Skip navigation

Tag Archives: dance

 festival2

Live muziek ziet men tegenwoordig het liefst in de vorm van een festival. Maar festivals zijn verworden tot ‘muziek terwijl u wacht’. Je staat in de rij voor de entree, want zelfs als het een gratis festival betreft wordt het festivalterrein omheint en moet iedereen (liefst anaal) gevisiteerd worden. Daarna in de rij voor muntjes of betaalkaarten. Dan in de rij voor bier en vervolgens wurm je jezelf door de kudde naar voren en wacht op de volgende band, want het programma loopt nogal eens vertraging op. Vooraan aangekomen maak je een selfie met de band als achtergrond die bewijst dat ‘je er was’ en dan meteen weer terug want, op de diehard fans na, hebben toeschouwers een aandachtsspanne die maar een nummer of twee duurt. Geeft niks want volgend jaar staat precies dezelfde band weer te headlinen.

Na de eerste band op zoek naar het vreet of zuiptentje om afgezet te worden door de horeca-exploitant die zo snel mogelijk zijn investering terug wil verdienen met halfgare eenheidsworst. Uiteindelijk sluit je aan in de rij voor de plee want voor het voorrecht je dure bier legaal uit te pissen moet je tegenwoordig ook al betalen. Vroeger nam je zelf een koeltas bier en broodjes mee, nu mag helemaal niks meer het festivalterrein op, behalve je pinpas.

Het overgrote deel van het publiek bestaat uit klapvee die het geen reet interesseert welke band er op het podium staat. Die zijn er voor de drank, drugs, vreten of het andere geslacht. Hoor je dat soort mensen nog dagen napraten over zo’n festival? Welnee. Kan ook niet want festivals zijn allemaal inwisselbaar; heb je er een gezien dan heb je ze allemaal gezien.

Ooit zag je tijdens festivals nog gekke dingen als bendes motorrijders die dwars door het publiek gingen crossen, massale vechtpartijen of struikelde je over de neukende stelletjes. Niets van dat alles meer want elke vierkante centimeter van het festivalterrein wordt door hordes security en camera’s in de gaten gehouden. Alleen extreem noodweer of een onverwachte dropping van de atoombom kan nog roet in het eten gooien.

Festivals zijn tegenwoordig vooral gezapig en de actie speelt zich alleen nog af binnenin gedrogeerde hoofden. De enigen die nu nog met volle teugen lijken te genieten zijn de pillenfreaks; alleen jammer dat die zich de dag erop niets meer van het gebeuren weten te herinneren.

Festivalprogrammeurs begeven zich bijna allemaal uitsluitend op platgetreden paden want ‘commercieel programmeren’ heeft altijd ‘meer van ’t zelfde’ betekent. Een programmeur uit de stal van MOJO (live nation) beweerde ooit: “als je tegenwoordig een succesvol metalfestival neer wilt zetten moet je minimaal één van de grote drie op het programma hebben staan: AC/DC, Iron Maiden of Metallica”. Volgens mij zou de achterliggende gedachte wel eens kunnen zijn dat hoe vaker je de headliners hebt gezien, hoe meer je de aandacht kan richten op de siteshow van vreet, zuip en merchandise standjes.

Festivals zijn de vervolmaking van het toekomstbeeld van cultuur die politici als Halve Zoolstra een paar jaar geleden geschetst hebben. Het gaat niet meer om de beleving maar om het zo snel mogelijk innemen van zo veel mogelijk kicks en elke afzonderlijke kick kan in rekening gebracht worden. Een businessplan dat cultuur eindelijk rendabel en commercieel interessant maakt.

festivals

Hier achter in het park geven ze tegenwoordig ook al om de paar weken zo’n kutfestival waardoor ik de hele dag weg loop te dreunen door de EDM bassen. De rest van de tonen hoor je niet omdat die losers bij de milieudienst nog steeds niet doorhebben dat ze de verkeerde soort decibelmeters gebruiken. (geen grap: er wordt een decibelmeter gebruikt die voor het oor schadelijk geluid meet. Dus de hoge en midtonen mogen niet, maar de bassen die de kopjes op mijn tuinterras omhoog doen stuiteren schijnen geen probleem te zijn.) Geen wonder dat de halve buurt hier zo langzamerhand tegen die festivals in opstand is gekomen; dat zijn echt geen 1 of 2 klagers geweest. Dit soort opdringerige slik of stik feestjes hebben niets te maken met cultuur; het zijn slechte excuses om een hele dag rosé en verdund evenementenbier te slempen. Als je zo nodig moet festi-opvallen doe dat dan in een geluidsdichte ondergrondse ruimte en val mensen (of dieren, of de natuur in t algemeen) die er niks van willen weten er niet mee lastig.

Ik pleit voor een snelle dood van het festival gebeuren. Vooral buitenfestivals mogen wat mij betreft per direct afgeschaft worden. Op het gras in de zon een band bekijken is voor hippies!!

Deel 1 lees je hier: klikke!

Dit artikel verscheen op 9 maart 2015 op Zinesters.

Ian-Dickson-RAMONES1Het kan verkeren. Een paar jaar geleden werd de popsector in Rotterdam zo’n beetje doodverklaard. In sneltreinvaart verdwenen Waterfront, Watt en Exit van het toneel en sloeg de kaalslag toe. Wat er precies met deze drie zalen gebeurd is werd in een diepe doofpot gestopt en heeft met heel wat meer te maken gehad dan wat geluidsoverlast. Hopelijk komt alles nog een keer echt in de openbaarheid. Het is voer voor een mooie speelfilm die ze dan weer op het filmfestival in première kunnen laten gaan.

Als bewoners van deze stad zich afvragen waarom we geen groter poppodium meer hebben is dan dat irrelevant en een beetje onze eigen schuld, want wij gingen niet massaal naar de derderangs programmering die Watt te bieden had en we dronken er ook eens nog veel te weinig bier. Maar als toeristen zich af gaan vragen waarom Rotterdam geen nachtleven heeft en er niet achter komen waar het feestje is kan de gemeente natuurlijk niet anders dan in ieder geval doen alsof ze de klachten hoort. Dan lijkt de wind opeens te draaien en wordt cultuur weer als waardevol gezien; vooral om er goede sier mee te maken en niet ter verheffing van het volk, maar what’s new. Elke euro die de gemeente in cultuur stopt kan twee of drie maal terug worden verdiend. Dat was altijd al zo, maar nu is het zowaar een bewezen stelling.

Wat een kansloze onderneming was dat voorzetje van de gemeente achteraf; afdeling drogredenen om alles maar weer bij het oude te houden. Lees het hier:

Het is verschrikkelijk naïef om te denken dat na het debacle met Watt er ooit nog geld uit de private sector in een poptempel gestoken gaat worden, maar zelfs als Watt nooit had bestaan en er geen precedent was geweest zou blijk geven van een ongefundeerd groot vertrouwen in de markt. Maar met een poppodium valt gewoon geen aantrekkelijk rendement te halen; het is al heel wat als het voor langere tijd blijft bestaan. En zonder subsidies kom je al helemaal nergens. Elk plan voor en podium dat er vanuit gaat zonder subsidie te kunnen slagen is bullshit. Maar elke euro…

Het is een taak van de gemeente en overheid om voor een goed cultuuraanbod te zorgen, maar de overheid trekt zich onder invloed van de heersende destructieve ideologie steeds verder terug uit het openbare leven. Cultuur en liberalisme: dat gaat domweg niet samen. Zolang de wind uit deze hoek blijft waaien is het enige wat je als muziekliefhebber kan verwachten de ene na de andere danceclub. Je zou maar niet van EDM, techno, of hoe die elektronische bagger ook mag heten, houden. Maar dance is het enige genre uit de popmuziek dat nog commercially viable is om maar een mooie neoliberale term te gebruiken. Hoge entreeprijzen en de dealers laten betalen voor het recht om hun pilletjes te verkopen does the trick.

Feit is dat de omstandigheden in deze stad voor een wat grotere popzaal zelden zo goed zijn geweest als nu. Door de crisis in het vastgoed zijn de prijzen van potentiële locaties gekelderd. Dus zolang er niet voor nieuwbouw wordt gekozen is de begroting van een nieuwe zaal een stuk makkelijker rond te breien. Deze keer had voorkomen kunnen worden dat de eigenaren van gebouw en grond er als lachende derde moet de poet vandoor gaan. (Watt betaalde 5 ton per jaar aan huur; een whopping 1/3 van het subsidiebedrag. ) Als ook nog eens zou worden gezorgd dat het bestuur van een nieuwe poptempel niet uit de gebruikelijke kaste van graaiende patjepeeërs gekozen wordt; dan zouden de grootste bedreigingen voor een kort bestaan geëlimineerd zijn.

Er zijn plenty gebouwen in de stad waar een poptempel goed in zou passen. De gemeente moet zo’n pand dan wel zelf kopen. Alleen op die manier ben je er zeker van dat een aantrekkende vastgoedmarkt niet binnen een paar jaar roet in het eten gooit en de gemeenschappelijke poptempel alsnog met vaste lasten a la Watt opzadelt. En dat was precies één van de bezwaren die de RRKC nu bij veel van de ingediende plannen had. Het idee van het Popkantoor in Tropicana en Cell had uitgevoerd kunnen worden als de gemeente pand en grond eigenaar had willen worden en blijven.

Het meest belachelijke van het hele verhaal is dat er goddomme een Waterfront kant en klaar in het Maaswater staat te spiegelen. Een gebouw waar destijds miljoenen aan gemeenschapsgeld in is gestoken!! Na de fusie met Watt bleef het achter en werd het door een patjepeeër van de ergste soort gehuurd als speeltje voor zijn zoon! Die jongen wist van geen toeten of blazen en dat pand is nooit meer tot wasdom gekomen. Maar als een private partij met een grote zak geld aan komt zetten maakt het opeens geen ene donder meer uit of er überhaupt een plan is. Een walgelijkere uitwas van het kapitalisme is bijna niet denkbaar. Je fuseert museum Booijmans en de Kunsthal toch ook niet om vervolgens macramé in te laten tentoonstellen?

VH Waterfront mag dan net geen 600 bezoekers kunnen bevatten (ik weet niet waar die cijfers uit hert plan van SUR waarin sprake is van twee zalen met een capaciteit van 550 en 700 bezoekers vandaan getoverd zijn, maar toen ik in Waterfront werkte was de capaciteit 375 man voor de grote zaal en 150 in het café). Dat de RRKC niets in het plan van SUR zag begrijp ik overigens heel goed want er staat nog steeds een stel idioten aan het roer. Dit zijn momenten waarop je bijna gaat verlangen naar een communistische heilstaat waar de gemeente een pand gewoon terug kan vorderen.

En dan heb je VH Heidegger, nu Club Empire nog. Saillant detail is dat onder het vorige college deze tent al voor een appel en ei als middelgroot podium aan het zalenbestand van Rotterdam toegevoegd had kunnen worden als de gemeente er destijds wat meer assertief tegenover had gestaan.

De incidentele programmering van Rotown en Motel Mozaïque zijn uit nood geboren en geen alternatief voor een zaal. Een vaste locatie wordt niet alleen makkelijker een broedplaats voor nieuw lokaal muzikaal talent, maar óók voor een nieuwe generatie programmamakers.

Er is absoluut behoefte aan nieuwe poptempels, maar ik blijf bij mijn aloude standpunt: ga voor een circuit van kleine clubs. Die vallen niet zo snel om en zowel uitbater als subsidiënt zien een club liever afgeladen dan halfleeg. Rotterdam kan zich wat mij betreft het best op de underground richten. Laat dit de stad worden waar je beloftevolle bands als eerste ziet. Waarom zou je daar je circuit niet op afstemmen? En natuurlijk mag een wat grotere zaal of zalen niet ontbreken; een zaal van 800 man is nog altijd geen Ziggo-dome.

Intussen zijn er nu wel 11, of nee 13 organisaties die maandenlang plannen hebben lopen schrijven (Niet alle plannen waren openbaar en ik kan me niet voorstellen dat er straks opeens als een konijn uit een hoed een van de niet openbare plannen alsnog verkozen wordt; alhoewel..) allemaal voor Jan met de korte achternaam. Verwachten ze bij een volgende ronde weer enthousiasme uit de sector? Eerst zorgt de gemeente dat ondernemers het woord poppodium niet meer wil horen en nu de sector zelf ook niet meer; lekker handig gespeeld.

Elk nieuw Rotterdams poppodium krijgt als hoofdopdracht mee dat het niet mag falen. Maar hoe kan je nou van iemand verwachten een totaal risicoloze onderneming op te starten? Men doet alsof een directie van een poppodium invloed zou/kan hebben op alle mogelijke externe omstandigheden bijvoorbeeld de prijzen van vastgoed. Dat alles terwijl het juist de gemeente zélf is die de mogelijkheden heeft omstandigheden te scheppen waarin een nieuw podium grotere kans van slagen heeft, maar ze laat liggen omdat ze zichzelf zo nodig overbodig wil maken en krampachtig aan de wetten van de vrije markt wil voldoen.

De artikel bevat al te veel Engelstalige uitspraken maar hier is er nog eentje: “put your money where your mouth is.”

Nawoord: Intussen is bekend geworden dat Aziz Yagoub; uitbater van Perron de Hollywood music hall overneemt en daar een poppodium genaamd Annabelle in gaat beginnen. Wat er buiten de onvermijdelijke dance aan pop geprogrammeerd gaat worden valt nog af te wachten. Deze zaal wordt ongeveer 2x groter (1500 man) dan de zaal waar de gemeente Rotterdam op mikte dus persoonlijk verwacht ik vooral extreme mainstream acts, maar laten we hopen dat ’t mee gaat vallen.

 Ik las een artikel in de Revu over de verspilling van belastinggeld door poppodia. Poppodia worden overgesubsidieerd volgens uitbaters van commerciële clubs en zijn daarom valse concurrenten. Er zijn inderdaad argumenten te vinden die deze stelling beamen, maar wanneer is een podium overgesubsidieerd?

Dance avonden

Die gasten van Perron hebben wel een punt als ze zeuren over de dance avonden die met subsidiegelden in Waterfront,  Nighttown en Watt werden georganiseerd. Als fervente Dance-hater was dat mij ook altijd een doorn in het oog. Ik vond het ongelofelijk lullig dat je een uur na een optreden de zaal uitgeveegd werd omdat er zonodig met een techno-avond geld verdiend moest worden. Dat ondanks dat er tegelijk tonnen subsidie door hetzelfde podium opgestreken werden. Publiek wil na een goed concert nu eenmaal graag napraten en borrelen. Tegenwoordig gaat het publiek meteen na een optreden weg; op zoek naar een andere tent om af te zakken. Ik vraag me af of dat mechanisme destijds vanwege die danceavonden ontstaan kan zijn.

Maar vergeet ook niet dat veel jongeren tegenwoordig moeiteloos tussen extreem ver uit elkaar liggende genres zappen. Het publiek van Waterfront, Nighttown en Watt komt ook weer niet graag in de door drugs vergeven commerciële dance tenten. Ik ken mensen die het heel leuk vonden om na een rock concert nog uren te blijven dansen. Dat ik het niks vind zegt natuurlijk niet alles.

Maar al met al is het een beetje mosterd na de maaltijd van Aziz Yagoub van Perron om over valse concurrentie vanuit gesubsidieerde zalen te klagen want de bovengenoemde zalen zijn allemaal gesloten, Exit deed niet aan dance en als Ro-Town al een dans avond organiseert draait het daar meestal niet om Techno, maar om organische dansmuziek.

De uitbaters van de grote dancetenten hebben volgens mij ook behoorlijk wat boter op hun hoofd als ze het over geld witwassen bij poppodia hebben.  Het is al jaren algemeen bekend dat de gemakkelijkste manier om drugsgeld wit te wassen een dance-evenement op zetten was. De bezoekersaantallen werden dan gewoon flink overdreven en er werd maar 6% btw over het gewassen geld betaald. Het zou mij dan ook niet verbazen als deze truc een belangrijke reden voor de regering is geweest om het  lage BTW tarief voor cultuur af te schaffen.  (al werd die maatregel intussen alweer teruggedraaid)

Fokking corruptie

De Nieuwe Oogst is natuurlijk een voor de hand liggend voorbeeld van een overgesubsidieerde organisatie. En als het allemaal waar is wat er in de Revu over de Nieuwe Oogst wordt beweerd is de zaak daar nog 10x kwalijker dan ik al dacht. Vier miljoen verduisterd voordat de tent überhaupt open ging en Gratis I-phones voor alle medewerkers en bedrijfsuitjes naar Londen. Ja, daar is subsidie pertinent niet voor bedoeld.

Alsnog dank meneer Grashof; leuk te horen dat u dit jaar tot de groenste politicus in de kamer uitgeroepen bent. In uw tijd als cultuurwethouder van  Rotterdam was u duidelijk ook groen; maar dan in een andere betekenis van het woord. Ronduit walgelijk dat de stekker niet meteen uit die tent is getrokken toen die 4 miljoen verdwenen bleek te zijn.

Ik kan me ook van harte aansluiten bij alle clubeigenaren die beweren dat de gemeente zelf vooral geen initiatieven moet nemen om zalen om te zetten. Als de gemeente initiatief neemt komen alleen mensen die mooie praatjes kunnen opdissen in besturen en directies en loopt de boel altijd spaak terwijl er meestal ook nog wat zakken gevuld worden met gemeenschapsgeld. Het is nog nooit gelukt om op die manier een goed lopende tent op te zetten. Maar initiatieven van zogenaamde creatieve geesten zijn ook niet altijd zaligmakend. Kijk maar naar die fusie tussen Watt en Waterfront. Dat was het slechtste idee van deze eeuw want dat heeft de stad de twee grootste podia gekost

Perverse Prikkel

Eigenlijk is het bizar dat hoe meer succes een podium heeft , hoe meer subsidie het krijgt. Dat is een perverse prikkel die afhankelijkheid van subsidies alleen maar verergert. Het subsidiestelsel in dit land is wat mij betreft bedoeld om zalen de mogelijkheid te geven in hun rol te groeien en optredens van nog onbekende bands mogelijk te maken en niet om een organisatie als Live Nation in staat te stellen de gages voor de bands (en daarmee hun eigen percentage) rucksichtlos omhoog te gooien. Je kan die tonnen subsidie die voor sommige tenten betaald worden net zo goed rechtstreeks naar Mojo overmaken.

Als met een uitverkochte zaal een podium niet break even raakt met de kosten van de productie (band(s) + personeelskosten + vast lasten) dan is dat optreden overgesubsidieerd want het kan niet zo zijn dat mensen een optreden moeten missen omdat de zaal uitverkocht is, en tegelijk via de belasting mee betalen aan datzelfde optreden. Het is natuurlijk een nobel idee dat je in gesubsidieerde zalen niet meer dan 15 euro betaald voor een bekende band, maar als het optreden in minder dan een dag uitverkocht is dan zou het naar een grotere zaal verplaatst moeten worden waar iedereen die het optreden wil zien in past. En als dat niet kan, zit er niks anders op dan de entreeprijs drastisch te verhogen.

Er gaan stemmen op in de politiek om D.J’s de artiestenstatus te geven. De SP en D66 hebben hiervoor een motie ingediend en waarschijnlijk komt deze motie er wel doorheen in de kamer.

Wat een onzalig plan.

Persoonlijk moet ik er echt niet aan denken dat al die duizenden would be D.J.’s nu opeens wettelijk en belasting technisch als artiesten behandeld moeten worden. Lullo’s die gewoon het trucje van de beat naadloos op het volgende plaatje te laten aansluiten onder de knie hebben; een truc die zelfs een gedresseerde chimpansee binnen een half uur doorheeft. Die gasten moeten ineens als creatieve breinen gezien worden? Ik dacht het toch niet!

Natuurlijk is er een groot verschil tussen dit soort figuren en mensen die een draaitafel als instrument weten te gebruiken. Maar daar hebben we al een andere naam voor gevonden n.l. turntablists. Mensen als D.J. Eniless krijgen van mij niets meer dan de volle 100 procent respect, want wat zij doen is creatief en ook nog een technisch razend knap. Maar over deze artiesten met een grote A heb ik het ook niet.
Ik heb het ook niet over D.J’s die zelf hun muziek maken.
Met behulp van de computer muziek maken mag dan ook al een trucje zijn dat iedereen binnen een dag door heeft, zeker als je jezelf lekker makkelijk inlaat met al de al miljoenen keren gebruikte clichés waar de dance muziek nu eenmaal mee vol zit; luister maar eens naar een doorsnee housebreak; allemaal dezelfde scheisse, maar hier geldt het voordeel van de twijfel.
Persoonlijk moet ik bijna altijd braken van het resultaat van de inspanningen van deze mensen, maar smaken verschillen nu eenmaal en er zullen best goede tussen zitten. Ik wil ze alleen verder niet kennen; geef mijn portie maar aan fikkie.
En uiteindelijk hebben we ook voor deze categorie al een andere naam n.l. producers.

Het probleem zit juist bij al die duizenden sukkels die niet de moeite kunnen of willen nemen zich een beetje te verdiepen in de finesses van het zelf muziek maken, maar klakkeloos de grote dance hits op hun draaitafel pleuren en daarmee hun door harddrugs opgefokt publiek willen vermaken.
De soort mensen dat geen andere taak heeft dan in de zoveelste commerciële kut discotheek de omzet van de locale drugsdealers te garanderen door hun wanstaltige van alle smaak ontdane vierkwarts rommel op hun klanten af te vuren. Muziek die nu eenmaal zonder drie pillen in je mik niet te narsen is. Hoeveel van deze crimineel slecht draaiende hufters krijgen eigenlijk al een deel van de omzet van de lokale pusher?
En dit soort lui moeten dan in de artiestenregeling? Zodat de eenheidsworst serverende uitbaters van al die duizenden kut disco’s van een fijn belasting voordeel kunnen genieten? Zodat nog een miljoen meer losers die nu het snelle geld ruiken ons gaan vervelen met het draaien van cliché rommel?

Het verschil tussen een echte artiest en zulke blaaskaken is toch overduidelijk?
Een artiest is iemand die zelf iets creëert, basta. Ik snap niet waarom daar nu weer zo moeilijk over gedaan moet worden, maar zoals gewoonlijk in het polderlandschap moet iedereen weer door de grootste gemene deler getrokken worden. Er zijn een paar D.J’s die wel creatief bezig zijn dus moeten ze opeens allemaal van dezelfde voordelen kunnen profiteren.
Een nitwit die niet de moeite wil nemen een instrument te leren beheersen, zijn eigen (liefst een beetje originele) nummers te maken, zich in het zweet te werken op het podium en zich niet de moeite wil getroosten om een goede stageact neer te zetten; dat soort lui zijn geen artiesten!
Het is lekker makkelijk allemaal; je gooit lekker de een na de andere plak vinyl op de draaitafel en zorgt dat de altijd op je plaatjes aanwezige vierkwartsmaat doorloopt. Ondertussen kan je lekker alvast beginnen met de door MdMa opgegeilde, met slechts twee hersencellen uitgeruste, chicks te versieren. Dat alles terwijl je interessant loopt te doen door zogenaamd ingespannen een halve koptelefoon voor je oor te houden en net te doen alsof het een hele opgave is dat volgende plaatje met behulp van de pitchcontrol even snel als het plaatje dat je aan het draaien bent te laten lopen. Een hele avond dezelfde, doorlopende beat is het enige wat deze eikels weten te creëren.
Je mag jezelf op de borst slaan; je wordt vanaf nu ook nog als volwaardig artiest gezien!
Mag ik effe kotsen?

%d bloggers liken dit: