Skip navigation

Tag Archives: Popkantoor

Dit artikel verscheen op 9 maart 2015 op Zinesters.

Ian-Dickson-RAMONES1Het kan verkeren. Een paar jaar geleden werd de popsector in Rotterdam zo’n beetje doodverklaard. In sneltreinvaart verdwenen Waterfront, Watt en Exit van het toneel en sloeg de kaalslag toe. Wat er precies met deze drie zalen gebeurd is werd in een diepe doofpot gestopt en heeft met heel wat meer te maken gehad dan wat geluidsoverlast. Hopelijk komt alles nog een keer echt in de openbaarheid. Het is voer voor een mooie speelfilm die ze dan weer op het filmfestival in première kunnen laten gaan.

Als bewoners van deze stad zich afvragen waarom we geen groter poppodium meer hebben is dan dat irrelevant en een beetje onze eigen schuld, want wij gingen niet massaal naar de derderangs programmering die Watt te bieden had en we dronken er ook eens nog veel te weinig bier. Maar als toeristen zich af gaan vragen waarom Rotterdam geen nachtleven heeft en er niet achter komen waar het feestje is kan de gemeente natuurlijk niet anders dan in ieder geval doen alsof ze de klachten hoort. Dan lijkt de wind opeens te draaien en wordt cultuur weer als waardevol gezien; vooral om er goede sier mee te maken en niet ter verheffing van het volk, maar what’s new. Elke euro die de gemeente in cultuur stopt kan twee of drie maal terug worden verdiend. Dat was altijd al zo, maar nu is het zowaar een bewezen stelling.

Wat een kansloze onderneming was dat voorzetje van de gemeente achteraf; afdeling drogredenen om alles maar weer bij het oude te houden. Lees het hier:

Het is verschrikkelijk naïef om te denken dat na het debacle met Watt er ooit nog geld uit de private sector in een poptempel gestoken gaat worden, maar zelfs als Watt nooit had bestaan en er geen precedent was geweest zou blijk geven van een ongefundeerd groot vertrouwen in de markt. Maar met een poppodium valt gewoon geen aantrekkelijk rendement te halen; het is al heel wat als het voor langere tijd blijft bestaan. En zonder subsidies kom je al helemaal nergens. Elk plan voor en podium dat er vanuit gaat zonder subsidie te kunnen slagen is bullshit. Maar elke euro…

Het is een taak van de gemeente en overheid om voor een goed cultuuraanbod te zorgen, maar de overheid trekt zich onder invloed van de heersende destructieve ideologie steeds verder terug uit het openbare leven. Cultuur en liberalisme: dat gaat domweg niet samen. Zolang de wind uit deze hoek blijft waaien is het enige wat je als muziekliefhebber kan verwachten de ene na de andere danceclub. Je zou maar niet van EDM, techno, of hoe die elektronische bagger ook mag heten, houden. Maar dance is het enige genre uit de popmuziek dat nog commercially viable is om maar een mooie neoliberale term te gebruiken. Hoge entreeprijzen en de dealers laten betalen voor het recht om hun pilletjes te verkopen does the trick.

Feit is dat de omstandigheden in deze stad voor een wat grotere popzaal zelden zo goed zijn geweest als nu. Door de crisis in het vastgoed zijn de prijzen van potentiële locaties gekelderd. Dus zolang er niet voor nieuwbouw wordt gekozen is de begroting van een nieuwe zaal een stuk makkelijker rond te breien. Deze keer had voorkomen kunnen worden dat de eigenaren van gebouw en grond er als lachende derde moet de poet vandoor gaan. (Watt betaalde 5 ton per jaar aan huur; een whopping 1/3 van het subsidiebedrag. ) Als ook nog eens zou worden gezorgd dat het bestuur van een nieuwe poptempel niet uit de gebruikelijke kaste van graaiende patjepeeërs gekozen wordt; dan zouden de grootste bedreigingen voor een kort bestaan geëlimineerd zijn.

Er zijn plenty gebouwen in de stad waar een poptempel goed in zou passen. De gemeente moet zo’n pand dan wel zelf kopen. Alleen op die manier ben je er zeker van dat een aantrekkende vastgoedmarkt niet binnen een paar jaar roet in het eten gooit en de gemeenschappelijke poptempel alsnog met vaste lasten a la Watt opzadelt. En dat was precies één van de bezwaren die de RRKC nu bij veel van de ingediende plannen had. Het idee van het Popkantoor in Tropicana en Cell had uitgevoerd kunnen worden als de gemeente pand en grond eigenaar had willen worden en blijven.

Het meest belachelijke van het hele verhaal is dat er goddomme een Waterfront kant en klaar in het Maaswater staat te spiegelen. Een gebouw waar destijds miljoenen aan gemeenschapsgeld in is gestoken!! Na de fusie met Watt bleef het achter en werd het door een patjepeeër van de ergste soort gehuurd als speeltje voor zijn zoon! Die jongen wist van geen toeten of blazen en dat pand is nooit meer tot wasdom gekomen. Maar als een private partij met een grote zak geld aan komt zetten maakt het opeens geen ene donder meer uit of er überhaupt een plan is. Een walgelijkere uitwas van het kapitalisme is bijna niet denkbaar. Je fuseert museum Booijmans en de Kunsthal toch ook niet om vervolgens macramé in te laten tentoonstellen?

VH Waterfront mag dan net geen 600 bezoekers kunnen bevatten (ik weet niet waar die cijfers uit hert plan van SUR waarin sprake is van twee zalen met een capaciteit van 550 en 700 bezoekers vandaan getoverd zijn, maar toen ik in Waterfront werkte was de capaciteit 375 man voor de grote zaal en 150 in het café). Dat de RRKC niets in het plan van SUR zag begrijp ik overigens heel goed want er staat nog steeds een stel idioten aan het roer. Dit zijn momenten waarop je bijna gaat verlangen naar een communistische heilstaat waar de gemeente een pand gewoon terug kan vorderen.

En dan heb je VH Heidegger, nu Club Empire nog. Saillant detail is dat onder het vorige college deze tent al voor een appel en ei als middelgroot podium aan het zalenbestand van Rotterdam toegevoegd had kunnen worden als de gemeente er destijds wat meer assertief tegenover had gestaan.

De incidentele programmering van Rotown en Motel Mozaïque zijn uit nood geboren en geen alternatief voor een zaal. Een vaste locatie wordt niet alleen makkelijker een broedplaats voor nieuw lokaal muzikaal talent, maar óók voor een nieuwe generatie programmamakers.

Er is absoluut behoefte aan nieuwe poptempels, maar ik blijf bij mijn aloude standpunt: ga voor een circuit van kleine clubs. Die vallen niet zo snel om en zowel uitbater als subsidiënt zien een club liever afgeladen dan halfleeg. Rotterdam kan zich wat mij betreft het best op de underground richten. Laat dit de stad worden waar je beloftevolle bands als eerste ziet. Waarom zou je daar je circuit niet op afstemmen? En natuurlijk mag een wat grotere zaal of zalen niet ontbreken; een zaal van 800 man is nog altijd geen Ziggo-dome.

Intussen zijn er nu wel 11, of nee 13 organisaties die maandenlang plannen hebben lopen schrijven (Niet alle plannen waren openbaar en ik kan me niet voorstellen dat er straks opeens als een konijn uit een hoed een van de niet openbare plannen alsnog verkozen wordt; alhoewel..) allemaal voor Jan met de korte achternaam. Verwachten ze bij een volgende ronde weer enthousiasme uit de sector? Eerst zorgt de gemeente dat ondernemers het woord poppodium niet meer wil horen en nu de sector zelf ook niet meer; lekker handig gespeeld.

Elk nieuw Rotterdams poppodium krijgt als hoofdopdracht mee dat het niet mag falen. Maar hoe kan je nou van iemand verwachten een totaal risicoloze onderneming op te starten? Men doet alsof een directie van een poppodium invloed zou/kan hebben op alle mogelijke externe omstandigheden bijvoorbeeld de prijzen van vastgoed. Dat alles terwijl het juist de gemeente zélf is die de mogelijkheden heeft omstandigheden te scheppen waarin een nieuw podium grotere kans van slagen heeft, maar ze laat liggen omdat ze zichzelf zo nodig overbodig wil maken en krampachtig aan de wetten van de vrije markt wil voldoen.

De artikel bevat al te veel Engelstalige uitspraken maar hier is er nog eentje: “put your money where your mouth is.”

Nawoord: Intussen is bekend geworden dat Aziz Yagoub; uitbater van Perron de Hollywood music hall overneemt en daar een poppodium genaamd Annabelle in gaat beginnen. Wat er buiten de onvermijdelijke dance aan pop geprogrammeerd gaat worden valt nog af te wachten. Deze zaal wordt ongeveer 2x groter (1500 man) dan de zaal waar de gemeente Rotterdam op mikte dus persoonlijk verwacht ik vooral extreme mainstream acts, maar laten we hopen dat ’t mee gaat vallen.

bogueMet veel bombarie presenteert het Popkantoor zich als een initiatief dat uit de muziekscene afkomstig is. Dit stadsinitiatief is wat mij betreft afkomstig uit een kleine kliek ‘cultureel ondernemers’, op zich is daar natuurlijk niks mis mee, ware het niet dat de Rotterdamse cultuurelite de laatste jaren een tamelijk slechte naam voor zichzelf heeft weten op te bouwen. Na de debacles met Nighttown, Watt, Waterfront en de Nieuwe Oogst krijg ik het niet over mijn hart om juichend de fanfare van het Popkantoor achterna te gaan lopen. Ik geloof best in de goede intenties van mensen als Dave Geensen, maar alle alarmbellen gaan bij mij af als er heel makkelijk door te prikken verwachtingen worden gewekt.

Mijn grootste bezwaar bij de organisatie van het Popkantoor is dat ze aalglad zijn en zich op vreemde manieren onder alle kritiek uit proberen te wurmen.  Het Popkantoor zegt eerst niet genoeg aan de 2,5 miljoen prijzengeld van het stadsinitiatief te hebben en presenteren ze plannen waarin er nog minimaal 4 jaar subsidie bij moet. Dat kan helemaal niet volgens de regels van het stadsinitiatief en geschrokken beweren ze meteen daarop ze vanaf day one op eigen benen kunnen staan. Waarom lukt het me nou niet om dit te geloven? Omdat de huur op deze triple A locatie nog hoger zal liggen dan die van Worm? Hoe willen ze die huurpenningen dan gaan terugverdienen?  En dan ook nog met hooguit een of twee programma’s per week?

Why the hell heeft het Popkantoor geen goedkopere locatie kunnen vinden? Er staat een miljoen vierkante meter kantoorruimte leeg die met wat hulp van de gemeente voor een habbekrats gehuurd had kunnen worden. Panden die wellicht ook geen miljoeneninvestering  voor een verbouwing nodig hebben.

Het zou mij niet verbazen als het Popkantoor, net zoals het nu in het pand op de West-Blaak gevestigde Cinerama, een huurcontract voor niet meer dan een jaar gaat krijgen. Daardoor kan de eigenaar van het pand: het conglomeraat Volker-Wessel heel makkelijk weer van het Popkantoor af. Met behoud van een door de gemeenschap betaalde verbouwing van de grote zaal en de twee bovenzalen van Cinerama.

De zalen van Cinerama die het Popkantoor zich toe-eigent kunnen nog steeds als bioscoop gebruikt worden zeggen ze dan. Mag je straks op een klapstoel naar een film gaan kijken of moet er na elk popconcert een mini verbouwing plaats gaan vinden? Productiekosten van live optredens zijn zonder dat al lastig in de hand te houden, maar op deze manier jaag je een organisatie wel heel erg op kosten.

Een fail is gemakkelijk te verwezenlijken. Er hangt heel veel af van externe factoren waar het popkantoor weinig grip op heeft. Als Mojo de juiste bands niet gaat leveren en ze die de zaal niet vol (genoeg) weten te krijgen zijn ze de Sjaak. En waarom zou Mojo aanbod naar Rotterdam brengen dat ze ook in de Melkweg, Paradiso, 013, de HMH of Ziggo Dome kunnen neerzetten? We zijn hier allang gewend om naar 020 af te moeten reizen zeggen ze bij Mojo.

Waarom krijg ik nu al visioenen van acties in de media om het Popkantoor te behouden? Zouden die lui achter het popkantoor denken dat het hun organisatie uiteindelijk ook wel gaat lukken om jaar in jaar uit extra geld bij de gemeente los te weken? Extra geld dat wellicht bij andere culturele instanties weggehaald moet worden?

Wie garandeert ons dat er over twee jaar nog andere (kleinere) podia door de gemeente gesubsidieerd worden? De gemeente is na al de in de eerste alinea van deze column genoemde financiële rampen al niet meer zo happig om nog geld in popmuziek te steken. Dus wat gaat er gebeuren als het popkantoor faalt? Het zou mij niet verbazen als de gemeente na een zoveelste aderlating van gemeenschapsgeld zijn handen helemaal van de popsector aftrekt. Domweg omdat de sector de indruk incompetent te zijn niet meer van zich af weet te schudden.

De tering moet eindelijk naar de nering gezet worden; vergeet die dure A-locaties. Wat kan jou het nou bommen of een podium op een prestigieuze locatie zit? Rock ’n rol gedijt nog steeds het best in een kelder, uit het zicht van koopgootbewoners.

Gotham-CityDe gemeente Rotterdam schijnt een meevaller te hebben gehad van 14 miljoen euro. Da’s mooi. Dat dit geld in een potje voor de toekomst wordt gezet is een keuze. In deze tijden is het slim om op tegenvallers voorbereid te zijn. Je weet immers maar nooit wanneer de volgende bank of projectontwikkelaar ompleurt en je als overheid de portemonnee moet opentrekken.

Mijn keuze is het niet, maar wie ben ik?

Heb je van de week  ‘de slag om Nederland’ gezien?  Die aflevering over hoe de Rotterdam zich volledig uitverkoopt aan een paar grote projectontwikkelaars? Niet genoeg huurders voor ‘De Rotterdam’, die nieuw kantoorkolos op de kop van zuid? Dan verhuizen we er toch gewoon een paar gemeentelijke diensten naartoe? Kost die nieuwe behuizing de gemeente per jaar vier miljoen meer dan de oude? Maakt niet uit; alles moet wijken voor prestigieuze nieuwbouw want daar knapt de stad echt van op.

Vier miljoen; daar hadden al die culturele instellingen die nu wegbezuinigd zijn mee gered kunnen worden: de SBAW *, Kosmopolis. Daar hadden ze dat Popkantoor op de Coolsingel van kunnen realiseren! Daar hadden ze vier tenten a la Exit 10 jaar mee kunnen subsidiëren!

*stichting bureau ander werk; een ondersteunende organisatie voor beginnende kleine (culturele) ondernemers, wiens hulp bijvoorbeeld het 010 Pop-Project op het moment goed had kunnen gebruiken.

Persoonlijk had ik het wel geweten, maar vooruit; het is een keuze.

Saillant detail; de torens aan het Marconiplein moeten voor ‘de Rotterdam’ worden opgegeven terwijl die ooit op precies dezelfde manier aan huurders kwamen. Ik zou er mijn schouders misschien nog over ophalen als die twee torens (de derde zit vol onderwijsinstellingen) als compensatie volgestouwd zouden worden met een poppodium, en daarboven studentenhuisvesting of bijvoorbeeld een wat meer humane behuizing voor die asielzoekers die een paar honderd meter verder op dat schip vast worden gehouden. Maar nee, waarschijnlijk worden die torens omgebouwd tot yuppenflats want er moeten snel 2100 yuppen gehuisvest worden omdat de gemeente banen gecreëerd schijnt te hebben. Dat hebben ze waarschijnlijk voor elkaar gekregen door de multinationals in kwestie bijna gratis kantoorruimte te geven; dat hebben we toch zat hier en yuppen hebben we hier nooit genoeg.

Het is een keuze; ik vind het een vreemde keuze, maar wie ben ik?

Bedenk je eens wat een kansen je als beginnende cultureel-ondernemers in Rotterdam zou hebben gehad als er geen kraakverbod was ingesteld? Maar OK; het parlement heeft gekozen voor een kraakverbod, met als kanttekening dat leegstand tegengegaan zou worden. Maar waar blijft de gemeente nou met hun belofte dat leegstaande kantoren culturele bestemmingen zouden krijgen? Ik hoor maar niks?

Dat is ook een keuze; gewoon keihard liegen als dat zo uitkomt. Natuurlijk gaat de gemeente hun vastgoedvrienden niet dwingen lege kantoren voor een habbekrats aan creatievelingen te verhuren. Die pleuren die kantoren toch alleen maar vol graffiti, muurschilderingen en andere, moeilijk te verwijderen, verbouwingen. Eens zal de economie wel weer aantrekken en dan moeten ze die lege ruimtes natuurlijk meteen weer kunnen verhuren.

Intussen wordt de Rotterdamse Popcultuur keer op keer met een kluitje het riet in gestuurd. Wil je een podium oprichten voor de HipHop of Punkscene? Dan moeten ze je teleurstellen maar als zoethoudertje biedt de gemeente aan om een leuk jaarlijks festival voor jullie te financieren! Door de gretigheid waarop de gemeente Rotterdam festivals organiseert komt bij mij een metafoor boven drijven: Je hebt honger en je wilt eten. De gemeente belooft je daarop een jaarlijks feestmaal waar je twee dagen lang je buikje vol mag komen stouwen. Maar de rest van het jaar mag je niet zeuren dat je honger lijdt. Ik heb liever elke week een klein beetje te eten in plaats van twee dagen lang heel veel; dat krijg ik toch niet allemaal op. Honger moet dagelijks gestild worden. Culturele honger ook.

Ook dat is een keuze….

Het wordt tijd dat de gemeente wat vaker gaat kiezen voor het belang van zijn bewoners in plaats van altijd maar de pijpen te dansen van project ontwikkelaars,yuppen van buiten de stad die nog overgehaald moeten worden tot het kopen van huis in Rotterdam en ééndagspubliek dat aangetrokken wordt door festivals maar van zijn leven niet in deze stad zou willen wonen.

Een mooie skyline is één ding, maar het gaat er uiteindelijk om wat er zich daarbinnenín afspeelt. Een binnenstad die vooral bestaat uit lege kantoorkolossen en leegstaande dure appartementen  waar je na elf uur ’s avonds een kanon af kan schieten is een leuke omgeving voor  Batman maar niet iets waar ik persoonlijk voor zou kiezen.

Image

Ik las zonet het artikel op 3voor12 waarin dan toch eindelijk de nieuwe locatie voor het Popkantoor bekend gemaakt werd. Jammer genoeg  blijft het een waardeloos idee.

Er werd in de voorwaarden voor het winnen van het stadsinitiatief duidelijk gesteld dat projecten die buiten het prijzengeld geen aanspraak op andere subsidies mochten doen. Maar wat lees je? Het Popkantoor heeft minimaal nog 4 jaar extra geld nodig om dit podium te laten slagen. En natuurlijk kan niemand garanderen dat deze tent na 4 jaar op eigen benen kan staan. Rara wat ze na die 4 jaar gaan doen; een actie organiseren om hun voortbestaan mét subsidie af te dwingen?

Zonde dat de enige leuke bioscoop die er in de stad nog over is zijn locatie met een tot mislukking gedoemd podium moet gaan delen. Waarom wordt dat podium niet in de kelder van Cinerama gevestigd ? Daar staat notabene een discotheek leeg.

En er zijn nog wel meer locaties die beter voldoen.

Waarom voeren de initiatiefnemers van het Popkantoor geen actie om de originele locatie op de Coolsingel te behouden? Wie is er in deze stad nu de baas? De bewoners of een stelletje projectontwikkelaars die het liefst de hele stad vol zouden plempen met outlet stores en andere eenheidsworst?

Er staat nog meer mooi onroerend goed leeg op de Coolsingel. Waarom nemen ze als alternatief dat gebouw van ABN-Amro niet onderhanden?

Waarom blazen ze Heidegger geen nieuw leven in? Die zaal is zo goed als kant en klaar en ontbeert alleen een goed bestuur.

En Joey Ruchtie, de programmeur van Ro-Town gaat naast zijn oude baan het popkantoor programmeren? Ik krijg een sterk gevoel van déjà vu. Hoe lang gaat hij het deze keer volhouden?  Langer dan die paar maanden dat hij bij WATT werkzaam was? Waarom moet zo’n podium, door op deze vreemde manier personeel te delen, zich uitleveren aan een blok verder gelegen concurrent? (de Cinerama ligt op nog geen halve kilometer van Ro-Town; ongeveer net zo dichtbij als Watt lag). Bij Watt maakten ze precies dezelfde fout…

En die fout lag vooral in het feit dat men denkt dat een groot podium Mojo zal gaan vermurwen en grote(re) bands aan Rotterdam zal gaan gunnen. MOJO is echter aandeelhouder van zowel de Ziggo Dome als de HMH. Die podia worden niet voor niets Live-Nation sheds genoemd. Ze zouden wel gek zijn om concurrerende podia in andere steden te gaan bedienen. Dat deden ze voor Watt ook maar mondjesmaat.

En waarom zou in de Cinerama wel lukken wat bij Watt niet lukte? Het zou me niet verbazen als ze  binnen een jaar gaan lopen mekkeren dat Het Popkantoor maar met Worm moet fuseren om te overleven. Is Rotterdam straks weer twee concurrenten van Ro-Town in één klap kwijt.

Toen de originele locatie van het Popkantoor wegviel was het over en uit met dit initiatief; beetje jammer dat dit feit toen niet meteen bij die gasten achter het Popkantoor is doorgedrongen.

Voor de honderdduizendste keer: Rotterdam zou er beter aan doen zich op een keten van iets kleinere podia te richten. Het segment van grote (buitenlandse) bands die zalen van 1000-2000 bezoekers vol trekken wordt steeds kleiner en gaat sowieso Rotterdam voorbij. Tegelijkertijd is het ontluisterend hoeveel veelbelovende, nieuwe acts tijdens hun eerste tournees Nederland overslaan. Nederland was ooit de poort naar Europa voor Amerikaanse en Engelse bands; laten we die poort weer open zetten: in Rotterdam!

Het is tijd dat een nieuwe generatie cultureel ondernemers het stokje van de oude garde overneemt. Een generatie die meer van deze tijd is en zich aan de nieuwe omstandigheden in de culture sector aan weet te passen.

 

ambtenarenEen week geleden zag ik Ted Langenbach in een filmpje waarin hij verklaarde dat de gemeente zich vooral niet moet bemoeien met de popmuziek in deze stad en alleen initiatieven vanuit ‘het veld’ en de markt  vrij baan moest geven. Ambtenaren hebben nu eenmaal geen fantasie en lopen standaard tien jaar achter op de trends in het uitgaansleven. Daarin heeft hij op zich gelijk, maar dat het fantasieloos zijn in het DNA van ambtenaren vast zou liggen lijkt me toch wat overdreven.

Mocht het lukken om een beter bestuur te krijgen met minder overheid dan heb je mijn zegen hoor. Maar voorlopig zie ik vooral in de popmuziek dat hoe verder de gemeente zich terugtrekt, hoe groter de puinhopen worden.

De hardnekkige weigering van het gemeentebestuur om een groot poppodium uit de grond te stampen, of er tenminste een helpende hand voor uit te steken, getuigd niet van enige affiniteit met de behoefte van de muziekliefhebbers in deze stad. En hoe langer deze situatie voortduurt, hoe minder vertrouwen het uitgaanspubliek in de gemeente krijgt.

Het ontbreekt onze bestuurders aan een visie. Maar je mag van bestuurders en ambtenaren best wat meer visie verwachten. Een goed bestuur kan het zich niet veroorloven om als een kip zonder kop achter de feiten aan te blijven lopen. Er moeten keuzes gemaakt worden en als je keuzes maakt kan je niet met alle winden mee waaien en proberen iedereen tegemoet te komen.

–          De gemeente wil een bruisende binnenstad, maar tegelijk zorgen dat overlast tot een minimum wordt beperkt.

–          De gemeente wil dat particulieren grote bedragen investeren in cultuur, maar weigert het op cruciale momenten op te nemen voor een podium als Watt.

Wat een tegenstrijdigheden. Bestuurders gebruiken dit soort verzakingen om naar zichzelf te wijzen en te zeggen: ‘zie je wel dat je niet moet verwachten dat de oplossingen vanuit de overheid komen?’ De gemeentelijke overheid heeft het tegenwoordig vooral over hoe ze zichzelf zo snel mogelijk op kan heffen. Bijzonder motiverend voor alle ambtenaren.

Maar je kan mij niet wijsmaken dat er geen goede ambtenaren en bestuurders rondlopen; wat houdt die mensen in godsnaam tegen om wat meer proactief op te treden? Het hele bestuur is tegenwoordig lam gelegd door het idee dat de overheid een kleinere rol in het dagelijks leven moet gaan spelen en we met zijn allen zo snel mogelijk volledig aan de nukken van de markt moeten worden overgeleverd. Laat dat vrije markt gewauwel nou eens los: de markt gaat never nooit meer geld in popmuziek investeren na het debacle met Watt. Eigen schuld dikke bult.

Het Popkantoor

Onlangs zag je weer een mooi voorbeeld van het resultaat van die heilig verklaarde marktwerking. Het Popkantoor profileerde zich met veel bombarie als de gedoodverfde winnaar van het stadsinitiatief. Vervolgens blijkt dat het oude postkantoor op de Coolsingel, geheel naar Neo-Liberale beginselen, voor een habbekrats aan een projectontwikkelaar is verkocht. Vervolgens besluit diezelfde  projectontwikkelaar ter elver uren dat het winstgevender is om outlet stores in dat pand te vestigen: exit Popkantoor. Kortom: hoe een slecht idee door een nog slechter idee wordt vervangen. Hoe typisch Rotterdams!

Als Rotterdam een goed bestuur had gehad had de gemeente het idee voor dat Popkantoor vroegtijdig opgepikt en overgenomen. Met die 2,5 miljoen van het stadsinitiatief krijg je geen groot poppodium voor de lange termijn, maar als de gemeente dit plan vanuit algemene middelen had ondersteunt en ervoor had gezorgd dat de juiste mensen aan het roer kwamen had Rotterdam dat Popkantoor binnenkort gewoon gehad.

Waterfront

Een goed bestuur had bijvoorbeeld ook nooit toegestaan dat Waterfront door een partij werd overgenomen die kansloos was om subsidies te krijgen. De ambtenarij wist van tevoren (of hoorde in ieder geval te weten) dat die nieuwe huurder van Waterfront niet zou gaan voldoen aan de eisen van de wet Bibob. Niettemin zit die exploitant nu vijf jaar vast aan een huurcontract en ligt Waterfront dus nog jaren op zijn gat. Dat is domweg wanbestuur.

Worm

Een goed bestuur had nooit toegestaan dat er jaarlijks drie ton extra naar Worm moet omdat de huur van dat pand zo achterlijk hoog is. De gemeente had een bod op dat pand moeten doen; een redelijk bod! Maar men had eigenaar Fons Burger moeten dwingen dat bod aan te nemen, simpelweg door te dreigen anders nooit meer zaken met hem te doen. Eens kijken hoe snel die man eieren voor zijn geld had gekozen. In de huidige huizenmarkt had hij nooit van zijn leven een andere huurder voor dat pand gevonden en het ook never nooit niet kunnen verkopen. En ik zie geen enkele reden waarom de gemeente speculanten als Fons Burger te vriend zou moeten houden. Je hoort de wolven constant huilen dat er teveel gemeenschapsgeld aan cultuur wordt uitgegeven, maar als er grote sommen in de zakken van gewiekste zakenlieden verdwijnen moet dat zogenaamd maar kunnen? Drie ton; daar kan je drie zalen als Exit mee financieren!

Live Nation

Er zit m.i. ook meer achter de ondergang van Watt en Waterfront.  Het Mojopolie zorgt ervoor dat Rotterdam van grote acts verstoken is en blijft. Het zou interessant zijn als uitgezocht werd in hoeverre de bouw van het Ziggo Dome in Amsterdam de sluiting van Watt heeft beïnvloed. Een goed bestuur zou de hegemonie en bijna monopolie van Live Nation als concertorganisator allang aangekaart hebben; desnoods via Europa, want het is niet denkbeeldig dat ook andere steden op het continent aanbod van bands aan zich voorbij zien gaan omdat er zogenaamde Live Nation sheds in nabijgelegen steden worden geëxploiteerd.

De ‘vrije markt ‘heeft bedongen dat je als Rotterdammer voortaan naar Amsterdam moet afzakken om grotere bands te zien. Volgens Mojo weten grote Amerikaanse acts niet eens van het bestaan van de grootste havenstad ter wereld af en willen ze alleen in Amsterdam optreden. Flauwe excuses van Live Nation, bedoeld om hun zinnetje door te drukken. De Randstad is in de ogen van Amerikanen een aaneengesloten stad en de steden daarbuiten zijn de suburbs. Amerikanen zien Nederland een stadstaat ala Singapore en als ze vanuit Schiphol in zuidelijke richting rijden en in Rotterdam aankomen denken ze dat ze ‘in the modern part of town’ terecht zijn gekomen.

Onder een goed plaatselijk bestuur zou Rotterdam nu inzetten op een groot aanbod van diverse kleinschalige poppodia. Amsterdam wil de mainstream? Let them have it. Maar geef Rotterdam dan de underground! Dan kunnen we hier over een paar jaar weer met reden, naar onze grote Rotterdamse dichter Jules Deelder,  beweren: ” Amsterdam heeft ’t, Rotterdam heb ’t niet nodig”. Want de bands die dan in het Ziggo Dome spelen hebben we hier dan al vijf jaar eerder als opkomende beloftes kunnen zien. Groen en geel van jaloezie zullen ze zijn daar in 020…

hoe wil je hier mooi geluid produceren?

Deze week werden de plannen bekend voor het zogenaamde popkantoor in het oude postkantoor op de Coolsingel te Rotterdam. Dit plan is ingediend in het kader van het stadsinitiatief. Mocht dit plan de stemming winnen dan is er 2,5 miljoen beschikbaar om het uit te voeren. Een van de voorwaarden die bij het stadsinitiatie horen is dat het project uiteindelijk niet in aanmerking mag komen voor andere (structurele) subsidies.

Het Popkantoor is typisch zo’n plan waar je twee minuten blij van wordt; Rotterdam staat te springen om podia (ik gebruik hier niet voor niets een meervoud!) en een podium op een zo prominente plaats als de Coolsingel klinkt super aantrekkelijk. Maar de ontnuchtering slaat dus na twee minuten alweer toe.

Bij mij gebeurde dat toen ik het woord ‘tijdelijk’ in de plannen las. Deze plannen kunnen alleen tijdelijk worden uitgevoerd omdat de 2,5 miljoen domweg niet genoeg is om een dergelijk podium meer dan een paar jaar te laten bestaan. I hate to rain on your parade, Meneer Geensen, maar in een paar jaar bouw je geen Rotterdams Paradiso op. Paradiso bestaat al meer dan 40 jaar en een dergelijke zaal doet er minimaal vijf jaar over om genoeg naamsbekendheid te vergaren om de grote acts die jij zo graag wil zien aan te trekken. Kijk maar naar Watt; op Morrissey en The Stooges na bestond de programmering daar vooral uit acts waarvoor Paradiso, De Melkweg en 013 bedankten. Het maakt niet uit hoe goed je contacten met Mojo zijn; grote(re) acts bepalen zelf welke Nederlandse zaal ze aandoen en het duurt jaren voordat een zaal bij de eerste keus zit.

En iedereen die het oude postkantoor kent weet dat als je in die hal een dubbeltje liet vallen je zes keer een echo om je oren kreeg. Het woord galmbak is nogal zacht uitgedrukt. Het gebouw is daarbij ook nog een monument dus je mag er nog geen spijker in de muur slaan. De enige manier om binnen het budget goed geluid in die zaal te krijgen is een soort doos in de hal van het postkantoor te bouwen waarin de akoestiek goed is. Maar daarmee gaat de grandeur van het gebouw wel voor de bezoekers verloren.

Daarnaast ben ik bang dat de initiatiefnemers van het Popkantoor zijn vergeten hoe streng de normen voor geluidsoverlast in deze stad gehandhaafd worden. Ook een stadsinitiatief moet vergunningen krijgen. Ik denk dat de vanaf januari verplichte geluidstest roet in het eten gaat gooien. De galm bestrijden wordt al moeilijk, maar minder dan 85 Db geluid naar buiten toe lekken is schier onmogelijk!

Bij mij blijft er maar één gedachte hangen als ik dit soort plannen lees; hoe lang gaat het duren voordat het budget overschreden wordt en er actie gevoerd moet worden om meer geld bij de gemeente lost te krijgen? En wie garandeert ons dat er ook hier niet een paar slimme jongens hun zakken gaan vullen en voortijdig tabee zeggen? En ik heb het hier niet eens over de initiatiefnemers, maar over uitgekookte aannemers; het zal niet de eerste keer zijn als de kosten voor de verbouwing gierend uit de hand lopen. Het idee dat we voor die 2,5 miljoen maanden of zelfs jaren naar een gebouw in wording mogen gaan staren, waarin uiteindelijk bij gebrek aan budget nul komma niks gaat gebeuren, staat me echt niet aan.

Als ik dan ook nog hoor dat die Dave Geensen uit het kringetje rond Motel Mozaique afkomstig is weet ik genoeg; dit plan komt uit de koker van het good old boys network van subsidieslurpers die op zoek zijn naar een leuke nieuwe locatie voor hun driedaags festival.

Hier is een beter idee: voor die 2,5 miljoen kun je een tent oprichten die 25 jaar blijft bestaan. Als je het tenminste niet op de Coolsingel in een pand gaat zitten waar driekwart van je budget in een verbouwing verdwijnt. Ik ken twee jongens die al een tijdje bezig zijn met een toffe locatie, vlakbij de binnenstad in een pand dat ooit een discotheek was en dus weinig verbouwing behoeft. Deze jongens zijn bezig een zo groot mogelijke coalitie te vormen met Rotterdamse muziekliefhebbers met een rock ’n roll hart. Ik heb me bij ze aangesloten.. .Wij willen een tent zoals de Vlerk ooit was. Onze locatie zit qua grote tussen Waterfront en de Vlerk op de Blaak in.

De locatie is inmiddels bekend en ook als stadsinitiatief aangemeld. Om onze plannen te verwezenlijken hebben we maar een fractie van die 2,5 miljoen nodig. Sterker nog; alleen al van de jaarlijkse rente van dat bedrag zouden we een programma kunnen neerzetten. Gewoon door een beetje houtje touwtje te werken en genoegen te nemen met een plan dat minder prestigieus is, maar een stuk levensvatbaarder.

Mochten we winnen dan mogen ze wat ons betreft de rest van het geld gebruiken om nog vijf andere kleine tenten op te richten of geven ze het op ons part aan Worm.

Lees hier het vervolg op deze column genaamd ‘Het Popkantoor blijft een waardeloos idee’.

%d bloggers liken dit: