Navigatie overslaan

Tag Archives: ro-town

bogueMet veel bombarie presenteert het Popkantoor zich als een initiatief dat uit de muziekscene afkomstig is. Dit stadsinitiatief is wat mij betreft afkomstig uit een kleine kliek ‘cultureel ondernemers’, op zich is daar natuurlijk niks mis mee, ware het niet dat de Rotterdamse cultuurelite de laatste jaren een tamelijk slechte naam voor zichzelf heeft weten op te bouwen. Na de debacles met Nighttown, Watt, Waterfront en de Nieuwe Oogst krijg ik het niet over mijn hart om juichend de fanfare van het Popkantoor achterna te gaan lopen. Ik geloof best in de goede intenties van mensen als Dave Geensen, maar alle alarmbellen gaan bij mij af als er heel makkelijk door te prikken verwachtingen worden gewekt.

Mijn grootste bezwaar bij de organisatie van het Popkantoor is dat ze aalglad zijn en zich op vreemde manieren onder alle kritiek uit proberen te wurmen.  Het Popkantoor zegt eerst niet genoeg aan de 2,5 miljoen prijzengeld van het stadsinitiatief te hebben en presenteren ze plannen waarin er nog minimaal 4 jaar subsidie bij moet. Dat kan helemaal niet volgens de regels van het stadsinitiatief en geschrokken beweren ze meteen daarop ze vanaf day one op eigen benen kunnen staan. Waarom lukt het me nou niet om dit te geloven? Omdat de huur op deze triple A locatie nog hoger zal liggen dan die van Worm? Hoe willen ze die huurpenningen dan gaan terugverdienen?  En dan ook nog met hooguit een of twee programma’s per week?

Why the hell heeft het Popkantoor geen goedkopere locatie kunnen vinden? Er staat een miljoen vierkante meter kantoorruimte leeg die met wat hulp van de gemeente voor een habbekrats gehuurd had kunnen worden. Panden die wellicht ook geen miljoeneninvestering  voor een verbouwing nodig hebben.

Het zou mij niet verbazen als het Popkantoor, net zoals het nu in het pand op de West-Blaak gevestigde Cinerama, een huurcontract voor niet meer dan een jaar gaat krijgen. Daardoor kan de eigenaar van het pand: het conglomeraat Volker-Wessel heel makkelijk weer van het Popkantoor af. Met behoud van een door de gemeenschap betaalde verbouwing van de grote zaal en de twee bovenzalen van Cinerama.

De zalen van Cinerama die het Popkantoor zich toe-eigent kunnen nog steeds als bioscoop gebruikt worden zeggen ze dan. Mag je straks op een klapstoel naar een film gaan kijken of moet er na elk popconcert een mini verbouwing plaats gaan vinden? Productiekosten van live optredens zijn zonder dat al lastig in de hand te houden, maar op deze manier jaag je een organisatie wel heel erg op kosten.

Een fail is gemakkelijk te verwezenlijken. Er hangt heel veel af van externe factoren waar het popkantoor weinig grip op heeft. Als Mojo de juiste bands niet gaat leveren en ze die de zaal niet vol (genoeg) weten te krijgen zijn ze de Sjaak. En waarom zou Mojo aanbod naar Rotterdam brengen dat ze ook in de Melkweg, Paradiso, 013, de HMH of Ziggo Dome kunnen neerzetten? We zijn hier allang gewend om naar 020 af te moeten reizen zeggen ze bij Mojo.

Waarom krijg ik nu al visioenen van acties in de media om het Popkantoor te behouden? Zouden die lui achter het popkantoor denken dat het hun organisatie uiteindelijk ook wel gaat lukken om jaar in jaar uit extra geld bij de gemeente los te weken? Extra geld dat wellicht bij andere culturele instanties weggehaald moet worden?

Wie garandeert ons dat er over twee jaar nog andere (kleinere) podia door de gemeente gesubsidieerd worden? De gemeente is na al de in de eerste alinea van deze column genoemde financiële rampen al niet meer zo happig om nog geld in popmuziek te steken. Dus wat gaat er gebeuren als het popkantoor faalt? Het zou mij niet verbazen als de gemeente na een zoveelste aderlating van gemeenschapsgeld zijn handen helemaal van de popsector aftrekt. Domweg omdat de sector de indruk incompetent te zijn niet meer van zich af weet te schudden.

De tering moet eindelijk naar de nering gezet worden; vergeet die dure A-locaties. Wat kan jou het nou bommen of een podium op een prestigieuze locatie zit? Rock ’n rol gedijt nog steeds het best in een kelder, uit het zicht van koopgootbewoners.

Advertenties

Image

Ik las zonet het artikel op 3voor12 waarin dan toch eindelijk de nieuwe locatie voor het Popkantoor bekend gemaakt werd. Jammer genoeg  blijft het een waardeloos idee.

Er werd in de voorwaarden voor het winnen van het stadsinitiatief duidelijk gesteld dat projecten die buiten het prijzengeld geen aanspraak op andere subsidies mochten doen. Maar wat lees je? Het Popkantoor heeft minimaal nog 4 jaar extra geld nodig om dit podium te laten slagen. En natuurlijk kan niemand garanderen dat deze tent na 4 jaar op eigen benen kan staan. Rara wat ze na die 4 jaar gaan doen; een actie organiseren om hun voortbestaan mét subsidie af te dwingen?

Zonde dat de enige leuke bioscoop die er in de stad nog over is zijn locatie met een tot mislukking gedoemd podium moet gaan delen. Waarom wordt dat podium niet in de kelder van Cinerama gevestigd ? Daar staat notabene een discotheek leeg.

En er zijn nog wel meer locaties die beter voldoen.

Waarom voeren de initiatiefnemers van het Popkantoor geen actie om de originele locatie op de Coolsingel te behouden? Wie is er in deze stad nu de baas? De bewoners of een stelletje projectontwikkelaars die het liefst de hele stad vol zouden plempen met outlet stores en andere eenheidsworst?

Er staat nog meer mooi onroerend goed leeg op de Coolsingel. Waarom nemen ze als alternatief dat gebouw van ABN-Amro niet onderhanden?

Waarom blazen ze Heidegger geen nieuw leven in? Die zaal is zo goed als kant en klaar en ontbeert alleen een goed bestuur.

En Joey Ruchtie, de programmeur van Ro-Town gaat naast zijn oude baan het popkantoor programmeren? Ik krijg een sterk gevoel van déjà vu. Hoe lang gaat hij het deze keer volhouden?  Langer dan die paar maanden dat hij bij WATT werkzaam was? Waarom moet zo’n podium, door op deze vreemde manier personeel te delen, zich uitleveren aan een blok verder gelegen concurrent? (de Cinerama ligt op nog geen halve kilometer van Ro-Town; ongeveer net zo dichtbij als Watt lag). Bij Watt maakten ze precies dezelfde fout…

En die fout lag vooral in het feit dat men denkt dat een groot podium Mojo zal gaan vermurwen en grote(re) bands aan Rotterdam zal gaan gunnen. MOJO is echter aandeelhouder van zowel de Ziggo Dome als de HMH. Die podia worden niet voor niets Live-Nation sheds genoemd. Ze zouden wel gek zijn om concurrerende podia in andere steden te gaan bedienen. Dat deden ze voor Watt ook maar mondjesmaat.

En waarom zou in de Cinerama wel lukken wat bij Watt niet lukte? Het zou me niet verbazen als ze  binnen een jaar gaan lopen mekkeren dat Het Popkantoor maar met Worm moet fuseren om te overleven. Is Rotterdam straks weer twee concurrenten van Ro-Town in één klap kwijt.

Toen de originele locatie van het Popkantoor wegviel was het over en uit met dit initiatief; beetje jammer dat dit feit toen niet meteen bij die gasten achter het Popkantoor is doorgedrongen.

Voor de honderdduizendste keer: Rotterdam zou er beter aan doen zich op een keten van iets kleinere podia te richten. Het segment van grote (buitenlandse) bands die zalen van 1000-2000 bezoekers vol trekken wordt steeds kleiner en gaat sowieso Rotterdam voorbij. Tegelijkertijd is het ontluisterend hoeveel veelbelovende, nieuwe acts tijdens hun eerste tournees Nederland overslaan. Nederland was ooit de poort naar Europa voor Amerikaanse en Engelse bands; laten we die poort weer open zetten: in Rotterdam!

Het is tijd dat een nieuwe generatie cultureel ondernemers het stokje van de oude garde overneemt. Een generatie die meer van deze tijd is en zich aan de nieuwe omstandigheden in de culture sector aan weet te passen.

 

Ik heb vorige week de nieuwe horeca nota doorgelezen. Meer dan 100 pagina’s. Genoeg om een paar columns aan te wijden. Hier is de tweede:

Sommige onderdelen van de horeca nota bieden, zeker op het eerste gezicht, kansen voor de Rotterdamse popscene.

Er komt een nieuw soort vergunning. Een die tussen een vaste horecavergunning en een evenementenvergunning in zit.  Het wordt het pop-up concept genoemd. Ben benieuwd of dat wat gaat opleveren. Het Pop-up concept voorziet in tijdelijke horeca in leegstaande panden. Met een beetje organisatie die het risico aandurft en kan dragen zouden daar mooie dingen uit voort kunnen komen. Dit zou mogelijkerwijs kunnen leiden tot kleine optredens in leegstaande kantoren georganiseerd door en voor de lokale scene. Ziet er leuk uit, maar Rotterdam zou Rotterdam niet zijn als er niet een paar haken en ogen aan dit initiatief kleefden.

Een paar alinea’s verder wordt de hoop alweer de grond in geslagen want de gemeente is tegelijk van plan om geluidsoverlast keihard aan te gaan pakken en alle nieuwe vergunningen die iets met live muziek willen gaan doen worden verplicht een geluidstest te ondergaan:

Bij een aanvraag worden met het nieuwe vergunningstelsel activiteiten vergund, waardoor meer transparantie ontstaat wat voor activiteiten in een bepaalde inrichting kunnen worden ondernomen. Door te werken met modules waarin de activiteiten geclusterd zijn, kan de ondernemer ‘shoppen’ en komen tot zijn eigen gewenste exploitatie categorie. Dit biedt duidelijkheid. Het wordt geleidelijk doorgevoerd, alleen ondernemers die in aanmerking komen voor een nieuwe vergunning bij overnames, nieuwe vestiging en vernieuwingen of wijziging van exploitatievorm oftewel activiteiten van geldende vergunning gaan over op de nieuwe wijze van vergunnen.

Bij de vergunningaanvraag is één element verzwaard, te weten de check op geluid. De toets of de door de ondernemer gewenste geluidsproductie past bij het pand waarin de activiteiten gaan plaatsvinden, wordt vooraf gedaan. De ondernemer is verplicht om, als er geen geluidsrapport aanwezig is, een akoestisch rapport te overleggen dat de ondernemer zelf dient te financieren.

De voorwaarden die aan die nieuwe vergunning hangen zijn dus domweg te zwaar om te verwachten dat er initiatieven vanuit de locale scene door opgezet kunnen gaan worden. Niemand die zonder een grote zak geld iets op kan gaan zetten. Want wie is er zo achterlijk om een tijdelijke tent te openen als hij/zij eerst een enorm bedrag aan geluidsisolatie uit moet gaan geven? En wie kan er een duur akoestisch onderzoek financieren? Zolang de norm voor geluidsoverlast die belachelijke 80 dB blijft is dit een kansloos initiatief. (waar komt die norm trouwens vandaan? Welke groot brein heeft ooit bepaald dat 80 dB überhaupt kán voldoen bij live optredens als een live drummer, onversterkt, met gemak 100 dB produceert?)

Het lijkt er verdacht veel op dat dit initiatief, zoals zo vaak,  alleen de belangen mag dienen van de kleine gevestigde groep ‘culturele ondernemers’.  Want alleen al aan de naam die men voor dit nieuwe vergunningstelsel gekozen heeft kan je zien uit welke koker dit initiatief hoogstwaarschijnlijk afkomstig is : Ro-Town. Die zaal heeft namelijk een zak van 100.000 euro extra subsidie aangevraagd om op verschillende locaties grotere optredens te mogen organiseren. Dat plan mag dan door de RRKC zijn afgekeurd, maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt.

Al met al is dit weer een gemiste kans om nu eindelijk een verjonging door te voeren in het bestand van die gevestigde culturele ondernemers. Rotterdam hanteert een sterfhuisconstructie;  wie gaat, als dat kleine groepje dat nu de dienst uitmaakt met pensioen is,  het vaandel overnemen? Er is niemand die de kans heeft gekregen om ervaring met het organiseren van culturele activiteiten op te bouwen.

 Ik las een artikel in de Revu over de verspilling van belastinggeld door poppodia. Poppodia worden overgesubsidieerd volgens uitbaters van commerciële clubs en zijn daarom valse concurrenten. Er zijn inderdaad argumenten te vinden die deze stelling beamen, maar wanneer is een podium overgesubsidieerd?

Dance avonden

Die gasten van Perron hebben wel een punt als ze zeuren over de dance avonden die met subsidiegelden in Waterfront,  Nighttown en Watt werden georganiseerd. Als fervente Dance-hater was dat mij ook altijd een doorn in het oog. Ik vond het ongelofelijk lullig dat je een uur na een optreden de zaal uitgeveegd werd omdat er zonodig met een techno-avond geld verdiend moest worden. Dat ondanks dat er tegelijk tonnen subsidie door hetzelfde podium opgestreken werden. Publiek wil na een goed concert nu eenmaal graag napraten en borrelen. Tegenwoordig gaat het publiek meteen na een optreden weg; op zoek naar een andere tent om af te zakken. Ik vraag me af of dat mechanisme destijds vanwege die danceavonden ontstaan kan zijn.

Maar vergeet ook niet dat veel jongeren tegenwoordig moeiteloos tussen extreem ver uit elkaar liggende genres zappen. Het publiek van Waterfront, Nighttown en Watt komt ook weer niet graag in de door drugs vergeven commerciële dance tenten. Ik ken mensen die het heel leuk vonden om na een rock concert nog uren te blijven dansen. Dat ik het niks vind zegt natuurlijk niet alles.

Maar al met al is het een beetje mosterd na de maaltijd van Aziz Yagoub van Perron om over valse concurrentie vanuit gesubsidieerde zalen te klagen want de bovengenoemde zalen zijn allemaal gesloten, Exit deed niet aan dance en als Ro-Town al een dans avond organiseert draait het daar meestal niet om Techno, maar om organische dansmuziek.

De uitbaters van de grote dancetenten hebben volgens mij ook behoorlijk wat boter op hun hoofd als ze het over geld witwassen bij poppodia hebben.  Het is al jaren algemeen bekend dat de gemakkelijkste manier om drugsgeld wit te wassen een dance-evenement op zetten was. De bezoekersaantallen werden dan gewoon flink overdreven en er werd maar 6% btw over het gewassen geld betaald. Het zou mij dan ook niet verbazen als deze truc een belangrijke reden voor de regering is geweest om het  lage BTW tarief voor cultuur af te schaffen.  (al werd die maatregel intussen alweer teruggedraaid)

Fokking corruptie

De Nieuwe Oogst is natuurlijk een voor de hand liggend voorbeeld van een overgesubsidieerde organisatie. En als het allemaal waar is wat er in de Revu over de Nieuwe Oogst wordt beweerd is de zaak daar nog 10x kwalijker dan ik al dacht. Vier miljoen verduisterd voordat de tent überhaupt open ging en Gratis I-phones voor alle medewerkers en bedrijfsuitjes naar Londen. Ja, daar is subsidie pertinent niet voor bedoeld.

Alsnog dank meneer Grashof; leuk te horen dat u dit jaar tot de groenste politicus in de kamer uitgeroepen bent. In uw tijd als cultuurwethouder van  Rotterdam was u duidelijk ook groen; maar dan in een andere betekenis van het woord. Ronduit walgelijk dat de stekker niet meteen uit die tent is getrokken toen die 4 miljoen verdwenen bleek te zijn.

Ik kan me ook van harte aansluiten bij alle clubeigenaren die beweren dat de gemeente zelf vooral geen initiatieven moet nemen om zalen om te zetten. Als de gemeente initiatief neemt komen alleen mensen die mooie praatjes kunnen opdissen in besturen en directies en loopt de boel altijd spaak terwijl er meestal ook nog wat zakken gevuld worden met gemeenschapsgeld. Het is nog nooit gelukt om op die manier een goed lopende tent op te zetten. Maar initiatieven van zogenaamde creatieve geesten zijn ook niet altijd zaligmakend. Kijk maar naar die fusie tussen Watt en Waterfront. Dat was het slechtste idee van deze eeuw want dat heeft de stad de twee grootste podia gekost

Perverse Prikkel

Eigenlijk is het bizar dat hoe meer succes een podium heeft , hoe meer subsidie het krijgt. Dat is een perverse prikkel die afhankelijkheid van subsidies alleen maar verergert. Het subsidiestelsel in dit land is wat mij betreft bedoeld om zalen de mogelijkheid te geven in hun rol te groeien en optredens van nog onbekende bands mogelijk te maken en niet om een organisatie als Live Nation in staat te stellen de gages voor de bands (en daarmee hun eigen percentage) rucksichtlos omhoog te gooien. Je kan die tonnen subsidie die voor sommige tenten betaald worden net zo goed rechtstreeks naar Mojo overmaken.

Als met een uitverkochte zaal een podium niet break even raakt met de kosten van de productie (band(s) + personeelskosten + vast lasten) dan is dat optreden overgesubsidieerd want het kan niet zo zijn dat mensen een optreden moeten missen omdat de zaal uitverkocht is, en tegelijk via de belasting mee betalen aan datzelfde optreden. Het is natuurlijk een nobel idee dat je in gesubsidieerde zalen niet meer dan 15 euro betaald voor een bekende band, maar als het optreden in minder dan een dag uitverkocht is dan zou het naar een grotere zaal verplaatst moeten worden waar iedereen die het optreden wil zien in past. En als dat niet kan, zit er niks anders op dan de entreeprijs drastisch te verhogen.

Nog wat toevoegingen aan de vorige column over de Rotterdamse Poppodia:

Yuppies en Regelneuken

De zogenaamde ‘terugtrekkende overheid’ maakt het moeilijker om hier in Rotterdam een gezond popklimaat te verwezenlijken. De overheid is tegenwoordig opgedeeld in verschillende diensten. En naar Amerikaans model (ja, daar gaan we weer!) werken deze diensten niet met elkaar samen maar beconcurreren ze elkaar soms zelfs.

De ene dienst geeft podia subsidie terwijl de andere de helft van dat geld weer inpikt in de vorm van huurpenningen. Dat gebeurde bij Exit. Die tent kreeg €5000 subsidie per maand en de huur kostte €2400. Zo kan je natuurlijk als gemeente mooie sier maken en het erop doen lijken dat het percentage van de cultuursubsidies dat aan popmuziek wordt uitgegeven wat hoger ligt dan in werkelijkheid het geval is.

De ene dienst geeft zalen subsidies terwijl de andere vergunningen intrekt omdat er sprake zou zijn van geluidsoverlast. Tegenwoordig zijn klachten van buren over overlast niet meer nodig om een dienst als DCMR een vergunning te laten weigeren. Regels zijn regels; er wordt een geluidstest gedaan en een rapport opgemaakt. Komt er meer dan 80 db door je ruiten dan staat je vergunning op de tocht. (terwijl een volle kroeg zónder muziek al met gemak 80 db produceert!). Zit je zaak aan een plein en heb je geen overburen in een straal van 500 meter? Heeft er nog nooit ook maar een van de buren gemerkt dat er optredens in je kroeg gegeven worden? Maakt niet uit. Hoe noemen we zulk gedrag van ambtenaren ook alweer? Regelneuken!

Vervolgens wordt er dan een oplossing gevonden want er is een potje in het leven geroepen waar muziekcafés en podia een subsidie voor geluidsisolatie kunnen krijgen. Op zich is dat een goede zaak. Maar het is toch ronduit bezopen dat dit geld uitgegeven zou moeten worden aan podia waar niemand last van heeft? Alleen omdat er regels opgevolgd moeten worden? Er zit sowieso nog geen ton in dat fonds. Gebruik dat geld dan ook goed en dus voor podia met klagende buren.

Voor de zoveelste keer is de conclusie dat de enige oplossing van dit probleem is uitgaansgebieden aan te wijzen waar de geldende regels voor geluidsoverlast opgerekt worden.

En het zou enorm schelen als de diverse diensten van de gemeente eens wat meer onder elkaar zouden overleggen en de gemeenteraad een duidelijke visie en doel aan deze diensten op zou leggen. Het is het één of het ander; je kunt geen leuk uitgaansleven in stand houden en tegelijk verwachten dat alle optredens en clubnights zich alleen in het weekend afspelen.  En ook niet dat iedereen na 2 uur ’s nachts op kousenvoeten naar huis vertrekt.

Maar de gemeente Rotterdam heeft blijkbaar allang gekozen een slaapstad te willen zijn. Blijkbaar; want ze zijn natuurlijk niet zo dom om er openlijk voor uit te komen dat ze het liefst het complete uitgaansleven de nek om zouden draaien. Dus houdt men krampachtig de schijn op de popcultuur een warm hart toe te dragen.  Rotterdam moet vooral veilig zijn en de tweede prioriteit is dat de stad vriendelijk blijft voor hoogopgeleide yuppies. Yuppies die zelfs in hun uber-geïsoleerde superflats last van het uitgaansvolk blijven hebben. Yuppieflats zijn standaard uitgerust met driedubbel glas en airconditioning, maar op zomerse dagen moeten ze wel de ramen open kunnen houden. Daar heb je natuurlijk gewoon recht op als je meer dan 3 ton voor een appartementje hebt geleend.

Het geval met festivals

Vertier wordt alleen in de vorm van evenementen georganiseerd; leuke festivals die hooguit een paar dagen per jaar de stad mogen ontregelen en vooral volk van buiten de stadsgrenzen moeten aantrekken. Want dat is goed voor de lokale economie. Dat middenstanders steen en been klagen omdat hun omzetten bij dergelijke evenementen juist daalt en uitbaters van cafés en restaurants ook niet onverdeeld enthousiast zijn wordt gewoon genegeerd. De omzet op zo’n dag mag er best zijn, maar weegt helaas niet op tegen al het extra personeel dat ingezet moet worden en de extra voorzieningen die vaak ook nog ingehuurd moeten worden.  Die zouden ook liever hebben dat hun normale, wekelijkse, omzetten zouden stijgen.

Daar komt nog bij dat festivalpubliek tegenwoordig zijn eigen bier meeneemt want dan ben je al gauw minimaal de helft goedkoper uit dan wanneer je duur evenementen bier moet gaan kopen. En het scheelt je de halve dag in de rij staan bij de tappunten. Ze hebben het ervoor over om de hele dag met een koelbox rond te moeten sjouwen. Maar daar hebben ze nu ook wat op gevonden. Zet het festival terrein met hekken af en verbied het meenemen van eigen drank. Op deze manier gaan ze vanaf dit jaar zorgen dat de bezoekersaantallen van Metropolis drastisch gaan slinken.  Het is vanaf dit jaar ook daar verboden om eigen drank mee te nemen. De gemeente wil wel volk in de stad , maar blijkbaar liever niet van die alternativo’s. Straks gaan die nog klagen dat ze na afloop van het festival alleen bij Ro-Town af kunnen zakken. Oh gunst, correctie: ‘Rotown is die dag natuurlijk al op voorhand overvol… Zodra ze dat merken vragen ze zich vast af wat er met al die andere verdwenen podia  gebeurd is.’

En als je bedenkt wat die festivals allemaal mogen kosten; voor drie dagen Motel Mosaique kan je drie tenten als Exit een heel jaar overeind houden.

Het advies dat RRKC heeft uitgebracht is inderdaad niet mals voor de Rotterdamse popcultuur. Alle podia, behalve Ro-Town natuurlijk, moeten zwaar bezuinigen. Ik vind het ronduit bizar dat een initiatief als Heidegger, dat met een zesde van het budget dat Watt kreeg een zaal waar de helft van de bezoekers van Watt in past had kunnen neerzetten, wordt afgeserveerd. Heidegger was op zich een mooi plan. Met een beetje hulp van organisaties al de Popunie en de SBAW had het daar zakelijk ook een stuk beter kunnen gaan. Maar de gemeente kan en wil zich tegenwoordig alleen op de risico’s focussen. Ze zijn gewoon doodsbang voor een nieuw debacle en gooien uit voorzorg maar de handdoek in de ring.

Ik vind het ook bizar dat nieuwe, goedlopende, initiatieven als Bird gewoon genegeerd worden. Het is ook ronduit belachelijk dat de stekker uit een zaal als Grounds, waar al zoveel in geïnvesteerd is, wordt getrokken.

Er zijn twee stromingen in ambtelijk Rotterdam wat betreft het cultuurbeleid. Eerst was er een periode waarin de regenteske stroming, die vooral door de PvdA werd aangehangen, opgang vond. Subsidies kwamen alleen terecht bij organisaties die ‘betrouwbaar’ overkwamen. Betrouwbaar ben je overigens niet automatisch als je een doortimmerd businessplan weet te overleggen. Nee, in deze periode was het vooral belangrijk dat ze je op het stadhuis al kenden en je een mooie staat van dienst had. Je kan ook plat stellen dat je gewoon goede vriendjes met de ambtenarij moest zijn. Resultaat; patjepeeërs die elkaar de hand boven het hoofd hielden en vooral bezig waren om zichzelf te verrijken terwijl ze de stad met cultuur verrijkten. De gemeente heeft te vaak op het verkeerde paard gewed. Op zo’n manier wordt cultuur natuurlijk een dure grap.

Wil je voorbeelden:

Laten we beginnen met de, al in eerdere columns door mij aangehaalde, zaak van Fons Burger.  Nadat die het pand van de Arena op de West Kruiskade voor het symbolische bedrag van 1 gulden van de gemeente kocht, richtte onze Fons Nighttown op, om het pand later voor een paar miljoen weer aan de gemeente terug te verkopen.

De eerste directeur van Waterfront verdween naar de Antillen met medeneming van een paar ton, nadat een regelrechte opstand onder het personeel hem dwong te vertrekken. Hij probeerde daarna de schuld af te schuiven op een paar personeelsleden en vrijwilligers. En dat was hem nog bijna gelukt ook.

Nighttown droeg geen pensioenpremies af en dat geld verdween waarschijnlijk ook in iemand zijn zak. Resultaat; podium failliet verklaard.

Nadat Watt en Waterfront gefuseerd waren verdween er minimaal één keer een bedrag van 15.000 euro uit de kluis. De directie stelde niet eens een onderzoek in. Het is dus niet moeilijk te raden waar de schuldigen zich bevonden. Er gaan al langer geruchten dat de verbouwing, die nodig was om de geluidshinder tegen te gaan, niet de echte (of enige) reden was dat Watt failliet ging.

De Nieuwe Oogst kreeg het voor elkaar in het eerste half jaar van zijn bestaan zes ton verlies te lijden. Misschien is het raadzaam eens uit te laten zoeken hoe ze dat nou in godsnaam voor elkaar hebben gekregen en of er geen geld weggelekt is.

Als de zaken niet gaan zoals je graag zou willen moet je doorpakken en de problemen aanpakken. Dat doet de gemeente niet; die trekt zich liever terug met als smoes dat ze zich niet met interne problematiek van zelfstandige stichtingen mag bemoeien. Maar die stichtingen zijn 100% afhankelijk van subsidie; waarom mag de gemeente dan niet op zijn minst van ze eisen dat er een goed bestuur en een goede, niet corrupte, directie aangesteld wordt?

Nu was niet alles altijd kommer en kwel, want het ging (en gaat) al  een hele tijd goed met bepaalde podia: De Baroeg doet het al jaren goed. Dat komt m.i. vooral omdat die tent zich altijd duidelijk geprofileerd heeft als podium voor metal en later ook punk. Daar trek je een hondstrouw publiek mee dat altijd blijft komen.

De Vlerk heeft ondanks de vele (gedwongen) verhuizingen destijds een heel mooie naam voor zichzelf opgebouwd. Het was klein maar fijn. Totdat er een ambtenaar van dKC afscheid ging nemen en als afscheidscadeau Waterfront cadeau deed aan de stad. Dat ging na een turbulente start nog best een hele tijd goed, maar net niet goed genoeg. Er moest steeds teveel geld bij naar de zin van de gemeente. Daarna drukte Tricky Dickie een fusie met Watt erdoor en verdwenen uiteindelijk beide podia.

Maar daarvoor heeft Nighttown het ook lange tijd goed gedaan tot die affaire met die premie afdracht..

Al met al heeft de gemeente met bovengenoemde zaken genoeg aanleiding (en excuses) gevonden om een geheel andere, nieuwe wind te laten waaien. De VVD heeft de cultuur nu onder zijn hoede genomen. Nu worden alleen de winnaars (de A-merken) nog ondersteund. Dat zijn natuurlijk tegelijk ook de instellingen waar VVD bestuurders hun vriendjes hebben zitten. (Ga je mee naar de öpera, kerel?) En verder houdt het in dat de markt het werk moet doen, zoals altijd bij de liberalen. Helaas kijken private investeerders na het Watt debacle wel link uit voordat ze een poppodium gaan openen. Iets anders dan de zoveelste supercommerciële dancetent zit er mooi niet in.

Maar als het niet rechtsom kan, dan kunnen ze er ook een andere draai aan geven. Want we kunnen toch ook gewoon de hele sector de nek omdraaien? Er zijn geruchten dat er plannen zijn om de cultuur van Rotterdam en Den Haag te laten fuseren. Rotterdam krijgt dan de grote festivals en eendaagse evenementen en Den Haag de popcultuur. In de Hofstad staat al een grote poptempel die niet genoeg publiek trekt (Het Paard van Troje) en er is al een leuk circuit van kleinere tenten en muziekcafés. Daarbij is er ook een metroverbinding tussen de twee steden aangelegd waar ’s avonds en in het weekend te weinig gebruik van wordt gemaakt. Klinkt belachelijk hè? Maar het klinkt ook als de gedachtegang die van ambtenaren, en ook zeker van VVD bestuurders, kan komen.

Er lopen intussen plenty mensen rond met goede ideeën over hoe het wel kan. Maar die hebben (meestal) én geen geld én geen vriendjes op het stadhuis zitten.

En last but not least is het ook ronduit raar dat organisaties als de Popunie en SBAW opgedoekt zouden worden terwijl het juist deze instellingen zijn die mensen met goede ideeën, maar zonder geld, op weg kunnen helpen om iets goeds voor de popcultuur te verwezenlijken.

P.s. maar vergeet niet dat het hier om een advies gaat: de gemeente kan dit ook nog naast zich neerleggen. Ik wens, een beetje tegen beter weten in, wethoudster Laan veel wijsheid toe..

Lees hier hoe het afliep met het advies van de RRKC

Oudere columns over het Rotterdamse popbeleid:

Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk?

Hieronder de speech waarvan ik morgen bij de Manifestatie een gedeelte zal voordragen bij de manifestatie “Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek”  vanaf 12 uur voor het Rotterdamse stadhuis op de Coolsingel.

Gebrek aan visie.

Een paar weken geleden hoorde ik over een schrijven van de Rotterdamse kunstkring waarin geklaagd werd over het culturele klimaat in deze stad. Over hoe moeilijk het was om een goede voedingsbodem voor de kunsten in deze stad te creëren. Deze brief of circulaire was geschreven in 1896!

Op zo’n moment zinkt de moed wel even in je schoenen want we worstelen in deze stad dus al meer dan honderd jaar later nog altijd met hetzelfde probleem.

De kern van het probleem waar deze stad mee worstelt, is wat mij betreft kort en simpel; een gebrek aan visie bij het gemeentebestuur.

A-merken

We hebben een VVD wethoudster van cultuur gekregen. In het verkiezingsprogramma van de VVD stond: De VVD gaat voor de A-merken in de cultuur.

Wat bedoelen ze daar mee? Dat instanties die het al goed doen op steun mogen blijven rekenen en dat de rest in zijn sop gaar mag gaan koken?

En aangezien geen van de A-merken die de VVD noemde, op North Sea Jazz na, iets met popmuziek te maken heeft lijkt het gemeentelijk beleid wat popmuziek betreft zo ongeveer neer te komen op een sterfhuisconstructie.

Rotterdam heeft een gemeenteraad die zwaar inzet op grote, vaak eendaagse, evenementen die publiek vanuit het hele land naar de stad moet lokken. Leuk…. Geeft dat publiek evenveel geld uit als het publiek dat podia zoals Watt bezocht? Ik betwijfel het… Vat dat dagjespubliek dan het idee op om in deze stad te komen wonen? Natuurlijk niet; die krijgen eerder de indruk dat Rotterdam groot en leeg is en zich alleen op de uitzonderlijke dagen van de Bavaria City Race of het zomercarnaval met mensen vult. Daar ga je toch niet wonen? Er is verder geen reet te doen op wat plat vermaak hier aan de overkant na (het stadhuisplein met kroegen en danstenten waar vooral jongeren uit Zeeland uit gaan.)

Als dit de visie van de gemeente is, is het een teleurstellende, gemakzuchtige en kortzichtige visie.

Rotterdam is de stad met de jongste bevolking van Nederland maar wij hebben niet eens een middelgroot poppodium?

En zelfs Ro-Town staat niet vermeld bij de A-merken waar de wethoudster op in zet?

Hoger opgeleiden

Rotterdam wil tegelijk wél graag hoger opgeleide mensen aan deze stad binden. Er worden door HBO en universitaire opleidingen een heleboel jongeren naar deze stad gelokt en Rotterdam heeft in de loop der jaren ook een groot aanbod van muziekopleidingen op bijna alle denkbare niveaus gekregen. Da’s mooi.

Maar de studenten die hier komen wonen verdwijnen na afloop van hun studie bijna allemaal naar andere steden. Waarom? Omdat ze daar wél werk in de cultuur kunnen vinden of simpelweg omdat ze zich liever in een stad vestigen waar wél elk weekend op cultureel gebied iets van hun gading gebeurd.

Je hoort de eeuwige mantra dat cultuur alleen geld kost en geen geld opbrengt. Dat is onzin. Cultuur is een reden je in een stad te vestigen of als je er geboren bent te blijven en in je stad je geld uit te geven. Zo simpel is het. Cultuur is waardevol en als je cultuur met een goede visie in de stad neerzet, levert het meer op dan het kost. Wees er dus trots op en geef de ruimte aan wat deze stad aan talent herbergt.

Muffe Eenheidsworst

Als cultuur niet vanaf de onderkant van de markt gevoed wordt met nieuwe impulsen vervalt het in muffe eenheidsworst. Je als gemeente exclusief richten op gevestigde cultuurinstanties is een doodlopende weg.  De gemeente heeft de taak om te zorgen dat er een vruchtbare bodem in de stad blijft liggen waarin nieuwe initiatieven van vooral jonge mensen de kans krijgen. Want anders trekken deze jongeren domweg weg naar andere steden waar ze een dergelijke voedingsbodem wél vinden. Je wilt niet weten hoeveel vrienden en kennissen van mij in de loop der jaren naar 020, Berlijn of zelfs Den Haag zijn vertrokken omdat ze het hier niet meer zagen zitten. Een braindrain in plaats van een braingain.

Particulier Initiatief

De gemeente roept dat ze graag particulier initiatief in de popsector wil stimuleren.

Maar affaires als het debacle van WATT schrikt potentiële investeerders in de cultuur natuurlijk wel af. En dan doen ze er óók nog een schepje bovenop door het stuk subsidie dat voor Watt bedoeld was en waarvan de Gemeente beloofd had het over de popsector uit te smeren rucksichtlos weg te bezuinigen. (Het gaat hier om het bedrag van 4 miljoen euro dat van de Watt subsidie overbleef na aftrek van een garantiesom die de gemeente moet gebruiken om schadevergoedingen te kunnen betalen na eventuele verloren rechtszaken aangespannen door de ex-investeerders van Watt)

De gemeente Rotterdam komt hier niet bepaald betrouwbaar over. Maar een cultureel-ondernemer heeft een betrouwbare gemeente als partner wél nodig. Want zelfs iemand die geen cent subsidie nodig heeft moet nog altijd op de gemeente kunnen vertrouwen. De gemeente is niet alleen verantwoordelijk voor de infrastructuur van de stad maar verstrekt bijvoorbeeld ook de vergunningen.

Er werd begin dit jaar een podium genaamd Heidegger opgericht. Een podium dat met minimale middelen en zonder subsidie is begonnen. Gek genoeg ziet de gemeente dat podium gewoon niet staan. Die tent krijgt helemaal geen subsidie voor de programmering en dreigt daardoor de zoveelste verhuurschuur te worden. Simpelweg omdat ze geen keuze hebben. Een nieuw podium moet door een begin periode heen; dat moet groeien. Budget voor programmering komt niet uit de lucht vallen.

Hoe kan dit nou? De sector geeft gehoor aan een oproep van de gemeente maar vervolgens doet de gemeente alsof haar neus bloedt.

Kleinschaligheid

Ik wil hier ook een pleidooi houden voor kleinschaligheid. Voor mij hoeft er geen nieuwbouw kolos neergezet te worden die als poppodium dienst moet gaan doen. Wat mij betreft hoeft er geen podium ter grote van een Heineken Music Hall in deze stad te komen. We hebben Ahoy al, laten ze dat podium wat vaker gebruiken voor mainstream-events. Grote acts die alleen in stadions optreden zijn daarnaast een uitstervende soort en zullen worden vervangen door acts die hooguit duizend man op de been brengen. Niks mis mee, zorg als gemeente dat je op die trend vooruit gaat lopen, dan wordt Rotterdam de hipste, in plaats van de meest suffe stad, van Nederland.

Ik droom al jaren van een stad waar je als muziekfreak op de bonnefooi uit kan gaan. Een stad met een keten van zaaltjes waar elk weekend van alles gebeurd. Een uitgaansgebied waar zalen op loopafstand van elkaar liggen en niet zoals het nu is. Als ik in Grounds zit is de dichtstbijzijnde tent de Machinist, dat is nog net te belopen, maar als ik het programma daar niet leuk vind moet ik verder naar Ro-Town. Net iets te ver weg om lopend te kunnen doen en ik wil wel lopen want ik ben een beetje aangeschoten. Vanuit Ro-Town kan ik naar De Unie, Exit en binnenkort naar Worm. Kijk dat gedeelte van de stad begint ergens op te lijken. Vanaf Worm is het daarna dan weer nét iets te ver lopen naar Heidegger.

Persoonlijk zou ik het dus het beste idee vinden om in het gebied rond de Nieuwe Binnenweg en Witte de Withstraat een echt uitgaanscentrum te hebben met  muziekkroegen, en podia van verschillende grote.

Dat hoeft de gemeente niet veel te kosten en particuliere investeerders kunnen participeren zonder dat ze meteen miljoenen uit de buidel moeten trekken.

Kijk dit is een visie; nu de gemeente nog…

Gebrek aan bestuurlijke kracht

Wat ik echt frappant vind is dat er nu al drie wethouders van cultuur op rij zijn aangesteld die zelf absoluut geen ervaring of zelfs maar voeling met deze sector hebben. Stel je voor dat de gemeenteraad voor de post van wethouder haven/economie iemand aan zouden stellen die niets van economie af weet. Dat het bij de post van cultuur steeds wél gebeurd is een bewijs dat deze stad weinig belang aan zijn cultuurklimaat hecht. Ik heb ooit in een oude column geschreven dat  “er in deze stad gewerrekt mot worden en voor de rest moet iedereen gewoon z’n muil houden. Het moet vooral geen vrolijke boel worden want als we hier iets te hard op de vloer stampen ontploft de Botlek straks nog… “

De huidige wethoudster van cultuur; mevrouw Laan maakt het wel extra bont door de plannen voor een nieuw poppodium gewoonweg voor zich uit te schuiven en wel zover dat besluitvorming pas plaats zal vinden ná haar ambtsperiode. De gemakkelijkste manier om te besturen is om niet te besturen.

Dat haar twee voorgangers op deze kwestie behoorlijk hard op hun bek zijn gegaan is natuurlijk beangstigend voor deze bestuurster, maar het heeft ex wethouder van cultuur Grashof ook niet weerhouden van een mooie doorstart in de tweede kamer. Dus wederom zou ik zeggen ‘show some guts’, durf eens wat en laat die stad niet in de versukkeling raken.

Meer van mijn columns over het uitgaansleven in Rotterdam:

Halve Zoolstra 2 (over waarom het zo moeilijk is om een poppodium zonder subsidie te exploiteren)

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk? (pleidooi voor kleinschaligheid)

Wat zou ik doen als ik wethouder van cultuur was?

Interview met Echo

Nog één maal het Urban Podium

Vandaag bleek dat het Urban podium in de Maassilo gewoon doorgaat ondanks de bezwaren van velen en de verdeeldheid in de Urban scene over dit plan.

Een groots gebaar als boost voor het jongerenjaar moest en zou er komen, en de bestaande podia waaronder het pas geopende Watt waren blijkbaar niet voldoende om daar genoeg goede sier mee te maken. Nu maar hopen dat het jongerenjaar meer zoden aan de dijk gaat zetten dan de toch wel monumentale misser van Rotterdam Culturele hoofdstad in 2001 dat, ondanks de goede intenties, geen enkele impact op de cultuur in deze stad in de jaren na 2001 heeft gehad.
Maar de verwachtingen zijn bij mij niet hoog gespannen. Als je leest over hoe de verdeling van het beschikbare geld voor het jongerenjaar in zijn werk is gegaan zinkt de moed je al snel in de schoenen. Hoeveel organisaties met leuke ideeën voor het jongerenjaar werden er niet met een kluitje in het riet weggestuurd omdat het geld zogenaamd in juli al vergeven was waarna later ineens bleek dat de pot met geld nauwelijks gebruikt was maar bijna compleet gereserveerd werd voor dit ene Urban Podium? Hoera voor de diversiteit hoor!
Het idee dat die Koos Hanenberg er vandoor gaat met 2,9 miljoen, een deel van de horeca omzet en 12 feesten per jaar in de Maassilo, zit me ook niet lekker; waarom krijgt Ted Langenbach, die de Maassilo op de kaart heeft gezet, niet minstens de helft van dat bedrag? Verder ken ik die Hanenberg alleen van dat Carthago feest een hele tijd geleden en dat was ook al zo ’n monumentale afknapper.
Nu zeggen ze bij de gemeente dat 6 van de 11 miljoen verdeeld gaat worden over alle podia in de stad. Eerst zien dan geloven…

Dat er een podium en ruimte om de Urban cultuur verder te laten groeien nodig is staat buiten kijf; de metal/punk scène heeft een Baroeg, dus waarom zou de Urban scene (ik blijf Urban een ongelofelijk kutwoord vinden dat de lading absoluut niet dekt) dan geen podium van een vergelijkbare grote kunnen krijgen? Maar dat het meteen zo megalomaan groot ding moet worden daar is de Urban scene het zelf onder elkaar ook niet over eens, zo mocht ik horen op de discussieavond in de Unie op 28 oktober. Natuurlijk stonden er een paar baantjesjagers klaar om de plaatsen in de directie en het bestuur van de nieuw op te richten stichting die het Urban podium moet gaan organiseren in te nemen, maar de meeste creatievelingen in de Urban scene wilden vooral een plek om hun ding te doen, te oefenen en hun (eerste) optredens te geven.

Wat de bezwaren van Watt betreft; ik kan me allereerst goed voorstellen dat Live At Nighttown zich behoorlijk genaaid voelt. Ze werden eerst gedwongen met particuliere investeerders in zee te gaan omdat de gemeente het vertikte het failliete Nighttown als enige partij uit de zorgen te halen en nu is er opeens 11 miljoen beschikbaar voor een concurrerend podium. Maar nu blijkt dat er in de grote zaal van de Maassilo geen optredens gegeven gaan worden (hoe groot is de kleine zaal van dat pand dan?) is de angel daar een beetje uit.
Dick Pakkert van Watt stelde op die discussieavond in de Unie voor om Waterfront om te vormen naar een Urban podium. Dat vond ik geen leuk idee; Waterfront komt voort uit de Vlerk, dus uit de alternatieve rockscene en al vind ik het best dat Waterfront breder programmeert dan dat, moet ik er toch niet aan denken dat die plek compleet Urban zou worden.
Nu lees ik ook opeens dat Waterfront en Watt misschien gaan fuseren? Hoe moet ik dat voor me zien? Gaan ze samen programmeren in de twee zalen of gaat Waterfront in Watt de basement overnemen? Dat laatste zou ik ook niet leuk vinden want niemand zit in deze stad te wachten op minder zalen; we willen er juist meer!
Een andere opmerking van Dick Pakkert was wellicht profetisch: hij stelde dat als er een groot Urban podium zou komen het resultaat daarvan zou zijn dat binnen de kortste keren zowel Watt, Waterfront, en het Urban podium failliet zullen gaan en dat de zwarte piet dan naar de cultuursector zal worden geschoven. Met andere woorden; dan hebben wij het gedaan en heeft de gemeente weer een excuus om de complete jongerencultuur jaren lang te negeren.

Deze column werd op 7 november 2008 geschreven.
Bovenstaande voorspelling van Dick Pakkert kwam in juni 2010 uit

%d bloggers liken dit: