Navigatie overslaan

Tag Archives: managers

sheeple 2Nederland weideland, waar bijna zeventien miljoen schapen gnoeglijk (geen taalfout!) aan  hun graspolletje knabbelen. De schaapjes staan op het droge in uitgestrekte velden en vertellen elkaar trots over hoe ze die ooit op de zee hebben veroverd.

Er zijn natuurlijk ook wolven. De wolven hebben zich goed aangepast aan de nukken van de witte massa. Ze doen niet meer aan ‘met huid en haar verslinden’ want daardoor raakt de kudde erg van streek. Er ontstaat dan gevaar voor een stampede en de wolven zouden wel eens verpletterd kunnen raken onder het gewicht van massa’s schapen.  Daarom draaien de Wolven schapen nu hooguit nog een poot uit.  Ze excuseren zichzelf daarna ook nog omstandig met de woorden: ‘eigen verantwoordelijkheid, dit schaap was wel heel onvoorzichtig.’ De kudde graast daarop door, maar niet zonder eerst te kijken of er nog wel genoeg soortgenoten tussen hen en de wolven staan. Een voorzichtig schaap dekt zich goed in.

‘En er zijn allerlei manieren om van een schaap in een wolf te veranderen’, verteld de leider van de regerende roedel enthousiast. Er zijn inderdaad een heleboel slimme schapen die andere schapen aanleren hoe ze meer wol kunnen produceren, hoe ze hun wol kwalitatief beter kunnen maken en daarvan garen spinnen. Dat zijn de mèèhnagers.

De leider van de roedel wijst op de schapen die het dichtst bij de wolven staan. Ze zien er nogal potsierlijk uit met hun donker geverfde wol, hun door middel van plastische chirurgie bijgesneden puntoren en hun door de orthodontist scherp geveilde tanden. Dit zijn de schapen die de wolven helpen andere schapen in het gareel te houden. De meesten hebben hun wol blauw geverfd, anderen gebruiken van die kekke camouflagekleuren. Je ziet ze steeds meer in de wei. Ze loeren vooral op halalschapen, want de wolven vinden die niet zo lekker.sheeple4

De leider van de roedel is altijd vrolijk, grijnst heel wat af maar huilt ook met de andere wolven mee als dat zo uitkomt. Dit Alfa mannetje spreekt heel veel over ‘hervorming’ en de schapen hebben geleerd dat hervormingen goed zijn. Door hervormingen worden nieuwe graslanden geschikt gemaakt voor begrazing. De weide moet namelijk blijven groeien, net zoals de kudde. Dat klinkt allemaal heel logisch. En verhip: de weide lijkt de laatste jaren inderdaad veel groter. Dat komt doordat de wolven overal om de weide spiegels hebben neergezet waardoor het lijkt of het gras de hemel in groeit.

Maar er zijn ook een paar kleine dingetjes veranderd. Zo mag je als schaap alleen nog in een van de hoeken van het grasland eten. Je bent als schaap ook bijna verplicht om je eigen stal te kopen, en verder moet je beslissen van welke wolf je water wilt drinken en welke wolf jou warm mag houden. Om dat te betalen hebben wolven het recht elk schaap jaarlijks kaal te scheren. En als je als schaap niet genoeg wol geeft mogen ze zich van een rib uit het schapenlijf bedienen of je, zoals al eerder gezegd, een poot uitdraaien.

De wolven hebben beloofd dat  ze zich zullen inspannen voor de gunst van de kudde en dat de wolf die het beste, lekkerste en vooral goedkoopste stukje gras, water of stal beheerd daardoor automatisch het meest populair zal worden. En dat de andere wolven daarop hun prijzen zullen moeten aanpassen omdat ze anders domweg niet genoeg schapen meer onder hun hoede kunnen houden om zich van voldoende wol en vlees te kunnen voorzien.

De wolven beloven voorts dat ze zich niet in al te grote roedels zullen verenigen en er niet uit zijn om al het grasland door één roedel te laten beheren. Ze hebben er alleen niet bij verteld dat ze onderling hebben afgesproken hoe wat de minimumprijzen van gras water en stallen moet zijn.  Dat is niet zo afgesproken maar een wolf blijft een wolf en laat zich niet koeioneren door een paar schapen.

Eerst leek het nieuwe grasland zoveel groter maar nu schieten er overal nieuwe hekken uit de grond. En er ontstaan meer en meer gele plekken in het gras. De stallen die de schapen kochten blijken ook nog opeens veel minder waard te zijn en het enige wat een schaap naast zijn stal bezit is zijn wol en zijn vlees. Steeds meer schapen daarom lopen kaalgeplukt en op krukken rond bij het gemis van een of meer van hun vier poten.

sheeple3Als je niet als slachtvee wilt eindigen moet je jezelf omdraaien en tegen de richting die de kudde opgaat in lopen. Maar er zijn maar weinig schapen die dat nog durven doen. Overal in de wei staan camera’s op de hekken die observeren of iedereen wel  de juiste kant op loopt. En het beste is om niet al te veel te mekkeren.

Maak het verhaaltje zelf af en kleur de plaatjes…

Advertenties

Ik heb de afgelopen tijd weer wat, onvrijwillige, bemoeienissen met de gezondheidszorg in dit land gehad.

Een paar dingen vielen me op in het onvermijdelijk contact tussen mij als patiënt en de dienstdoende receptionistes, verpleegkundig personeel en artsen.

Allereerst viel me op dat receptionistes moeite blijken te hebben om slecht nieuws aan jou als patiënt over te brengen. Onvermijdelijk slecht nieuws waar ze zelf helemaal geen vat op hebben en alleen als informatie door moeten geven zoals “ik kan pas over 3 weken een afspraak voor u inplannen, weet u dat de verzekering deze behandeling niet vergoed?””  En zelfs “sorry maar u zit hier op verkeerde afdeling”. Al dit soort nieuws wordt in ellenlange, bijna wanhopige excuses, verpakt. Receptionistes nemen vaak een bijna defensieve houding aan. Je hoort wel eens dat patiënten niet gewoon mondig zijn maar ook graag een grote mond opzetten en dat er bij tijd en wijle zelfs ziekenhuispersoneel gemolesteerd wordt, maar het lijkt wel of de angst regeert. Misschien helpt mijn nog altijd tamelijk ruige uiterlijk niet mee, maar het valt toch op als dit soort nieuws bijna bedremmeld verteld wordt en de receptioniste in kwestie bijna onder haar bureau wil kruipen terwijl ze dit soort nieuws aan je moet doorgeven. Ik ben toch altijd uiterst vriendelijk tegen deze mensen. Mensen die meestal ook  nog vrouwen zijn, waardoor ik nog meer geneigd ben om begrip te tonen.

Je moet me niet kennis laten maken met de manager die al die bureaucratische ongein verzonnen heeft, de overhead voor het ziekenhuis lager maakt door minder artsen aan te stellen, de verzekeraar meer winst laat maken of de indeling van het ziekenhuis bepaald, maar die laat zich natuurlijk nooit zien. Maar voor mij en ongetwijfeld de overgrote meerderheid van dit volk geldt toch nog steeds: “don’t shoot the messenger”. Dat hoop ik in ieder geval dan toch…

Maar dat management volkje maakt het je ook niet gemakkelijk om je galant en begripvol te blijven opstellen. Door de intrede van goede computersystemen werd het mogelijk om door je naam en geboortedatum in te vullen je hele dossier tevoorschijn te toveren.  Daardoor hoefde je aan balies bijna niets meer uit te leggen. Maar blijkbaar zijn er managers die daar de voordelen niet van inzien. Het werd voor patiënten misschien wel veel te leuk om door de medische mallemolen gehaald te worden.?

Nu loop je in het ziekenhuis weer op ouderwetse manier tegen een muur van bureaucratie aan:

-“Heeft u een patiëntenkaart bij u waar de afspraak op staat?”

-“Nee, deze afspraak heb ik telefonisch gemaakt dus heb ik niet aan die kaart gedacht”

-“Oh ik zie dat u hier in november voor het laatst was. Heeft u dan al een patiëntenkaart voor 2012?”

Ik kijk haar doordringend aan totdat ze begrijpt dat als ik de oude kaart niet heb, de kans dat ik wel een nieuwe bij me heb astronomisch klein is.

-“Oh dan moet u bij de balie beneden eerst een nieuwe patiëntenkaart laten maken. Sorry, nieuwe regels.”

Ik ben al weg.

En beneden aangekomen krijg ik natuurlijk geen nieuwe kaart omdat ik eerst de oude in moet leveren en me moet legitimeren. “Sorry dat zijn nu eenmaal de regels. Ons opgelegd door de verzekeraar.”

Logisch; er zijn natuurlijk heel veel lui die zich in het ziekenhuis voor iemand anders uitgeven, voor de sport operaties ondergaan en de gekste medicijnen slikken.

%d bloggers liken dit: