt te worden. (Ik hoorde dat Worm áls ze open kunnen blijven geen geld meer over gaat houden om te programmeren? ) Tenten als Worm, waar creatievelingen graag komen, worden bij het minste geringste opgedoekt. Dat terwijl er wel eerst 1 ½ miljoen aan een verbouwing is uitgegeven. Van dat geld hadden ze Exit trouwens 15 jaar kunnen laten bestaan, en met een ruim budget!!

Dat alles roept de vraag op waarom er niets gedaan wordt aan het feit dat er altijd zo achterlijk veel  geld vóór de opening in tenten gestopt moet worden. Dat wordt heus niet alleen gedaan om aan de regels voor geluidsoverlast te kunnen voldoen. Nee, het moet allemaal groots en prestigieus opgezet worden. Alsof jongeren niet uit willen gaan in tenten die geen architectonisch hoogstandje zijn of waar het kille design je niet toelacht. Ik vond persoonlijk tenten waar alles een beetje houtje touwtje was, zoals de Vlerk vroeger, juist des te leuker.

Verder lijkt het me juist slim om tenten zichzelf eerst te laten bewijzen om er daarna zo nodig wat meer geld in te stoppen. En dan eens niet meteen in groots opgezette nieuwbouw maar in andere/betere faciliteiten.

Om af te sluiten nog wat losse opmerkingen op onderdelen uit de horecanota:

Een onderzoeksbureau heeft het verband tussen het gebruik van alcohol en uitgaansgeweld onderzocht? Eehhh?

Horeca gelegenheden krijgen vanaf volgend jaar 12 verlaatjes i.p.v. 10. Ze kunnen dus per jaar twaalf maal tot maximaal 7 uur ’s nachts open blijven. Alleen jammer dat er een andere kant  van de medaille is: als een kroeg een verlaatje inzet betekent dat niet meer dat er meer lawaai geproduceerd mag worden. Maar laat dat nou net het onderdeel zijn waar horeca ondernemers echt wat aan hadden. Want een verlaatje wordt vooral ingezet als er live muziek geprogrammeerd is. Een verlaatje hield altijd in dat het geluidsniveau ook omhoog kon en daarom minder kans op geluidsoverlastklachten via de milieudienst en minder kans op een daarop volgend bezoek van de politie. Dat was een stuk belangrijker dan het langer open kunnen blijven.

Ik snap best dat geluidsoverlast zwaar klote is. Opvallend is dat er vaak bij tenten met een nachtvergunning niet of nauwelijks gehandhaafd wordt op overlast van na sluitingstijd vertrekkende bezoekers. Na 6 uur heeft de kit daar geen mankracht voor zodat bij het uitgaan van die kroegen stomdronken idioten met de auto stereo op tien en die vergrote uitlaten van ze er drie kwartier over doen om even weg te rijden.

Maar als een kroeg een bandje heeft staan zijn ze er als de kippen bij. Ik heb gevallen meegemaakt waarbij de politie 10 minuten na aanvang van een band al op de stoep stond. Terwijl dat procedureel onmogelijk is! Een geluidsoverlastklacht komt via de centrale bij DCMR, die belt de zaak waarover geklaagd wordt zodat de baas maatregelen kan nemen. Pas bij een tweede melding wordt de politie erop afgestuurd.

Maar ze weten best wel waar de schoen wringt:

uit de nota:

Duidelijke overheid

Ondernemers geven aan dat vanuit de gemeente Rotterdam meerdere plannen en doelstellingen worden nagestreefd. Dit maakt het soms onduidelijk wat nu wel en wat niet kan. Bijvoorbeeld: afdelingen die zich bezig houden met economie en marketing juichen bepaalde initiatieven toe. Dan blijkt echter het vergunning- en/of handhavings-beleid hier niet op aan te sluiten. Ondernemers pleiten daarom voor duidelijke regels aan de voorkant en voldoende flexibiliteit voor nieuwe initiatieven. Zij geven aan nogal eens ‘van het kastje naar de muur’ gestuurd te worden op het moment dat zij een nieuw initiatief bij de gemeente willen introduceren. De gemeente kent vele ingangen, maar wie is nu verantwoordelijk?

De gulden middenweg

Uiteindelijk komt alles neer op keuzes. En het jammerlijke is dat die niet gemaakt worden. Er wordt altijd een halfbakken compromis gevormd waardoor niemand blij is; bewoners die overlast hebben niet en uitgaanspubliek dat het aanbod in de stad ziet verschralen en zich overmatig gecontroleerd voelt ook niet.

Voor de zoveelste keer dus: stel een uitgaanssector in het centrum in en geef bewoners die niet tegen nachtelijk uitgaansgeluid kunnen vervangende woonruimte in een rustige randgemeente.

Kost ook wat investering, maar dan heb je uiteindelijk een uitgaansleven waar wat mee kan.

Ik heb vorige week de nieuwe horeca nota doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de tweede:

Sommige onderdelen van de horeca nota bieden, zeker op het eerste gezicht, kansen voor de Rotterdamse popscene.

Er komt een nieuw soort vergunning. Een die tussen een vaste horecavergunning en een evenementenvergunning in zit.  Het wordt het pop-up concept genoemd. Ben benieuwd of dat wat gaat opleveren. Het Pop-up concept voorziet in tijdelijke horeca in leegstaande panden. Met een beetje organisatie die het risico aandurft en kan dragen zouden daar mooie dingen uit voort kunnen komen. Dit zou mogelijkerwijs kunnen leiden tot kleine optredens in leegstaande kantoren georganiseerd door en voor de lokale scene. Ziet er leuk uit, maar Rotterdam zou Rotterdam niet zijn als er niet een paar haken en ogen aan dit initiatief kleefden.

Een paar alinea’s verder wordt de hoop alweer de grond in geslagen want de gemeente is tegelijk van plan om geluidsoverlast keihard aan te gaan pakken en alle nieuwe vergunningen die iets met live muziek willen gaan doen worden verplicht een geluidstest te ondergaan:

Bij een aanvraag worden met het nieuwe vergunningstelsel activiteiten vergund, waardoor meer transparantie ontstaat wat voor activiteiten in een bepaalde inrichting kunnen worden ondernomen. Door te werken met modules waarin de activiteiten geclusterd zijn, kan de ondernemer ‘shoppen’ en komen tot zijn eigen gewenste exploitatie categorie. Dit biedt duidelijkheid. Het wordt geleidelijk doorgevoerd, alleen ondernemers die in aanmerking komen voor een nieuwe vergunning bij overnames, nieuwe vestiging en vernieuwingen of wijziging van exploitatievorm oftewel activiteiten van geldende vergunning gaan over op de nieuwe wijze van vergunnen.

Bij de vergunningaanvraag is één element verzwaard, te weten de check op geluid. De toets of de door de ondernemer gewenste geluidsproductie past bij het pand waarin de activiteiten gaan plaatsvinden, wordt vooraf gedaan. De ondernemer is verplicht om, als er geen geluidsrapport aanwezig is, een akoestisch rapport te overleggen dat de ondernemer zelf dient te financieren.

De voorwaarden die aan die nieuwe vergunning hangen zijn dus domweg te zwaar om te verwachten dat er initiatieven vanuit de locale scene door opgezet kunnen gaan worden. Niemand die zonder een grote zak geld iets op kan gaan zetten. Want wie is er zo achterlijk om een tijdelijke tent te openen als hij/zij eerst een enorm bedrag aan geluidsisolatie uit moet gaan geven? En wie kan er een duur akoestisch onderzoek financieren? Zolang de norm voor geluidsoverlast die belachelijke 80 dB blijft is dit een kansloos initiatief. (waar komt die norm trouwens vandaan? Welke groot brein heeft ooit bepaald dat 80 dB überhaupt kán voldoen bij live optredens als een live drummer, onversterkt, met gemak 100 dB produceert?)

Het lijkt er verdacht veel op dat dit initiatief, zoals zo vaak,  alleen de belangen mag dienen van de kleine gevestigde groep ‘culturele ondernemers’.  Want alleen al aan de naam die men voor dit nieuwe vergunningstelsel gekozen heeft kan je zien uit welke koker dit initiatief hoogstwaarschijnlijk afkomstig is : Ro-Town. Die zaal heeft namelijk een zak van 100.000 euro extra subsidie aangevraagd om op verschillende locaties grotere optredens te mogen organiseren. Dat plan mag dan door de RRKC zijn afgekeurd, maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt.

Al met al is dit weer een gemiste kans om nu eindelijk een verjonging door te voeren in het bestand van die gevestigde culturele ondernemers. Rotterdam hanteert een sterfhuisconstructie;  wie gaat, als dat kleine groepje dat nu de dienst uitmaakt met pensioen is,  het vaandel overnemen? Er is niemand die de kans heeft gekregen om ervaring met het organiseren van culturele activiteiten op te bouwen.

Ik heb deze week de nieuwe horeca nota 2012-2016 doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de eerste:

Een woord dat opvallend veel in de horecanota voor komt: kwaliteitshoreca. Maar wat wordt er nu precies bedoeld met kwaliteitshoreca ?

De horeca nota 2012-2016 ademt één overduidelijke ambitie: de horeca aan te passen naar de wensen van ‘de zakelijke markt’.  Volgens de gemeentelijke plannen moet de horeca zich meer en meer naar de wensen van één soort klant gaan richten en dat is de yuppie.  De stad moet blijkbaar vol gebouwd worden met grand cafés, bistro’s en restaurants op loopafstand van elke nieuw yuppenflat en ze moeten er gelikt uit zien en bovenal lekker duur zijn.

Nog altijd doet het grote idee-fixe dat er in grote getale hoger opgeleiden naar de stad getrokken kunnen worden als er maar veel (dure) woonruimte naar de smaak van de rijkere klasse neergeplempt wordt en er op elke straathoek een grand café verrijst.

Ga voor de grap eens een paar van die nieuwe yuppenflats langs; bijvoorbeeld die langs de markt bij de Laurenskerk.  Fijne appartementjes van ongeveer €500.000 per stuk. Ongeveer een kwart van die appartementen staat leeg! Dat terwijl er nog altijd een tekort aan betaalbare woonruimte is.

De paragraaf ‘gebiedsgerichte horeca’ klinkt alsof het nodig is bepaalde soorten horeca in bepaalde gebieden te concentreren. Dat doet mij afvragen of het de bedoeling is dat er een soort yuppie enclave wordt gemaakt waar de hoogopgeleide en sophisticated yuppie gezellig onder elkaar kan recreëren, goed bewaakt en voorzien van alle mogelijke luxe.

Maar er is natuurlijk geen yup te vinden die in een stad wil wonen waar het barst van de laagopgeleide hangjongeren. Hangjongeren die overal zichtbaar dreigend aanwezig zijn, lawaai maken bij het uitgaan en winkels gaan plunderen als ze uit een tent gegooid worden. Rotterdam is nog altijd de stad met gemiddeld de jongste bevolking van Nederland. Maar voorzieningen voor jongeren zijn schaars en er meestal alleen op gericht om jongeren op bepaalde plekken te concentreren, in de gaten te houden en te proberen ze ‘manieren’ bij te brengen. Geen wonder dat er onder jongeren weinig enthousiasme voor dat soort projecten is.

Er is in deze nota sprake van een toezichtsmodel op 3 niveaus: basis, middel en aandachtsniveau. Als je het mij vraagt komt dat neer op: niets doen (in de yuppen enclaves), zichtbare politie inzet (daarbuiten) en shoot at will (in de jongerengebieden). Dus zet ergens in een verafgelegen havengebied wat smoezelige tenten neer voor de jeugd. Dan kunnen ze daar dan de hele nacht zoeklichten op richten, wat experimentele drones de boel van bovenaf in de gaten laten houden en politieagenten af en toe wat schietoefeningen laten doen. Uit het zicht en uit het hart (van de stad).

Rotterdam is altijd een working-class stad geweest en de gemeente doet nu alsof we ons daarvoor moeten schamen. In de visie van het huidige stadsbestuur zijn lager opgeleide mensen een risicofactor die allerlei ellende aantrekt: werkloosheid, huiselijk geweld, tienermoeders, maar bovenal overlast. Intussen wordt voor het gemak vergeten dat het juist die laagopgeleiden zijn die ervoor zorgen dat de grote motor van de economie blijft draaien; de Rotterdamse haven. In plaats dat ze trots zijn om het feit dat Rotterdam een arbeidersstad is doen ze er alles aan om van dat imago af te komen en gaan ze blindelings door met voorzieningen scheppen voor hoogopgeleiden, die hier (nog) niet wonen, terwijl de eigen jeugd zich de tandjes verveelt en maar thuis blijft hangen en met een goedkope krat pils tot de volgende generatie (verborgen) alcoholici gevormd wordt.

Deze column verscheen ook op Vers Beton

Je ziet steeds vaker berichten over politiegeweld tegen burgers.

Nu kan je natuurlijk in een pavlov reactie gaan staan roepen dat deze burger om een harde aanpak vroegen door dronken te zijn, te gaan schelden, te fietsen waar het niet mag of door rood te lopen. Maar als we zo gaan beginnen krijg je binnenkort nog de doodstraf voor wildplassen.

Natuurlijk is het zo dat bijna elk incident tegenwoordig meteen op you tube staat, maar wat is daar mis mee? Het is niet verboden om agenten in functie te filmen. Het door de korpsleiding steeds maar weer gebruikte excuus dat de aanleiding tot het gebruikte geweld niet gefilmd werd is tamelijk zwak. Steeds weer zie ik op die filmpjes mensen die door vijf agenten tegen de grond gewerkt zijn, vaak gillend van pijn en dat achteraf ook nog voor akkevietjes van niks. Akkevietjes die erop neerkomen dat er ‘bevelen van Oom of Tante agent niet opgevolgd werden’,  waarna er geen andere oplossing was dan de ongehoorzame burger tegen de grond te werken.

Wat is er met de politie gebeurd? Het lijkt erop dat agenten tegenwoordig stokstijf van de adrenaline de straat op gaan. “It’s a jungle out there!”  Bij het minste geringste opstootje komen ze met acht wagens en in vol ornaat compleet met kogelvrije vesten. Alsof burgers tegenwoordig standaard met grof geweld, en liefst met vuurwapens, de Hermandad opwachten. Natuurlijk zijn mensen vaak opgefokt door alcohol en drugs en daardoor moeilijk in toom te houden. Maar is dat tegenwoordig erger dan pakweg 20 jaar geleden? Ik vraag het me af.

De burger is over het algemeen wel veel mondiger geworden en niet van zins om klakkeloos orders op te volgen. Het is nu eenmaal zo dat moderne jongeren opgegroeid zijn in een onderhandelingscultuur. Als een gezagsdrager dus een bepaald gedrag van iemand verlangd zal hij/zij het waarom daarachter eerst uit moeten leggen voordat er orders opgevolgd worden. Ouders en leraren zijn daar intussen aardig bedreven in geraakt.

Het is opvallend dat het juist de politie, die in deze maatschappij een geweldsmonopolie heeft, het niet lukt om in deze maatschappelijke trend mee te gaan. En dat is vreemd want ik herinner me tijden dat de politie juist erg goed was in de-escalerende activiteiten. Twintig jaar geleden werd er op straat heel wat afgepraat en mede daarom ook een stuk minder geweld gebruikt. Het was destijds erg ongebruikelijk dat de politie geweld inzette voordat er door anderen geweld gebruikt werd. Tegenwoordig is het niet stipt en direct opvolgen van een bevel al genoeg om tegen de grond gewerkt te worden.

Het lijkt er heel sterk op dat er, als reactie op de law and order gewauwel van Minister Opstelten, op politiescholen en in de politiekorpsen een beeld van de samenleving wordt geschetst dat op zijn zachtst gezegd nogal vertekend is. Burgers zijn niet meer van goede wil maar moeten met harde hand op hun plaats gezet worden. Nu snap ik er ook helemaal niks van dat sommige mensen  hulpverleners menen te moeten aanvallen. Maar het is wel een teken dat het wantrouwen aan beide kanten heeft toegeslagen; niemand vertrouwd een persoon in uniform nog; die zijn er alleen om te controleren of jij je wel aan de regeltjes houdt. Regeltjes waarvan je als burger vaak niet eens het bestaan vermoedde. Een vriendin van me werd, omdat haar hond een reiger deed opvliegen, door een politieagent erop gewezen dat ze 300 euro boete kon krijgen ‘wegens het opjagen van wild!’

En als je vriendelijk aan een agent(e) vraagt waarom er bijvoorbeeld een straat is afgezet wordt je afgeblaft alsof we opeens in Oost Duitsland ‘befor die Wende’ terecht zijn gekomen.

Is het misschien die Zero-tolerance instelling waardoor de diender vergeet welke zaak hij dient en er bij het minste geringste op los slaat? Zero-tolerance; een doctrine overgewaaid uit het New York van burgemeester Guilliani. In de USA overigens allang weer afgeschaft omdat het daar tot onnodig veel slachtoffers bij zowel politie als burgers leidde, maar hier nog altijd het stokpaardje van onze brombeer van een minister van justitie. Die man verlangd hevig terug naar de jaren vijftig maar ziet niet in dat deze tijd juist om die begrijpende en als brugman pratende diender van de jaren tachtig vraagt.

Ik heb gemengde ervaringen met de politie die er meestal op neer komen dat ze je niet kunnen helpen als je ze nodig hebt: “Sorry meneer maar we kunnen de man die uw vriendin zojuist aangerand heeft en uw kaak verrot sloeg toen u haar wilde ontzetten niet vinden. Nee, we kunnen de twee bruggen die naar dit gedeelte van de stad leiden niet zomaar afzetten en alle kale negers langer dan 1.80 gaan tegenhouden want dat zou racistisch zijn. Ja, Meneer; als die man een punker met groen haar was geweest had dat wel gekund want zo’n  persoon kiest zelf voor zijn uiterlijk.” Dat de persoon in kwestie ervoor koos om midden op de dag in een fietsenhok te proberen mijn vriendin te verkrachten deed daar volgens deze agent niets aan af.

Maar de politie krijgt het wel voor elkaar enorm vervelend aanwezig te zijn als je ze juist niet kan gebruiken: “Meneer u liep door rood en u krijgt van mij een boete van 35 euro. Dat u dit stoplicht kent en wist dat het op het punt stond op groen te gaan doet daar niets aan af.”

Een goede ervaring die ik met de politie heb is met de wijkagent van Rotterdam centrum. Daar had ik als directeur van Exit echt wat aan; de buurtregisseur. Die man kende iedereen in de buurt bij naam en toenaam en bemiddelde in een conflict tussen Exit en een opgefokte buurman die geluidsoverlastklachten had.  Chapeau voor de manier waarop deze man die zaak aanpakte. Hij nodigde beide partijen uit voor een gesprek en wist de betreffende buurman ervan te overtuigen dat hij nu eindelijk eens de, voor de zoveelste keer aangeboden, vervangende woonruimte te accepteren. Daar schijnt de Nederlandse politie zich dan weer in positieve zin te onderscheiden van hun collega’s elders in de wereld. Maar het is wel een overblijfsel uit de goede oude tijd. De goede oude tijd toen agenten nog wat vertrouwen in hun medemensen hadden en dat ook uitstraalden….

Bij de bekendwording van de welke muziek/theatergroepen en festivals nog door het fonds voor podiumkunsten gesteund kunnen gaan worden werd het pijnlijk duidelijk naar wat voor land de rechtse elite verlangd.

Het zijn vooral de experimentele voorstellingen die onder de bezuinigingen lijden. Wat buiten de marge valt van wat groot en bekend is wordt wegbezuinigd. Wat overblijft zijn de A-merken. Past prachtig in de liberale traditie hoor;  wat groot is mag groot blijven en wat klein is moet worden opgeslokt of uitgespuugd.

Ik heb het al eerder gezegd: de gezelschappen waar niet op bezuinigd wordt zijn juist de meest voor de hand liggende kandidaten om door het mecenaat ondersteund te worden. Laat ze lekker een ‘vrienden van het Holland festival’ oprichten!

Iedereen die nog niet door had dat de VVD klakkeloos achter het groot kapitaal aanloopt zou nu beter moeten weten. De VVD is er niet voor de kleine man al is hij 1000x ondernemer. De VVD streeft al tientallen jaren naar een wereld waar alleen plaats is voor grootgrutters, mega winkel bedrijven, en grote ketens van fastfood restaurants. Een Blokker, Kruidvat en Mc Donald’s in elke winkelstraat. De kunst waar ze voor kiezen past daar naadloos bij. Alleen wat groot en prestigieus is mag gezien blijven worden.

Dat marginale theater en muziekgroepen, festivals en tentoonstellingen veel sociaal en maatschappijkritische geluiden produceren zal voor Halve Zoolstra wel een mooie extra reden geweest zijn om de botte bijl te hanteren. In de benarde visie van onze Neo-Liberale broeders is er alleen plaats voor kunsten die in opdracht en ter vermaak en verheerlijking van de elite wordt geproduceerd. Stel je toch eens voor dat liefhebbers van opera opeens de volle mep voor een kaartje voor de nieuwe uitvoering van een Wagner opera moeten gaan betalen. Dat mag toch niet zo zijn? Alsof die, over het algemeen niet bepaald onbemiddelde mensen, niet al genoeg belasting betalen!

Inderdaad wordt met groot gemak over het hoofd gezien dat subsidies zich meestal weer terug verdienen in de vorm van belastingen btw, parkeergelden,  inkomsten voor de plaatselijke horeca, en bovenal in goodwill en een gevoel van welbevinden bij zowel publiek als sponsors. Maar je koopt natuurlijk niets voor welbevinden!

Vergeet ook niet hoeveel toeleveringsbedrijven, kleine licht en geluid bedrijven en (semi) artistieke personen/bedrijven als ontwerpers, drukkers en cateraars afhankelijk zijn van opdrachten van gesubsidieerde gezelschappen.

Subsidies zijn over het algemeen ook echt niet overdreven groot. Want Hollanders zijn en blijven kooplieden en als je weet hoe gedetailleerd een begroting voor een subsidie moet zijn weet je dat elke cent verantwoord moet worden besteed.

Terwijl  de dames en heren van de VVD krampachtig dit land in de 51e  staat van de USA proberen te veranderen kijkt Amerika op zijn beurt met grote interesse naar hoe wij hier de zaken aanpakken. Daar merken ze op dat er voor een relatief klein bedrag aan subsidies heel veel kunst gemaakt en verspreid wordt. Nederlanders zijn niet voor niks over het algemeen wat beter artistiek gevormd dan de gemiddelde hill-billy. Het kost een paar centen, maar je krijgt er wel wat voor terug.

Maar rechts is niet zo kien op kweekvijvers voor nieuw talent. Hoe groter die vijvers worden, hoe meer mensen er in dit land rond gaan lopen die ambities hebben die verder reiken dan een simpel baantje achter een lopende band of een kassa. Dat zijn lastige mensen; voor je het weet maken die nog voorstellingen die kritiek leveren op het systeem, en plaatsen ze  vraagtekens bij het feit dat de grote gokkers bij de banken beloond moeten worden voor hun opzichtige falen, terwijl  gezelschappen, festivals en tentoonstellingen, die wel degelijk veel publiek trekken en hun steentje bijdragen aan het welvaren van de economie, afgestraft dienen te worden.

 Ik las een artikel in de Revu over de verspilling van belastinggeld door poppodia. Poppodia worden overgesubsidieerd volgens uitbaters van commerciële clubs en zijn daarom valse concurrenten. Er zijn inderdaad argumenten te vinden die deze stelling beamen, maar wanneer is een podium overgesubsidieerd?

Dance avonden

Die gasten van Perron hebben wel een punt als ze zeuren over de dance avonden die met subsidiegelden in Waterfront,  Nighttown en Watt werden georganiseerd. Als fervente Dance-hater was dat mij ook altijd een doorn in het oog. Ik vond het ongelofelijk lullig dat je een uur na een optreden de zaal uitgeveegd werd omdat er zonodig met een techno-avond geld verdiend moest worden. Dat ondanks dat er tegelijk tonnen subsidie door hetzelfde podium opgestreken werden. Publiek wil na een goed concert nu eenmaal graag napraten en borrelen. Tegenwoordig gaat het publiek meteen na een optreden weg; op zoek naar een andere tent om af te zakken. Ik vraag me af of dat mechanisme destijds vanwege die danceavonden ontstaan kan zijn.

Maar vergeet ook niet dat veel jongeren tegenwoordig moeiteloos tussen extreem ver uit elkaar liggende genres zappen. Het publiek van Waterfront, Nighttown en Watt komt ook weer niet graag in de door drugs vergeven commerciële dance tenten. Ik ken mensen die het heel leuk vonden om na een rock concert nog uren te blijven dansen. Dat ik het niks vind zegt natuurlijk niet alles.

Maar al met al is het een beetje mosterd na de maaltijd van Aziz Yagoub van Perron om over valse concurrentie vanuit gesubsidieerde zalen te klagen want de bovengenoemde zalen zijn allemaal gesloten, Exit deed niet aan dance en als Ro-Town al een dans avond organiseert draait het daar meestal niet om Techno, maar om organische dansmuziek.

De uitbaters van de grote dancetenten hebben volgens mij ook behoorlijk wat boter op hun hoofd als ze het over geld witwassen bij poppodia hebben.  Het is al jaren algemeen bekend dat de gemakkelijkste manier om drugsgeld wit te wassen een dance-evenement op zetten was. De bezoekersaantallen werden dan gewoon flink overdreven en er werd maar 6% btw over het gewassen geld betaald. Het zou mij dan ook niet verbazen als deze truc een belangrijke reden voor de regering is geweest om het  lage BTW tarief voor cultuur af te schaffen.  (al werd die maatregel intussen alweer teruggedraaid)

Fokking corruptie

De Nieuwe Oogst is natuurlijk een voor de hand liggend voorbeeld van een overgesubsidieerde organisatie. En als het allemaal waar is wat er in de Revu over de Nieuwe Oogst wordt beweerd is de zaak daar nog 10x kwalijker dan ik al dacht. Vier miljoen verduisterd voordat de tent überhaupt open ging en Gratis I-phones voor alle medewerkers en bedrijfsuitjes naar Londen. Ja, daar is subsidie pertinent niet voor bedoeld.

Alsnog dank meneer Grashof; leuk te horen dat u dit jaar tot de groenste politicus in de kamer uitgeroepen bent. In uw tijd als cultuurwethouder van  Rotterdam was u duidelijk ook groen; maar dan in een andere betekenis van het woord. Ronduit walgelijk dat de stekker niet meteen uit die tent is getrokken toen die 4 miljoen verdwenen bleek te zijn.

Ik kan me ook van harte aansluiten bij alle clubeigenaren die beweren dat de gemeente zelf vooral geen initiatieven moet nemen om zalen om te zetten. Als de gemeente initiatief neemt komen alleen mensen die mooie praatjes kunnen opdissen in besturen en directies en loopt de boel altijd spaak terwijl er meestal ook nog wat zakken gevuld worden met gemeenschapsgeld. Het is nog nooit gelukt om op die manier een goed lopende tent op te zetten. Maar initiatieven van zogenaamde creatieve geesten zijn ook niet altijd zaligmakend. Kijk maar naar die fusie tussen Watt en Waterfront. Dat was het slechtste idee van deze eeuw want dat heeft de stad de twee grootste podia gekost

Perverse Prikkel

Eigenlijk is het bizar dat hoe meer succes een podium heeft , hoe meer subsidie het krijgt. Dat is een perverse prikkel die afhankelijkheid van subsidies alleen maar verergert. Het subsidiestelsel in dit land is wat mij betreft bedoeld om zalen de mogelijkheid te geven in hun rol te groeien en optredens van nog onbekende bands mogelijk te maken en niet om een organisatie als Live Nation in staat te stellen de gages voor de bands (en daarmee hun eigen percentage) rucksichtlos omhoog te gooien. Je kan die tonnen subsidie die voor sommige tenten betaald worden net zo goed rechtstreeks naar Mojo overmaken.

Als met een uitverkochte zaal een podium niet break even raakt met de kosten van de productie (band(s) + personeelskosten + vast lasten) dan is dat optreden overgesubsidieerd want het kan niet zo zijn dat mensen een optreden moeten missen omdat de zaal uitverkocht is, en tegelijk via de belasting mee betalen aan datzelfde optreden. Het is natuurlijk een nobel idee dat je in gesubsidieerde zalen niet meer dan 15 euro betaald voor een bekende band, maar als het optreden in minder dan een dag uitverkocht is dan zou het naar een grotere zaal verplaatst moeten worden waar iedereen die het optreden wil zien in past. En als dat niet kan, zit er niks anders op dan de entreeprijs drastisch te verhogen.

Nog wat toevoegingen aan de vorige column over de Rotterdamse Poppodia:

Yuppies en Regelneuken

De zogenaamde ‘terugtrekkende overheid’ maakt het moeilijker om hier in Rotterdam een gezond popklimaat te verwezenlijken. De overheid is tegenwoordig opgedeeld in verschillende diensten. En naar Amerikaans model (ja, daar gaan we weer!) werken deze diensten niet met elkaar samen maar beconcurreren ze elkaar soms zelfs.

De ene dienst geeft podia subsidie terwijl de andere de helft van dat geld weer inpikt in de vorm van huurpenningen. Dat gebeurde bij Exit. Die tent kreeg €5000 subsidie per maand en de huur kostte €2400. Zo kan je natuurlijk als gemeente mooie sier maken en het erop doen lijken dat het percentage van de cultuursubsidies dat aan popmuziek wordt uitgegeven wat hoger ligt dan in werkelijkheid het geval is.

De ene dienst geeft zalen subsidies terwijl de andere vergunningen intrekt omdat er sprake zou zijn van geluidsoverlast. Tegenwoordig zijn klachten van buren over overlast niet meer nodig om een dienst als DCMR een vergunning te laten weigeren. Regels zijn regels; er wordt een geluidstest gedaan en een rapport opgemaakt. Komt er meer dan 80 db door je ruiten dan staat je vergunning op de tocht. (terwijl een volle kroeg zónder muziek al met gemak 80 db produceert!). Zit je zaak aan een plein en heb je geen overburen in een straal van 500 meter? Heeft er nog nooit ook maar een van de buren gemerkt dat er optredens in je kroeg gegeven worden? Maakt niet uit. Hoe noemen we zulk gedrag van ambtenaren ook alweer? Regelneuken!

Vervolgens wordt er dan een oplossing gevonden want er is een potje in het leven geroepen waar muziekcafés en podia een subsidie voor geluidsisolatie kunnen krijgen. Op zich is dat een goede zaak. Maar het is toch ronduit bezopen dat dit geld uitgegeven zou moeten worden aan podia waar niemand last van heeft? Alleen omdat er regels opgevolgd moeten worden? Er zit sowieso nog geen ton in dat fonds. Gebruik dat geld dan ook goed en dus voor podia met klagende buren.

Voor de zoveelste keer is de conclusie dat de enige oplossing van dit probleem is uitgaansgebieden aan te wijzen waar de geldende regels voor geluidsoverlast opgerekt worden.

En het zou enorm schelen als de diverse diensten van de gemeente eens wat meer onder elkaar zouden overleggen en de gemeenteraad een duidelijke visie en doel aan deze diensten op zou leggen. Het is het één of het ander; je kunt geen leuk uitgaansleven in stand houden en tegelijk verwachten dat alle optredens en clubnights zich alleen in het weekend afspelen.  En ook niet dat iedereen na 2 uur ’s nachts op kousenvoeten naar huis vertrekt.

Maar de gemeente Rotterdam heeft blijkbaar allang gekozen een slaapstad te willen zijn. Blijkbaar; want ze zijn natuurlijk niet zo dom om er openlijk voor uit te komen dat ze het liefst het complete uitgaansleven de nek om zouden draaien. Dus houdt men krampachtig de schijn op de popcultuur een warm hart toe te dragen.  Rotterdam moet vooral veilig zijn en de tweede prioriteit is dat de stad vriendelijk blijft voor hoogopgeleide yuppies. Yuppies die zelfs in hun uber-geïsoleerde superflats last van het uitgaansvolk blijven hebben. Yuppieflats zijn standaard uitgerust met driedubbel glas en airconditioning, maar op zomerse dagen moeten ze wel de ramen open kunnen houden. Daar heb je natuurlijk gewoon recht op als je meer dan 3 ton voor een appartementje hebt geleend.

Het geval met festivals

Vertier wordt alleen in de vorm van evenementen georganiseerd; leuke festivals die hooguit een paar dagen per jaar de stad mogen ontregelen en vooral volk van buiten de stadsgrenzen moeten aantrekken. Want dat is goed voor de lokale economie. Dat middenstanders steen en been klagen omdat hun omzetten bij dergelijke evenementen juist daalt en uitbaters van cafés en restaurants ook niet onverdeeld enthousiast zijn wordt gewoon genegeerd. De omzet op zo’n dag mag er best zijn, maar weegt helaas niet op tegen al het extra personeel dat ingezet moet worden en de extra voorzieningen die vaak ook nog ingehuurd moeten worden.  Die zouden ook liever hebben dat hun normale, wekelijkse, omzetten zouden stijgen.

Daar komt nog bij dat festivalpubliek tegenwoordig zijn eigen bier meeneemt want dan ben je al gauw minimaal de helft goedkoper uit dan wanneer je duur evenementen bier moet gaan kopen. En het scheelt je de halve dag in de rij staan bij de tappunten. Ze hebben het ervoor over om de hele dag met een koelbox rond te moeten sjouwen. Maar daar hebben ze nu ook wat op gevonden. Zet het festival terrein met hekken af en verbied het meenemen van eigen drank. Op deze manier gaan ze vanaf dit jaar zorgen dat de bezoekersaantallen van Metropolis drastisch gaan slinken.  Het is vanaf dit jaar ook daar verboden om eigen drank mee te nemen. De gemeente wil wel volk in de stad , maar blijkbaar liever niet van die alternativo’s. Straks gaan die nog klagen dat ze na afloop van het festival alleen bij Ro-Town af kunnen zakken. Oh gunst, correctie: ‘Rotown is die dag natuurlijk al op voorhand overvol… Zodra ze dat merken vragen ze zich vast af wat er met al die andere verdwenen podia  gebeurd is.’

En als je bedenkt wat die festivals allemaal mogen kosten; voor drie dagen Motel Mosaique kan je drie tenten als Exit een heel jaar overeind houden.

Het advies dat RRKC heeft uitgebracht is inderdaad niet mals voor de Rotterdamse popcultuur. Alle podia, behalve Ro-Town natuurlijk, moeten zwaar bezuinigen. Ik vind het ronduit bizar dat een initiatief als Heidegger, dat met een zesde van het budget dat Watt kreeg een zaal waar de helft van de bezoekers van Watt in past had kunnen neerzetten, wordt afgeserveerd. Heidegger was op zich een mooi plan. Met een beetje hulp van organisaties al de Popunie en de SBAW had het daar zakelijk ook een stuk beter kunnen gaan. Maar de gemeente kan en wil zich tegenwoordig alleen op de risico’s focussen. Ze zijn gewoon doodsbang voor een nieuw debacle en gooien uit voorzorg maar de handdoek in de ring.

Ik vind het ook bizar dat nieuwe, goedlopende, initiatieven als Bird gewoon genegeerd worden. Het is ook ronduit belachelijk dat de stekker uit een zaal als Grounds, waar al zoveel in geïnvesteerd is, wordt getrokken.

Er zijn twee stromingen in ambtelijk Rotterdam wat betreft het cultuurbeleid. Eerst was er een periode waarin de regenteske stroming, die vooral door de PvdA werd aangehangen, opgang vond. Subsidies kwamen alleen terecht bij organisaties die ‘betrouwbaar’ overkwamen. Betrouwbaar ben je overigens niet automatisch als je een doortimmerd businessplan weet te overleggen. Nee, in deze periode was het vooral belangrijk dat ze je op het stadhuis al kenden en je een mooie staat van dienst had. Je kan ook plat stellen dat je gewoon goede vriendjes met de ambtenarij moest zijn. Resultaat; patjepeeërs die elkaar de hand boven het hoofd hielden en vooral bezig waren om zichzelf te verrijken terwijl ze de stad met cultuur verrijkten. De gemeente heeft te vaak op het verkeerde paard gewed. Op zo’n manier wordt cultuur natuurlijk een dure grap.

Wil je voorbeelden:

Laten we beginnen met de, al in eerdere columns door mij aangehaalde, zaak van Fons Burger.  Nadat die het pand van de Arena op de West Kruiskade voor het symbolische bedrag van 1 gulden van de gemeente kocht, richtte onze Fons Nighttown op, om het pand later voor een paar miljoen weer aan de gemeente terug te verkopen.

De eerste directeur van Waterfront verdween naar de Antillen met medeneming van een paar ton, nadat een regelrechte opstand onder het personeel hem dwong te vertrekken. Hij probeerde daarna de schuld af te schuiven op een paar personeelsleden en vrijwilligers. En dat was hem nog bijna gelukt ook.

Nighttown droeg geen pensioenpremies af en dat geld verdween waarschijnlijk ook in iemand zijn zak. Resultaat; podium failliet verklaard.

Nadat Watt en Waterfront gefuseerd waren verdween er minimaal één keer een bedrag van 15.000 euro uit de kluis. De directie stelde niet eens een onderzoek in. Het is dus niet moeilijk te raden waar de schuldigen zich bevonden. Er gaan al langer geruchten dat de verbouwing, die nodig was om de geluidshinder tegen te gaan, niet de echte (of enige) reden was dat Watt failliet ging.

De Nieuwe Oogst kreeg het voor elkaar in het eerste half jaar van zijn bestaan zes ton verlies te lijden. Misschien is het raadzaam eens uit te laten zoeken hoe ze dat nou in godsnaam voor elkaar hebben gekregen en of er geen geld weggelekt is.

Als de zaken niet gaan zoals je graag zou willen moet je doorpakken en de problemen aanpakken. Dat doet de gemeente niet; die trekt zich liever terug met als smoes dat ze zich niet met interne problematiek van zelfstandige stichtingen mag bemoeien. Maar die stichtingen zijn 100% afhankelijk van subsidie; waarom mag de gemeente dan niet op zijn minst van ze eisen dat er een goed bestuur en een goede, niet corrupte, directie aangesteld wordt?

Nu was niet alles altijd kommer en kwel, want het ging (en gaat) al  een hele tijd goed met bepaalde podia: De Baroeg doet het al jaren goed. Dat komt m.i. vooral omdat die tent zich altijd duidelijk geprofileerd heeft als podium voor metal en later ook punk. Daar trek je een hondstrouw publiek mee dat altijd blijft komen.

De Vlerk heeft ondanks de vele (gedwongen) verhuizingen destijds een heel mooie naam voor zichzelf opgebouwd. Het was klein maar fijn. Totdat er een ambtenaar van dKC afscheid ging nemen en als afscheidscadeau Waterfront cadeau deed aan de stad. Dat ging na een turbulente start nog best een hele tijd goed, maar net niet goed genoeg. Er moest steeds teveel geld bij naar de zin van de gemeente. Daarna drukte Tricky Dickie een fusie met Watt erdoor en verdwenen uiteindelijk beide podia.

Maar daarvoor heeft Nighttown het ook lange tijd goed gedaan tot die affaire met die premie afdracht..

Al met al heeft de gemeente met bovengenoemde zaken genoeg aanleiding (en excuses) gevonden om een geheel andere, nieuwe wind te laten waaien. De VVD heeft de cultuur nu onder zijn hoede genomen. Nu worden alleen de winnaars (de A-merken) nog ondersteund. Dat zijn natuurlijk tegelijk ook de instellingen waar VVD bestuurders hun vriendjes hebben zitten. (Ga je mee naar de öpera, kerel?) En verder houdt het in dat de markt het werk moet doen, zoals altijd bij de liberalen. Helaas kijken private investeerders na het Watt debacle wel link uit voordat ze een poppodium gaan openen. Iets anders dan de zoveelste supercommerciële dancetent zit er mooi niet in.

Maar als het niet rechtsom kan, dan kunnen ze er ook een andere draai aan geven. Want we kunnen toch ook gewoon de hele sector de nek omdraaien? Er zijn geruchten dat er plannen zijn om de cultuur van Rotterdam en Den Haag te laten fuseren. Rotterdam krijgt dan de grote festivals en eendaagse evenementen en Den Haag de popcultuur. In de Hofstad staat al een grote poptempel die niet genoeg publiek trekt (Het Paard van Troje) en er is al een leuk circuit van kleinere tenten en muziekcafés. Daarbij is er ook een metroverbinding tussen de twee steden aangelegd waar ’s avonds en in het weekend te weinig gebruik van wordt gemaakt. Klinkt belachelijk hè? Maar het klinkt ook als de gedachtegang die van ambtenaren, en ook zeker van VVD bestuurders, kan komen.

Er lopen intussen plenty mensen rond met goede ideeën over hoe het wel kan. Maar die hebben (meestal) én geen geld én geen vriendjes op het stadhuis zitten.

En last but not least is het ook ronduit raar dat organisaties als de Popunie en SBAW opgedoekt zouden worden terwijl het juist deze instellingen zijn die mensen met goede ideeën, maar zonder geld, op weg kunnen helpen om iets goeds voor de popcultuur te verwezenlijken.

P.s. maar vergeet niet dat het hier om een advies gaat: de gemeente kan dit ook nog naast zich neerleggen. Ik wens, een beetje tegen beter weten in, wethoudster Laan veel wijsheid toe..

Lees hier hoe het afliep met het advies van de RRKC

Oudere columns over het Rotterdamse popbeleid:

Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk?

%d bloggers liken dit: