Skip navigation

Tag Archives: privatisering

Hervorming: veranderen om te verbeteren .

Nederland is veranderd, maar is het nu ook verbeterd? Ik schrijf een serie columns waarin ik mijn leven van voor de invoering van marktwerking, privatisering en extreem liberalisme vergelijk met dat ervoor. Zijn we echt beter af? Is in dit land tegenwoordig alles efficiënter geregeld, goedkoper en zijn de regels van de overheid minder verstikkend geworden?

Afl. 1 De gezondheidszorg.

PestravenTot mijn 14e jaar kwam ik gelukkig nauwelijks met de gezondheidszorg in aanraking. Mijn ouders hadden een homeopathische arts, dat was hip in die tijd. Die dokter zei heel vaak “dat gaat vanzelf over”en meestal had hij gelijk. Verder gingen we elk halfjaar naar de tandarts. Ik had nooit gaatjes totdat van tandarts moesten wisselen en bij een tandarts terecht kwamen die vooral particulier verzekerden behandelde en ondanks dat ik nergens last van had een kies vulde. Ik werd ook doorverwezen naar de orthodontist omdat ik een spleetje tussen mijn voortanden had. Daar werd geconstateerd dat ik een te kleine kaak had, er een paar kiezen getrokken moesten worden en ik een operatie moest ondergaan waarbij kraakbeen tussen de voortanden weggehaald zou worden. Weggezaagd dus. Ik zal je de pijnlijke details van die ingreep besparen.

Hartruis

Op mijn 14e werd bij de schoolarts geconstateerd dat ik een hartruis had en werd ik doorverwezen naar een cardioloog. Achteraf bleek dat er een team van Amerikaanse hartspecialisten in Dijkzicht (nu Erasmus medisch Centrum) was neergestreken die demonstreerden hoe men via een open hartoperatie dit euvel kon verhelpen. Schoolartsen hadden de opdracht hadden gekregen extra goed te zoeken naar hartruis oftewel een gat in de tussenwand van het hart en zo potentiële patiënten te zoeken waar deze nieuwe ingreep op toegepast kon worden. (bij de geboorte heeft iedereen een dergelijk gat aangezien de stofwisseling in de baarmoeder anders loopt dan na de geboorte. Dit gat hoort vanzelf dicht te trekken, maar dat gebeurd niet altijd en dat resulteert dan in een hartruis). Er werd mij en mijn ouders verteld dat er een kans was dat mijn hart na mijn 30e oververmoeid en ‘op’ zou zijn waardoor ik zou komen te sterven. open-hart-operatieUiteindelijk werd ik geopereerd en op een lelijk litteken op mijn borst na (dat me voortaan noopte al mijn vriendinnetjes uit te moeten leggen wat er gebeurd was voordat ze met me durfden te vrijen) was het resultaat erg goed te noemen. Mijn hart was gewend om 2x harder dan normaal te moeten werken om de bloedsomloop te garanderen dus ik had opeens een conditie als een beer en was onvermoeibaar.

Al met al waren er dus tot twee maal toe ingewikkelde en dure ingrepen op me uitgevoerd. Beide waren preventief uitgevoerd. Je zou kunnen stellen dat dit een voorbeeld is van hoe de medische zorg aan het doorslaan was en steeds nieuwe ingrepen toegevoegd werden waarvan de effectiviteit (nog) niet bewezen was.

De privatisering

De kosten van de gezondheidszorg liepen eind jaren 80 uit de hand en werd geteisterd door wachtlijsten. Maar in plaats van het ziekenfonds te hervormen heeft de politiek het afgeschaft. Er werd een beeld geschetst van patiënten die om elk wissewasje naar de huisarts renden en rücksichtslos doorverwezen werden naar specialisten. Volgens de politiek was dat de belangrijkste oorzaak van de wachtlijsten; niet de vergrijzing en de alsmaar uitdijende mogelijkheden op medisch gebied. Een eigen bijdrage in de kosten zou mensen ervan weerhouden de dokter te vaak te bezoeken.

rekening-zorg-578Persoonlijk denk ik dat ingrepen op initiatief van dokteren worden gepleegd, doktoren waartussen best wel een paar rotte appels zullen zitten die onnodige ingrepen uitvoeren als dat hun eigen portemonnee spekt. Mensen die bij het minste geringste een arts bezoeken dienen onmiddellijk doorverwezen te worden; naar een psychiater.

Wantrouwen

Het kwam destijds niet bij mij of mijn ouders op dat de ingrepen die ik onderging misschien niet zo heel dringend waren. Ik heb een mooie bek met tanden en ik leefde ook na mijn 30e gewoon door dus het zou wel ergens goed voor geweest zijn. Het wantrouwen sloeg pas later toe. Dat is een van de bijwerkingen van het nieuwe zorgstelsel; niemand vertrouwd medici nog.

Bij mij persoonlijk sloeg het wantrouwen pas echt toe toen ik op mijn 40ste last kreeg van hartritmestoornissen. En niet zo’n beetje ook; bijna van de ene dag op de andere kwam ik nauwelijks meer vooruit. Mijn dokter constateerde een hartslag van 186 slagen per minuut in rust.

Pas na extensief eigen onderzoek en nadat ik een eerlijke cardioloog tegenkwam ,werd duidelijk dat ik deze stoornis over had gehouden aan het littekenweefsel veroorzaakt door de openhartoperatie. Toen ik geopereerd werd had men er nog geen idee van dat littekenweefsel ooit voor problemen zou kunnen zorgen. Tegenwoordig kunnen ze een gat in de tussenwand via een katheder opereren, maar het voelt nu alsof ik min of meer als proefkonijn ben gebruikt.

foto-gezondheidszorg-beterMijn cardiologen schreven me tot nu toe maar liefst 4 verschillende pillen voor: het begon met bètablokkers. Daar werd ik zo benauwd van dat ik de hele dag dacht dat ik aan het stikken was, vervolgens digoxine (eigenlijk een hartstimulans is en waarvan een te hoge dosis dodelijk is. N.B.: Lucia de Berk werd verdacht dit spulletje op patiënten te hebben gebruikt), Verapamil en tenslotte Tambocor. Al deze medicijnen hadden bijwerkingen die net zo erg waren als de kwaal. Daarnaast heb ik twee maal een cardioversie ondergaan(hielp een paar weken tot maanden) en uiteindelijk ook een ablatie. Die hielp redelijk goed. Helaas bleek dat er ook stoornissen in de linkerhelft van het hart zaten en daar konden ze niet zo makkelijk bij (m.a.w. dat was een te dure ingreep). De specialist vond het echter geen probleem want als ik tambocor bleef slikken was alles wel in de hand te houden. Dat tambocor als bijwerking heeft dat je er suf en depressief van wordt was niet van belang.

De tandarts heb ik nadat ik het ouderlijk huis verliet heel lang vermeden. Dat gebeurde niet omdat ik bang was, maar uit wantrouwen. Iemand die ervoor kiest om zijn geld te verdienen door in andermans mond te wroeten doet het 100% zeker alleen voor het geld .

Ik heb mijn gebit altijd goed verzorgd. Ik poetste twee maal daags en ben nooit een zoetekauw geweest. tandartsMet mijn tanden had ik dus geen enkel probleem, geen gaatjes: niks. Totdat ik op mijn 42e een nieuw vriendinnetje kreeg die me ervan overtuigde eens naar de tandarts te gaan om alles eens te laten controleren, want zo lang gaatjes-vrij blijven kon volgens haar gewoon niet. Bij de tandarts is het tegenwoordig standaard dat de mondhygiëniste je gebit eerst schoonmaakt want een mens heeft altijd tandsteen. De mondhygiëniste die ik trof was van het ergste soort. Met behulp van een haakje zat ze zodanig aan een kies te rukken dat ik de dag erop,wakker werd met een opgezwollen bek. Dus weer naar de tandarts, die de dag ervoor overigens geen enkel gaatje had bespeurd. Hij constateerde een ontsteking en schreef me een antibioticum voor. Nu wist ik toevallig, dat de hart medicijnen die ik destijds slikte niet samengaan met bepaalde soorten antibiotica, omdat ik bijsluiters ook echt lees, door schade en schande wijs geworden. Maar de tandarts bezwoer me dat de antibioticakuur die hij voorschreef geen problemen zou geven. Ik rende dus naar de apotheek, slikte meteen de eerste pil van de kuur want mijn bek stond op ontploffen. Thuisgekomen viel ik flauw. Later las ik de bijsluiter en daarin stond dat deze kuur absoluut niet in combinatie met Verapamil geslikt mocht worden! Ik maakte weer een afspraak met de tandarts en die zag geen andere mogelijkheid dan me een wortelkanaal behandeling te geven. Nadat ik deze behandeling had doorstaan (best pijnlijk,maar een eitje vergeleken met wat de kaakchirurg ooit tussen mijn voortanden had gedaan) sleep de tandarts een sleuf in de desbetreffende kies. Toen ik vroeg waar dat goed voor was vertelde hij dat er een kroon op mijn kies geplaatst moest worden. Ik kon intussen weer een beetje verstaanbaar praten dus zei ik hem dat ik hem geen cent ging betalen. Het was uiteindelijk zijn schuld dat ik die wortelkanaalbehandeling moest ondergaan en de schuld van zijn mondhygiëniste dat ik die ontsteking opgelopen had. De kroon werd dus nooit geplaatst en een jaar later brak de kies. Nu moet er eigenlijk een implantaat in en die zijn nog 5x duurder dan een kroon. En er zit ook nog altijd een incassobureau achter me aan die jaarlijks een brief stuurt met een steeds hoger bedrag dat ik voor die wortelkanaalbehandeling zou moeten betalen. Je kan dit soort lui schrijven totdat je erbij neervalt; ze geven geen antwoord op de jaarlijkse verhoging na…

Wat is het resultaat van de privatisering?

De hamvraag: is de gezondheidszorg inmiddels goedkoper en efficiënter geregeld? Als je bedenkt dat de zorgverzekeraars jaarlijks tientallen miljoenen winst maken en we dat geld met zijn allen ophoesten weet je één ding zeker; het had allemaal (nog) een stuk goedkoper gekund want die winst had ook in onze (collectieve) portemonnee kunnen blijven zitten in plaats van naar aandeelhouders te vloeien. En is het efficiënter? Bij de laatste ingreep stond ik 6 weken op een wachtlijst; toen ik op mijn 14e voor het eerst geopereerd werd kon ik binnen een week terecht. Daar komt nog bij dat er een enorm administratief systeem aan de gezondheidszorg is toegevoegd waarmee al die eigen bijdragen binnen geharkt moeten worden. Ook is de markt voor incassobureaus explosief gegroeid.

PillemansZijn er minder regels? Voor tandartsen blijkbaar wel want je kan nergens je recht halen en big pharma bepaald wat je slikt. Naast de medicijnen voor mijn kwaal schreef de cardioloog bijvoorbeeld automatisch bloedverdunners en anti cholesterol pillen voor. De eerste nopen je om de drie dagen naar de trombosedienst te gaan, maar na protest bleek dat dagelijks een aspirientje slikken ook voldeed! Een Cholesterol probleem heb ik nooit gehad, daarbij is een van de mogelijke bijwerkingen volgens de bijsluiter: borstgroei bij mannen! En die pillen kosten €80 euro per strip!

Al met al heeft de hervorming van de gezondheidszorg de economie kunstmatig doen groeien en uiteindelijk zal dat het masterplan wel weer zijn geweest. Maar we betalen ons blauw, de wachtlijsten zijn er nog steeds, big pharma overspoeld je als patiënt nog altijd met onnodig veel (dure) medicijnen. Medicijnen die niet bedoeld zijn om je te genezen maar alleen de kwaal onderdrukken. Je bent als patiënt namelijk vooral klant en men weet hoe men klanten aan zich bindt.

Ik heb mijn hartritmestoornis uiteindelijk onder bedwang weten te krijgen. Ik ben vrij van medicijnen en hun bijwerkingen. Hoe deed ik dat? Via het beoefenen van Chi Neng Qigong. Jawel; zo’n vermaledijde alternatieve geneeswijze.

Advertenties

De hypocrisie van de VVD  blijkt al uit de naam die de partij draagt: Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. De VVD is er niet voor de kleine man, zelfs niet voor de kleine ondernemer,  en is dus absoluut geen volkspartij. De VVD is een partij de volledig in de zak zit van multinationals, bankiers en andere lobbygroepen.

De VVD is voorts van mening dat men vrijheid eerst moet verdienen. Daar komt automatisch uit voort dat diegenen die het meest verdienen, ook de meeste vrijheid genieten.

En Democratie is een rekbaar begrip. Mocht er ooit een linkse meerderheid dreigen dan kan in het uiterste geval terug gegrepen worden op het Spaanse model; een staatsgreepje en de macht blijft waar die hoort; bij ons seurt mansen…

De VVD wil kostte wat kost aan de macht blijven en als daar wat liberale principes voor moeten wijken dan heb je gewoon pech als je homo bent en wilt trouwen, als je af en toe een jointje lust en al helemaal als je onverhoopt ziek wordt. Een boete op pech is in tegenstelling tot een boete op succes natuurlijk wél verdedigbaar, want je hebt nu eenmaal een eigen verantwoordelijkheid en het is je eigen schuld als je de giftige gassen uit de Botlek dag en dag uit inademt en daar kanker van krijgt, of als je van een steiger pleurt etc.

De VVD is de speelbal van krachten die veranderingen ten goede tegen willen houden en koste wat kost door willen denderen op de weg naar verdere privatiseringen, afschaffing van arbeidsrechten, de creatie van een nieuwe onderklasse en de continuatie van een bevoorrechte upperclass.

En waaruit bestaat die nieuwe onderklasse? Uit goedkope arbeidskrachten. Arbeidskrachten, die nu eens niet vanuit het buitenland gehaald hoeven worden. Die nieuwe onderklasse bestaat uit rechteloze uitkeringstrekkers die, met behoud van uitkering, gedwongen kunnen worden om het even welk karweitje op te gaan knappen in kassen of aan lopende banden. En dat aangevuld met mensen die je als ondernemer eerst heel makkelijk kan ontslaan en daarna weer als ZZP’er aanneemt. En zie ze daarna opeens rennen en vliegen; een rechteloze werknemer is veel makkelijker in de hand te houden! Die hebben opeens een stuk minder praatjes en kunnen zichzelf domweg niet meer ziek melden, want dan dreig je gewoon met het aloude “voor jou 10 anderen!”

De VVD zal ook alles doen om dit land zo lang mogelijk afhankelijk te laten blijven van fossiele brandstoffen. Dat krijg je ervan als je beste vrienden bij Shell zitten. En zodra de olie en kolen op zijn is het land klaar voor een uitbundige energie die kerncentrales ons gaan leveren. Want je moet er toch niet aan denken dat de plebs straks meer dan de helft van de gebruikte energie gratis uit zonnecollectoren halen? Wat gebeurd er dan wel niet met de mooie bonussen bij Essent en Eneco?

Marktwerking is het toverwoord, behalve als deze ingezet zou moeten worden om bepaalde taken, waar de meeste mensen terecht hun neus voor ophalen, beter te belonen. De meeste mensen zijn nu eenmaal te hoog opgeleid zijn voor saai en repetitief werk aan een lopende band. Tja, dat is het nadeel van onderwijs dat voor iedereen toegankelijk is. Oplossing van de VVD: maak het (hoger) onderwijs weer alleen toegankelijk voor de hoge inkomens. Sociale mobiliteit; ooit een stokpaardje van de liberalen, is zo 1930! En mocht er ooit een tekort aan hoger opgeleiden dreigen; goed opgeleide mensen kan je in de vorm van expats gemakkelijk uit het buitenland importeren. Voor dat soort arbeidsmigratie moeten de grenzen natuurlijk wel open blijven want stel je voor dat jouw Jan-Joris straks van weeromstuit niet een paar jaar in het nieuwe World Trade Centre in New York zou kunnen gaan werken om daar te leren hoe men zich als echte W.A.S.P. dient te gedragen.

De mensen die het meeste geld van de overheid ontvangen zijn degenen die de riante villasubsidies opstrijken; de rijkste 10% van de bevolking ontvangt per jaar in de vorm van hypotheekrente aftrek meer geld dan alle uitkeringstrekkers bij elkaar. En als dank daarvoor ontduikt 85% van de vermogende Nederlanders belastingen. Afgezet tegen de 3% van de uitkeringstrekkers die fraude plegen is dat tamelijk ontluisterend. Crime pays; maar alleen witteboordencriminaliteit. Want als straks, naar Amerikaans voorbeeld, ook het gevangeniswezen geprivatiseerd wordt kan iedereen die geen topadvocaat kan betalen in een chaingang slavenarbeid gaan verrichten.

Succes is de sleutel tot alles. Belastingen zijn een boete op succes en moeten daarom maar door de onsuccesvolle onder en middenklasse gedragen worden. Succesvolle ondernemers, CEO’s van ex nutsbedrijven en managers creëren nu eenmaal banen en moeten daarom zoveel mogelijk in de watten gelegd worden. Dat multinationals bijna uitsluitend banen in landen als China en India scheppen zien we voor het gemak maar over het hoofd.

Iedereen weet dat een economie die op eeuwigdurende groei gebaseerd is gedoemd is ooit ineen te storten, maar we blijven met zijn allen richting de afgrond rennen. Van de VVD hoef je in ieder geval geen visie op de toekomst te verwachten. Er was even een dipje maar het loon van de grootverdieners is alweer op niveau en ze krijgen hun bonus ook weer; of hun bedrijf nu goed of slecht presteert.

De VVD is geen liberale maar een conservatieve partij.  Al proberen ze nog zo hardnekkig de schijn op te houden dat het liberale gedachtegoed hoog gehouden wordt. Ik kots op de VVD en alles waar die partij voor staat en ik verbaas me nog steeds dat er mensen zijn die minder dan een ton per jaar verdienen en toch op deze partij stemmen.
MORGEN: Fuck de PvdA….

Nederland gaat er prat op een bijna egalitair land te zijn. Een land zonder klassenverschillen. Maar mensen die zich de hogere regionen van deze maatschappij ophouden kunnen zich op juridisch gebied een stuk meer permitteren dan de plebs aan de onderkant.

Als  je een vermogende schurk  bent huur je een dure advocaat in die zoveel twijfel over je schuld kan, en zal zaaien, dat een eventuele rechtszaak tegen je mislukt. Of afgedaan wordt met een boete. Een boete die je als bedrijfsrisico kan incalculeren.

Er wordt goed gezorgd voor ‘ons soort mensen’. Spreek uit als “ons seurt mansen.”

Een mooi voorbeeld van hoe dit mechanisme werkt is de manier waarop er door het parlement, de overheid en ook in de publieke opinie aangekeken wordt tegen corruptie:

Corruptie in de lagere regionen van de maatschappij, oftewel bijstandsfraude en zwart werken, wordt afgedaan als onacceptabel en verwerpelijk. Er is daarom een enorm controle apparaat ontstaan om dit soort fraude tegen te gaan. Ik ken een aantal mensen die in de bijstand zitten; die krijgen huisbezoek van ambtenaren, moeten kilometers formulieren invullen en bij de geringste verdenking van fraude wordt de uitkering gestopt. Nu zijn mijn kennissen toevallig allemaal mensen die zich, zover ik weet,  netjes aan de regels houden. Maar omdat er nu eenmaal een (klein)percentage bijstandontvangers een scheve schaats rijdt, moeten zij zich voor elke scheet die ze laten verantwoorden.

Tegelijk wordt corruptie in de hogere regionen (belasting ontduiking, omkoping en bonusgraaien) op een bijna belachelijke manier mogelijk gemaakt en soms zelfs gelegaliseerd. Er zijn enorme gaten in het belastingsysteem waar grote bedrijven gretig gebruik van maken. Rechtse politici kreunen allemaal hard dat de belastingdruk in dit land zo hoog is, maar ik las pas geleden nog artikelen waaruit bleek dat Nederland tegelijk ook een belastingparadijs voor multinationals is.

De overheid trekt zich terug, privatiseert staatsbedrijven, en laat de controle op de top vervolgens over aan raden van commissarissen. Deze raden blijken echter niet genoeg macht te bezitten om directeuren en andere bestuurders van grote geprivatiseerde ( Nuts)bedrijven in toom te houden. Kijk  bijvoorbeeld naar woningcorporatie Vestia.

Sterker nog; de belangen van dit soort raden en de bestuurders die ze horen te controleren zijn op zo’n manier met elkaar verweven dat graaiers als Erik Staal zich op een volledig legale manier miljoenen aan gemeenschapsgeld toe kunnen eigenen. ”Dat was nu eenmaal de afspraak…”, zeggen ze dan.

De schade die de maatschappij door bijstandsfraude oploopt werd onlangs berekent op de voorpagina van de Volkskrant . Op het eerste gezicht leek het best ernstig:  er werd in 2010 4,3 miljard aan bijstand uitgegeven en in dat zelfde jaar werd er voor 53 miljoen aan fraude met bijstandsuitkeringen aangetoond. Maar een miljard is duizend miljoen. Het bedrag dat aan uitkeringen uitgegeven was is dus:  4300.000.000. en het fraude bedrag 53.000.000. Al met al was het bedrag dat met fraude gemoeid was  dus iets meer dan 1,25%.

Ik ben, na deze rekensom, erg benieuwd geworden naar de  resultaten van een eventueel onderzoek naar de maatschappelijke schade die witteboordencriminaliteit veroorzaakt. Het zou mij niet verbazen als het bedrag dat de gemeenschap hiermee verliest het schadebedrag van bijstandsfraude vele malen ontstijgt. Zeker als je onterecht uitgekeerde bonussen mee gaat tellen.

Een bestuurder krijgt hoe dan ook een bonus; het maakt tegenwoordig niet eens uit of hij goede of slechte resultaten heeft geboekt. Werk  je echter in loondienst dan moet je tegenwoordig al blij zijn als je aan het eind van het jaar nog een kerstpakket krijgt. Want zelfs als het bedrijf waarin je werkt prachtige resultaten heeft geboekt, zijn er altijd manieren te vinden om het rendement voor de aandeelhouders nog wat op te krikken…

Als je als simpele werknemer met geld van het bedrijf gaat gokken wordt je ontslagen en wacht de bijstand. Als je datzelfde doet als directeur van een corporatie krijg je een gouden handdruk plus 3,5 miljoen om je pensioengat te dichten.

Maar ‘ons seurt mansen’ zijn dit soort bedragen natuurlijk  dubbel en dwars waard, nietwaar meneer Staal?

Privatisering was het toverwoord van de jaren negentig. Na de eerste grote privatiseringsgolven zitten we nu met voormalige staatsbedrijven, Nuts bedrijven en een uit de hand gegroeide verzekeringsmarkt die stuk voor stuk de belofte van een meer efficiënte bedrijfsvoering, lagere prijzen en een betere service niet waar kunnen maken.

Winsten worden niet geïnvesteerd in innovaties, of verbeteringen in de bedrijfsvoering en/of service maar worden als dividend aan aandeelhouders, of als bonus aan de top van deze bedrijven uitgekeerd.

En er worden illegaal prijsafspraken tussen concurrerende bedrijven gemaakt waardoor prijzen niet dalen maar juist kunstmatig hoog gehouden worden.

Witteboordencriminaliteit loont. De regering en de opeenvolgende rechtse en middenpartijen die de privatiseringen hebben uitgevoerd zouden een enorm gezichtsverlies lijden als de stijging van corruptie, die als bijwerking van privatiseringen in alle door de staat afgestoten bedrijven optrad, aan het licht zou komen.

Het beeld werd ons opgedrongen dat ambtenaren lui en niet op de markt gericht waren omdat hun banen niet van bedrijfssuccessen afhingen.  De snelle managers uit het bedrijfsleven zouden dat allemaal veel beter kunnen. En dat hebben we gemerkt. Kijk maar eens naar het onderwijs waar de schaalvergroting heeft geleid tot grotere klassen,  diploma’s waarvoor steeds minder gepresteerd hoefde te worden en bedrijfsresultaten die, waar nodig, kunstmatig opgepoetst werden. Daarmee werden de exorbitante salarissen voor de top van de megascholen veiliggesteld.

Graaiers in plaats van ambtenaren

Ambtenaren werden vervangen door graaiers. Maar graaiers hebben geen boodschap aan zaken als landsbelang, het belang van kiezers of het belang van de bevolking van dit land. Graaiers denken allereerst aan zichzelf en daarna aan hun aandeelhouders. Graaiers ontvangen een groot gedeelte van hun bonussen in vorm van aandelen in het eigen bedrijf. Dus de aandeelhouders, daar horen ze zelf nog bij ook.

Waarom lukt het de N.S. niet meer om treinen op tijd te laten rijden? Zou dat, buiten het feit dat de opdeling van het bedrijf in Pro-rail en N.S. de bedrijfsvoering geen goed heeft gedaan,  niet vooral liggen aan het feit dat het bedrijf niet meer kan en mag investeren in wat er aan hardware nodig is om, ook bij temperaturen onder nul en in geval van boombladeren op het spoor te blijven rijden?  En heb je al gemerkt dat de N.S. na 8 uur ‘s avonds een totaal onbetrouwbare dienstregeling voert? Het bedrijf is namelijk niet in 2, maar in 3 delen gesplitst en ’s nachts heeft goederenvervoerder Raillion prioriteit op het spoor. En heb je de laatste tijd de trein naar Amsterdam genomen? Dan heb je vast en zeker gemerkt dat de normale verbinding,  zonder Fyra toeslag, tegenwoordig altijd over Haarlem en Heemsteede rijdt. De reis duurt daarmee bijna een half uur langer. Tja, ze moesten toch iéts verzinnen om de reizigers te dwingen die Fyra toeslag te slikken?

Wat is het verschil tussen een abonnement voor telefonie bij een monopolistisch staatsbedrijf en dat bij één van de nieuwe bedrijven op de vrije markt? Is het goedkoper geworden? Allerminst. Is de service beter? Au contraire. Is het netwerk meer betrouwbaar? Absoluut niet.

Ziekenhuiswinsten

Ziekenhuizen mogen binnenkort winst uitkeren op investeringen van private investeerders in de zorg. Weer zo’n heilloos plan. Investeren doet men vooral in zorg, operaties en apparatuur die geld opleveren. Mensen met een zeldzame aandoening staan dan automatisch in de kou terwijl onnodige cosmetische ingrepen voorrang kunnen gaan krijgen. Omdat die meer winst opleveren. Wachtlijsten zullen bijna zeker langer worden omdat mensen die hoge verzekeringen afsluiten, of cash kunnen betalen, voorrang in behandeling kunnen gaan afkopen. Daar kan je de klok op gelijk zetten.

De staat vergoed nog altijd de helft van de ziektekostenverzekering via de zorgtoeslag. Dat is niets anders dan verkapte staatssubsidie voor de grote verzekeraars, maar blijkbaar mag je zaken die op de vrije markt nog niet genoeg geld opleveren via de belastingbetaler tot een aantrekkelijke investering omtoveren. Het lijkt nu net alsof je als particulier verzekerde niet duurder uit bent maar het is een sigaar uit eigen doos. Het belastinggeld wat nodig is voor de zorgtoeslag komt uiteindelijk ook gewoon uit je eigen portemonnee.

Giro-enveloppen

Waarom kon de Postbank vroeger alle benodigdheden om te bankieren gratis aan zijn klanten leveren, denk aan de blauwe giro-enveloppen, terwijl je nu als zakelijke klant bij de ING maar liefst 7 euro moet betalen om geld op je eigen rekening te storten? Dat terwijl deze handeling volledig door machines wordt uitgevoerd? Als je beseft hoe de ING is gegroeid na de privatisering en het omvormen van het bedrijf in een multinational weet je waar je geld blijft hangen; in dit soort financiële megabedrijven. Bedrijven die te groot zijn om ten onder te gaan. Bedrijven die van de ondergang gered dienen te worden als er fouten in de bedrijfsvoering zijn gemaakt omdat ze anders complete landen in hun val meesleuren. We hebben ambtenaren die niet afhankelijk waren van bedrijfssuccessen vervangen door graaiers die ten allen tijden kunnen rekenen op steun van de overheid als de zaken uit de hand lopen.

Bedrijven als Vestia die verantwoordelijk zijn voor  de sociale woningbouw worden eerst te groot om om te vallen en gaan vervolgens in default swaps investeren. Natuurlijk gaat dat op een gegeven moment fout en alweer is het de belastingbetaler die voor het verlies op moet draaien.

Wat zijn we dus nu eigenlijk met deze privatiseringen opgeschoten? We hebben de moloch van de vrije markt op ons,  ooit zo sociale, land losgelaten en alle macht op een presenteerblaadje aan het grootkapitaal overgedragen.

Je had als kiezer via het stembiljet ooit,  zij het vooral in theorie,  invloed op het reilen en zeilen van staatsbedrijven. En deze bedrijven mochten dan misschien duur zijn in hun bedrijfsvoering maar investeringen waren altijd prima op orde. Als bewoner en belastingbetaler was je min of meer aandeelhouder in de B.V. Nederland. Je kon het slechter treffen. De gezondheidszorg was gratis, het openbaar vervoer reed op tijd en naar de gekste uithoeken. De post zag het als een erekwestie om vandaag verstuurde brieven en pakjes morgen al te bezorgen en niet, zoals nu met pakjes gebeurd, er eerst genoeg op te sparen voor eenzelfde postcodegebied voordat er daadwerkelijk tot verspreiding over wordt gegaan. Alle communicatie zat veilig bij één en hetzelfde bedrijf; een bedrijf waar je als werknemer misschien een eenvoudige, maar tegelijk ook zekere, baan had. En waar je niet, zoals nu, elk moment op straat geflikkerd kan worden om vervolgens als uitzendkracht hetzelfde werk te gaan doen. Met inlevering van je rechten en een groot deel van het loon wat je vroeger verdiende.

Enorme denkfout

Privatisering was een enorme denkfout en de enige remedie is een herbezinning. Een herbezinning die ertoe leidt dat de staat bedrijven die producten leveren die onmisbaar zijn voor de bevolking weer gaat reguleren. Toegegeven; Ideaal is dat niet, maar het is nog altijd veruit te prefereren boven het wild west kapitalisme dat we nu op onszelf los hebben gelaten.

Deze column is ook op de Jaap verschenen

%d bloggers liken dit: