Navigatie overslaan

Tag Archives: projectontwikkelaars

bogueMet veel bombarie presenteert het Popkantoor zich als een initiatief dat uit de muziekscene afkomstig is. Dit stadsinitiatief is wat mij betreft afkomstig uit een kleine kliek ‘cultureel ondernemers’, op zich is daar natuurlijk niks mis mee, ware het niet dat de Rotterdamse cultuurelite de laatste jaren een tamelijk slechte naam voor zichzelf heeft weten op te bouwen. Na de debacles met Nighttown, Watt, Waterfront en de Nieuwe Oogst krijg ik het niet over mijn hart om juichend de fanfare van het Popkantoor achterna te gaan lopen. Ik geloof best in de goede intenties van mensen als Dave Geensen, maar alle alarmbellen gaan bij mij af als er heel makkelijk door te prikken verwachtingen worden gewekt.

Mijn grootste bezwaar bij de organisatie van het Popkantoor is dat ze aalglad zijn en zich op vreemde manieren onder alle kritiek uit proberen te wurmen.  Het Popkantoor zegt eerst niet genoeg aan de 2,5 miljoen prijzengeld van het stadsinitiatief te hebben en presenteren ze plannen waarin er nog minimaal 4 jaar subsidie bij moet. Dat kan helemaal niet volgens de regels van het stadsinitiatief en geschrokken beweren ze meteen daarop ze vanaf day one op eigen benen kunnen staan. Waarom lukt het me nou niet om dit te geloven? Omdat de huur op deze triple A locatie nog hoger zal liggen dan die van Worm? Hoe willen ze die huurpenningen dan gaan terugverdienen?  En dan ook nog met hooguit een of twee programma’s per week?

Why the hell heeft het Popkantoor geen goedkopere locatie kunnen vinden? Er staat een miljoen vierkante meter kantoorruimte leeg die met wat hulp van de gemeente voor een habbekrats gehuurd had kunnen worden. Panden die wellicht ook geen miljoeneninvestering  voor een verbouwing nodig hebben.

Het zou mij niet verbazen als het Popkantoor, net zoals het nu in het pand op de West-Blaak gevestigde Cinerama, een huurcontract voor niet meer dan een jaar gaat krijgen. Daardoor kan de eigenaar van het pand: het conglomeraat Volker-Wessel heel makkelijk weer van het Popkantoor af. Met behoud van een door de gemeenschap betaalde verbouwing van de grote zaal en de twee bovenzalen van Cinerama.

De zalen van Cinerama die het Popkantoor zich toe-eigent kunnen nog steeds als bioscoop gebruikt worden zeggen ze dan. Mag je straks op een klapstoel naar een film gaan kijken of moet er na elk popconcert een mini verbouwing plaats gaan vinden? Productiekosten van live optredens zijn zonder dat al lastig in de hand te houden, maar op deze manier jaag je een organisatie wel heel erg op kosten.

Een fail is gemakkelijk te verwezenlijken. Er hangt heel veel af van externe factoren waar het popkantoor weinig grip op heeft. Als Mojo de juiste bands niet gaat leveren en ze die de zaal niet vol (genoeg) weten te krijgen zijn ze de Sjaak. En waarom zou Mojo aanbod naar Rotterdam brengen dat ze ook in de Melkweg, Paradiso, 013, de HMH of Ziggo Dome kunnen neerzetten? We zijn hier allang gewend om naar 020 af te moeten reizen zeggen ze bij Mojo.

Waarom krijg ik nu al visioenen van acties in de media om het Popkantoor te behouden? Zouden die lui achter het popkantoor denken dat het hun organisatie uiteindelijk ook wel gaat lukken om jaar in jaar uit extra geld bij de gemeente los te weken? Extra geld dat wellicht bij andere culturele instanties weggehaald moet worden?

Wie garandeert ons dat er over twee jaar nog andere (kleinere) podia door de gemeente gesubsidieerd worden? De gemeente is na al de in de eerste alinea van deze column genoemde financiële rampen al niet meer zo happig om nog geld in popmuziek te steken. Dus wat gaat er gebeuren als het popkantoor faalt? Het zou mij niet verbazen als de gemeente na een zoveelste aderlating van gemeenschapsgeld zijn handen helemaal van de popsector aftrekt. Domweg omdat de sector de indruk incompetent te zijn niet meer van zich af weet te schudden.

De tering moet eindelijk naar de nering gezet worden; vergeet die dure A-locaties. Wat kan jou het nou bommen of een podium op een prestigieuze locatie zit? Rock ’n rol gedijt nog steeds het best in een kelder, uit het zicht van koopgootbewoners.

Advertenties

Gotham-CityDe gemeente Rotterdam schijnt een meevaller te hebben gehad van 14 miljoen euro. Da’s mooi. Dat dit geld in een potje voor de toekomst wordt gezet is een keuze. In deze tijden is het slim om op tegenvallers voorbereid te zijn. Je weet immers maar nooit wanneer de volgende bank of projectontwikkelaar ompleurt en je als overheid de portemonnee moet opentrekken.

Mijn keuze is het niet, maar wie ben ik?

Heb je van de week  ‘de slag om Nederland’ gezien?  Die aflevering over hoe de Rotterdam zich volledig uitverkoopt aan een paar grote projectontwikkelaars? Niet genoeg huurders voor ‘De Rotterdam’, die nieuw kantoorkolos op de kop van zuid? Dan verhuizen we er toch gewoon een paar gemeentelijke diensten naartoe? Kost die nieuwe behuizing de gemeente per jaar vier miljoen meer dan de oude? Maakt niet uit; alles moet wijken voor prestigieuze nieuwbouw want daar knapt de stad echt van op.

Vier miljoen; daar hadden al die culturele instellingen die nu wegbezuinigd zijn mee gered kunnen worden: de SBAW *, Kosmopolis. Daar hadden ze dat Popkantoor op de Coolsingel van kunnen realiseren! Daar hadden ze vier tenten a la Exit 10 jaar mee kunnen subsidiëren!

*stichting bureau ander werk; een ondersteunende organisatie voor beginnende kleine (culturele) ondernemers, wiens hulp bijvoorbeeld het 010 Pop-Project op het moment goed had kunnen gebruiken.

Persoonlijk had ik het wel geweten, maar vooruit; het is een keuze.

Saillant detail; de torens aan het Marconiplein moeten voor ‘de Rotterdam’ worden opgegeven terwijl die ooit op precies dezelfde manier aan huurders kwamen. Ik zou er mijn schouders misschien nog over ophalen als die twee torens (de derde zit vol onderwijsinstellingen) als compensatie volgestouwd zouden worden met een poppodium, en daarboven studentenhuisvesting of bijvoorbeeld een wat meer humane behuizing voor die asielzoekers die een paar honderd meter verder op dat schip vast worden gehouden. Maar nee, waarschijnlijk worden die torens omgebouwd tot yuppenflats want er moeten snel 2100 yuppen gehuisvest worden omdat de gemeente banen gecreëerd schijnt te hebben. Dat hebben ze waarschijnlijk voor elkaar gekregen door de multinationals in kwestie bijna gratis kantoorruimte te geven; dat hebben we toch zat hier en yuppen hebben we hier nooit genoeg.

Het is een keuze; ik vind het een vreemde keuze, maar wie ben ik?

Bedenk je eens wat een kansen je als beginnende cultureel-ondernemers in Rotterdam zou hebben gehad als er geen kraakverbod was ingesteld? Maar OK; het parlement heeft gekozen voor een kraakverbod, met als kanttekening dat leegstand tegengegaan zou worden. Maar waar blijft de gemeente nou met hun belofte dat leegstaande kantoren culturele bestemmingen zouden krijgen? Ik hoor maar niks?

Dat is ook een keuze; gewoon keihard liegen als dat zo uitkomt. Natuurlijk gaat de gemeente hun vastgoedvrienden niet dwingen lege kantoren voor een habbekrats aan creatievelingen te verhuren. Die pleuren die kantoren toch alleen maar vol graffiti, muurschilderingen en andere, moeilijk te verwijderen, verbouwingen. Eens zal de economie wel weer aantrekken en dan moeten ze die lege ruimtes natuurlijk meteen weer kunnen verhuren.

Intussen wordt de Rotterdamse Popcultuur keer op keer met een kluitje het riet in gestuurd. Wil je een podium oprichten voor de HipHop of Punkscene? Dan moeten ze je teleurstellen maar als zoethoudertje biedt de gemeente aan om een leuk jaarlijks festival voor jullie te financieren! Door de gretigheid waarop de gemeente Rotterdam festivals organiseert komt bij mij een metafoor boven drijven: Je hebt honger en je wilt eten. De gemeente belooft je daarop een jaarlijks feestmaal waar je twee dagen lang je buikje vol mag komen stouwen. Maar de rest van het jaar mag je niet zeuren dat je honger lijdt. Ik heb liever elke week een klein beetje te eten in plaats van twee dagen lang heel veel; dat krijg ik toch niet allemaal op. Honger moet dagelijks gestild worden. Culturele honger ook.

Ook dat is een keuze….

Het wordt tijd dat de gemeente wat vaker gaat kiezen voor het belang van zijn bewoners in plaats van altijd maar de pijpen te dansen van project ontwikkelaars,yuppen van buiten de stad die nog overgehaald moeten worden tot het kopen van huis in Rotterdam en ééndagspubliek dat aangetrokken wordt door festivals maar van zijn leven niet in deze stad zou willen wonen.

Een mooie skyline is één ding, maar het gaat er uiteindelijk om wat er zich daarbinnenín afspeelt. Een binnenstad die vooral bestaat uit lege kantoorkolossen en leegstaande dure appartementen  waar je na elf uur ’s avonds een kanon af kan schieten is een leuke omgeving voor  Batman maar niet iets waar ik persoonlijk voor zou kiezen.

Image

Ik las zonet het artikel op 3voor12 waarin dan toch eindelijk de nieuwe locatie voor het Popkantoor bekend gemaakt werd. Jammer genoeg  blijft het een waardeloos idee.

Er werd in de voorwaarden voor het winnen van het stadsinitiatief duidelijk gesteld dat projecten die buiten het prijzengeld geen aanspraak op andere subsidies mochten doen. Maar wat lees je? Het Popkantoor heeft minimaal nog 4 jaar extra geld nodig om dit podium te laten slagen. En natuurlijk kan niemand garanderen dat deze tent na 4 jaar op eigen benen kan staan. Rara wat ze na die 4 jaar gaan doen; een actie organiseren om hun voortbestaan mét subsidie af te dwingen?

Zonde dat de enige leuke bioscoop die er in de stad nog over is zijn locatie met een tot mislukking gedoemd podium moet gaan delen. Waarom wordt dat podium niet in de kelder van Cinerama gevestigd ? Daar staat notabene een discotheek leeg.

En er zijn nog wel meer locaties die beter voldoen.

Waarom voeren de initiatiefnemers van het Popkantoor geen actie om de originele locatie op de Coolsingel te behouden? Wie is er in deze stad nu de baas? De bewoners of een stelletje projectontwikkelaars die het liefst de hele stad vol zouden plempen met outlet stores en andere eenheidsworst?

Er staat nog meer mooi onroerend goed leeg op de Coolsingel. Waarom nemen ze als alternatief dat gebouw van ABN-Amro niet onderhanden?

Waarom blazen ze Heidegger geen nieuw leven in? Die zaal is zo goed als kant en klaar en ontbeert alleen een goed bestuur.

En Joey Ruchtie, de programmeur van Ro-Town gaat naast zijn oude baan het popkantoor programmeren? Ik krijg een sterk gevoel van déjà vu. Hoe lang gaat hij het deze keer volhouden?  Langer dan die paar maanden dat hij bij WATT werkzaam was? Waarom moet zo’n podium, door op deze vreemde manier personeel te delen, zich uitleveren aan een blok verder gelegen concurrent? (de Cinerama ligt op nog geen halve kilometer van Ro-Town; ongeveer net zo dichtbij als Watt lag). Bij Watt maakten ze precies dezelfde fout…

En die fout lag vooral in het feit dat men denkt dat een groot podium Mojo zal gaan vermurwen en grote(re) bands aan Rotterdam zal gaan gunnen. MOJO is echter aandeelhouder van zowel de Ziggo Dome als de HMH. Die podia worden niet voor niets Live-Nation sheds genoemd. Ze zouden wel gek zijn om concurrerende podia in andere steden te gaan bedienen. Dat deden ze voor Watt ook maar mondjesmaat.

En waarom zou in de Cinerama wel lukken wat bij Watt niet lukte? Het zou me niet verbazen als ze  binnen een jaar gaan lopen mekkeren dat Het Popkantoor maar met Worm moet fuseren om te overleven. Is Rotterdam straks weer twee concurrenten van Ro-Town in één klap kwijt.

Toen de originele locatie van het Popkantoor wegviel was het over en uit met dit initiatief; beetje jammer dat dit feit toen niet meteen bij die gasten achter het Popkantoor is doorgedrongen.

Voor de honderdduizendste keer: Rotterdam zou er beter aan doen zich op een keten van iets kleinere podia te richten. Het segment van grote (buitenlandse) bands die zalen van 1000-2000 bezoekers vol trekken wordt steeds kleiner en gaat sowieso Rotterdam voorbij. Tegelijkertijd is het ontluisterend hoeveel veelbelovende, nieuwe acts tijdens hun eerste tournees Nederland overslaan. Nederland was ooit de poort naar Europa voor Amerikaanse en Engelse bands; laten we die poort weer open zetten: in Rotterdam!

Het is tijd dat een nieuwe generatie cultureel ondernemers het stokje van de oude garde overneemt. Een generatie die meer van deze tijd is en zich aan de nieuwe omstandigheden in de culture sector aan weet te passen.

 

%d bloggers liken dit: