Skip navigation

Category Archives: punk

Heethoofd, mijn debuutroman, ligt vanaf vandaag in de boekwinkel. Ik heb 5 jaar met heel veel plezier aan Heethoofd gewerkt. Soms werd de verhaallijn een een onontwarbare puzzel waarin waar gebeurde anekdotes door de blender gingen, personages in elkaar overvloeiden en onmogelijke keuzes gemaakt moesten worden waardoor het project soms maandenlang stillag.

Zonder de mensen die zo aardig en geïnteresseerd in mijn schrijfsels waren om mijn eerste pogingen te lezen, te redigeren en door hun reacties alle mogelijke twijfels deden wegsmelten, zou heethoofd nooit verschenen zijn. Eeuwige dank aan Kees Vermeer, Saskia Gravelijn, Silvia Vervoorn, Sira Minetti, Arthur Sauer en Dirk Berk.

Bovenal dank aan Anton Scheepstra van uitgeverij Passage die als enige van de 10 uitgeverijen waarnaar ik mijn manuscript stuurde niet ging mekkeren dat “Heethoofd niet in zijn fonds paste”.

out now

Heethoofd gaat over punkers en krakers in de jaren tachtig. Elke punk die zo nodig moet zeuren dat boeken over punk per definitie niet punk zijn mag van mij in een hoge boom klimmen en daar gaan zitten mokken. Ik kan er niets aan doen als je nooit geleerd hebt om te lezen.

Bedreig je boekhandelaar als hij Heethoofd niet in de schappen heeft liggen. Hij kan hem in een wip bestellen. Geen boekhandel in de buurt?  bestel hem dan bij uitgeverij passage.

Heethoofd ligt in Rotterdam bij de volgende boekhandels in de schappen:

Donner                                    Coolsingel 119

Boekhandel Snoek                              Meent 126

Boekhandel v/h Van Gennep              Oude Binnenweg 131b

Boekhandel Coelers                        Peppelweg 124

Bosch & deJong boekverkopers               Veerlaan 19d (in de Fenix Food Factory)

Tabac & Gifts Leentfaar                  Stadhoudersweg 4a

Nr 13                                            Linker Rottekade 13

Het Schiedams Boekhuis (Schiedam)  Hoogstraat 106

bty

De eerste recensie lees je hier: (SPOILER ALERT!!)

Hieronder het persbericht:

De Grote Rotterdamse Punkroman

Leen Steen: Heethoofd

Op zondag 22 oktober presenteert Uitgeverij Passage in Rotown, Rotterdam de roman Heethoofd van Leen Steen. De roman is gebaseerd op gebeurtenissen in de punk- en kraakscene van Rotterdam in de jaren ’80, en heeft daarnaast een boodschap voor de lezers van nu.

Auteur Leen Steen (1964)  is in Rotterdam onder andere bekend als ex-platenbaas van Tocado Records en oud-programmeur en -directeur van poppodium Exit. Heethoofd is zijn romandebuut. Leen beschrijft de punkwereld van de jaren ’80 van binnenuit. Hij maakte het allemaal zelf mee.

Heethoofd speelt begin jaren tachtig. Centraal in dit boek staan de belevenissen van een jonge punker die zijn intrek neemt in het kraakpand ‘De Ambassade’ in Rotterdam (voor de kenners: slaat op de Van Vollenhove). Van binnenuit volgt een heerlijk en eerlijk tijdsbeeld van een jonge punk in de wereldstad. Heethoofd is een roman vol idealen en ledigheid, agressie en doem, verzet en politiek, muziek en andere kunstuitingen, ware en liefdes en harde seks.  En dat allemaal in een grote drive geschreven. Maar Heethoofd is ook een roman over botsende wereldbeelden en eindigt met een gewelddadige wraakactie.

Heethoofd is niet alleen een terugblik op een ongekend turbulente tijd, het boek laat de hedendaagse lezer vooral ook het belang van idealen zien. Bijzonder is ook dat er nu ook eindelijk eens een punk- en kraakroman over Rotterdam verschijnt.

 

Noot voor de pers:

Leen Steen is beschikbaar voor interviews, contact via:

Vraag bij Uitgeverij Passage een recensie-exemplaar of een digitale leesproef aan via info@uitgeverijpassage.nl

De Ambassade waar Heethoofd zich grotendeels in afspeelt: Van Vollenhovenstraat 36

bty

Foo-Fighters-wide

Op bezoek bij een stel vrienden die ongeveer twintig jaar jonger zijn zat ik op dezelfde manier over muziek te praten als ik al zo ongeveer een halve eeuw gewend ben te doen. Dat betekent vooral dat je veel namen dropt en korte anekdotes over de desbetreffende band/muzikant/componist verteld. Over het live concert wat je van ze hebt gezien of over de plaat die je al twintig jaar grijs draait. Je bent bij iemand anders op bezoek dus je laat je leiden door wat je gastheer op zet en ongeacht welk genre hij/zij draait drop je de namen van enkele klassiekers in de hoop dat ze die ook kennen. Zo niet dan volgen die hiervoor genoemde anekdotes. Dat alles in de hoop en verwachting dat je gastheer een aantal van die namen onthoud en de eerstvolgende keer dat hij een platenzaak binnenstapt naar de platen van die muzikant waar jij zo hoog over opgaf gaat zoeken, ze in de zaak beluisterd, in een halleluja stemming terecht komt en ongezien een heel oeuvre koopt. Het kan ook zijn dat ik de volgende keer dat ik langskom een cdr meeneem met wat voorbeelden van waar ik de vorige keer over praatte, want het gaat er niet om dat die platen gekocht worden, het gaat erom dat hij/zij ze hoort en er van uit zijn/haar dak gaat.
Muziek was en is altijd iets geweest waar ik mijn hele identiteit aan opgehangen heb. Muzieksmaak was allesbepalend voor de richting waarin je jezelf ontwikkelde, voor je kijk op de maatschappij, je indruk van het andere geslacht, kortom voor zo’n beetje alles. Dus dat geef je net zo graag aan anderen door als je eigen genen. Extra leuk is dat de desbetreffende persoon niet van het andere geslacht hoeft te zijn om dit alles te absorberen.

spotify-logo-primary-vertical-dark-background-rgbMaar er is iets veranderd; er is opeens iets heel erg mis. Je gastheer zet namelijk niet een van zijn lievelingsplaten op maar heeft al voordat jij een voet over de drempel hebt gezet spotify aanstaan. En wel op random mode. Dus de eerste de beste keer dat je vraagt wat hij draait omdat dat muziekje je wel/niet aanstaat moet hij naar de computer lopen om te checken wat het is want het is voor hem ook de eerste keer dat hij het nummer hoort. Natuurlijk ben ik een ouderwetse lul maar ik vind het ronduit een belediging als iemand muziek voor me draait dat hij/zij als niet meer dan een soort behangetje beschouwd. Je laat de radio toch ook niet aan staan als je bezoek krijgt? ‘Hij staat op punkrock, hoor’, zeggen ze dan, alsof dat ook maar iets goed maakt. Greenday hoor ik net zo graag als laten we zeggen Jantje Smit. Dus vraag ik beleefd of hij iets op wil zetten wat hij wel kent en waarvan hij echt fan is. Dan blijft ’t stil. Hij is niet gewend deze vraag gesteld te krijgen en na vijf minuten intense denktherapie komt ie niet verder dan Foo Fighters. Nu kan ik me met geen mogelijkheid voorstellen dat er echt mensen zijn die Foo Fighters als lievelingsband hebben maar het is een uitgangspunt. Via Grohl kom je natuurlijk meteen op Nirvana en kan je zijn allereerste band ook aanhalen. Dat was Scream en dat is een anekdote-waardige band. Probleem is dat je lieve gastheer de naam helemaal niet hoeft te onthouden, maar hem meteen intikt en via Spotify, waar intussen zo’n beetje alles behalve The Beatles op te vinden is, een paar nummers van Scream kan beluisteren. Reactie: ach wel aardig. Je dropt nog wat namen die meteen beluisterd worden en je weet meteen al dat hij ze waarschijnlijk vijf minuten nadat je de deur uitgaat al vergeten zal zijn. scream
Het lijkt allemaal leuk dat je tegenwoordig slechts een paar muisklikken verwijderd bent van zo’n beetje alles wat er ooit op deze aardkloot aan muziek is geproduceerd, maar het heeft één groot nadeel en dat is dat niks meer echt beklijft. Achteraf was het helemaal niet echt een straf om maandenlang met een obscure naam of een klein stukje van een nummer dat je maar één keer ergens gedeeltelijk gehoord had rond te lopen totdat je de plaat in een winkel zag staan of een kennis hem per ongeluk voor je op zette. De beloning was anders, niet instant maar intens. Je had maanden naar dit moment verlangd en dat doet iets met je brein. Je staat helemaal open voor de nieuwe ervaring en die komt dan ook honderdduizend maal harder binnen dan de instant satisfaction die spotify je biedt.
Zie hier een van de redenen dat bands die in dit internet tijdperk zijn opgericht het zo moeilijk hebben om uit te groeien tot een festivalact die het genoeg publiek trekt om te kunnen headlinen. De Headliners van nu drijven allemaal op een fanbase die dateert van het pre-internet tijdperk.

Je kan ‘m ook op ZInesters lezen. en Deel 2 lees je hier: klikke

%d bloggers liken dit: