Navigatie overslaan

Tag Archives: sociaal vangnet

Sinds december vorig jaar ben ik weer aan het werk. Maar aan het werk zijn betekent nog niet dat je automatisch van de bemoeienissen van Sozawe af bent.

Zo+behoud+je+een+baanEen uitkering wordt tegenwoordig niet meer, zoals loon, achteraf uitgekeerd maar in de maand zelf. Ik zat dus in de duurste maand van het jaar zonder geld. Dat betekende dat ik min of meer gedwongen werd, in mijn eerste maand, mijn nieuwe baas om een voorschot te vragen. Welk groot licht heeft deze maatregel nu weer verzonnen?

Natuurlijk had ik mijn klantmanager al vanaf het eerste sollicitatiegesprek met mijn nieuwe werkgevers volledig op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen. Vervelend was dat ik geen arbeidscontract kon laten zien aangezien ik die pas in januari zou tekenen. Er was een tweede persoon voor dezelfde functie aangenomen en het was nog niet duidelijk of we beiden vanaf januari voor 16 uur aangenomen zouden worden of de keuze op een van ons tweeën zou vallen en diegene een contract voor 24 uur zou krijgen. Natuurlijk was dat vaag, maar ik had in ieder geval werk en was van circus Sozawe bevrijd. Hoera!!

De omgang met ambtenaren wordt altijd ingewikkeld en gevaarlijk als blijkt dat je een uitzonderingsgeval bent; fouten liggen in dat geval op de loer.

contractToen mijn klantmanager hoorde dat ik misschien maar voor 16 uur aangenomen zou worden verplichtte hij me alsnog de sollicitatiecursussen te blijven volgen omdat mijn loon onder de bijstandsnorm zou uitkomen. Daarbij was hij niet overtuigd dat ik daadwerkelijk aangenomen zou worden want “werkgevers deden wel vaker rare dingen.” Pas nadat mijn werkgever een verklaring mailde waarin zwart op wit stond dat ik toch echt was aangenomen en ik mijn klantmanager duidelijk had gemaakt dat de soos die paar tientjes aan uitkering die ze eventueel moesten bijspijkeren in de spreekwoordelijke plek waar de zon niet schijnt konden steken bond hij in.

Ik besloot geld van mijn vader te lenen om mijn eerste maand door te komen. Dat deed ik liever dan mijn baas om een voorschot te vragen. Maar toen ik mijn bankrekening checkte bleek dat er  toch een uitkering was gestort. Van de €865 was overigens al meer dan de helft door automatische incasso’s verdwenen. Opgelucht dat ik niemand om hulp hoefde te vragen ging ik vrolijk aan het werk. Naïef van me te denken dat Sozawe toch die eerste maand dat je in loondienst bent overbrugd, maar daar leek het wel op.

agent of secret service watching through binoculars in the fieldEen maand later ontving ik een schrijven van Sozawe waarin ik gevraagd werd mijn huidige inkomen op te geven. Waar bemoeien ze zich mee, dacht ik. Ik heb voldoende inkomen om geen beroep meer op Sozawe te doen en dat moet maar voldoende informatie voor ze zijn. Aangezien na de vreselijke behandeling van Sozawe er geen haar op mijn hoofd eraan denkt ooit nog een uitkering aan te vragen (‘zie je wel dat dit beleid vruchten afwerpt!’, hoor ik die liberale klootzakken nu roepen), en het me ook sterk leek dat ik een extraatje zou krijgen, verdween de brief in de prullenmand.

Dat was stom aangezien de inlichtingenplicht naar Sozawe voor iedereen die ooit ook maar een cent aan uitkering heeft ontvangen tegenwoordig eeuwig blijft gelden. Ik was al drie maanden aan het werk toen ik dezelfde brief nogmaals ontving. Gelukkig las ik het tweede schrijven wat aandachtiger en reageerde ik tenslotte door zowel mijn arbeidscontract en loonstrook op te sturen.

Er volgde een brief dat ik over december onterecht geld van Sozawe had ontvangen en dat ik dat terug moest betalen. Het zij zo dacht ik en gelukkig kon ik gespreid terugbetalen.

FraudMaar ik had buiten de nieuwe wet ’Aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving’, gerekend. Door die wet werd ik meteen als fraudeur gebrandmerkt en kreeg een boete van 100% van de laatste uitkering opgelegd.

Het levert de gemeente een leuke som geld op als iedereen die de soos verlaat een onterechte laatste uitkering gegeven wordt; de gemeente kan het dubbele bedrag terugvorderen. Iedereen die werk vindt botst tegen het probleem van de overbrugging van de eerste maand op en een groot percentage ex uitkeringstrekkers zal niet doorzien dat een onterecht verstrekte uitkering onverwijld teruggestort moet worden. Het lijkt er een beetje op dat ik slachtoffer ben geworden van een truc van de gemeente en ik vraag me af of dit meer ex uitkeringstrekkers is overkomen. Het foutje van de bank in uw voordeel bestaat uiteraard alleen voor grootverdieners. De Anti Fraude wet is een gedrocht.

Klik hier voor een oudere en best gelezen aflevering van DE SOOS

klik hier voor een ander nog schrijnender voorbeeld van hoe rücksichtslos de zogenaamde fraudewet toegepast wordt.

bijstandsfraue fraudewet

Advertenties

Het woord dook gisteren prominent op in de troonrede: de participatiemaatschappij.  Een maatschappij die zijn burgers aanzet tot eigen initiatief, waar de staat zich zo ver mogelijk terug trekt en alleen nog zorgt voor degenen die echt op geen enkele andere manier voor zichzelf kunnen zorgen. (Een verkeerd woord trouwens want een participatiemaatschappij is een bedrijfsvorm; het moet de participatiesamenleving zijn. Typisch Rutte foutje zullen we maar zeggen; die man kan het domweg niet laten om alle vormen van samenleving als een bedrijf te zien)

Maar is het dan ooit anders geweest? Waarom zou iemand bij de staat aankloppen als hij zijn zaakjes zelf kan organiseren?  Maar in de liberale visie werkt het heel anders en zijn er duizenden, tienduizenden, honderdduizenden en misschien zelfs miljoenen mensen in dit land die lekker achterover  leunen in de armen van vadertje staat en in volledige inertie verkeren omdat het nu eenmaal zoveel makkelijker is de staat voor je geluk verantwoordelijk te stellen.

ParticipatiemaatschappijDat terwijl ik zoveel mensen ken die (nog) een eigen bedrijf zouden hebben als ze domweg wat makkelijker krediet van een bank hadden kunnen krijgen.

rutte.wint.verkiezingen.vvd.groot De participatiemaatschappij waar Rutte het over heeft gaat helemaal niet over mensen nieuwe samenwerkingsverbanden aan te laten gaan. Stel je bijvoorbeeld voor dat het groepen mensen daadwerkelijk zou lukken om als collectief  zonnecollectoren op hun daken te installeren en met de opgewekte stroom onafhankelijk te worden van de grote energiemaatschappijen. Dat zouden ze kostte wat kost tegen gaan. Je mag alleen zaken zelf gaan organiseren waar de grote spelers geen brood in zien. Dus je mag de luiers van de kinderen van de buren of je eigen ouders gaan verschonen, maar wordt vooral niet te onafhankelijk en ga niet te ver met als collectief te denken.

Ze zijn er natuurlijk van doordrongen dat hoe goed mensen zich ook organiseren er altijd geld nodig is om die nieuwe samenwerkingsverbanden voor langere perioden te laten werken. Dat geld heeft de overheid niet, dus moet het uit giften komen. Tegenwoordig  komen meeste mensen nauwelijks rond, dus  worden we steeds afhankelijker van giften van de rijken. En dat is macht! Want macht is wat je wilt kopen als je de rest allemaal al hebt.  Macht is te mogen bepalen wat goed voor je medemens is. werkloos578

We waren trouwens al een behoorlijk eind op weg naar een andersoortige participatiesamenleving; sinds het begin van de vorige eeuw zijn burgers steeds mondiger geworden, kwamen op voor hun rechten en dwongen de overheid die rechten wettelijk vast te leggen. Dat werkte goed. Op die manier hebben we o.a. het ziekenfonds, sociale huurwoningen, betaalbaar hoger onderwijs, werkloosheidsuitkeringen en rechtshulp bij elkaar geknokt.

werkloosheid2Er werkten teveel mensen voor de overheid? So what? We werken voor en door elkaar; werk is participatie!  De belasting was hoog? Wat maakt dat uit als je straat schoon, veilig gehouden en verlicht wordt, je huis betaalbaar is en er een vangnet is voor als je ontslagen of ziek wordt? Persoonlijk betaal ik graag belasting zolang dat geld maar gebruikt wordt om mensen aan het werk te houden.  Wie besteedt niet  liever aandacht aan zijn kinderen dan dat je na je werk vrijwillig voor de buurt moet gaan bijbeunen? Jij moet alles maar zelf in je buurt gaan organiseren terwijl je buurman/vrouw werkloos wordt? Een buurman die vroeger de straat schoon maakte, kinderjuf, verpleger of leraar was?

En dacht je nou echt dat dikke nekkers in villawijken zelf luiers van hun demente ouders gaan verschonen? Die huren gewoon een tweede nanny in; ze hadden er al een voor de kinderen. Zo wordt die zogenaamde participatie opgedrongen aan iedereen met een smalle beurs terwijl de graaiers zoals altijd buiten schot blijven. Al met al is het gewoon een ordinaire bezuinigingsmaatregel. En niet de eerste waarbij Neo Liberaal Nederland om het hardste roept dat we deze maatregel over onszelf afgeroepen hebben. We moeten gewoon eens stoppen met oud, ziek, psychisch gestoord of arm te worden. We hebben dat allemaal helemaal zelf in de hand want de onderkant van de samenleving moet en zal solidair met elkaar zijn zodat de rijken zich over hun eigen problemen kunnen bekommeren. Want ze hebben het zwaar hoor; ze moeten tegenwoordig te pas en te onpas uitleggen waarom ze als directeur van een Nutsbedrijf twee maal meer dan de balkenendenorm betaald moeten krijgen. Voor je het weet wordt je op de sociale media nog voor graaier uitgemaakt en kan je vrouw niet meer rustig shoppen zonder door plebs lastig gevallen te worden.

Als ze een participatiemaatschappij willen moeten ze eerst eens zorgen dat het vertrouwen in de politiek weer gaat stijgen en er meer mensen gaan stemmen. Stemmen is de meest voor de hand liggende vorm van participatie in de maatschappij.

Werklozen die verplicht in kassen moeten gaan werken. Ik vind het een moeilijk discussie. Werken voor je geld is beter dan niets doen en een uitkering trekken. Beter voor jou persoonlijk, voor je sociale contacten, voor je voeling met de samenleving, misschien zelfs voor je eergevoel en uiteindelijk toch vooral voor de maatschappij als geheel. Maar toch wringt er iets aan de redenering dat als je geen werk kan vinden, je uiteindelijk verplicht te werk gesteld moet kunnen worden.

Er is niets mis met lager opgeleid werk. Ik heb zelf ook in fabrieken gestaan, op de bloemenveiling gewerkt etc. Ik kan iedereen aanraden eens een tijdje dit soort werk te doen; het laat je inzien wat er allemaal bij komt kijken om de samenleving draaiende te houden. En ik kreeg er een sterk lijf door, en dat is ook geen straf.

De meeste werklozen willen zo snel mogelijk aan de slag. Maar, als ze ergens voor geleerd hebben, willen ze het liefst een baan in hun eigen vakgebied verwerven. Ze hebben niet voor niets veel tijd en (geleend)  geld in hun opleiding gestoken. Moet het nu zo zijn dat als je niet binnen een x aantal jaren/maanden/weken aan de slag komt je dan maar de kassen in moet?

Waarom worden er überhaupt meer mensen in bepaalde vakken opgeleid dan er behoefte aan is? Laat ik dicht bij huis blijven: neem bijvoorbeeld de opleidingen op muziekgebied. Er zijn tegenwoordig niet alleen conservatoria waar mensen op hoog niveau worden opgeleid, je hebt deze opleidingen ook op MBO niveau. Je kan terecht opmerken dat een heleboel  van deze jongelui voor de werkloosheid opgeleid worden. Maar aan de andere kant heeft elk mens ook recht op een verregaande vorm van zelfbeschikking. Niemand wil een maatschappij waar van hogerhand wordt beslist wat jij met je leven moet gaan doen.  Maar geldt dat dan ook niet voor tewerkstelling?

Laten we er eerlijk voor uitkomen, er zijn heel veel mensen die, na een x aantal jaren werkloosheid, zich zodanig aan hun situatie aan hebben weten te passen dat werken niet meer voor ze hoeft.  Mensen die wel werken ontploffen meestal als ze deze redenering horen, denkend aan de torenhoge premies die ze betalen, en roepen dan massaal dat het sociale vangnet niet op deze manier misbruikt mag worden. Maar dat is nu eenmaal wat mensen doen; ze passen zich aan alle omstandigheden aan.

Maar het vangnet is niet alleen ingesteld om mensen voor  armoede te behoeden. Het is ook bedoeld om de onofficiële economie de nek om te draaien. Ik heb het hier over de hun kostje bij elkaar scharrelende armen, die vroeger sloppenwijken bewoonden. Men krijgt tegenwoordig een uitkering omdat je dan niet meer de straat op moet om je levensonderhoud bij elkaar te schrapen. Het zag er namelijk zo slordig uit; zwervende gezinnen die langs de kant van de weg rotzooi aan moesten bieden, kleine klusjes opknapten of anders moesten bedelen en soms ook  stelen om te overleven. Socialisten, maar niet te vergeten ook de Liberalen, hebben daar destijds iets op verzonnen. Ze vonden elkaar in een oplossing die tegelijk armoede moest tegengaan en bedrijven behoedde voor concurrentie van beunhazen.

Waarom doen Polen het werk in de kassen zoveel beter en waarom zijn ze zo gemotiveerd om dat werk te doen? Dat is eenvoudig te verklaren; ze verdienen hier een stuk meer dan ze in hun eigen land kunnen verdienen. Als ik 5000 euro per maand betaald zou krijgen om in de kassen te werken zou ik dat ook fluitend doen. Polen, Hongaren etc. komen hier, net als de eerdere generaties gastarbeiders, om zo veel en hard mogelijk te werken zodat ze geld kunnen sparen en uiteindelijk voor zichzelf kunnen beginnen. Liefst in hun eigen land, want wie wil er nou tussen die sacherijnige ka(a)skoppen leven?

Ik verbaas me er altijd over de manier waarop er ingegrepen wordt wanneer het systeem niet op de manier werkt zoals onze neoliberale broeders het graag zouden zien. Ze vinden het prachtig dat verschillen in de hoogte van lonen door grote bedrijven gebruikt kunnen worden om hun producten in een ander land goedkoop te laten produceren. Maar als dat tegelijk betekent dat ons land mensen van buiten aantrekt die hier meer kunnen verdienen dan thuis, omdat de lonen hier relatief hoger zijn, dan moet dat niet mogen. Stel je voor zeg; dat iedereen een beetje hierheen kwam om geld te sparen om uiteindelijk voor zichzelf beginnen? Dan zijn er straks helemaal geen robots meer die eenvoudig werk voor bijna niets willen doen.

Waarom wordt er niet op een andere manier gezorgd dat werkelozen hun steentje bij kunnen dragen aan de maatschappij? Waarom hebben we er geen geld voor over om mensen een redelijk loon te betalen om bijvoorbeeld sneeuw te ruimen? Het is klotewerk, maar het is tegelijk belangrijk dat het gedaan wordt. Ergo; je moet mensen er zoveel voor betalen dat ze het toch willen gaan doen, ondanks dat het klotewerk is. Ook dat is marktwerking.

Maar zo zit de ideale wereld van de liberaal niet in elkaar. Topmanagers, die niets anders doen dan de hele dag leuke ideetjes te verzinnen om bedrijven met nog minder werknemers te laten draaien, verdienen meer dan ze ooit uit kunnen geven. Als die gasten werkloos raken hoeven ze hun hand niet op te houden. Hun hand is al meer dan gevuld. Dacht je dat iemand als die Erik Staal van Vestia ooit nog een poot gaat uitsteken? Die is op Bonaire lekker aan het rentenieren, terwijl Vestia gedwongen is de huren te verhogen.

Uitvreters zal je altijd houden. Die zitten niet alleen aan de onderkant van de samenleving maar overal. Je moet het die lui niet makkelijk maken, maar dat betekent nog niet dat je hele bevolkingsgroepen maar als werkschuw moet stigmatiseren.

Het is heel makkelijk om vanuit het pluche te redeneren dat mensen moeten werken voor hun geld. Dat klopt namelijk, maar het klopt tegelijk ook niet, want je kan niet zonder meer al het beschikbare werk bij werklozen door de strot duwen. Er zijn werklozen die blij zijn met de kans om in de kassen te werken. Fijn voor ze, geef ze die kans. Maar mensen dwingen tot werken slaat nergens op. Slavernij is geen oplossing, maar een probleem.

%d bloggers liken dit: