Skip navigation

Tag Archives: spotify

Te veel woorden naar je zin? lees de korte versie op Zinesters

Op het moment dat nieuwe technologie geïntroduceerd wordt verkeert de goegemeente enige tijd in een hoera-stemming en worden er allerlei wereldschokkende verwachtingen aan die nieuwe snufjes geplakt. Dat geldt in hoge mate voor de manier waarop we tegenwoordig muziek tot ons nemen. Maar elke innovatie blijkt nadelen in zich te dragen en vaak wegen die zwaarder dan de voordelen, maar ja “elk voordeel heb z’n nadeel.”
Toen de CD werd geïntroduceerd liep men te juichen over hoeveel beter de geluidskwaliteit zou zijn. CD’s klonken op het eerste gehoor inderdaad erg helder, maar al gauw kwamen veel mensen erachter dat ze ook erg koud klonken en belangrijker nog, een bepaalde magie in de muziek vermoordden. Laat nou precies die tape hiss die analoog opgenomen muziek onvermijdelijk meedraagt ervoor zorgen dat je hersenen die informatie zelf vervormen waardoor je geluiden oppikt die er eigenlijk niet zijn. Je hersens maken er je eigen beeld van dat mooier is dan de som van de opgenomen delen.
Ooit betekende hifi alles voor de bulk van muziekliefhebbers. Je investeerde niet alleen in content maar eerst en vooral in hardware; een goede versterker, platenspeler en dito boxen. In contrast daarmee luisteren verschrikkelijk veel mensen nu via de meest crappy speakers in laptops en smartphones naar hun muziek.
Door de CD werd de lengte van een album opgerekt van ongeveer 45 minuten tot maximaal 80 minuten. Dat de kwaliteit van albums geen goed gedaan gezien de overvloed van nummers, outtakes, inferieure versies die sindsdien als bonus op CD werden gekwakt. Een kok serveert naast de maaltijd toch ook geen half mislukte kliekjes als nagerecht?

Tech
Opslag in bulk maakte het gehaaide publishers mogelijk om hun complete catalogus bij winkelketens aan te bieden. Dat is een van de redenen dat je tegenwoordig bijna overal muziek hoort: in elke winkel, etablissement, café, lift, winkelstraat etc. Muziek waar je niet om hebt gevraagd, maar die je door de strot geduwd wordt omdat muziek een soort magische eigenschap zou hebben die je tot kopen aan zou zetten. Misschien klopt dat een heel klein beetje want ik merk bij mezelf dat ik in ieder geval sneller besluit tot een aanschaf als ik naar een bepaald product op zoek ben. Niet omdat ik die gratis aangeboden muziek zo dig, maar omdat ik zo snel mogelijk de desbetreffende winkel wil verlaten voordat een van die moppies zich in mijn hersenschors weet te nestelen en ik een halve dag in mijn kop blijven doordreinen.
Met de introductie van internet werden er allerlei wilde voorspellingen gedaan over hoe deze technologie naar absolute democratie en de val van de grote media-imperia zou leiden. Nou we hebben gezien wat daarvan terecht is gekomen. Muziek is stukken goedkoper geworden maar ten koste van de artiesten en componisten en niet zozeer van de tycoons; die dicteren nog altijd jouw smaak en dat is logisch want zij zijn degenen met de middelen hun over het algemeen smakeloze wanproducten aan jou als consument (braak, braak) op te dringen. En democratie? Als we zo doorgaan is die binnen tien jaar afgeschaft en vervangen door de Technocratie.

technologyMuziek is voor de gemiddelde consument (braak, braak) een stuk minder van betekenis dan het voor oudere generaties ooit was. Tientallen jaren geleden zorgde muziek nog bijna voor revoluties, werden er oorlogen door gestaakt, rassenscheiding en homohaat mee bestreden en was het één van de wapens waarmee de persoonlijke vrijheid, die iedereen nu zo normaal vindt, af werd gedwongen.
Nu staat er een generatie van navelstaarders in de clubs en op de weides; mensen die over het algemeen alleen nog maar met zichzelf bezig zijn en bijna uit gewoonte ‘meer van hetzelfde’ tot zich nemen in de ijdele hoop ooit bevrediging te vinden.
Gelukkig zijn er nog fanaten, maar dat zijn over het algemeen mensen die ook zelf muziek maken. De rest van de mensheid wordt teveel afgeleid door zijn smartphone om nummers meer dan één keer te willen horen en daardoor komen er steeds minder ‘fans’ die helemaal los gaan op een bepaalde band en of stijl, want bijna iedereen is tegenwoordig een alleseter. Daar is op zichzelf natuurlijk niks mis mee, maar men vergeet te kauwen en slikt het klakkeloos door.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dat was ooit wel anders, toen was de passie voor of tegen bepaalde muziekstijlen enorm groot. Je kan je nu niet meer voorstellen dat er zoals in de jaren tachtig een beweging was als ‘Disco Sucks.’ Die beweging bewoog MTV ertoe jarenlang dansmuziek te boycotten. Nu heb je EDM, maar blijkbaar er zijn niet genoeg haters die zich daar in voldoende mate over opwinden om er een contrabeweging voor uit de grond te stampen.
Het is een goed teken dat metal de meest beluisterde stijl op Spotify is, maar ga je als metaalliefhebber vooral niet op de borst slaan; muzikaal klinkt het genre al twintig fucking jaar precies hetzelfde.
Metal is verder de spreekwoordelijke uitzondering die de regel bevestigt. De regel waar ik het in dit verband over heb houdt in dat de meeste muziek die tegenwoordig via, radio, tv en festivals aan je opgedrongen wordt domweg zeggingskracht mist. De grotere artiesten hebben een marketing- en media-divisie achter zich staan die ervoor waakt dat er geen al te polariserende taal wordt geuit, want iedereen moet je muziek ‘wel leuk’ vinden. Stel je voor dat je iets zegt wat tegen de opvattingen van bepaalde mensen indruist. Een John Lennon die verklaart dat “The Beatles bij de jeugd bekender zijn dan Jezus” is een uitspraak die je een hedendaagse artiest nimmer zal horen uiten. Als artiesten worden geïnterviewd, luister je naar door een A&R manager voorgekauwde one liners. In de wereld van de populaire muziek is er geen plaats voor oorlog, vluchtelingen, IS, Grexits, oprukkend Neo-liberalisme etc. De wereld staat in de fik maar we komen niet verder dan ‘ik heb drank en drugs’ mee kwelen. Henry Rollins zei ooit: “Am I in the same ‘genre’ as these guys? FUCK ME!”Die vraag zouden veel tekstschrijvers in de Nederhop zich ook eens moeten stellen.

heavy_metal
Maar natuurlijk zit jij wel in een band die een echte mening verkondigd; probleem is: who’s listening anyway: NO-ONE that’s who!* Momenteel is ‘het publiek’ alleen geïnteresseerd in de mening van airheads als Kim Kardashian want die zijn rich & famous en dat is veel leuker en vergt veel minder van je arme uitgeputte hersentjes dan talented & outspoken.
Muziek is emotie: passie, en het is heel erg om te zeggen, maar de passie lijkt momenteel verder weg dan ooit. Emoties laten zich moeilijk in nullen en enen vangen en oppervlakkigheid is tegenwoordig de norm. Op naar betere tijden: say what you mean and say it mean

* Lydia Lunch- dear whores luister en leer:

Een korte versie van deze column kan je vinden op De Jaap

Het internet is een prachtige uitvinding die alle mensen, of in ieder geval iedereen die niet te arm is om een computer of smartphone te bezitten, in staat stelt zichzelf te uiten via de verspreiding van zijn eigen muziek, films, woorden en kunst.

Daarnaast zorgt het internet ervoor dat je,  ook als je zelf geen van deze kunstvormen gebruikt, je in ieder geval je eigen smaak kan etaleren via sociale netwerken.  Dat is leuk en bijna iedereen doet dat dan ook. Via sites als Facebook worden miljarden stukken muziek, film, boeken en kunst verspreid. Dat gebeurde vroeger ook al, zij het op kleinere schaal, in je vriendenkring. Ik zou nog geen 1% van de boeken die ik heb gelezen in handen hebben gekregen als ik ze niet via vrienden aanbevolen had gekregen. Voor muziek geldt precies hetzelfde en meer; muziek bepaalde in hoge mate mijn identiteit, en dreef me in een vriendenkring die ongeveer dezelfde smaak had. Deze smaak  bepaalde veel; van je kledingstijl tot de manier waarop je dacht. Je hoeft het niet perse eens te zijn met alles wat een bepaalde stijl propageert, maar je komt erdoor in aanraking met een heleboel nieuwe frisse ideeën. En je kan daaruit oppikken wat je bevalt. Dat is vrijheid.

Het is de enige vorm van vrijheid die ons rest in dit consumentenparadijs. Je kan niet echt zelf bepalen hoe je leeft. Als dat zo zou zijn zou ik nu met een groep gelijkgestemde zielen over een steppe aan het trekken zijn, een kudde buffels achterna. Maar bij gebrek aan beter kan ik in ieder geval zelf bepalen wat ik wil zien, horen en dragen.

Aan de andere kant kan het internet ook gebruikt worden om je te controleren. En om ideeën en een levensstijl op te dringen die andere mensen voor jou bepalen. Het kan gebruikt worden om je juist niet in contact te laten komen met nieuwe frisse vormen van zelfexpressie. Het kan ervoor zorgen dat je alleen in contact komt met muffe muziek van Jantje Smit, de films van Walt Disney, de woorden van Heleen van Royen, een kledingstijl die goedgekeurd wordt door de zwartekousenkerk en/of de extreme Islam , de schilderijtjes van Bob Ross, en de politieke zienswijze van religieus rechts.

Het is een bizar idee dat uitgerekend dezelfde muziekindustrie, die ooit verantwoordelijk was voor het propageren van prikkelende nieuwe vrijheden, nu verantwoordelijk is voor het inperken daarvan. Ik snap dat het gratis downloaden van muziek en films een probleem is. Maar als dit probleem wordt aangepakt door alle gratis vormen van verspreiding van muziek en beeld via streaming services te verbieden word binnenkort dus alleen nog materiaal verspreid waar grote media bedrijven geld aan verdienen. Zo word deze hele wereld een muffe, saaie, voorspelbare en dooie zooi. Een marketingmachine waarin keuzevrijheid gereduceerd wordt door ze rigoureus te beperken tot de door de industriële grootmachten goedgekeurde uitingen.

Marktmechanismes als vraag en aanbod kunnen ook tegen het belang deze grootmachten indruisen. Mensen willen gratis in contact komen met nieuwe ideeën; daar is vraag naar. Maar de industrie wil kostte wat kost het aanbod bepalen. Daarin zit de echte macht in deze consumptiemaatschappij. Dat is de ware reden waarom de Stop Online Piracy Act aangenomen wordt. Big business wil niet dat jij in contact komt met nieuwe muziek via Last FM of You Tube. Ze hebben liever dat je naar de radio luistert want Giel Beelen hebben ze in hun zak; die draait alleen muziek die uitgebracht wordt door de majors. Payola via de radio is big business en dat willen ze zo houden.  Het is dan misschien verboden, maar sommige dieren zijn nog altijd vrijer dan anderen.

Het gaat om controle. Er is een revolutie gaande die grote media bedrijven steeds meer buiten spel zet en SOPA is bedoeld daar een einde aan te maken.
SOPA zorgt dat de majors weer alle macht krijgen om jouw muziek, films, boeken, computerprogramma’s en kunst  te promoten en verspreiden. Simpelweg omdat je dan zonder hun hulp niet meer bekend kan worden. Op die manier kunnen ze muziek lekker veilig en kritiekloos houden. Kunnen ze zorgen dat bioscopen niets anders meer programmeren dan de geijkte Hollywood rotzooi. Zorgen ze dat boeken met kritische inhoud niet of minder gelezen worden. Zorgen ze dat computerprogramma’s, die het jou mogelijk maken om jezelf te uiten, of op een of andere manier onder de radar te blijven, niet verspreid kunnen worden. Wordt kunst weer een speeltje voor de rijken en geen bron van mogelijke maatschappij kritiek.

Het is hun bedoeling dat de macht, die nu nog in ieder geval gedeeltelijk gedeeld wordt met de massa, weer helemaal in handen komt van een kleine groep mensen; een kleine elite, met bekrompen ideeën over hou jij je hoort te gedragen en hoe jij hoort te denken. Ze willen geen vrolijke anarchistische maatschappij waar iedereen vrijheid geniet, al propageren ze dat nog zo hard. Liberalisme betekent in hun ogen niet meer dan de vrijheid goederen en media op te dringen, en alle manieren die mensen zoeken om goedkoper of gratis aan spullen of vertier te komen te blokkeren.

You Tube, facebook, Spotify, Last Fm; het is binnenkort allemaal voorbij als we nu onze bek niet opentrekken. Want je kan erop rekenen dat in navolging van de USA ook onze regering  door de lobby van de grote media bedrijven verleid zal worden om gelijksoortige wetten aan te gaan nemen.

Bekijk hier een filmpje waarin Clay Shirky van TED uitlegt waarom SOPA zo gevaarlijk is

The Internet is a beautiful invention that allows all people, (at least those with access to computers and smart phones; everybody except the real poor that is) to express themselves, spreading their own music, films, art and words online. If you’re not making any art yourself you can use the web to expose your own taste in music, films, fashion, politics or whatever by using social networks. That’s fun and almost everybody does it.  Billions of songs, movies, books and works of art are exposed through sites like Facebook every day. It’s not like that didn’t happen in the days before the Internet; it just happens a lot quicker and easier today. I wouldn’t have read more than 1% of the books I love, if friends would not have recommended them. Same goes for music. In this case it means even more, since my taste in music determines large parts of my identity, like my taste in fashion and politics. It also directed me towards a circle of friends that share my tastes and opinions. One doesn’t necessarily need to embrace everything a certain style of music propagates, but it at least exposes a person to new and fresh ideas. And one tends to picks up the things that appeal to you most. That’s freedom. And it’s the only form of freedom we have in this consumer paradise. One can’t really determine the way one lives. If that was the case I’d be a hunter/gatherer instead of a consumer. But at least I’m free to choose what I want to hear, see and wear.

Surprisingly it now becomes obvious the Internet can also be used to control and repress. It can be used to force a lifestyle upon you made up by other less benign beings.  A lifestyle that keeps you away from fresh new ideas and only exposes you to music made by today’s’ hit machines,  Disney movies, the Bible, clothing approved by fundamentalist Christians and/or Muslims, Bob Ross pictures and the political view of the Christian right-wing.

It is kinda bizarre that the same music industry that once propagated new ideas about freedom now wants to stop that same freedom in its tracks. It’s understandable that illegal downloading of music and movies is a problem, but confronting this problem by barring all forms of free exposure results in an Internet that exposes music, movies and in the end also ideas sold and approved only by big business. That way the Internet turns into a stale, boring, predictable and ultimately dead community; nothing more than a marketing tool that reduces your freedom instead of enhancing it.

Market mechanisms like supply and demand can actually go against the interests of big business. People want to taste new ideas, music, movies etc. for free. There’s a big demand for that. But the industry wants to regulate the supply. This form of regulation is where the real power lies. That is the real reason S.O.P.A. almost got passed. The Majors don’t like it when you’re exposed to music  they don’t promote themselves by finding it in you tube, Last FM, Spotify or Facebook. They want you to listen to the radio instead because they got the DJ’s in their pocket; D.J’s only play music produced by the majors. Payola may be outlawed but some animals are still more free than others.

It’s control that counts. There’s a revolution going on that strips big business of its power and S.O.P.A. was mend to stop all that. S.O.P.A. helps them regain the power to promote your music, movies, books clothing and art exclusively.  No exposure unless you’re promoted by a big media company. This allows big business to keep music nice and uncritical, keeps the same Hollywood crap rotating in cinemas, makes sure books with critical content are not read, bans computer programs that allow you to express yourself, or hide under the radar if necessary, and again makes art a plaything for the rich and powerful.

The rich want the power back they lost to the masses. They want a small elite with narrow-minded ideas to decide how you should behave and think. They don’t want any form of real freedom rampant on the Internet or anywhere else. Regardless of how much they love to use the word freedom in their own propaganda. In their eyes Liberalism is nothing more than the liberty to impose the goods they produced and to block ways to obtain free stuff.

You Tube, Facebook, Spotify, Last Fm; all these networks will be over if we don’t raise our voices now! We can’t afford to wait since it’s just a matter of time before governments around the globe will succumb to the lobby of big business and pass acts like S.O.P.A. in your respective countries.

Listen to Clay Shirky on TED explaining the real purpose of SOPA and PIPA here

%d bloggers liken dit: