Navigatie overslaan

Tag Archives: Mc Donalds

Bij de bekendwording van de welke muziek/theatergroepen en festivals nog door het fonds voor podiumkunsten gesteund kunnen gaan worden werd het pijnlijk duidelijk naar wat voor land de rechtse elite verlangd.

Het zijn vooral de experimentele voorstellingen die onder de bezuinigingen lijden. Wat buiten de marge valt van wat groot en bekend is wordt wegbezuinigd. Wat overblijft zijn de A-merken. Past prachtig in de liberale traditie hoor;  wat groot is mag groot blijven en wat klein is moet worden opgeslokt of uitgespuugd.

Ik heb het al eerder gezegd: de gezelschappen waar niet op bezuinigd wordt zijn juist de meest voor de hand liggende kandidaten om door het mecenaat ondersteund te worden. Laat ze lekker een ‘vrienden van het Holland festival’ oprichten!

Iedereen die nog niet door had dat de VVD klakkeloos achter het groot kapitaal aanloopt zou nu beter moeten weten. De VVD is er niet voor de kleine man al is hij 1000x ondernemer. De VVD streeft al tientallen jaren naar een wereld waar alleen plaats is voor grootgrutters, mega winkel bedrijven, en grote ketens van fastfood restaurants. Een Blokker, Kruidvat en Mc Donald’s in elke winkelstraat. De kunst waar ze voor kiezen past daar naadloos bij. Alleen wat groot en prestigieus is mag gezien blijven worden.

Dat marginale theater en muziekgroepen, festivals en tentoonstellingen veel sociaal en maatschappijkritische geluiden produceren zal voor Halve Zoolstra wel een mooie extra reden geweest zijn om de botte bijl te hanteren. In de benarde visie van onze Neo-Liberale broeders is er alleen plaats voor kunsten die in opdracht en ter vermaak en verheerlijking van de elite wordt geproduceerd. Stel je toch eens voor dat liefhebbers van opera opeens de volle mep voor een kaartje voor de nieuwe uitvoering van een Wagner opera moeten gaan betalen. Dat mag toch niet zo zijn? Alsof die, over het algemeen niet bepaald onbemiddelde mensen, niet al genoeg belasting betalen!

Inderdaad wordt met groot gemak over het hoofd gezien dat subsidies zich meestal weer terug verdienen in de vorm van belastingen btw, parkeergelden,  inkomsten voor de plaatselijke horeca, en bovenal in goodwill en een gevoel van welbevinden bij zowel publiek als sponsors. Maar je koopt natuurlijk niets voor welbevinden!

Vergeet ook niet hoeveel toeleveringsbedrijven, kleine licht en geluid bedrijven en (semi) artistieke personen/bedrijven als ontwerpers, drukkers en cateraars afhankelijk zijn van opdrachten van gesubsidieerde gezelschappen.

Subsidies zijn over het algemeen ook echt niet overdreven groot. Want Hollanders zijn en blijven kooplieden en als je weet hoe gedetailleerd een begroting voor een subsidie moet zijn weet je dat elke cent verantwoord moet worden besteed.

Terwijl  de dames en heren van de VVD krampachtig dit land in de 51e  staat van de USA proberen te veranderen kijkt Amerika op zijn beurt met grote interesse naar hoe wij hier de zaken aanpakken. Daar merken ze op dat er voor een relatief klein bedrag aan subsidies heel veel kunst gemaakt en verspreid wordt. Nederlanders zijn niet voor niks over het algemeen wat beter artistiek gevormd dan de gemiddelde hill-billy. Het kost een paar centen, maar je krijgt er wel wat voor terug.

Maar rechts is niet zo kien op kweekvijvers voor nieuw talent. Hoe groter die vijvers worden, hoe meer mensen er in dit land rond gaan lopen die ambities hebben die verder reiken dan een simpel baantje achter een lopende band of een kassa. Dat zijn lastige mensen; voor je het weet maken die nog voorstellingen die kritiek leveren op het systeem, en plaatsen ze  vraagtekens bij het feit dat de grote gokkers bij de banken beloond moeten worden voor hun opzichtige falen, terwijl  gezelschappen, festivals en tentoonstellingen, die wel degelijk veel publiek trekken en hun steentje bijdragen aan het welvaren van de economie, afgestraft dienen te worden.

Advertenties

Alle media, ook de sociale media, worden vooral gebruikt, of misbruikt, om reclame te maken. Reclame voor zaken die we niet nodig hebben. Zoals grotere auto’s, vakanties naar nog verder gelegen exotische oorden en nog meer junkfood. Communicatie wordt te vaak alleen als marketingtool gezien, en marketing is het terrein van de slimme jongens die het alleen communiceren met als doel mensen nog meer shit aan te smeren.

De gretigheid die je bij reclame jongens ziet als ze op T.V. mogen uitleggen hoe ze al die rotzooi aan de man weten te brengen is angstaanjagend. Staat er weer een snelle jongen met schitterende oogjes te vertellen hoe hij een bepaalde doelgroep aan nog een paar kilo overgewicht heeft geholpen. Als er nou één sector bestaat waarin de mensen die erin werken volledig zijn gefocust op rendement  is het wel de reclamewereld. De verkoop moet omhoog, maar dat lukt natuurlijk niet met reclame alleen; ook de beschikbaarheid van je, vol met suikers en vet gepropte troep, moet beter. Dus pleur je snoepautomaten in de bus naar school en op elke andere plek waar jongeren rondhangen. De gevolgen zie je op straat; het loopt vol met vetkleppen. En hoe jonger, hoe hoger het percentage dikkerds.

De regering neemt geen maatregelen om het eindeloze kauwen te bestrijden want gezond leren leven moet je maar van je ouders leren. Het is vooral een kwestie van opvoeding en eigen verantwoordelijkheid. Mark Rutte is toch ook niet dik dus zie je wel dat het kan?  Dus wordt de fabrikanten van junkfood geen strobreed in de weg gelegd en mogen ze hun gang gaan met het overal plaatsen hun vetuitbrakende machinerieën. Je moet wel heel erg sterk in je schoenen staan als je de 300 meter verleiding op de treinstations voorbij kan lopen. De prullenbakken bij de scholen in mijn buurt puilen uit van de weggegooide boterhammen. Feest voor de meeuwen; die komen er massaal voor naar de stad migreren. En in de lokale Albert Heyn zie je in de schoolpauzes de jonkies rondrennen met hun armen vol zakken chips en ander eekhoornvoedsel. Zolang ze nog in de groei zijn valt het toch best mee met de gewichtstoename? Maar gewoonten aanleren is makkelijker dan ze weer afleren.

Mijn ouders deden vroeger hun stinkende best om mijn zusje en ik op te voeden met gezond voedsel maar toen ik op mezelf ging wonen mocht ik eindelijk echt gaan eten en kwamen binnen de kortste keren de  anderhalve literflessen cola, de grote zakken chips en de supersized Mc Donald menu’s op tafel. En werd ik dik? Niet meteen. Dat gebeurde pas toen ik gezond ging doen door met roken te stoppen. Je moet dat gemis toch ergens mee compenseren en het duurt lang voordat je de automatische beweging van hand naar mond af leert. Eerst zat er een sigaret in die hand, daarna zat er voedsel in mijn steeds dikker wordende knuistje. Van de verleiding van de sigaretten naar de verleiding van voedsel. In 6 maanden tijd kwam ik 25 kilo aan. Dat was 7 jaar geleden. 5 jaar geleden besloot ik iets aan dat overgewicht te gaan doen en vanochtend bereikte ik de magische grens van 87 kilo; het gewicht dat ik als einddoel van mijn afvalrace had gesteld. Om te ontdekken dat er eigenlijk nog wel 5 kilo meer afkan maar ook dat varkentje ga ik wel wassen. Ik sport en lijn gewoon door want ik pak de trappen van mijn huis weer met 5 treden tegelijk, ga bij mijn optredens weer een uur los zonder naar adem te snakken, en heb weer een vriendinnetje die regelmatig “stop; ik kan niet meer”roept.

Dat alles na 5 fucking jaar strijd waarin ik dagelijks de verleiding moest weerstaan en er ondanks mijn goede voornemens regelmatig aan bezweek. Mensen blijven apen die aangetrokken worden door glimmende verlichting, zoete geuren en nog zoetere smaken.

Had het me jaren strijd gescheeld als die verleidingen van hogerhand van mijn pad verwijderd waren? You betcha!

En is dat gezonde voer dat ik nu eet minder lekker? Au contraire; het is heerlijk! Wat gebeurd er met mij als ik tegenwoordig een slok cola tot me neem? Om te kotsen zo zoet! Gadverdamme!

%d bloggers liken dit: