Navigatie overslaan

Tag Archives: geluidsoverlast

Ik heb vorige week de nieuwe horeca nota doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de tweede:

Sommige onderdelen van de horeca nota bieden, zeker op het eerste gezicht, kansen voor de Rotterdamse popscene.

Er komt een nieuw soort vergunning. Een die tussen een vaste horecavergunning en een evenementenvergunning in zit.  Het wordt het pop-up concept genoemd. Ben benieuwd of dat wat gaat opleveren. Het Pop-up concept voorziet in tijdelijke horeca in leegstaande panden. Met een beetje organisatie die het risico aandurft en kan dragen zouden daar mooie dingen uit voort kunnen komen. Dit zou mogelijkerwijs kunnen leiden tot kleine optredens in leegstaande kantoren georganiseerd door en voor de lokale scene. Ziet er leuk uit, maar Rotterdam zou Rotterdam niet zijn als er niet een paar haken en ogen aan dit initiatief kleefden.

Een paar alinea’s verder wordt de hoop alweer de grond in geslagen want de gemeente is tegelijk van plan om geluidsoverlast keihard aan te gaan pakken en alle nieuwe vergunningen die iets met live muziek willen gaan doen worden verplicht een geluidstest te ondergaan:

Bij een aanvraag worden met het nieuwe vergunningstelsel activiteiten vergund, waardoor meer transparantie ontstaat wat voor activiteiten in een bepaalde inrichting kunnen worden ondernomen. Door te werken met modules waarin de activiteiten geclusterd zijn, kan de ondernemer ‘shoppen’ en komen tot zijn eigen gewenste exploitatie categorie. Dit biedt duidelijkheid. Het wordt geleidelijk doorgevoerd, alleen ondernemers die in aanmerking komen voor een nieuwe vergunning bij overnames, nieuwe vestiging en vernieuwingen of wijziging van exploitatievorm oftewel activiteiten van geldende vergunning gaan over op de nieuwe wijze van vergunnen.

Bij de vergunningaanvraag is één element verzwaard, te weten de check op geluid. De toets of de door de ondernemer gewenste geluidsproductie past bij het pand waarin de activiteiten gaan plaatsvinden, wordt vooraf gedaan. De ondernemer is verplicht om, als er geen geluidsrapport aanwezig is, een akoestisch rapport te overleggen dat de ondernemer zelf dient te financieren.

De voorwaarden die aan die nieuwe vergunning hangen zijn dus domweg te zwaar om te verwachten dat er initiatieven vanuit de locale scene door opgezet kunnen gaan worden. Niemand die zonder een grote zak geld iets op kan gaan zetten. Want wie is er zo achterlijk om een tijdelijke tent te openen als hij/zij eerst een enorm bedrag aan geluidsisolatie uit moet gaan geven? En wie kan er een duur akoestisch onderzoek financieren? Zolang de norm voor geluidsoverlast die belachelijke 80 dB blijft is dit een kansloos initiatief. (waar komt die norm trouwens vandaan? Welke groot brein heeft ooit bepaald dat 80 dB überhaupt kán voldoen bij live optredens als een live drummer, onversterkt, met gemak 100 dB produceert?)

Het lijkt er verdacht veel op dat dit initiatief, zoals zo vaak,  alleen de belangen mag dienen van de kleine gevestigde groep ‘culturele ondernemers’.  Want alleen al aan de naam die men voor dit nieuwe vergunningstelsel gekozen heeft kan je zien uit welke koker dit initiatief hoogstwaarschijnlijk afkomstig is : Ro-Town. Die zaal heeft namelijk een zak van 100.000 euro extra subsidie aangevraagd om op verschillende locaties grotere optredens te mogen organiseren. Dat plan mag dan door de RRKC zijn afgekeurd, maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt.

Al met al is dit weer een gemiste kans om nu eindelijk een verjonging door te voeren in het bestand van die gevestigde culturele ondernemers. Rotterdam hanteert een sterfhuisconstructie;  wie gaat, als dat kleine groepje dat nu de dienst uitmaakt met pensioen is,  het vaandel overnemen? Er is niemand die de kans heeft gekregen om ervaring met het organiseren van culturele activiteiten op te bouwen.

Advertenties

De dubbele moraal wat betreft geluid en geluidsoverlast neemt belachelijke vormen aan in dit land en deze stad spant de kroon:
Het is zomer. Af en toe ten minste.
Als het zonnetje schijnt doe ik, omdat ik in de luxe situatie zit dat ik een kantoor in mijn eigen huis heb, de tuindeuren open terwijl ik werk zodat ik in de frisse lucht kan werken. (O.k., frisse lucht is iets dat je in deze stad niet te ruim moet opvatten), en werken bestaat in mijn baan voor een groot gedeelte uit naar muziek luisteren (hoera!). Er moeten nu eenmaal nieuwe mixes van nog uit te komen cd’s beoordeeld worden, demo’s geluisterd of voor de broodnodige inspiratie allerlei muziek gedraaid worden. En soms moet Slayer effe op om af te kunnen reageren. Tamelijk normaal in mijn belevingswereld.
Maar mijn buren denken daar helaas anders over.
Ik kan nog geen kwartier muziek aan hebben of mijn, sinds een paar jaar gepensioneerde, buurvrouw komt klagen of het niet wat zachter kan. Dat terwijl de versterker echt niet op 10 komt te staan, maar blijkbaar is de minste geringste verstoring al genoeg om te komen mekkeren.
Nu kan ik me daar, met een klein beetje moeite, nog best in verplaatsen. En ik ben dan ook echt niet te beroerd om de muziek uit te zetten of op de koptelefoon over te gaan op dagen dat ik alleen in het kantoor ben. Zachter is geen optie, want het voor mijn buurvrouw niet storende niveau is voor mijn, door 20 jaar keiharde teringherrie verpeste oren, niet meer hoorbaar.
Maar nou komt het.
Zodra ik de muziek uit zet worden andere geluiden uit de buurt opeens hoorbaar. Ik zei al dat ik doof ben, maar je moet wel erg doof zijn om het vrachtverkeer dat vlak achter de volgende straat voorbij dendert niet te horen. Een constante dreun is het. Maar daar raak je nog een beetje aan gewend. Erger wordt het als buurmanlief besluit om in zijn tuin te gaan werken. Tegenwoordig heb je voor elk karweitje wel een machine of apparaat. Dat is erg handig en voor de ouderen onder ons is het fijn dat ze met behulp van deze apparaten nog jaren langer in de aarde kunnen blijven wroeten en alles wat daaruit omhoog komt kort kunnen blijven wieken. En ja hoor; daar komt de heggenschaar. Na tien minuten begin ik me daar dan zo aan te ergeren dat ik de muziek weer aan zet om het geknetter van dat kut apparaat niet meer te hoeven horen wat me op dreigementen met politie optreden komt te staan.
Nog erger wordt het als een of meerdere bewoners van mijn straat besluiten dat het tijd wordt om de zomerschilder weer eens te laten komen. Vroeger was schilderen een karwei waar geen of nauwelijks lawaai aan te pas kwam, maar dat is tegenwoordig wel anders. Niet alleen worden alle houten onderdelen van een huis geschuurd met een industriële krachtpatser die een geluid maakt alsof hij een formule 1 motor heeft; nee, tegenwoordig mag een schilder ook niet meer op een ladder staan want dat is te gevaarlijk. Ze komen dus met zo’n gemotoriseerd bakkie die op een halve vrachtwagen gemonteerd staat en die moet elke ochtend opnieuw de straat ingereden worden. De schilder doet daar meer dan drie kwartier over. En hij begint om acht uur precies. En raadt eens wie er dan nog na een lange werknacht op 1 oor ligt? Niet alleen de motor van dat ding is oorverdovend, het waarschuwingsbliepje van de achteruitrijdstand is zo afgesteld dat het zelfs de meest afgeleide bejaarde de schrik op het hart laat slaan.
Om 8 uur staan ook nog alle auto’s in de straat nog geparkeerd zodat het de straat inrijden van dat bakbeest nog extra moeilijk gemaakt wordt. Om 9 uur is iedereen naar zijn werk en zou het een stuk makkelijker zijn en ben ik inmiddels ook op. Maar nee; de schilder wil liever vroeg werken want hij komt zoals alle werklui uit Brabant en moet weer voor de file naar huis.

Ook onze gemeente kan er wat van. Als je een club hebt en er komt meer dan 85 decibel door de deur of ramen dan ben je in overtreding en kan je vergunning ingetrokken worden. Als er mensen bij je kroeg op de stoep staan te roken en daar ook nog bij durven praten hoeft er maar 1 zeikerd in de straat te wonen en je krijgt de politie op je dak.
Maar in dezelfde stad hoor je overal verkeer, heimachines en andere machines die extreem lawaai produceren en is het geen enkel probleem om tientallen dubbeldekkers met brullende motoren een week lang oefenvluchten over de Maas te laten uitvoeren of bolides over de Coolsingel te laten scheuren.
Maar o wee als je s ‘middags een muziekje over een tuin laat schallen. Fucking hypocrieten.

(deze column werd eerder op 19 juli 2008 op 3voor12 Rotterdam gepubliceerd)

%d bloggers liken dit: