Navigatie overslaan

Tag Archives: watt

Het advies dat RRKC heeft uitgebracht is inderdaad niet mals voor de Rotterdamse popcultuur. Alle podia, behalve Ro-Town natuurlijk, moeten zwaar bezuinigen. Ik vind het ronduit bizar dat een initiatief als Heidegger, dat met een zesde van het budget dat Watt kreeg een zaal waar de helft van de bezoekers van Watt in past had kunnen neerzetten, wordt afgeserveerd. Heidegger was op zich een mooi plan. Met een beetje hulp van organisaties al de Popunie en de SBAW had het daar zakelijk ook een stuk beter kunnen gaan. Maar de gemeente kan en wil zich tegenwoordig alleen op de risico’s focussen. Ze zijn gewoon doodsbang voor een nieuw debacle en gooien uit voorzorg maar de handdoek in de ring.

Ik vind het ook bizar dat nieuwe, goedlopende, initiatieven als Bird gewoon genegeerd worden. Het is ook ronduit belachelijk dat de stekker uit een zaal als Grounds, waar al zoveel in geïnvesteerd is, wordt getrokken.

Er zijn twee stromingen in ambtelijk Rotterdam wat betreft het cultuurbeleid. Eerst was er een periode waarin de regenteske stroming, die vooral door de PvdA werd aangehangen, opgang vond. Subsidies kwamen alleen terecht bij organisaties die ‘betrouwbaar’ overkwamen. Betrouwbaar ben je overigens niet automatisch als je een doortimmerd businessplan weet te overleggen. Nee, in deze periode was het vooral belangrijk dat ze je op het stadhuis al kenden en je een mooie staat van dienst had. Je kan ook plat stellen dat je gewoon goede vriendjes met de ambtenarij moest zijn. Resultaat; patjepeeërs die elkaar de hand boven het hoofd hielden en vooral bezig waren om zichzelf te verrijken terwijl ze de stad met cultuur verrijkten. De gemeente heeft te vaak op het verkeerde paard gewed. Op zo’n manier wordt cultuur natuurlijk een dure grap.

Wil je voorbeelden:

Laten we beginnen met de, al in eerdere columns door mij aangehaalde, zaak van Fons Burger.  Nadat die het pand van de Arena op de West Kruiskade voor het symbolische bedrag van 1 gulden van de gemeente kocht, richtte onze Fons Nighttown op, om het pand later voor een paar miljoen weer aan de gemeente terug te verkopen.

De eerste directeur van Waterfront verdween naar de Antillen met medeneming van een paar ton, nadat een regelrechte opstand onder het personeel hem dwong te vertrekken. Hij probeerde daarna de schuld af te schuiven op een paar personeelsleden en vrijwilligers. En dat was hem nog bijna gelukt ook.

Nighttown droeg geen pensioenpremies af en dat geld verdween waarschijnlijk ook in iemand zijn zak. Resultaat; podium failliet verklaard.

Nadat Watt en Waterfront gefuseerd waren verdween er minimaal één keer een bedrag van 15.000 euro uit de kluis. De directie stelde niet eens een onderzoek in. Het is dus niet moeilijk te raden waar de schuldigen zich bevonden. Er gaan al langer geruchten dat de verbouwing, die nodig was om de geluidshinder tegen te gaan, niet de echte (of enige) reden was dat Watt failliet ging.

De Nieuwe Oogst kreeg het voor elkaar in het eerste half jaar van zijn bestaan zes ton verlies te lijden. Misschien is het raadzaam eens uit te laten zoeken hoe ze dat nou in godsnaam voor elkaar hebben gekregen en of er geen geld weggelekt is.

Als de zaken niet gaan zoals je graag zou willen moet je doorpakken en de problemen aanpakken. Dat doet de gemeente niet; die trekt zich liever terug met als smoes dat ze zich niet met interne problematiek van zelfstandige stichtingen mag bemoeien. Maar die stichtingen zijn 100% afhankelijk van subsidie; waarom mag de gemeente dan niet op zijn minst van ze eisen dat er een goed bestuur en een goede, niet corrupte, directie aangesteld wordt?

Nu was niet alles altijd kommer en kwel, want het ging (en gaat) al  een hele tijd goed met bepaalde podia: De Baroeg doet het al jaren goed. Dat komt m.i. vooral omdat die tent zich altijd duidelijk geprofileerd heeft als podium voor metal en later ook punk. Daar trek je een hondstrouw publiek mee dat altijd blijft komen.

De Vlerk heeft ondanks de vele (gedwongen) verhuizingen destijds een heel mooie naam voor zichzelf opgebouwd. Het was klein maar fijn. Totdat er een ambtenaar van dKC afscheid ging nemen en als afscheidscadeau Waterfront cadeau deed aan de stad. Dat ging na een turbulente start nog best een hele tijd goed, maar net niet goed genoeg. Er moest steeds teveel geld bij naar de zin van de gemeente. Daarna drukte Tricky Dickie een fusie met Watt erdoor en verdwenen uiteindelijk beide podia.

Maar daarvoor heeft Nighttown het ook lange tijd goed gedaan tot die affaire met die premie afdracht..

Al met al heeft de gemeente met bovengenoemde zaken genoeg aanleiding (en excuses) gevonden om een geheel andere, nieuwe wind te laten waaien. De VVD heeft de cultuur nu onder zijn hoede genomen. Nu worden alleen de winnaars (de A-merken) nog ondersteund. Dat zijn natuurlijk tegelijk ook de instellingen waar VVD bestuurders hun vriendjes hebben zitten. (Ga je mee naar de öpera, kerel?) En verder houdt het in dat de markt het werk moet doen, zoals altijd bij de liberalen. Helaas kijken private investeerders na het Watt debacle wel link uit voordat ze een poppodium gaan openen. Iets anders dan de zoveelste supercommerciële dancetent zit er mooi niet in.

Maar als het niet rechtsom kan, dan kunnen ze er ook een andere draai aan geven. Want we kunnen toch ook gewoon de hele sector de nek omdraaien? Er zijn geruchten dat er plannen zijn om de cultuur van Rotterdam en Den Haag te laten fuseren. Rotterdam krijgt dan de grote festivals en eendaagse evenementen en Den Haag de popcultuur. In de Hofstad staat al een grote poptempel die niet genoeg publiek trekt (Het Paard van Troje) en er is al een leuk circuit van kleinere tenten en muziekcafés. Daarbij is er ook een metroverbinding tussen de twee steden aangelegd waar ’s avonds en in het weekend te weinig gebruik van wordt gemaakt. Klinkt belachelijk hè? Maar het klinkt ook als de gedachtegang die van ambtenaren, en ook zeker van VVD bestuurders, kan komen.

Er lopen intussen plenty mensen rond met goede ideeën over hoe het wel kan. Maar die hebben (meestal) én geen geld én geen vriendjes op het stadhuis zitten.

En last but not least is het ook ronduit raar dat organisaties als de Popunie en SBAW opgedoekt zouden worden terwijl het juist deze instellingen zijn die mensen met goede ideeën, maar zonder geld, op weg kunnen helpen om iets goeds voor de popcultuur te verwezenlijken.

P.s. maar vergeet niet dat het hier om een advies gaat: de gemeente kan dit ook nog naast zich neerleggen. Ik wens, een beetje tegen beter weten in, wethoudster Laan veel wijsheid toe..

Lees hier hoe het afliep met het advies van de RRKC

Oudere columns over het Rotterdamse popbeleid:

Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk?

Hieronder de speech waarvan ik morgen bij de Manifestatie een gedeelte zal voordragen bij de manifestatie “Rotterdam verdient ruimte voor popmuziek”  vanaf 12 uur voor het Rotterdamse stadhuis op de Coolsingel.

Gebrek aan visie.

Een paar weken geleden hoorde ik over een schrijven van de Rotterdamse kunstkring waarin geklaagd werd over het culturele klimaat in deze stad. Over hoe moeilijk het was om een goede voedingsbodem voor de kunsten in deze stad te creëren. Deze brief of circulaire was geschreven in 1896!

Op zo’n moment zinkt de moed wel even in je schoenen want we worstelen in deze stad dus al meer dan honderd jaar later nog altijd met hetzelfde probleem.

De kern van het probleem waar deze stad mee worstelt, is wat mij betreft kort en simpel; een gebrek aan visie bij het gemeentebestuur.

A-merken

We hebben een VVD wethoudster van cultuur gekregen. In het verkiezingsprogramma van de VVD stond: De VVD gaat voor de A-merken in de cultuur.

Wat bedoelen ze daar mee? Dat instanties die het al goed doen op steun mogen blijven rekenen en dat de rest in zijn sop gaar mag gaan koken?

En aangezien geen van de A-merken die de VVD noemde, op North Sea Jazz na, iets met popmuziek te maken heeft lijkt het gemeentelijk beleid wat popmuziek betreft zo ongeveer neer te komen op een sterfhuisconstructie.

Rotterdam heeft een gemeenteraad die zwaar inzet op grote, vaak eendaagse, evenementen die publiek vanuit het hele land naar de stad moet lokken. Leuk…. Geeft dat publiek evenveel geld uit als het publiek dat podia zoals Watt bezocht? Ik betwijfel het… Vat dat dagjespubliek dan het idee op om in deze stad te komen wonen? Natuurlijk niet; die krijgen eerder de indruk dat Rotterdam groot en leeg is en zich alleen op de uitzonderlijke dagen van de Bavaria City Race of het zomercarnaval met mensen vult. Daar ga je toch niet wonen? Er is verder geen reet te doen op wat plat vermaak hier aan de overkant na (het stadhuisplein met kroegen en danstenten waar vooral jongeren uit Zeeland uit gaan.)

Als dit de visie van de gemeente is, is het een teleurstellende, gemakzuchtige en kortzichtige visie.

Rotterdam is de stad met de jongste bevolking van Nederland maar wij hebben niet eens een middelgroot poppodium?

En zelfs Ro-Town staat niet vermeld bij de A-merken waar de wethoudster op in zet?

Hoger opgeleiden

Rotterdam wil tegelijk wél graag hoger opgeleide mensen aan deze stad binden. Er worden door HBO en universitaire opleidingen een heleboel jongeren naar deze stad gelokt en Rotterdam heeft in de loop der jaren ook een groot aanbod van muziekopleidingen op bijna alle denkbare niveaus gekregen. Da’s mooi.

Maar de studenten die hier komen wonen verdwijnen na afloop van hun studie bijna allemaal naar andere steden. Waarom? Omdat ze daar wél werk in de cultuur kunnen vinden of simpelweg omdat ze zich liever in een stad vestigen waar wél elk weekend op cultureel gebied iets van hun gading gebeurd.

Je hoort de eeuwige mantra dat cultuur alleen geld kost en geen geld opbrengt. Dat is onzin. Cultuur is een reden je in een stad te vestigen of als je er geboren bent te blijven en in je stad je geld uit te geven. Zo simpel is het. Cultuur is waardevol en als je cultuur met een goede visie in de stad neerzet, levert het meer op dan het kost. Wees er dus trots op en geef de ruimte aan wat deze stad aan talent herbergt.

Muffe Eenheidsworst

Als cultuur niet vanaf de onderkant van de markt gevoed wordt met nieuwe impulsen vervalt het in muffe eenheidsworst. Je als gemeente exclusief richten op gevestigde cultuurinstanties is een doodlopende weg.  De gemeente heeft de taak om te zorgen dat er een vruchtbare bodem in de stad blijft liggen waarin nieuwe initiatieven van vooral jonge mensen de kans krijgen. Want anders trekken deze jongeren domweg weg naar andere steden waar ze een dergelijke voedingsbodem wél vinden. Je wilt niet weten hoeveel vrienden en kennissen van mij in de loop der jaren naar 020, Berlijn of zelfs Den Haag zijn vertrokken omdat ze het hier niet meer zagen zitten. Een braindrain in plaats van een braingain.

Particulier Initiatief

De gemeente roept dat ze graag particulier initiatief in de popsector wil stimuleren.

Maar affaires als het debacle van WATT schrikt potentiële investeerders in de cultuur natuurlijk wel af. En dan doen ze er óók nog een schepje bovenop door het stuk subsidie dat voor Watt bedoeld was en waarvan de Gemeente beloofd had het over de popsector uit te smeren rucksichtlos weg te bezuinigen. (Het gaat hier om het bedrag van 4 miljoen euro dat van de Watt subsidie overbleef na aftrek van een garantiesom die de gemeente moet gebruiken om schadevergoedingen te kunnen betalen na eventuele verloren rechtszaken aangespannen door de ex-investeerders van Watt)

De gemeente Rotterdam komt hier niet bepaald betrouwbaar over. Maar een cultureel-ondernemer heeft een betrouwbare gemeente als partner wél nodig. Want zelfs iemand die geen cent subsidie nodig heeft moet nog altijd op de gemeente kunnen vertrouwen. De gemeente is niet alleen verantwoordelijk voor de infrastructuur van de stad maar verstrekt bijvoorbeeld ook de vergunningen.

Er werd begin dit jaar een podium genaamd Heidegger opgericht. Een podium dat met minimale middelen en zonder subsidie is begonnen. Gek genoeg ziet de gemeente dat podium gewoon niet staan. Die tent krijgt helemaal geen subsidie voor de programmering en dreigt daardoor de zoveelste verhuurschuur te worden. Simpelweg omdat ze geen keuze hebben. Een nieuw podium moet door een begin periode heen; dat moet groeien. Budget voor programmering komt niet uit de lucht vallen.

Hoe kan dit nou? De sector geeft gehoor aan een oproep van de gemeente maar vervolgens doet de gemeente alsof haar neus bloedt.

Kleinschaligheid

Ik wil hier ook een pleidooi houden voor kleinschaligheid. Voor mij hoeft er geen nieuwbouw kolos neergezet te worden die als poppodium dienst moet gaan doen. Wat mij betreft hoeft er geen podium ter grote van een Heineken Music Hall in deze stad te komen. We hebben Ahoy al, laten ze dat podium wat vaker gebruiken voor mainstream-events. Grote acts die alleen in stadions optreden zijn daarnaast een uitstervende soort en zullen worden vervangen door acts die hooguit duizend man op de been brengen. Niks mis mee, zorg als gemeente dat je op die trend vooruit gaat lopen, dan wordt Rotterdam de hipste, in plaats van de meest suffe stad, van Nederland.

Ik droom al jaren van een stad waar je als muziekfreak op de bonnefooi uit kan gaan. Een stad met een keten van zaaltjes waar elk weekend van alles gebeurd. Een uitgaansgebied waar zalen op loopafstand van elkaar liggen en niet zoals het nu is. Als ik in Grounds zit is de dichtstbijzijnde tent de Machinist, dat is nog net te belopen, maar als ik het programma daar niet leuk vind moet ik verder naar Ro-Town. Net iets te ver weg om lopend te kunnen doen en ik wil wel lopen want ik ben een beetje aangeschoten. Vanuit Ro-Town kan ik naar De Unie, Exit en binnenkort naar Worm. Kijk dat gedeelte van de stad begint ergens op te lijken. Vanaf Worm is het daarna dan weer nét iets te ver lopen naar Heidegger.

Persoonlijk zou ik het dus het beste idee vinden om in het gebied rond de Nieuwe Binnenweg en Witte de Withstraat een echt uitgaanscentrum te hebben met  muziekkroegen, en podia van verschillende grote.

Dat hoeft de gemeente niet veel te kosten en particuliere investeerders kunnen participeren zonder dat ze meteen miljoenen uit de buidel moeten trekken.

Kijk dit is een visie; nu de gemeente nog…

Gebrek aan bestuurlijke kracht

Wat ik echt frappant vind is dat er nu al drie wethouders van cultuur op rij zijn aangesteld die zelf absoluut geen ervaring of zelfs maar voeling met deze sector hebben. Stel je voor dat de gemeenteraad voor de post van wethouder haven/economie iemand aan zouden stellen die niets van economie af weet. Dat het bij de post van cultuur steeds wél gebeurd is een bewijs dat deze stad weinig belang aan zijn cultuurklimaat hecht. Ik heb ooit in een oude column geschreven dat  “er in deze stad gewerrekt mot worden en voor de rest moet iedereen gewoon z’n muil houden. Het moet vooral geen vrolijke boel worden want als we hier iets te hard op de vloer stampen ontploft de Botlek straks nog… “

De huidige wethoudster van cultuur; mevrouw Laan maakt het wel extra bont door de plannen voor een nieuw poppodium gewoonweg voor zich uit te schuiven en wel zover dat besluitvorming pas plaats zal vinden ná haar ambtsperiode. De gemakkelijkste manier om te besturen is om niet te besturen.

Dat haar twee voorgangers op deze kwestie behoorlijk hard op hun bek zijn gegaan is natuurlijk beangstigend voor deze bestuurster, maar het heeft ex wethouder van cultuur Grashof ook niet weerhouden van een mooie doorstart in de tweede kamer. Dus wederom zou ik zeggen ‘show some guts’, durf eens wat en laat die stad niet in de versukkeling raken.

Meer van mijn columns over het uitgaansleven in Rotterdam:

Halve Zoolstra 2 (over waarom het zo moeilijk is om een poppodium zonder subsidie te exploiteren)

Watt verdient Rotterdam nu eigenlijk? (pleidooi voor kleinschaligheid)

Wat zou ik doen als ik wethouder van cultuur was?

Interview met Echo

Ik weer met mijn grote bek.... (Echo 3-8 2011)

Rotterdam staat op een kruispunt; de stad kan kiezen tussen het krampachtig mee proberen te doen met de, nu toch wel bewezen, onzinnige schaalvergroting in de popmuziek of in één klap een voorsprong van tientallen jaren nemen door verschillende kleinere podia op te richten. Kleine(re) podia dus, en geen nieuw groot podium dat volgens mij gedoemd is te mislukken.
Ik verwacht dat alle grote Nederlandse steden de komende jaren blijven zuchten onder exploitatietekorten van de nieuw gebouwde Megazalen. Rotterdam heeft nu de kans een (nieuw) soortgelijk debacle te voorkomen en de stad te worden die voorloopt op een verwachte onomkeerbare beweging; de aandacht van het publiek voor muziek en de bands die de muziek maken zal groot blijven maar deze gaat steeds verder versnipperen. Deze trend is al overal op het Internet zichtbaar en wordt veelvuldig in blogs, gemaakt door mensen uit de muziek industrie, voorspelt en beschreven.

Het is overduidelijk dat het aanbod van bands die genoeg publiek trekken om een zaal van 1000-1500 man te vullen tanende is.
De echt grote bands spelen alleen nog op megafestivals of in stadions en verder zijn er duizenden bands die muzikaal erg goed zijn maar hooguit een zaal ter grote 250-800 man uitverkopen. Dit is geen Rotterdams, geen Nederlands, maar een mondiaal probleem. Het midden segment in de wereld van tourende bands die zalen zoals Watt had (1500 man) is aan het wegvallen en dat is een trend die nog verder door zal zetten.

Maar Watt was nog maar net verdwenen of er verscheen een motie van de PvdA voor de oprichting van een soortgelijk poppodium. Er is niets geleerd; de tekenen aan de wand worden zoals zo vaak genegeerd. Rotterdam heeft nieuwe poppodia nodig die het gat van Watt opvullen, maar naar mijn mening niet het gat dat achtergelaten is door de grote zaal, maar juist het gat van de kleine zaal en de Basement. De echt aansprekende concerten die destijds in de grote zaal van Watt georganiseerd zijn kan je op de vingers van één handen tellen: The Stooges, Morrissey, Public Enemy en George Clinton (allemaal ouwe meuk met verder alle respect aan de Igster en Homorrissey, hoor) En verder nog Franz Ferdinand en The Eagles of Death Metal. Hoe ik ook mijn best doe, meer optredens in Watt waar mensen over napraatten herinner ik me niet. Er stonden elke week wel rijen mensen voor Watt, maar meestal niet om concerten te bezoeken want die kwamen voor de dance programmering. Maar er is geen gebrek aan dance in de stad en die mensen stonden er vooral omdat Watt goedkoper was dan de commerciële clubs en misschien omdat het er iets meer relaxed aan toe ging.
Zet wat mij betreft daarom niet in op een groot podium zoals Watt was maar zoek het in een of meer zalen voor 250 tot hooguit 800 man. Stel je het gebied voor in het centrum tussen de Binnenweg, Witte de Withstraat, Mauritsweg en straat en de Kruiskade en kijk eens goed wat er nu al aan potentieel goede clubs zit of komt; Ro-town, Exit, de Unie en binnenkort ook Worm. Concentreer je daar op en kijk of er in deze straten nog plekken te vinden zijn voor nieuwe clubs. Dan krijgt Rotterdam een uitgaanscentrum dat de potentie heeft uit te groeien tot een nationale en misschien wel wereldwijd bekende hotspot. Een uitgaansgebied waar het publiek van club naar club kan trekken op zoek naar het aanbod wat het best past bij hun smaak of waar ze die avond toevallig zin in hebben. Rotterdam moet clubs willen hebben waar elke avond rijen mensen voor de deur staan. Waar je vroeg aanwezig moet zijn omdat je anders kans hebt dat je er niet meer in komt. Er is niets mis met exclusieve optredens op kleinere locaties. Neem een voorbeeld aan Londen. Daar zijn honderden clubs met een capaciteit die in verhouding niet veel groter zijn dan die van Ro-town en het publiek staat te dringen om daar naar binnen te mogen. Ze komen om bands te zien waarvan ze nog niet veel meer weten dan dat er een goede buzz over deze groepen rond gaat; dat de pers lovend over ze schrijft en dat hun vrienden aangegeven hebben naar het optreden te gaan. Ook zijn mensen graag bereid meer entree te betalen als ze een bekendere band in een kleine intieme setting kunnen zien. De kick dat je ‘erbij’ was is in dit geval altijd groot.

En dat kan voor een fractie van de kosten dat een groot podium gaat kosten. Van de jaar subsidie die Watt kreeg kan je wel 10 van dit soort kleinere clubs laten draaien.

Rotterdam verdient dat er keuzes gemaakt durven te worden. Bestrijd de versnippering met concentratie. We kunnen hier uit prestige overwegingen achter alle andere Nederlandse steden blijven aanlopen en het volgende grote podium debacle gaan financieren of een keuze maken die op de lange termijn beter, slimmer en goedkoper is en méér mensen met artistieke ambities en visies hier in de stad houdt of naar deze stad doet trekken.

(deze column werd eerder op 10 september 2010 op 3voor12 Rotterdam gepubliceerd en is op 28 april 2011 geupdate)

Woensdag aanstaande is er een hoorzitting in Waterfront met als onderwerp; “Rotterdam popstad nr. 1”.
Ik vroeg me meteen af op welke plaats in de competitie der Nederlandse popsteden Rotterdam nu staat? Ik ben bang dat Rotterdam al blij mag zijn als de stad zich nog ergens in de top tien kan handhaven.

Welke steden hebben een betere popcultuur? Bijna alle grote steden. Amsterdam staat waarschijnlijk nog steeds eenzaam bovenaan, gevolgd door Utrecht, Groningen, Tilburg, Nijmegen, Alkmaar, Eindhoven, Maastricht en misschien zelfs Den Haag nu het Paard daar weer open is.

Nu is het natuurlijk belachelijk om in termen van een competitie te gaan denken, en ik snap dan ook niet waar de ambitie om popstad nr. 1 te willen zijn nu vandaan komt. Het is nu eenmaal een feit dat je naar andere steden zal moeten reizen voor bepaalde bands die je nu eenmaal heel graag wil zien. Want het echte probleem is niet dat Rotterdam geen popstad nr. 1 is, maar dat Nederland niet meer popland nr. 1 van Europa is.
In de eighties hadden we een uitgebreid stelsel van jongerencentra in dit land. Elke wijk van alle grote steden had een jongerencentrum en kleine steden hadden vaak toch ook minstens 1. Die centra hadden allemaal een vaste aanhang die er elk weekend zat. Dat maakte Nederland super aantrekkelijk als poort naar Europa en bijna alle nog onbekende Amerikaanse en Engelse bands die ooit doorgebroken zijn, begonnen met een uitgebreide tour door Nederland. Wat een tijden waren dat. Je zag een dergelijke band in Rotterdam en als je echt helemaal fan was geworden kon je ze het hele land door volgen en ze desnoods een week lang in verschillende steden zien.
Maar opeenvolgende regeringen en stadsbesturen vonden die centra te duur en niet productief genoeg. De J.C. ’s werden misschien zelfs vaak als broeinesten van rebellie en ontevredenheid gezien. Jongerenwerkers waren in de optiek van de machthebbers allemaal van die linkse rakkers die de jeugd indoctrineerden met gevaarlijke denkbeelden. Het antwoord was wegbezuinigen.

Vervolgens kwam men er natuurlijk achter dat er de popcultuur begon weg te kwijnen. Toen kwamen ze in Tilburg met 013; een zaal met een grote capaciteit die de wat bekendere bands kon trekken en voor je het wist wilde elke gemeente zo’n grote poptempel. Want dat trekt uitgaanspubliek van buiten de stad en dat is goed voor de economie.
Jammer dat nadat al die grote tempels waren verrezen de aantrekkingskracht van de grote poppodia meteen begon te tanen. Je kunt moeilijk de wat grotere bands langs al die grote zalen laten touren want daar trekken zelfs de grootste bands niet genoeg publiek voor. En stel je voor dat een band als the Kaiser chiefs vijf optredens in verschillende steden in Nederland zou doen. Je zou ze dan alleen kunnen volgen als je wel een heel dikke portemonnee hebt want de toegangsprijzen zijn tegenwoordig echt misselijkmakend hoog.
En in de tussentijd moeten die tempels minsten één maal per week vol om rendabel te blijven en dat lukt ze gewoon niet. Zeker niet als de concurrentie tussen die grote zalen steeds heviger wordt omdat er domweg steeds meer zalen met een grote capaciteit in het land verrijzen.

Het zou best goed zijn voor Rotterdam als er een podium bij zou komen dat een capaciteit tussen Nighttown en Ahoy in heeft. (2000- 2500) maar om te denken dat het de oplossing is om de popcultuur er bovenop te helpen is een idee-fixe. Een goede popcultuur moet van onder af opgebouwd worden. Er moet veel en divers aanbod zijn van muziek. Rotterdam heeft de laatste tien jaar al een erg goede naam opgebouwd wat betreft de aanwas van lokale bands. De scène is sterk. Gebruik die kracht. Laat de locals meer voorprogramma’s doen. Schaf die afgrijselijke tweedeling tussen optredens en de bijna verplichte Dance avond erna af. Laat optredens weer het hoogtepunt van de uitgaansnacht worden in plaats van het voorafje.
Het enige wat de gemeente voor de popcultuur kan doen is zorgen dat de infrastructuur verbeterd wordt. Dus zorg voor een nieuwe Baroeg die wat beter bereikbaar is. Maak nu echt eens een uitgaansgebied van de Boompjeskade en verbindt dat met de wijk achter de Witte de With en de Binnenweg. Laat ons lekker de hele nacht door de stad dweilen en van zaal naar zaal trekken op zoek naar de hotspots.

De rest is up to us!! Er zijn zat mensen die goed kunnen programmeren en promoten. Geef ze de ruimte, probeer niet teveel met regeltjes te smijten en dat wordt het nog wel eens wat hiero!

P.S. stel als subsidiënt ook eens wat mensen aan die (desnoods incognito) persoonlijk komen kijken waar het goede subsidie geld aan besteed wordt en houdt het niet bij rapporten lezen.

(deze column werd eerder op 29 Mei 2007 op 3voor12 Rotterdam gepubliceerd)

Deze column verscheen op 21 juli 2006 op 3voor12 Rotterdam

Alsof de duvel er mee speelt (de Duivel, niet Duvel Duvel…) Voor sommige lezers zal het de eerste keer zijn dat ze meemaken dat er een bijna totale kaalslag in het uitgaansleven dreigt, maar voor mij is dit al zeker de derde keer, als het niet meer is.
Het is de vloek van Rotterdam.
Hier mot gewerrekt worden en voor de rest moet iedereen gewoon z’n muil houden. Het moet vooral geen vrolijke boel worden want als we hier iets te hard op de vloer stampen ontploft de Botlek straks nog… Dat Uitgaansvolk zorgt er alleen maar voor dat de noeste arbeiders ’s nachts wakker liggen en de volgende dag hun quotum niet halen. Weg ermee dus.

Ooit in een wel zeer grijs verleden; ik doel op vooroorlogse tijden, had Rotterdam een bloeiend uitgaansleven en deed de stad er qua uiterlijk niet onder voor Amsterdam. Sterker nog; de meeste mensen waren het erover eens dat Rotterdam veel leuker was om in uit te gaan dan Amsterdam. Dat kwam vooral omdat er in Rotterdam altijd veel buitenlanders (lees, zeelui) op zoek naar vertier waren.
Maar toen moesten die vuile kanker nazi’s zo nodig deze stad uitkiezen om plat te bombarderen en sindsdien is het verdomme nooit meer goed gekomen.
Tegenwoordig komen de zeelui niet verder dan de Maasvlakte en gaan buitenlandse toeristen alleen naar Amsterdam. In die stad is er dus elke dag wat te doen. Logisch want ook al programmeer je op maandag, er komen altijd mensen op af.
In Rotterdam kun je op elke doordeweekse dag (en na 1 uur ’s nachts ook in het weekend) overal een kanon afschieten en niemand die het merkt; op een paar aanhangers van Leefbaar Rotterdam na dan, want die hebben altijd wel ergens last van.

Buiten ons achterlijke arbeidsethos, dat ervoor zorgt dat mensen hier liever maar helemaal niet uitgaan, (op de verplichte, jaarlijkse, van den Ende musical na) is het meest ergerlijke aan deze stad dat het maar niet lukt om er iets leuks van te maken. 6 jaar geleden zag het er nog zo veelbelovend uit; Waterfront was net open, De Baroeg was officieel de beste tent van het land voor harde muziek geworden, Nighttown programmeerde steeds avontuurlijker en gaf ook lokale initiatieven volop de ruimte in het Theater en de Basement, Dodorama/Worm ontfermde zich over de piepknor en muziek cafés als The Act en de Hemel vulden de gaten. Het begon er warempel op te lijken. Het euvel dat de meeste podia mijlenver van elkaar verwijderd waren was nog niet verholpen. Echt uitgaan in de zin van ‘we zien wel waar we terecht komen’ ;wat mij betreft een absolute voorwaarde voor een goed cultureel klimaat, was er nog net niet bij, maar je voelde dat er wat begon te broeien.
Maar het schijnt niet te mogen. Intussen is het hele kaartenhuis voor de zoveelste keer in elkaar gedonderd.
– De Hemel heeft al vijf jaar geleden plaatsgemaakt voor Yuppie appartementen.
– The Act stopte met programmeren na de door de gemeente opgelegde scheiding van alcohol en softdrugs.
– Worm is prachtig, maar helaas wel een beetje elitair…
– Now & Wow is prachtig, maar helaas wel een beetje te erg op dance gericht…
– Waterfront heeft een dreigend faillissement alleen af weten te slaan door zichzelf volledig uit te verkopen aan het Albeda college dat er een Urban afdeling gaat beginnen. (wat een absolute gotspe is dat! Wat ooit de Vlerk was verkwanselen aan de meest walgelijke commerciële stroming die er op het moment te vinden is! Het druist volledig in tegen alles waar de Vlerk ooit voor stond).
– De Baroeg werd bij de vorige dreiging nog gered door de scène die tientallen benefieten organiseerde maar nu blijft het stil. (het bestuur in dit land heeft geleerd met protesten om te gaan; ze wachten gewoon rustig totdat de actiebereidheid van de protesterende partijen afneemt en dan slaan ze alsnog toe).
– En dan hoor je deze week ineens dat Nighttown, de hoeksteen van het Rotterdamse uitgaansleven failliet is verklaard. Over hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om schulden bij het pensioenfonds op te bouwen weet ik niet, en daar wil ik ook niet over uitweiden, behalve dat het ronduit schandalig is. Als er nou twee instanties zijn in dit land waar je niet mee fuckt is het Meneer belasting en Meneer premie want iedereen weet dat je daar echt geen genade van hoeft te verwachten.
‘De brief van de curator was onopgemerkt gebleven’ werd er ook nog gezegd. Hoe krijgen ze het voor elkaar? Dit gaat verder dan iemand die de hele dag door blowend op kantoor heeft gezeten; in dit geval moet toch minstens een maniak de complete waterleiding vol met LSD hebben gestopt.
Maar dat doet er verder ook niet meer toe.

Wat er wel toe doet is het feit dat Nighttown al jaren zucht onder een constructie die de levensvatbaarheid van de tent ernstig bemoeilijkte. Het pand was in handen van een particulier (Fons Burger – ex eigenaar van Nighttown), deze verhuurde het pand aan de b.v. Nighttown. Daardoor heeft het jaren geduurd voordat de subsidie voor de uitbreiding van de zaal rondkwam, en dat is de reden dat Nighttown een hoop goed verkoopbare acts aan zich voorbij moest laten gaan. Dat pand had al jaren geleden onteigend moeten worden door de gemeente! Sterker nog; dat pand had nooit in de handen van een particulier mogen vallen.
(Nighttown was ooit een bioscoop genaamd Arena. Nadat de bioscoop op hield te bestaan werd de Arena een poppodium. Na een jaar werd er een plan gelanceerd om de Arena te privatiseren en al gauw werd duidelijk dat de gemeente het pand aan een particulier verkocht had. Daarop werd de zaal gekraakt door het Bezoekers Arena Front (BAF). Dat duurde drie maanden. Uiteindelijk werd het pand ontruimd en maakte Meneer Burger er Nighttown van, waarna deze het podium de eerste jaren exploiteerde, om vervolgens ergens op Ibiza of zo te gaan rentenieren, terwijl hij het pand als appeltje voor de dorst bleef verhuren. Pikant detail is dat uiteindelijk mensen als Harry Hamelink en Pim Bottema die betrokken waren bij en sympathisant waren van de BAF weer in Nighttown terecht kwamen waarna de tent in ieder geval cultureel gezien opbloeide.
(De BAF werd later de SCAR en die stichting heeft de Vlerk opgericht – einde geschiedenisles)

Verder schijnt dat de vorige wethouder van Cultuur, waarvan ik de naam gelukkig nooit onthouden heb, al vanaf de dag van zijn installatie te hebben probeert om Nighttown pootje te lichten. Volgens hem moest er wel crimineel geld in dat podium verstopt zitten gezien de wazige constructie van Nighttown. (Een constructie die dus ooit met instemming van dezelfde gemeente tot stand kwam… ) Daar komt nog bij dat een groot gedeelte van het publiek van Nighttown natuurlijk veel te donker gekleurd is, en hebben problemen in deze stad vaak een kleurtje (zie de Havenloods van vorige week). Als dat soort mensen een leuke uitgaansgelegenheid in hun eigen buurt hebben komen ze natuurlijk massaal van de overzeese gebieden hierheen getrokken, toch? Leefbarbaren?
Verder bestaat het publiek van Nighttown vooral uit alternativo’s en die mensen hebben Pim Fortuyn vermoord, meer redenen heb je niet nodig om de stop eruit te trekken.

Uiteindelijk zijn al die mensen die hun ziel en zaligheid opofferen om van deze stad een goede uitgaansstad te maken maar werkschuw tuig in de optiek van bepaalde partijen in de gemeenteraad.
Dat alle zalen in deze stad opgericht werden en overeind gehouden worden door vrijwilligers is daar een teken aan de wand van. Allemaal mensen die hun tijd beter bij een baas hadden door kunnen brengen.
Dat is goed voor de economie.

Uitgaan is goed voor mensen, niet voor de economie.
Dat is de vloek….

%d bloggers liken dit: