Navigatie overslaan

Tag Archives: verslaving

Het verkeer in deze stad is en blijft mijn grootste ergernis. Ik woon ingeklemd tussen de opweg naar de ringweg en een van de meest gebruikte toegangswegen naar de stad. Het begin van wat iets verderop het tunneltraject wordt genoemd en uitkomt op de straat waar, op Peking na, de hoogste concentratie fijnstof hangt; de ’s Gravendijkwal. Het begin van de ellende zeg maar.

Dagelijks sta ik kostbare tijd te verdoen terwijl ik naar voortrazend verkeer staar. De Statenweg ligt binnen de stadsgrenzen en daarom mag er officieel maar 50 km per uur gereden worden maar deze weg heeft geen zijwegen dus op het traject tussen de Stadshoudersweg en de Bentincklaan, waar er stoplichten staan, is het een racebaan. Af en toe wordt er voor de vorm een tijdelijke flitspaal verdekt opgesteld. Altijd op precies dezelfde plek. Op zo’n dag wordt er een aanval op het begrotingstekort van de gemeente gedaan. Het helpt verder niks.

Wat me het meest opvalt is dat het tegenwoordig bijna de hele dag door druk is op de weg. Vroeger, en dan heb ik het over een jaar of 20 jaar geleden,was er een verkeerspiek in de ochtend en avondspits op doordeweekse dagen. Nu is er elke dag van de week een spitsuur. Ook in het weekend wanneer het koopvolk zich ’s avonds uit de stad spoed, met de wagen volgeladen. En doordeweeks is het de hele dag bijna net zo druk als het 20 jaar geleden in de spits was.

bumpWaar komt al dat blik toch vandaan, waarom worden auto’s gemiddeld steeds groter en zwaarder (“ik heb die SUV gewoon nodig, want ik moet elke zaterdag mijn zoontje van voetbal en mijn dochter van balletles ophalen en daarna voor de hele week boodschappen doen”) en bovenal: wat is er nou zo lollig aan autorijden? De koppen van de bestuurders staan stuk voor stuk op onweer terwijl ze me voorbij rijden; niemand lacht achter het stuur, iedereen die auto rijd is blijkbaar tyfus sacherijnig. Geen wonder, je kan bijna nergens meer ongegeneerd lekker planken en in de stad staat er om de 300 meter een stoplicht die je door de drukte 3 maal op groen ziet springen voordat je er zelf voorbij bent. “Zo’n wagentje is toch zo fijn om te hebben en lekker handig.” Ja, als je op het platteland woont misschien, maar in de stad versla ik je op mijn fiets altijd, want ik zit al uitgebreid aan de latte of het bier (wat jij niet mag drinken omdat je nog moet rijden) terwijl jij in het verkeer vast staat en daarna nog een half uur extra kwijt bent aan het vinden van een parkeerplaats. Een parkeerplaats die overigens ook nog een aanslag op je portemonnee pleegt van een eurootje of zes per uur; meer dan de gemiddelde Oost Europeaan per uur in de kassen verdient.

bikes-and-carsDecennialang heeft Rotterdam “de autovriendelijke stad” gepromoot, met als resultaat een onleefbare kluwen van verkeer, de slechtste lucht van West Europa en een levensverwachting die drie jaar lager ligt dan die in de rest van het land. Wordt t niet eens tijd om die benzinejunkies uit de stad te gaan weren? Waarom bouwen ze bij de ringweg niet een aantal enorme, ondergrondse parkeergarages zodat dat blik de stad niet meer in hoeft? Waarom wordt het openbaarvervoer niet drastisch verbeterd (vanaf METRO station Blijdorp rijdt slechts om de 20 minuten een Metro; mensen uit Londen, Parijs of Berlijn komen niet meer bij als ze dat horen) en waarom wordt het niet duurder maar juist goedkoper (of liever nog gratis)gemaakt? Wordt t ook niet eens tijd om het thuiswerken wat massaler in te voeren? Kunnen we al die yuppen die nu elke dag vanuit Amsterdam naar hun werk in Rotterdam tuffen niet eens gewoon gaan dwingen om die leegstaande kutflats die we hier voor ze gebouwd hebben ook daadwerkelijk te betrekken? Geef ons ruimte en geef ons lucht!!

Advertenties

zombieHet overvloedige gebruik van smartphones bij concerten wordt opeens een hot topic. Ian Mc Kaye (Dischord records, Minor Threat, Fugazi)  plaatste daar van de week in een interview wat verstandige commentaren over.

Mensen die tijdens concerten staan te texten zijn inderdaad strontvervelend, maar het voordeel van al die mobieltjes in de zaal is dat er altijd foto’s, video’s en commentaren op optredens op de sociale media verschijnen. Ik ben vroeger bij heel wat optredens geweest waar domweg geen camera’s aanwezig waren en ik het alleen met mijn herinneringen moet doen.

Nu heeft dat ook weer voordelen want je hersens trainen door dingen te moeten onthouden dreigt een vergeten kunst te worden. Een willekeurig persoon die zijn (digitale) agenda verliest, wiens harde schijf crashed of wiens mobiel gestolen wordt verwordt tot een zielig hoopje ellende. Zelfs als je alle echt belangrijke shit in een cloud hebt opgeslagen duurt het minimaal een dag voor je technologisch weer mee telt. Een dag die de meeste mensen als een hel zullen ervaren. Die dag loop je als een zombie: ‘brains, brains’ mompelend…

Mij valt steeds meer op dat smartphones de live interactie tussen vrienden, kennissen en vooral geliefden nogal in de weg staan. Je bent nooit meer alleen met iemand. Je deelt de persoon in kwestie altijd en overal met zijn/haar sociale netwerk. Een zakelijk gesprek verloopt moeizaam als  constant telefoontjes of andere berichten de conversatie onderbreken; ‘ Waar waren we ook alweer’ nadat jij met veel moeite een goed voorbereide pitch op iemand los liet.

Maar vooral tijdens een date zijn die foons dodelijk. Het komt maar zelden voor dat de dame in kwestie de beleefdheid opbrengt om haar mobiel uit te schakelen. Ik doe dat echt altijd want ik haat het om gebeld te worden op het moment dat ik iemand diep in de ogen aan het kijken ben.

Het komt voor dat een of meerdere vriendinnen van je date bijna live op de hoogte gehouden willen worden van de vorderingen. Dan wordt je plotsklaps omhelst met als enig doel dat er een foto van gemaakt moet worden die op facebook geplaatst moet worden omdat er vriendinnen zijn die willen weten hoe je eruit ziet. En daarna moet elke like bekeken worden en elk commentaar beantwoord.  En puntje bij paaltje gaat zo’n dame later ook nog pagina’s vol klachten over je te plaatsen omdat je er zomaar opeens vandoor was gegaan.

Soms ontmoet je echt extreme foon verslaafden die werkelijk medelijden oproepen. Bekend voorbeeld is het meisje dat in de trein tegenover me zat te bellen. Bijna de hele reis was ze aan het kwekken. Dat is bij mij sowieso vragen om achtereenvolgens gefronste wenkbrauwen, boze blikken en uiteindelijk een grove verbale vernedering, maar goed. Deze deerne hing bij aankomst op het eindpunt van de trein op met de woorden ‘ ik zie je al op het perron staan’. Why the hell moet je zo nodig met iemand bellen die je zo dadelijk gaat ontmoeten? Maar het werd nog erger; ze liep de trein uit haar vriendin tegemoet. De vriendinnen omhelsden elkaar om vervolgens binnen dezelfde seconde beiden per mobiel in gesprek te raken met iemand anders. attention

Ik kom te vaak mensen tegen die een aandachtsspanne van een papegaai aan de speed hebben. Die constant afgeleid worden door het volgende piepje of trillinkje van hun digitale meester. Die geen film van twee uur meer uit kunnen zitten, geen boeken meer kunnen/willen lezen, die zich niet eens door een stripverhaal kunnen worstelen, die onderweg naar de koelkast vergeten wat ze ook alweer gingen pakken. En maar gelukzalig lachen als ze hun smartphone weer gaat trillen. Groepjes tieners die niet onder elkaar praten, lachen en gillen zoals tieners horen te doen maar die allemaal in diepe stilte geconcentreerd naar een schermpje van zes bij zes centimeter staren en hooguit af en toe grinniken om een commentaar dat ze op FB lezen.

Schiet voor de grap een willekeurig persoon op straat eens aan terwijl hij/zij totaal gehypnotiseerd met zijn/haar smartphone bezig is; de blik die je dan van ze krijgt komt rechtstreeks uit The Walking Dead. Als ze al uit hun lethargie gewekt worden. Hun wereld vergaat bij de eerste de beste stroomstoring die langer duurt dan dat de batterij van hun foon mee gaat. Op dat moment breekt de zombificatie dus definitief door.

Ze mogen straks 10 kilometer per uur harder op de snelwegen. Dat zal het gevoel van de autobestuurders zoveel goed doen dat de economie er vanzelf weer door aan zal gaan trekken. De economie is ook vooral op ‘gevoel’ gestoeld. Alleen is dat momenteel vooral een gevoel van onbehagen. Dat je daar tegenover een fijn gevoel denkt op te moeten wekken door je stemvee blij te maken met een paar honderd dode, want aangereden, mussen en andere verkeersslachtoffers, dat kan niet anders dan door de zoveelste liberale muts bedachte onzin zijn. Stemvee waarvan na de nodige onderzoeken is gebleken dat die het liefst met de gaspedaal zover mogelijk ingedrukt over vier, of liever nog zesbaans, wegen cruisen.

Kan iemand mij uitleggen waarom auto’s nog altijd standaard worden gebouwd met een motor die veel harder kan dan de maximum toegelaten snelheid?  Het is als mensen een geweer geven en daarbij uit te leggen dat ze er alles mee mogen doen behalve de trekker overhalen.

Kan iemand mij uitleggen waarom een auto standaard met een claxon wordt uitgerust die, zodra je er daadwerkelijk mee gaat toeteren,  je een boete van 180 euro oplevert?

Kan iemand me uitleggen wat er zo leuk is aan die cocon van een cabine waar Giel Beelen, of all people, het hoogste woord voert? Waarom worden jullie niet, net zoals ik, strontzenuwachtig van die man?

Waarom klinkt muziek uit je autoradio van 200 euro lekkerder dan over je 2000 euro kostende stereo installatie?

Waarom smaken die rubberen broodjes uit tankstations jullie zo goed? Waar komt dat gevoel van vrijheid vandaan als je dagelijks dezelfde tien tot 50 kilometer asfalt ziet? Ha, een file; gezellig!!

Natuurlijk is het openbaar vervoer ook niet alles. Tijdens de spits in een overvolle veewagen gepropt worden is geen leuke sport. En aangezien een paar herfstblaadjes al voldoen om gansch het raderwerk plat te leggen is het openbaar vervoer ook niet altijd even betrouwbaar.

Maar waarom er niet veel meer gedaan wordt met het concept van thuiswerken is me een raadsel. Ze zeggen dat het rond de koffiemachine hangen tot de mooiste ideeën bij werknemers leid. Maar ik krijg de zelf mooiste ideetjes altijd thuis. Je baas wil natuurlijk het liefst iedereen de hele dag op de vingers kijken, om te zien of men wel productief bezig is. Logisch dat er niet thuis gewerkt wordt; hoe moet dat arme middenkader anders zijn tijd door gaan brengen? Die worden volledig overbodig.

De auto is een hopeloos inefficiënte manier van vervoer die al 30 jaar geleden was afgeschaft als dat ‘gevoel’ van zo hard mogelijk over het, intussen bijna compleet geasfalteerde, landschap scheuren niet zo lekker was geweest. Verslavingen zijn slecht en moeten met hand en tand bestreden worden. Maar benzine snuiven is vooral goed voor de economie en je doet er toch niemand kwaad mee? Ja, op die  paar honderd sukkels na die jaarlijks niet uitkijken met oversteken. En niet te vergeten die paar duizend vroegtijdig aan longemfyseem bezwijkende fijnstofinhaleerders die niet de sjoege hebben wat verder van de feestelijk verlichte achtbaan des doods te gaan wonen.

De auto is toch de drol van de samenleving aan het worden? Ik heb een Kadett en ik ben aan het sparen voor een krentenbol. (Neerlands hoop in bange dagen 1978!)

%d bloggers liken dit: