Navigatie overslaan

Tag Archives: baroeg

Nog wat toevoegingen aan de vorige column over de Rotterdamse Poppodia:

Yuppies en Regelneuken

De zogenaamde ‘terugtrekkende overheid’ maakt het moeilijker om hier in Rotterdam een gezond popklimaat te verwezenlijken. De overheid is tegenwoordig opgedeeld in verschillende diensten. En naar Amerikaans model (ja, daar gaan we weer!) werken deze diensten niet met elkaar samen maar beconcurreren ze elkaar soms zelfs.

De ene dienst geeft podia subsidie terwijl de andere de helft van dat geld weer inpikt in de vorm van huurpenningen. Dat gebeurde bij Exit. Die tent kreeg €5000 subsidie per maand en de huur kostte €2400. Zo kan je natuurlijk als gemeente mooie sier maken en het erop doen lijken dat het percentage van de cultuursubsidies dat aan popmuziek wordt uitgegeven wat hoger ligt dan in werkelijkheid het geval is.

De ene dienst geeft zalen subsidies terwijl de andere vergunningen intrekt omdat er sprake zou zijn van geluidsoverlast. Tegenwoordig zijn klachten van buren over overlast niet meer nodig om een dienst als DCMR een vergunning te laten weigeren. Regels zijn regels; er wordt een geluidstest gedaan en een rapport opgemaakt. Komt er meer dan 80 db door je ruiten dan staat je vergunning op de tocht. (terwijl een volle kroeg zónder muziek al met gemak 80 db produceert!). Zit je zaak aan een plein en heb je geen overburen in een straal van 500 meter? Heeft er nog nooit ook maar een van de buren gemerkt dat er optredens in je kroeg gegeven worden? Maakt niet uit. Hoe noemen we zulk gedrag van ambtenaren ook alweer? Regelneuken!

Vervolgens wordt er dan een oplossing gevonden want er is een potje in het leven geroepen waar muziekcafés en podia een subsidie voor geluidsisolatie kunnen krijgen. Op zich is dat een goede zaak. Maar het is toch ronduit bezopen dat dit geld uitgegeven zou moeten worden aan podia waar niemand last van heeft? Alleen omdat er regels opgevolgd moeten worden? Er zit sowieso nog geen ton in dat fonds. Gebruik dat geld dan ook goed en dus voor podia met klagende buren.

Voor de zoveelste keer is de conclusie dat de enige oplossing van dit probleem is uitgaansgebieden aan te wijzen waar de geldende regels voor geluidsoverlast opgerekt worden.

En het zou enorm schelen als de diverse diensten van de gemeente eens wat meer onder elkaar zouden overleggen en de gemeenteraad een duidelijke visie en doel aan deze diensten op zou leggen. Het is het één of het ander; je kunt geen leuk uitgaansleven in stand houden en tegelijk verwachten dat alle optredens en clubnights zich alleen in het weekend afspelen.  En ook niet dat iedereen na 2 uur ’s nachts op kousenvoeten naar huis vertrekt.

Maar de gemeente Rotterdam heeft blijkbaar allang gekozen een slaapstad te willen zijn. Blijkbaar; want ze zijn natuurlijk niet zo dom om er openlijk voor uit te komen dat ze het liefst het complete uitgaansleven de nek om zouden draaien. Dus houdt men krampachtig de schijn op de popcultuur een warm hart toe te dragen.  Rotterdam moet vooral veilig zijn en de tweede prioriteit is dat de stad vriendelijk blijft voor hoogopgeleide yuppies. Yuppies die zelfs in hun uber-geïsoleerde superflats last van het uitgaansvolk blijven hebben. Yuppieflats zijn standaard uitgerust met driedubbel glas en airconditioning, maar op zomerse dagen moeten ze wel de ramen open kunnen houden. Daar heb je natuurlijk gewoon recht op als je meer dan 3 ton voor een appartementje hebt geleend.

Het geval met festivals

Vertier wordt alleen in de vorm van evenementen georganiseerd; leuke festivals die hooguit een paar dagen per jaar de stad mogen ontregelen en vooral volk van buiten de stadsgrenzen moeten aantrekken. Want dat is goed voor de lokale economie. Dat middenstanders steen en been klagen omdat hun omzetten bij dergelijke evenementen juist daalt en uitbaters van cafés en restaurants ook niet onverdeeld enthousiast zijn wordt gewoon genegeerd. De omzet op zo’n dag mag er best zijn, maar weegt helaas niet op tegen al het extra personeel dat ingezet moet worden en de extra voorzieningen die vaak ook nog ingehuurd moeten worden.  Die zouden ook liever hebben dat hun normale, wekelijkse, omzetten zouden stijgen.

Daar komt nog bij dat festivalpubliek tegenwoordig zijn eigen bier meeneemt want dan ben je al gauw minimaal de helft goedkoper uit dan wanneer je duur evenementen bier moet gaan kopen. En het scheelt je de halve dag in de rij staan bij de tappunten. Ze hebben het ervoor over om de hele dag met een koelbox rond te moeten sjouwen. Maar daar hebben ze nu ook wat op gevonden. Zet het festival terrein met hekken af en verbied het meenemen van eigen drank. Op deze manier gaan ze vanaf dit jaar zorgen dat de bezoekersaantallen van Metropolis drastisch gaan slinken.  Het is vanaf dit jaar ook daar verboden om eigen drank mee te nemen. De gemeente wil wel volk in de stad , maar blijkbaar liever niet van die alternativo’s. Straks gaan die nog klagen dat ze na afloop van het festival alleen bij Ro-Town af kunnen zakken. Oh gunst, correctie: ‘Rotown is die dag natuurlijk al op voorhand overvol… Zodra ze dat merken vragen ze zich vast af wat er met al die andere verdwenen podia  gebeurd is.’

En als je bedenkt wat die festivals allemaal mogen kosten; voor drie dagen Motel Mosaique kan je drie tenten als Exit een heel jaar overeind houden.

Advertenties

Het advies dat RRKC heeft uitgebracht is inderdaad niet mals voor de Rotterdamse popcultuur. Alle podia, behalve Ro-Town natuurlijk, moeten zwaar bezuinigen. Ik vind het ronduit bizar dat een initiatief als Heidegger, dat met een zesde van het budget dat Watt kreeg een zaal waar de helft van de bezoekers van Watt in past had kunnen neerzetten, wordt afgeserveerd. Heidegger was op zich een mooi plan. Met een beetje hulp van organisaties al de Popunie en de SBAW had het daar zakelijk ook een stuk beter kunnen gaan. Maar de gemeente kan en wil zich tegenwoordig alleen op de risico’s focussen. Ze zijn gewoon doodsbang voor een nieuw debacle en gooien uit voorzorg maar de handdoek in de ring.

Ik vind het ook bizar dat nieuwe, goedlopende, initiatieven als Bird gewoon genegeerd worden. Het is ook ronduit belachelijk dat de stekker uit een zaal als Grounds, waar al zoveel in geïnvesteerd is, wordt getrokken.

Er zijn twee stromingen in ambtelijk Rotterdam wat betreft het cultuurbeleid. Eerst was er een periode waarin de regenteske stroming, die vooral door de PvdA werd aangehangen, opgang vond. Subsidies kwamen alleen terecht bij organisaties die ‘betrouwbaar’ overkwamen. Betrouwbaar ben je overigens niet automatisch als je een doortimmerd businessplan weet te overleggen. Nee, in deze periode was het vooral belangrijk dat ze je op het stadhuis al kenden en je een mooie staat van dienst had. Je kan ook plat stellen dat je gewoon goede vriendjes met de ambtenarij moest zijn. Resultaat; patjepeeërs die elkaar de hand boven het hoofd hielden en vooral bezig waren om zichzelf te verrijken terwijl ze de stad met cultuur verrijkten. De gemeente heeft te vaak op het verkeerde paard gewed. Op zo’n manier wordt cultuur natuurlijk een dure grap.

Wil je voorbeelden:

Laten we beginnen met de, al in eerdere columns door mij aangehaalde, zaak van Fons Burger.  Nadat die het pand van de Arena op de West Kruiskade voor het symbolische bedrag van 1 gulden van de gemeente kocht, richtte onze Fons Nighttown op, om het pand later voor een paar miljoen weer aan de gemeente terug te verkopen.

De eerste directeur van Waterfront verdween naar de Antillen met medeneming van een paar ton, nadat een regelrechte opstand onder het personeel hem dwong te vertrekken. Hij probeerde daarna de schuld af te schuiven op een paar personeelsleden en vrijwilligers. En dat was hem nog bijna gelukt ook.

Nighttown droeg geen pensioenpremies af en dat geld verdween waarschijnlijk ook in iemand zijn zak. Resultaat; podium failliet verklaard.

Nadat Watt en Waterfront gefuseerd waren verdween er minimaal één keer een bedrag van 15.000 euro uit de kluis. De directie stelde niet eens een onderzoek in. Het is dus niet moeilijk te raden waar de schuldigen zich bevonden. Er gaan al langer geruchten dat de verbouwing, die nodig was om de geluidshinder tegen te gaan, niet de echte (of enige) reden was dat Watt failliet ging.

De Nieuwe Oogst kreeg het voor elkaar in het eerste half jaar van zijn bestaan zes ton verlies te lijden. Misschien is het raadzaam eens uit te laten zoeken hoe ze dat nou in godsnaam voor elkaar hebben gekregen en of er geen geld weggelekt is.

Als de zaken niet gaan zoals je graag zou willen moet je doorpakken en de problemen aanpakken. Dat doet de gemeente niet; die trekt zich liever terug met als smoes dat ze zich niet met interne problematiek van zelfstandige stichtingen mag bemoeien. Maar die stichtingen zijn 100% afhankelijk van subsidie; waarom mag de gemeente dan niet op zijn minst van ze eisen dat er een goed bestuur en een goede, niet corrupte, directie aangesteld wordt?

Nu was niet alles altijd kommer en kwel, want het ging (en gaat) al  een hele tijd goed met bepaalde podia: De Baroeg doet het al jaren goed. Dat komt m.i. vooral omdat die tent zich altijd duidelijk geprofileerd heeft als podium voor metal en later ook punk. Daar trek je een hondstrouw publiek mee dat altijd blijft komen.

De Vlerk heeft ondanks de vele (gedwongen) verhuizingen destijds een heel mooie naam voor zichzelf opgebouwd. Het was klein maar fijn. Totdat er een ambtenaar van dKC afscheid ging nemen en als afscheidscadeau Waterfront cadeau deed aan de stad. Dat ging na een turbulente start nog best een hele tijd goed, maar net niet goed genoeg. Er moest steeds teveel geld bij naar de zin van de gemeente. Daarna drukte Tricky Dickie een fusie met Watt erdoor en verdwenen uiteindelijk beide podia.

Maar daarvoor heeft Nighttown het ook lange tijd goed gedaan tot die affaire met die premie afdracht..

Al met al heeft de gemeente met bovengenoemde zaken genoeg aanleiding (en excuses) gevonden om een geheel andere, nieuwe wind te laten waaien. De VVD heeft de cultuur nu onder zijn hoede genomen. Nu worden alleen de winnaars (de A-merken) nog ondersteund. Dat zijn natuurlijk tegelijk ook de instellingen waar VVD bestuurders hun vriendjes hebben zitten. (Ga je mee naar de öpera, kerel?) En verder houdt het in dat de markt het werk moet doen, zoals altijd bij de liberalen. Helaas kijken private investeerders na het Watt debacle wel link uit voordat ze een poppodium gaan openen. Iets anders dan de zoveelste supercommerciële dancetent zit er mooi niet in.

Maar als het niet rechtsom kan, dan kunnen ze er ook een andere draai aan geven. Want we kunnen toch ook gewoon de hele sector de nek omdraaien? Er zijn geruchten dat er plannen zijn om de cultuur van Rotterdam en Den Haag te laten fuseren. Rotterdam krijgt dan de grote festivals en eendaagse evenementen en Den Haag de popcultuur. In de Hofstad staat al een grote poptempel die niet genoeg publiek trekt (Het Paard van Troje) en er is al een leuk circuit van kleinere tenten en muziekcafés. Daarbij is er ook een metroverbinding tussen de twee steden aangelegd waar ’s avonds en in het weekend te weinig gebruik van wordt gemaakt. Klinkt belachelijk hè? Maar het klinkt ook als de gedachtegang die van ambtenaren, en ook zeker van VVD bestuurders, kan komen.

Er lopen intussen plenty mensen rond met goede ideeën over hoe het wel kan. Maar die hebben (meestal) én geen geld én geen vriendjes op het stadhuis zitten.

En last but not least is het ook ronduit raar dat organisaties als de Popunie en SBAW opgedoekt zouden worden terwijl het juist deze instellingen zijn die mensen met goede ideeën, maar zonder geld, op weg kunnen helpen om iets goeds voor de popcultuur te verwezenlijken.

P.s. maar vergeet niet dat het hier om een advies gaat: de gemeente kan dit ook nog naast zich neerleggen. Ik wens, een beetje tegen beter weten in, wethoudster Laan veel wijsheid toe..

Lees hier hoe het afliep met het advies van de RRKC

Oudere columns over het Rotterdamse popbeleid:

Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk?

Rotterdam staat op een kruispunt; de stad kan kiezen tussen het krampachtig mee proberen te doen met de, nu toch wel bewezen, onzinnige schaalvergroting in de popmuziek of in één klap een voorsprong van tientallen jaren nemen door verschillende kleinere podia op te richten. Kleine(re) podia dus, en geen nieuw groot podium dat volgens mij gedoemd is te mislukken.
Ik verwacht dat alle grote Nederlandse steden de komende jaren blijven zuchten onder exploitatietekorten van de nieuw gebouwde Megazalen. Rotterdam heeft nu de kans een (nieuw) soortgelijk debacle te voorkomen en de stad te worden die voorloopt op een verwachte onomkeerbare beweging; de aandacht van het publiek voor muziek en de bands die de muziek maken zal groot blijven maar deze gaat steeds verder versnipperen. Deze trend is al overal op het Internet zichtbaar en wordt veelvuldig in blogs, gemaakt door mensen uit de muziek industrie, voorspelt en beschreven.

Het is overduidelijk dat het aanbod van bands die genoeg publiek trekken om een zaal van 1000-1500 man te vullen tanende is.
De echt grote bands spelen alleen nog op megafestivals of in stadions en verder zijn er duizenden bands die muzikaal erg goed zijn maar hooguit een zaal ter grote 250-800 man uitverkopen. Dit is geen Rotterdams, geen Nederlands, maar een mondiaal probleem. Het midden segment in de wereld van tourende bands die zalen zoals Watt had (1500 man) is aan het wegvallen en dat is een trend die nog verder door zal zetten.

Maar Watt was nog maar net verdwenen of er verscheen een motie van de PvdA voor de oprichting van een soortgelijk poppodium. Er is niets geleerd; de tekenen aan de wand worden zoals zo vaak genegeerd. Rotterdam heeft nieuwe poppodia nodig die het gat van Watt opvullen, maar naar mijn mening niet het gat dat achtergelaten is door de grote zaal, maar juist het gat van de kleine zaal en de Basement. De echt aansprekende concerten die destijds in de grote zaal van Watt georganiseerd zijn kan je op de vingers van één handen tellen: The Stooges, Morrissey, Public Enemy en George Clinton (allemaal ouwe meuk met verder alle respect aan de Igster en Homorrissey, hoor) En verder nog Franz Ferdinand en The Eagles of Death Metal. Hoe ik ook mijn best doe, meer optredens in Watt waar mensen over napraatten herinner ik me niet. Er stonden elke week wel rijen mensen voor Watt, maar meestal niet om concerten te bezoeken want die kwamen voor de dance programmering. Maar er is geen gebrek aan dance in de stad en die mensen stonden er vooral omdat Watt goedkoper was dan de commerciële clubs en misschien omdat het er iets meer relaxed aan toe ging.
Zet wat mij betreft daarom niet in op een groot podium zoals Watt was maar zoek het in een of meer zalen voor 250 tot hooguit 800 man. Stel je het gebied voor in het centrum tussen de Binnenweg, Witte de Withstraat, Mauritsweg en straat en de Kruiskade en kijk eens goed wat er nu al aan potentieel goede clubs zit of komt; Ro-town, Exit, de Unie en binnenkort ook Worm. Concentreer je daar op en kijk of er in deze straten nog plekken te vinden zijn voor nieuwe clubs. Dan krijgt Rotterdam een uitgaanscentrum dat de potentie heeft uit te groeien tot een nationale en misschien wel wereldwijd bekende hotspot. Een uitgaansgebied waar het publiek van club naar club kan trekken op zoek naar het aanbod wat het best past bij hun smaak of waar ze die avond toevallig zin in hebben. Rotterdam moet clubs willen hebben waar elke avond rijen mensen voor de deur staan. Waar je vroeg aanwezig moet zijn omdat je anders kans hebt dat je er niet meer in komt. Er is niets mis met exclusieve optredens op kleinere locaties. Neem een voorbeeld aan Londen. Daar zijn honderden clubs met een capaciteit die in verhouding niet veel groter zijn dan die van Ro-town en het publiek staat te dringen om daar naar binnen te mogen. Ze komen om bands te zien waarvan ze nog niet veel meer weten dan dat er een goede buzz over deze groepen rond gaat; dat de pers lovend over ze schrijft en dat hun vrienden aangegeven hebben naar het optreden te gaan. Ook zijn mensen graag bereid meer entree te betalen als ze een bekendere band in een kleine intieme setting kunnen zien. De kick dat je ‘erbij’ was is in dit geval altijd groot.

En dat kan voor een fractie van de kosten dat een groot podium gaat kosten. Van de jaar subsidie die Watt kreeg kan je wel 10 van dit soort kleinere clubs laten draaien.

Rotterdam verdient dat er keuzes gemaakt durven te worden. Bestrijd de versnippering met concentratie. We kunnen hier uit prestige overwegingen achter alle andere Nederlandse steden blijven aanlopen en het volgende grote podium debacle gaan financieren of een keuze maken die op de lange termijn beter, slimmer en goedkoper is en méér mensen met artistieke ambities en visies hier in de stad houdt of naar deze stad doet trekken.

(deze column werd eerder op 10 september 2010 op 3voor12 Rotterdam gepubliceerd en is op 28 april 2011 geupdate)

Woensdag aanstaande is er een hoorzitting in Waterfront met als onderwerp; “Rotterdam popstad nr. 1”.
Ik vroeg me meteen af op welke plaats in de competitie der Nederlandse popsteden Rotterdam nu staat? Ik ben bang dat Rotterdam al blij mag zijn als de stad zich nog ergens in de top tien kan handhaven.

Welke steden hebben een betere popcultuur? Bijna alle grote steden. Amsterdam staat waarschijnlijk nog steeds eenzaam bovenaan, gevolgd door Utrecht, Groningen, Tilburg, Nijmegen, Alkmaar, Eindhoven, Maastricht en misschien zelfs Den Haag nu het Paard daar weer open is.

Nu is het natuurlijk belachelijk om in termen van een competitie te gaan denken, en ik snap dan ook niet waar de ambitie om popstad nr. 1 te willen zijn nu vandaan komt. Het is nu eenmaal een feit dat je naar andere steden zal moeten reizen voor bepaalde bands die je nu eenmaal heel graag wil zien. Want het echte probleem is niet dat Rotterdam geen popstad nr. 1 is, maar dat Nederland niet meer popland nr. 1 van Europa is.
In de eighties hadden we een uitgebreid stelsel van jongerencentra in dit land. Elke wijk van alle grote steden had een jongerencentrum en kleine steden hadden vaak toch ook minstens 1. Die centra hadden allemaal een vaste aanhang die er elk weekend zat. Dat maakte Nederland super aantrekkelijk als poort naar Europa en bijna alle nog onbekende Amerikaanse en Engelse bands die ooit doorgebroken zijn, begonnen met een uitgebreide tour door Nederland. Wat een tijden waren dat. Je zag een dergelijke band in Rotterdam en als je echt helemaal fan was geworden kon je ze het hele land door volgen en ze desnoods een week lang in verschillende steden zien.
Maar opeenvolgende regeringen en stadsbesturen vonden die centra te duur en niet productief genoeg. De J.C. ’s werden misschien zelfs vaak als broeinesten van rebellie en ontevredenheid gezien. Jongerenwerkers waren in de optiek van de machthebbers allemaal van die linkse rakkers die de jeugd indoctrineerden met gevaarlijke denkbeelden. Het antwoord was wegbezuinigen.

Vervolgens kwam men er natuurlijk achter dat er de popcultuur begon weg te kwijnen. Toen kwamen ze in Tilburg met 013; een zaal met een grote capaciteit die de wat bekendere bands kon trekken en voor je het wist wilde elke gemeente zo’n grote poptempel. Want dat trekt uitgaanspubliek van buiten de stad en dat is goed voor de economie.
Jammer dat nadat al die grote tempels waren verrezen de aantrekkingskracht van de grote poppodia meteen begon te tanen. Je kunt moeilijk de wat grotere bands langs al die grote zalen laten touren want daar trekken zelfs de grootste bands niet genoeg publiek voor. En stel je voor dat een band als the Kaiser chiefs vijf optredens in verschillende steden in Nederland zou doen. Je zou ze dan alleen kunnen volgen als je wel een heel dikke portemonnee hebt want de toegangsprijzen zijn tegenwoordig echt misselijkmakend hoog.
En in de tussentijd moeten die tempels minsten één maal per week vol om rendabel te blijven en dat lukt ze gewoon niet. Zeker niet als de concurrentie tussen die grote zalen steeds heviger wordt omdat er domweg steeds meer zalen met een grote capaciteit in het land verrijzen.

Het zou best goed zijn voor Rotterdam als er een podium bij zou komen dat een capaciteit tussen Nighttown en Ahoy in heeft. (2000- 2500) maar om te denken dat het de oplossing is om de popcultuur er bovenop te helpen is een idee-fixe. Een goede popcultuur moet van onder af opgebouwd worden. Er moet veel en divers aanbod zijn van muziek. Rotterdam heeft de laatste tien jaar al een erg goede naam opgebouwd wat betreft de aanwas van lokale bands. De scène is sterk. Gebruik die kracht. Laat de locals meer voorprogramma’s doen. Schaf die afgrijselijke tweedeling tussen optredens en de bijna verplichte Dance avond erna af. Laat optredens weer het hoogtepunt van de uitgaansnacht worden in plaats van het voorafje.
Het enige wat de gemeente voor de popcultuur kan doen is zorgen dat de infrastructuur verbeterd wordt. Dus zorg voor een nieuwe Baroeg die wat beter bereikbaar is. Maak nu echt eens een uitgaansgebied van de Boompjeskade en verbindt dat met de wijk achter de Witte de With en de Binnenweg. Laat ons lekker de hele nacht door de stad dweilen en van zaal naar zaal trekken op zoek naar de hotspots.

De rest is up to us!! Er zijn zat mensen die goed kunnen programmeren en promoten. Geef ze de ruimte, probeer niet teveel met regeltjes te smijten en dat wordt het nog wel eens wat hiero!

P.S. stel als subsidiënt ook eens wat mensen aan die (desnoods incognito) persoonlijk komen kijken waar het goede subsidie geld aan besteed wordt en houdt het niet bij rapporten lezen.

(deze column werd eerder op 29 Mei 2007 op 3voor12 Rotterdam gepubliceerd)

Deze column verscheen op 21 juli 2006 op 3voor12 Rotterdam

Alsof de duvel er mee speelt (de Duivel, niet Duvel Duvel…) Voor sommige lezers zal het de eerste keer zijn dat ze meemaken dat er een bijna totale kaalslag in het uitgaansleven dreigt, maar voor mij is dit al zeker de derde keer, als het niet meer is.
Het is de vloek van Rotterdam.
Hier mot gewerrekt worden en voor de rest moet iedereen gewoon z’n muil houden. Het moet vooral geen vrolijke boel worden want als we hier iets te hard op de vloer stampen ontploft de Botlek straks nog… Dat Uitgaansvolk zorgt er alleen maar voor dat de noeste arbeiders ’s nachts wakker liggen en de volgende dag hun quotum niet halen. Weg ermee dus.

Ooit in een wel zeer grijs verleden; ik doel op vooroorlogse tijden, had Rotterdam een bloeiend uitgaansleven en deed de stad er qua uiterlijk niet onder voor Amsterdam. Sterker nog; de meeste mensen waren het erover eens dat Rotterdam veel leuker was om in uit te gaan dan Amsterdam. Dat kwam vooral omdat er in Rotterdam altijd veel buitenlanders (lees, zeelui) op zoek naar vertier waren.
Maar toen moesten die vuile kanker nazi’s zo nodig deze stad uitkiezen om plat te bombarderen en sindsdien is het verdomme nooit meer goed gekomen.
Tegenwoordig komen de zeelui niet verder dan de Maasvlakte en gaan buitenlandse toeristen alleen naar Amsterdam. In die stad is er dus elke dag wat te doen. Logisch want ook al programmeer je op maandag, er komen altijd mensen op af.
In Rotterdam kun je op elke doordeweekse dag (en na 1 uur ’s nachts ook in het weekend) overal een kanon afschieten en niemand die het merkt; op een paar aanhangers van Leefbaar Rotterdam na dan, want die hebben altijd wel ergens last van.

Buiten ons achterlijke arbeidsethos, dat ervoor zorgt dat mensen hier liever maar helemaal niet uitgaan, (op de verplichte, jaarlijkse, van den Ende musical na) is het meest ergerlijke aan deze stad dat het maar niet lukt om er iets leuks van te maken. 6 jaar geleden zag het er nog zo veelbelovend uit; Waterfront was net open, De Baroeg was officieel de beste tent van het land voor harde muziek geworden, Nighttown programmeerde steeds avontuurlijker en gaf ook lokale initiatieven volop de ruimte in het Theater en de Basement, Dodorama/Worm ontfermde zich over de piepknor en muziek cafés als The Act en de Hemel vulden de gaten. Het begon er warempel op te lijken. Het euvel dat de meeste podia mijlenver van elkaar verwijderd waren was nog niet verholpen. Echt uitgaan in de zin van ‘we zien wel waar we terecht komen’ ;wat mij betreft een absolute voorwaarde voor een goed cultureel klimaat, was er nog net niet bij, maar je voelde dat er wat begon te broeien.
Maar het schijnt niet te mogen. Intussen is het hele kaartenhuis voor de zoveelste keer in elkaar gedonderd.
– De Hemel heeft al vijf jaar geleden plaatsgemaakt voor Yuppie appartementen.
– The Act stopte met programmeren na de door de gemeente opgelegde scheiding van alcohol en softdrugs.
– Worm is prachtig, maar helaas wel een beetje elitair…
– Now & Wow is prachtig, maar helaas wel een beetje te erg op dance gericht…
– Waterfront heeft een dreigend faillissement alleen af weten te slaan door zichzelf volledig uit te verkopen aan het Albeda college dat er een Urban afdeling gaat beginnen. (wat een absolute gotspe is dat! Wat ooit de Vlerk was verkwanselen aan de meest walgelijke commerciële stroming die er op het moment te vinden is! Het druist volledig in tegen alles waar de Vlerk ooit voor stond).
– De Baroeg werd bij de vorige dreiging nog gered door de scène die tientallen benefieten organiseerde maar nu blijft het stil. (het bestuur in dit land heeft geleerd met protesten om te gaan; ze wachten gewoon rustig totdat de actiebereidheid van de protesterende partijen afneemt en dan slaan ze alsnog toe).
– En dan hoor je deze week ineens dat Nighttown, de hoeksteen van het Rotterdamse uitgaansleven failliet is verklaard. Over hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om schulden bij het pensioenfonds op te bouwen weet ik niet, en daar wil ik ook niet over uitweiden, behalve dat het ronduit schandalig is. Als er nou twee instanties zijn in dit land waar je niet mee fuckt is het Meneer belasting en Meneer premie want iedereen weet dat je daar echt geen genade van hoeft te verwachten.
‘De brief van de curator was onopgemerkt gebleven’ werd er ook nog gezegd. Hoe krijgen ze het voor elkaar? Dit gaat verder dan iemand die de hele dag door blowend op kantoor heeft gezeten; in dit geval moet toch minstens een maniak de complete waterleiding vol met LSD hebben gestopt.
Maar dat doet er verder ook niet meer toe.

Wat er wel toe doet is het feit dat Nighttown al jaren zucht onder een constructie die de levensvatbaarheid van de tent ernstig bemoeilijkte. Het pand was in handen van een particulier (Fons Burger – ex eigenaar van Nighttown), deze verhuurde het pand aan de b.v. Nighttown. Daardoor heeft het jaren geduurd voordat de subsidie voor de uitbreiding van de zaal rondkwam, en dat is de reden dat Nighttown een hoop goed verkoopbare acts aan zich voorbij moest laten gaan. Dat pand had al jaren geleden onteigend moeten worden door de gemeente! Sterker nog; dat pand had nooit in de handen van een particulier mogen vallen.
(Nighttown was ooit een bioscoop genaamd Arena. Nadat de bioscoop op hield te bestaan werd de Arena een poppodium. Na een jaar werd er een plan gelanceerd om de Arena te privatiseren en al gauw werd duidelijk dat de gemeente het pand aan een particulier verkocht had. Daarop werd de zaal gekraakt door het Bezoekers Arena Front (BAF). Dat duurde drie maanden. Uiteindelijk werd het pand ontruimd en maakte Meneer Burger er Nighttown van, waarna deze het podium de eerste jaren exploiteerde, om vervolgens ergens op Ibiza of zo te gaan rentenieren, terwijl hij het pand als appeltje voor de dorst bleef verhuren. Pikant detail is dat uiteindelijk mensen als Harry Hamelink en Pim Bottema die betrokken waren bij en sympathisant waren van de BAF weer in Nighttown terecht kwamen waarna de tent in ieder geval cultureel gezien opbloeide.
(De BAF werd later de SCAR en die stichting heeft de Vlerk opgericht – einde geschiedenisles)

Verder schijnt dat de vorige wethouder van Cultuur, waarvan ik de naam gelukkig nooit onthouden heb, al vanaf de dag van zijn installatie te hebben probeert om Nighttown pootje te lichten. Volgens hem moest er wel crimineel geld in dat podium verstopt zitten gezien de wazige constructie van Nighttown. (Een constructie die dus ooit met instemming van dezelfde gemeente tot stand kwam… ) Daar komt nog bij dat een groot gedeelte van het publiek van Nighttown natuurlijk veel te donker gekleurd is, en hebben problemen in deze stad vaak een kleurtje (zie de Havenloods van vorige week). Als dat soort mensen een leuke uitgaansgelegenheid in hun eigen buurt hebben komen ze natuurlijk massaal van de overzeese gebieden hierheen getrokken, toch? Leefbarbaren?
Verder bestaat het publiek van Nighttown vooral uit alternativo’s en die mensen hebben Pim Fortuyn vermoord, meer redenen heb je niet nodig om de stop eruit te trekken.

Uiteindelijk zijn al die mensen die hun ziel en zaligheid opofferen om van deze stad een goede uitgaansstad te maken maar werkschuw tuig in de optiek van bepaalde partijen in de gemeenteraad.
Dat alle zalen in deze stad opgericht werden en overeind gehouden worden door vrijwilligers is daar een teken aan de wand van. Allemaal mensen die hun tijd beter bij een baas hadden door kunnen brengen.
Dat is goed voor de economie.

Uitgaan is goed voor mensen, niet voor de economie.
Dat is de vloek….

%d bloggers liken dit: