Navigatie overslaan

Tag Archives: auteurs

de-misdadiger-van-het-auteursrecht-thumb6070126Vorige week was er heel even een hoera stemming in tekstschrijvers en componistenland. De Buma leek door de bocht te gaan; er werd een ledenraad geïnstalleerd, het bestuur werd van 24 naar 12 leden teruggebracht en er werd een onafhankelijke voorzitter naar voren geschoven. Iemand die dus eens niet uit de kringen van de publishers afkomstig is. Last but not least lukte het dan eindelijk om twee jonge bestuursleden verkozen te krijgen die door kritische leden naar voren waren geschoven.

Tof denk je dan heel even, want je hoopt dat het nieuwe bestuur de koe bij de horens pakt en een begin maakt met veranderingen aan te brengen in de zeer schimmige manier waarop uitbetalingen van Buma naar componisten en tekstschrijvers geregeld zijn.

Maar je komt van de koude kermis thuis want ook het nieuwe bestuur wordt meteen voor een ander karretje gespannen en komt naar buiten met een verklaring waar voor de zoveelste keer de oorlog wordt verklaard aan het illegale downloaden. GAAAAAAP!

Het is nog steeds het enige waar men bij de Buma over wil praten: hoe ze een werkbaar download verbod in kunnen voeren. Een discussie die likkebaardend gevolgd wordt door de neoconservatieven onder leiding van onze brombeer van justitie die het liefst zo schnell mogelijk toegang tot elke computer in gansch het land wil afdwingen.

Maar zo’n download verbod is niet werkbaar zonder dat en passant de politiestaat wordt uitgeroepen en gelukkig vergeet men nog net niet dat het toch wel belangrijk is om op goede voet te blijven staan met de consumenten van muziek.

Dus worden er dan bij gebrek aan beter maar een plannetje gelanceerd om een heffing per gedownloade gigabyte in te voeren. Alsof gebruikers van computer niets anders downloaden dan muziek. En wat mij nog het meest steekt; niets anders downloaden dan door copyrightorganisaties beschermde muziek. Want een groot segment van muziek wordt gratis aangeboden door beginnende artiesten.

Daarna halen ze nog de oude koe van een heffing op mp3 spelers, (externe) harde schijven en andere hardware uit de sloot en vervolgens is de nieuwe inspiratie blijkbaar alweer op.

Het is steeds niet bij het bestuur van Buma doorgedrongen dat er zaken onomkeerbaar zijn veranderd bij de consument en zijn bereidheid voor muziek te betalen. De mainstream is dood, kaput. Niemand wil nog betalen voor muziek waar je ongevraagd mee doodgegooid wordt.

In grote kringen zijn herkenbare popsongs vervangen door een 3 uur durende aaneengesloten brei van elektronische muziek zonder kop of staart. Daar betaald men alleen voor in de vorm van de entree bij houseparty’s. De D.J.’s zal het verder worst zijn zolang ze, zodra ze een beetje naam hebben gemaakt goed verdienen en  het plafond voor hun gages op een miljoen per set staat.

Ik zet wekelijks minimaal 30 nieuwe CD”s in mijn I-tunes. Die CD’s haal ik bij de Centrale Discotheek hier in de stad. Een groot deel van het bedrag van ongeveer 2 euro per CD dat ik betaal wordt door de CDR (Centrale Discotheek Rotterdam) aan de Buma afgedragen. Verder download ik verschrikkelijk veel via sites als bandcamp en dat meestal gratis. Maar ik ben echt wel bereid voor sommige platen te betalen. Meestal gebeurd dat als ik voor de tweede keer een plaat binnenhaal van een artiest omdat ik hem/haar een jaar na zijn eerste release nog herinner.  Ook zo’n knop waarmee je zelf mag bepalen hoeveel je wilt betalen vindt ik super sympathiek. En ik koop vaak bij concerten.

Ik ben niet de enige die op deze manier muziek consumeert.  Er zijn miljoenen mensen serieus liefhebber van muziek en bereid ervoor te betalen. Maar deze mensen zijn ook superkritisch. Ik ben heel erg kieskeurig wat mijn muziekkeuze betreft, en ik vind dat ik ook het recht heb om overal van te proeven voordat ik ervoor betaal. Ik loop niet op deze aardkloot rond om meer van hetzelfde te consumeren. Overal is muziek waarvan ik bij God nog niet weet of ik het leuk vind en juist daar ben ik naar op zoek.; niet naar de zoveelste punk, metal of whatever band die klinkt zoals bands in dat betreffende genre horen te klinken. Fuck dat; been there done that!

Verder wil ik perse dat het geld dat aan Buma/Stemra betaald wordt daadwerkelijk bij de artiesten terecht komt die ik in mijn radioshow draai, die ik beluister, die ik download, waarvan ik youtube filmpjes bekijk en waarvan ik LP’s en CD”s aanschaf. Dat zijn de artiesten die ik wil steunen!geekandpoke-riaa

Als mijn geld bij de verkeerde mainstream artiesten belandt voel ik me terecht belazerd want er worden dan mensen bevoordeeld die me niet vermaken, maar me juist mateloos irriteren; de Nick en Simons, Jantje Smits, Gordons, Justin Biebers en noem de hele reutemeteut maar op. Elke cent van mijn geld dat via de Buma onbedoeld bij het soort componisten/tekstschrijvers terecht komt dat hoempapa, weeïge R&B, obligate Nederhop of housebeats produceert is er een teveel. Ik steun de shit die ik fijn vind om naar te luisteren maar niet de bagger waar ik me rot aan erger.

En natuurlijk geldt ook voor de liefhebbers van de dingen die ik haat dat hun geld bij hún favoriete artiesten terecht moet komen en niet bij bijvoorbeeld Slayer :  Ik kots op uw smaak, maar zal uw recht van die bagger te genieten met mijn leven verdedigen.

Het woord ‘fan’ is niet voor niks afgeleid van ‘fanatic’. Tegenwoordig is het de taak van artiesten om fanatici aan zich te binden. Fanatici die niet alleen bereid zijn voor hun muziek te betalen, maar ook diezelfde muziek onder hun vrienden willen verspreiden. Kosteloos!! Dat geld komt later wel, zodra de geïnfecteerde met succes tot een nieuwe fanaat is getransformeerd.

Zolang Buma er niet toe in staat is om die verdeling eerlijk, betrouwbaar en transparant te laten verlopen en het belang van gratis verspreide muziek niet inziet blijft het een compleet waardeloze organisatie.

Als het niet eerlijk kan, dan liever helemaal niet; schaf dan die copyrights maar helemaal af.

Meer  columns over Buma/Stemra:

De Bumaffia en Uitgeverscamorra

Hervorming van het Auteursrecht 

Het auteursrecht is niet meer van deze tijd

De Oorwurm

Advertenties

Ik heb in eerdere columns al gesteld dat het auteursrecht dringend hervormd moet worden om aan te sluiten bij de nieuwe realiteit.

Het auteursrecht moet vrij verkeer van ideeën, kunstuitingen, en hergebruik ervan gaan stimuleren in plaats van frustreren. Tegelijk moet er een verdienmodel overblijven waardoor auteurs gecompenseerd worden voor hun arbeid.

Ga daar maar eens aan staan.

Misschien zou er een wereldwijde organisatie opgericht moeten worden die auteursrechtgelden beheerd. Wellicht zouden zelfs de Verenigde Naties daarin een rol moeten spelen. Dan zou het bizarre doorspelen van auteursrechtgeld van de ene landelijke organisatie naar de andere onnodig worden. Daarmee zou een groot gedeelte van de macht van publishers verdwijnen. Die hebben nu in elk land een aparte afdeling die geld incasseert. Daardoor wordt het voor de auteurs nog moeilijker te traceren waar hun geld nu vandaan komt en waar het eventueel aan de strijkstok blijft hangen. Helaas is al vaker gebleken dat de kans op corruptie navenant toeneemt als een dergelijke organisatie, wereldwijd gaat opereren en uit zijn jasje groeit.

Het idee dat BUMA de belangen van zowel auteurs als publishers behartigd is een beetje raar. Auteurs zijn de makers en publishers zijn exploitanten. Het enige wat ze verbindt is dat ze uit dezelfde ruif eten. En die ruif wordt door BUMA beheerd. Publishers hebben echter veel meer macht in de organisatie van BUMA dan de auteurs; simpelweg omdat publishers beter georganiseerd zijn en beter voor hun eigen belangen opkomen dan auteurs. Auteurs zouden zich dus allereerst beter moeten organiseren.

Het idee dat publishers helemaal uit de organisatie van BUMA gegooid moeten worden en voortaan maar bij de auteurs, die ze vertegenwoordigen, moeten aankloppen om hun deel van de poet te vangen vind ik wel een goede. Al zitten er wel wat haken en ogen aan. Ik ben bang dat uiteindelijk alleen incassobureaus daar beter van gaan worden. Maar het heeft wel wat van gerechtigde wraak als publishers eens gaan voelen hoe vervelend het is om achter elke cent die je verdient aan te moeten zitten.

Zolang het ondoorzichtig blijft waar het geld dat auteurs via de BUMA ontvangen precies vandaan komt, en hoe de bedragen zijn uitgerekend, zal de zweem van corruptie altijd over Buma/Stemra blijven hangen. In theorie moet het mogelijk zijn elke auteur een account op een website te geven waarin hij precies kan zien waar en wanneer zijn werk gedraaid of (her)gebruikt is. Dat kost wel veel organisatietalent en zal alleen mogelijk zijn als alle auteursrechtorganisaties wereldwijd een standaard systeem erop na gaan houden. Nogmaals; ga er maar eens aan staan.

We kunnen er daarnaast voor gaan kiezen om het verdienmodel van organisaties als BUMA radicaal te veranderen en een verbod uitvaardigen op het beleggen van, en speculeren met, auteursrechtgeld. Maar dan blijft de vraag waar BUMA zijn werknemers van moet gaan betalen. Het enige manier die dan overblijft is het inleveren van een substantieel percentage van het geld dat je als auteur verdient, om de organisatie die de uitbetaling regelt overeind te houden.

Misschien moet er een andere manier verzonnen worden om auteurs te compenseren. Een manier die niet gebaseerd is op moeilijk te controleren feiten als hoe vaak je werk wereldwijd op de radio, tv of door andere d.j.’s gedraaid is. Maar voor de derde keer; ga er maar aan staan.

Misschien draait het er ooit op uit dat auteurs helemaal niet meer gecompenseerd worden en muziek alleen nog maar uit passie en zelfexpressie gemaakt wordt. Onmogelijk? Waarom werd er dan tienduizenden jaren voor het systeem van auteursrecht en intellectueel eigendom geïntroduceerd werd al muziek gemaakt? Vergeet ook niet dat heel veel, en misschien wel het grootste gedeelte, van de auteurs zich (nog) nooit bij een auteursrechten organisatie aangesloten heeft.

Eerdere columns:

De Bumaffia en uitgevers Camorra

Het auteursrecht is niet meer van deze tijd

%d bloggers liken dit: