Navigatie overslaan

Tag Archives: poppodia

Gotham-CityDe gemeente Rotterdam schijnt een meevaller te hebben gehad van 14 miljoen euro. Da’s mooi. Dat dit geld in een potje voor de toekomst wordt gezet is een keuze. In deze tijden is het slim om op tegenvallers voorbereid te zijn. Je weet immers maar nooit wanneer de volgende bank of projectontwikkelaar ompleurt en je als overheid de portemonnee moet opentrekken.

Mijn keuze is het niet, maar wie ben ik?

Heb je van de week  ‘de slag om Nederland’ gezien?  Die aflevering over hoe de Rotterdam zich volledig uitverkoopt aan een paar grote projectontwikkelaars? Niet genoeg huurders voor ‘De Rotterdam’, die nieuw kantoorkolos op de kop van zuid? Dan verhuizen we er toch gewoon een paar gemeentelijke diensten naartoe? Kost die nieuwe behuizing de gemeente per jaar vier miljoen meer dan de oude? Maakt niet uit; alles moet wijken voor prestigieuze nieuwbouw want daar knapt de stad echt van op.

Vier miljoen; daar hadden al die culturele instellingen die nu wegbezuinigd zijn mee gered kunnen worden: de SBAW *, Kosmopolis. Daar hadden ze dat Popkantoor op de Coolsingel van kunnen realiseren! Daar hadden ze vier tenten a la Exit 10 jaar mee kunnen subsidiëren!

*stichting bureau ander werk; een ondersteunende organisatie voor beginnende kleine (culturele) ondernemers, wiens hulp bijvoorbeeld het 010 Pop-Project op het moment goed had kunnen gebruiken.

Persoonlijk had ik het wel geweten, maar vooruit; het is een keuze.

Saillant detail; de torens aan het Marconiplein moeten voor ‘de Rotterdam’ worden opgegeven terwijl die ooit op precies dezelfde manier aan huurders kwamen. Ik zou er mijn schouders misschien nog over ophalen als die twee torens (de derde zit vol onderwijsinstellingen) als compensatie volgestouwd zouden worden met een poppodium, en daarboven studentenhuisvesting of bijvoorbeeld een wat meer humane behuizing voor die asielzoekers die een paar honderd meter verder op dat schip vast worden gehouden. Maar nee, waarschijnlijk worden die torens omgebouwd tot yuppenflats want er moeten snel 2100 yuppen gehuisvest worden omdat de gemeente banen gecreëerd schijnt te hebben. Dat hebben ze waarschijnlijk voor elkaar gekregen door de multinationals in kwestie bijna gratis kantoorruimte te geven; dat hebben we toch zat hier en yuppen hebben we hier nooit genoeg.

Het is een keuze; ik vind het een vreemde keuze, maar wie ben ik?

Bedenk je eens wat een kansen je als beginnende cultureel-ondernemers in Rotterdam zou hebben gehad als er geen kraakverbod was ingesteld? Maar OK; het parlement heeft gekozen voor een kraakverbod, met als kanttekening dat leegstand tegengegaan zou worden. Maar waar blijft de gemeente nou met hun belofte dat leegstaande kantoren culturele bestemmingen zouden krijgen? Ik hoor maar niks?

Dat is ook een keuze; gewoon keihard liegen als dat zo uitkomt. Natuurlijk gaat de gemeente hun vastgoedvrienden niet dwingen lege kantoren voor een habbekrats aan creatievelingen te verhuren. Die pleuren die kantoren toch alleen maar vol graffiti, muurschilderingen en andere, moeilijk te verwijderen, verbouwingen. Eens zal de economie wel weer aantrekken en dan moeten ze die lege ruimtes natuurlijk meteen weer kunnen verhuren.

Intussen wordt de Rotterdamse Popcultuur keer op keer met een kluitje het riet in gestuurd. Wil je een podium oprichten voor de HipHop of Punkscene? Dan moeten ze je teleurstellen maar als zoethoudertje biedt de gemeente aan om een leuk jaarlijks festival voor jullie te financieren! Door de gretigheid waarop de gemeente Rotterdam festivals organiseert komt bij mij een metafoor boven drijven: Je hebt honger en je wilt eten. De gemeente belooft je daarop een jaarlijks feestmaal waar je twee dagen lang je buikje vol mag komen stouwen. Maar de rest van het jaar mag je niet zeuren dat je honger lijdt. Ik heb liever elke week een klein beetje te eten in plaats van twee dagen lang heel veel; dat krijg ik toch niet allemaal op. Honger moet dagelijks gestild worden. Culturele honger ook.

Ook dat is een keuze….

Het wordt tijd dat de gemeente wat vaker gaat kiezen voor het belang van zijn bewoners in plaats van altijd maar de pijpen te dansen van project ontwikkelaars,yuppen van buiten de stad die nog overgehaald moeten worden tot het kopen van huis in Rotterdam en ééndagspubliek dat aangetrokken wordt door festivals maar van zijn leven niet in deze stad zou willen wonen.

Een mooie skyline is één ding, maar het gaat er uiteindelijk om wat er zich daarbinnenín afspeelt. Een binnenstad die vooral bestaat uit lege kantoorkolossen en leegstaande dure appartementen  waar je na elf uur ’s avonds een kanon af kan schieten is een leuke omgeving voor  Batman maar niet iets waar ik persoonlijk voor zou kiezen.

ambtenarenEen week geleden zag ik Ted Langenbach in een filmpje waarin hij verklaarde dat de gemeente zich vooral niet moet bemoeien met de popmuziek in deze stad en alleen initiatieven vanuit ‘het veld’ en de markt  vrij baan moest geven. Ambtenaren hebben nu eenmaal geen fantasie en lopen standaard tien jaar achter op de trends in het uitgaansleven. Daarin heeft hij op zich gelijk, maar dat het fantasieloos zijn in het DNA van ambtenaren vast zou liggen lijkt me toch wat overdreven.

Mocht het lukken om een beter bestuur te krijgen met minder overheid dan heb je mijn zegen hoor. Maar voorlopig zie ik vooral in de popmuziek dat hoe verder de gemeente zich terugtrekt, hoe groter de puinhopen worden.

De hardnekkige weigering van het gemeentebestuur om een groot poppodium uit de grond te stampen, of er tenminste een helpende hand voor uit te steken, getuigd niet van enige affiniteit met de behoefte van de muziekliefhebbers in deze stad. En hoe langer deze situatie voortduurt, hoe minder vertrouwen het uitgaanspubliek in de gemeente krijgt.

Het ontbreekt onze bestuurders aan een visie. Maar je mag van bestuurders en ambtenaren best wat meer visie verwachten. Een goed bestuur kan het zich niet veroorloven om als een kip zonder kop achter de feiten aan te blijven lopen. Er moeten keuzes gemaakt worden en als je keuzes maakt kan je niet met alle winden mee waaien en proberen iedereen tegemoet te komen.

–          De gemeente wil een bruisende binnenstad, maar tegelijk zorgen dat overlast tot een minimum wordt beperkt.

–          De gemeente wil dat particulieren grote bedragen investeren in cultuur, maar weigert het op cruciale momenten op te nemen voor een podium als Watt.

Wat een tegenstrijdigheden. Bestuurders gebruiken dit soort verzakingen om naar zichzelf te wijzen en te zeggen: ‘zie je wel dat je niet moet verwachten dat de oplossingen vanuit de overheid komen?’ De gemeentelijke overheid heeft het tegenwoordig vooral over hoe ze zichzelf zo snel mogelijk op kan heffen. Bijzonder motiverend voor alle ambtenaren.

Maar je kan mij niet wijsmaken dat er geen goede ambtenaren en bestuurders rondlopen; wat houdt die mensen in godsnaam tegen om wat meer proactief op te treden? Het hele bestuur is tegenwoordig lam gelegd door het idee dat de overheid een kleinere rol in het dagelijks leven moet gaan spelen en we met zijn allen zo snel mogelijk volledig aan de nukken van de markt moeten worden overgeleverd. Laat dat vrije markt gewauwel nou eens los: de markt gaat never nooit meer geld in popmuziek investeren na het debacle met Watt. Eigen schuld dikke bult.

Het Popkantoor

Onlangs zag je weer een mooi voorbeeld van het resultaat van die heilig verklaarde marktwerking. Het Popkantoor profileerde zich met veel bombarie als de gedoodverfde winnaar van het stadsinitiatief. Vervolgens blijkt dat het oude postkantoor op de Coolsingel, geheel naar Neo-Liberale beginselen, voor een habbekrats aan een projectontwikkelaar is verkocht. Vervolgens besluit diezelfde  projectontwikkelaar ter elver uren dat het winstgevender is om outlet stores in dat pand te vestigen: exit Popkantoor. Kortom: hoe een slecht idee door een nog slechter idee wordt vervangen. Hoe typisch Rotterdams!

Als Rotterdam een goed bestuur had gehad had de gemeente het idee voor dat Popkantoor vroegtijdig opgepikt en overgenomen. Met die 2,5 miljoen van het stadsinitiatief krijg je geen groot poppodium voor de lange termijn, maar als de gemeente dit plan vanuit algemene middelen had ondersteunt en ervoor had gezorgd dat de juiste mensen aan het roer kwamen had Rotterdam dat Popkantoor binnenkort gewoon gehad.

Waterfront

Een goed bestuur had bijvoorbeeld ook nooit toegestaan dat Waterfront door een partij werd overgenomen die kansloos was om subsidies te krijgen. De ambtenarij wist van tevoren (of hoorde in ieder geval te weten) dat die nieuwe huurder van Waterfront niet zou gaan voldoen aan de eisen van de wet Bibob. Niettemin zit die exploitant nu vijf jaar vast aan een huurcontract en ligt Waterfront dus nog jaren op zijn gat. Dat is domweg wanbestuur.

Worm

Een goed bestuur had nooit toegestaan dat er jaarlijks drie ton extra naar Worm moet omdat de huur van dat pand zo achterlijk hoog is. De gemeente had een bod op dat pand moeten doen; een redelijk bod! Maar men had eigenaar Fons Burger moeten dwingen dat bod aan te nemen, simpelweg door te dreigen anders nooit meer zaken met hem te doen. Eens kijken hoe snel die man eieren voor zijn geld had gekozen. In de huidige huizenmarkt had hij nooit van zijn leven een andere huurder voor dat pand gevonden en het ook never nooit niet kunnen verkopen. En ik zie geen enkele reden waarom de gemeente speculanten als Fons Burger te vriend zou moeten houden. Je hoort de wolven constant huilen dat er teveel gemeenschapsgeld aan cultuur wordt uitgegeven, maar als er grote sommen in de zakken van gewiekste zakenlieden verdwijnen moet dat zogenaamd maar kunnen? Drie ton; daar kan je drie zalen als Exit mee financieren!

Live Nation

Er zit m.i. ook meer achter de ondergang van Watt en Waterfront.  Het Mojopolie zorgt ervoor dat Rotterdam van grote acts verstoken is en blijft. Het zou interessant zijn als uitgezocht werd in hoeverre de bouw van het Ziggo Dome in Amsterdam de sluiting van Watt heeft beïnvloed. Een goed bestuur zou de hegemonie en bijna monopolie van Live Nation als concertorganisator allang aangekaart hebben; desnoods via Europa, want het is niet denkbeeldig dat ook andere steden op het continent aanbod van bands aan zich voorbij zien gaan omdat er zogenaamde Live Nation sheds in nabijgelegen steden worden geëxploiteerd.

De ‘vrije markt ‘heeft bedongen dat je als Rotterdammer voortaan naar Amsterdam moet afzakken om grotere bands te zien. Volgens Mojo weten grote Amerikaanse acts niet eens van het bestaan van de grootste havenstad ter wereld af en willen ze alleen in Amsterdam optreden. Flauwe excuses van Live Nation, bedoeld om hun zinnetje door te drukken. De Randstad is in de ogen van Amerikanen een aaneengesloten stad en de steden daarbuiten zijn de suburbs. Amerikanen zien Nederland een stadstaat ala Singapore en als ze vanuit Schiphol in zuidelijke richting rijden en in Rotterdam aankomen denken ze dat ze ‘in the modern part of town’ terecht zijn gekomen.

Onder een goed plaatselijk bestuur zou Rotterdam nu inzetten op een groot aanbod van diverse kleinschalige poppodia. Amsterdam wil de mainstream? Let them have it. Maar geef Rotterdam dan de underground! Dan kunnen we hier over een paar jaar weer met reden, naar onze grote Rotterdamse dichter Jules Deelder,  beweren: ” Amsterdam heeft ’t, Rotterdam heb ’t niet nodig”. Want de bands die dan in het Ziggo Dome spelen hebben we hier dan al vijf jaar eerder als opkomende beloftes kunnen zien. Groen en geel van jaloezie zullen ze zijn daar in 020…

Ik heb vorige week de nieuwe horeca nota doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de derde en laatste:

Uit de horecanota:

De vraag van bezoekers bepaalt uiteindelijk het aanbod van horeca, niet de wens van de gemeente. Wat de overheid wel kan doen, is voorwaarden scheppen voor goede vestigingsmogelijkheden voor horeca door in te spelen op nieuwe ontwikkelingen en deze waar mogelijk te stimuleren en te faciliteren. Daarbij wordt vertrouwen en ruimte gegeven.

Dit gelezen vraagt ik me af waarom er zoveel  podia verdwenen zijn en op het punt staan te verdwijnen. Dat er veel behoefte aan podia is staat buiten kijf. En over welke ‘voorwaarden voor goede vestigingsmogelijkheden’ hebben ze het nou? Laat de gemeente eerst een wat doen aan het feit dat het O.B.R. horecapanden voor schandalig hoge prijzen verhuurd.  Panden die daarnaast niet eens voldoen aan de geluidsoverlastnormen die dezelfde gemeente aan de horeca/podia oplegt.

Kijk eens hoeveel geld er de laatste paar jaar de Maas in is geflikkerd: Watt, Waterfront, De Nieuwe Oogst. Allemaal projecten waar miljoenen in zijn verdwenen. Zelfs Worm waar vorig jaar zoveel geld in is gestoken staat nu al op de nominatie om opgedoekt of op zijn minst vleugellam gemaakt te worden. (Ik hoorde dat Worm áls ze open kunnen blijven geen geld meer over gaat houden om te programmeren? ) Tenten als Worm, waar creatievelingen graag komen, worden bij het minste geringste opgedoekt. Dat terwijl er wel eerst 1 ½ miljoen aan een verbouwing is uitgegeven. Van dat geld hadden ze Exit trouwens 15 jaar kunnen laten bestaan, en met een ruim budget!!

Dat alles roept de vraag op waarom er niets gedaan wordt aan het feit dat er altijd zo achterlijk veel  geld vóór de opening in tenten gestopt moet worden. Dat wordt heus niet alleen gedaan om aan de regels voor geluidsoverlast te kunnen voldoen. Nee, het moet allemaal groots en prestigieus opgezet worden. Alsof jongeren niet uit willen gaan in tenten die geen architectonisch hoogstandje zijn of waar het kille design je niet toelacht. Ik vond persoonlijk tenten waar alles een beetje houtje touwtje was, zoals de Vlerk vroeger, juist des te leuker.

Verder lijkt het me juist slim om tenten zichzelf eerst te laten bewijzen om er daarna zo nodig wat meer geld in te stoppen. En dan eens niet meteen in groots opgezette nieuwbouw maar in andere/betere faciliteiten.

Om af te sluiten nog wat losse opmerkingen op onderdelen uit de horecanota:

Een onderzoeksbureau heeft het verband tussen het gebruik van alcohol en uitgaansgeweld onderzocht? Eehhh?

Horeca gelegenheden krijgen vanaf volgend jaar 12 verlaatjes i.p.v. 10. Ze kunnen dus per jaar twaalf maal tot maximaal 7 uur ’s nachts open blijven. Alleen jammer dat er een andere kant  van de medaille is: als een kroeg een verlaatje inzet betekent dat niet meer dat er meer lawaai geproduceerd mag worden. Maar laat dat nou net het onderdeel zijn waar horeca ondernemers echt wat aan hadden. Want een verlaatje wordt vooral ingezet als er live muziek geprogrammeerd is. Een verlaatje hield altijd in dat het geluidsniveau ook omhoog kon en daarom minder kans op geluidsoverlastklachten via de milieudienst en minder kans op een daarop volgend bezoek van de politie. Dat was een stuk belangrijker dan het langer open kunnen blijven.

Ik snap best dat geluidsoverlast zwaar klote is. Opvallend is dat er vaak bij tenten met een nachtvergunning niet of nauwelijks gehandhaafd wordt op overlast van na sluitingstijd vertrekkende bezoekers. Na 6 uur heeft de kit daar geen mankracht voor zodat bij het uitgaan van die kroegen stomdronken idioten met de auto stereo op tien en die vergrote uitlaten van ze er drie kwartier over doen om even weg te rijden.

Maar als een kroeg een bandje heeft staan zijn ze er als de kippen bij. Ik heb gevallen meegemaakt waarbij de politie 10 minuten na aanvang van een band al op de stoep stond. Terwijl dat procedureel onmogelijk is! Een geluidsoverlastklacht komt via de centrale bij DCMR, die belt de zaak waarover geklaagd wordt zodat de baas maatregelen kan nemen. Pas bij een tweede melding wordt de politie erop afgestuurd.

Maar ze weten best wel waar de schoen wringt:

uit de nota:

Duidelijke overheid

Ondernemers geven aan dat vanuit de gemeente Rotterdam meerdere plannen en doelstellingen worden nagestreefd. Dit maakt het soms onduidelijk wat nu wel en wat niet kan. Bijvoorbeeld: afdelingen die zich bezig houden met economie en marketing juichen bepaalde initiatieven toe. Dan blijkt echter het vergunning- en/of handhavings-beleid hier niet op aan te sluiten. Ondernemers pleiten daarom voor duidelijke regels aan de voorkant en voldoende flexibiliteit voor nieuwe initiatieven. Zij geven aan nogal eens ‘van het kastje naar de muur’ gestuurd te worden op het moment dat zij een nieuw initiatief bij de gemeente willen introduceren. De gemeente kent vele ingangen, maar wie is nu verantwoordelijk?

De gulden middenweg

Uiteindelijk komt alles neer op keuzes. En het jammerlijke is dat die niet gemaakt worden. Er wordt altijd een halfbakken compromis gevormd waardoor niemand blij is; bewoners die overlast hebben niet en uitgaanspubliek dat het aanbod in de stad ziet verschralen en zich overmatig gecontroleerd voelt ook niet.

Voor de zoveelste keer dus: stel een uitgaanssector in het centrum in en geef bewoners die niet tegen nachtelijk uitgaansgeluid kunnen vervangende woonruimte in een rustige randgemeente.

Kost ook wat investering, maar dan heb je uiteindelijk een uitgaansleven waar wat mee kan.

Ik stond zo-even in de rij bij de supermarkt. De grootgrutter, je begrijpt welke ik bedoel.

Voor me stond een gozer van een jaar of twintig die alleen een krat bier af wilde rekenen. Hij gaf daarbij ook nog een bon voor statiegeld. Hoogstwaarschijnlijk van een andere krat die hij net ingeleverd had. Hij rekende 9 euro af.

Daarna was het mijn beurt. Voor twee dagen groente, vlees en wat koek en zopie was ik 21 euro kwijt. Onderweg naar huis sloeg ik eens aan het rekenen. 24 pijpjes pils kost je tegenwoordig nog geen 40 cent per stuk. Een stukkie biogroente kost echter het fokking dubbele. What is wrong with this picture?

Je kan de krant niet openslaan of je leest over het problematische drinkgedrag onder jongeren: comazuipen en meer van die uiterst slimme vrijetijdsbestedingen. Voor de vorm staat er bij de kassa van de super dat er geen alcohol aan minderjarigen wordt verkocht. En tegenwoordig ook niet meer aan groepjes die uit zowel minderjarigen als drinkgerechtigden bestaan. Alsof dat de vloed aan bier in de zuipketen tegenhoudt. De boter kun je gratis van de hoofden van de managers van de verschillende supers afschrapen.

Elke uitbater van een kroeg of poppodium klaagt intussen steen en been over de clientèle die steeds later, en steeds verder ingedronken in de zaak verschijnt. Je bent gek als je in deze tijd jezelf in een kroeg vol laat lopen. Dat kost je letterlijk 6 tot 10 keer meer dan wanneer je dat thuis doet en daarna voor de gezelligheid naar een café afzakt. Maar hoe meer dronken idioten in de zaak hoe minder gezellig het wordt. Geen idee hoe lang de horeca de concurrentie vanuit de buurtsuper nog overleeft.

Dat mensen zich de vernieling in willen zuipen, moeten ze uiteindelijk zelf weten. Ik ben niet principieel tegen alcohol ofzo. Ik wou zelfs dat ik wat vaker kon drinken, maar mijn lijf trekt dat momenteel ff niet. (Het waarom daarvan gaat je niks aan, maar het ligt niet aan onverantwoord drinkgedrag in mijn verleden, OK?) Maar wat me wel ongelofelijk tegen de borst stuit, is dat ik voor mijn ubergezonde groenten en mijn andere, voor de maatschappij absoluut onschadelijke, boodschapjes meer moet betalen, omdat meneer de grootgrutter zo nodig bier onder de inkoopsprijs moet verkopen. Het verlies daarop maakt hij immers goed door de prijs van andere producten te verhogen.

Wat een absolute uitwas van de vrije markt is dit!

%d bloggers liken dit: